|
|||||||||
|
een
onafhankelijke en kritische kennismaking met, en overzicht vàn
Dogma 95
|
|||||||||
|
|
|||||||||
|
May
the Dogme be with you!
|
|||||||||
|
#23
RESIN
|
|||||||||
|
|
VS, 2001, Sobel Deze Amerikaanse film heeft op een paar vlakken raakpunten met de hollywoodproductie Traffic. Eén daarvan is dat Traffic door veel critici een hoog Dogmagehalte toebedeeld kreeg, door de schokkerige en soms wazige beelden. Verder hebben beide films ook het thema gemeen. De drugskwestie in het zuiden van de Verenigde Staten. Resin belicht echter een ander aspect van de 'War on Drugs'. De film belicht vooral het absurde van de 'three strike law'. Dat is een wet die voorschrijft dat elke delinquent na drie veroordelingen sowieso een gevangenisstraf van vijfentwintig jaar tot levenslang krijgt. Of het dan om veroordelingen voor drugsbezit of voor grootschalige smokkel gaat maakt daarbij niets uit. Resin vertelt het verhaal van Ezekiel Rom, zo'n veroordeelde. Rom wordt in de gevangenis in elkaar geslagen, kwijnt helemaal weg en pleegt uiteindelijk zelfmoord. Vijf jaar al liep regisseur Steve Sobel rond met het idee voor Resin. Hij kreeg de nodige fondsen echter niet los. Alles veranderde toen hij Dogma 95 leerde kennen. De Kuisheidsregels leken Sobel perfect toepasbaar en de manier van werken schakelde in een moeite ook de financieringsmoeilijkheden uit. Afgezien van enkele kleine zondes (Heel even komt er een wapen in beeld, en omwille van de wet die drugsbezit in de VS verbiedt gebruikte de crew fake marihuana, wat dus niet op de locatie te vinden was.), volgde Sobel de Gelofte van Kuisheid tot op de letter. Hij zag het Manifest tijdens het draaien van Resin als een bijbel. Steven Sobel is trouwens ook de allereerste die echt creatief omspringt met het tiende gebod. Het gebod dat zegt dat de regisseur niet als dusdanig mag vermeld worden op de generiek zette Sobel aan om zijn Resin anders aan te brengen. Resin werd gewoon de Amerikaanse titel van Send In The Clowns, een documentaire van de (fictieve) Russische cineast Vladimir Gyorski. Gyorski zou het hoofdpersonage Ezekiel tijdens een reis door de VS toevallig hebben ontmoet. De Rus raakte zogezegd geïntrigeerd door diens verhaal over een onvergevingsgezind en wreed systeem dat hij besloot er een documentaire over te draaien. Dat 'Zeke' later zelfmoord pleegde maakte de Rus bijna ziek en zorgde ervoor dat die de 'documentaire' nog vlugger afwerkte. Met deze
als documentaire voorgestelde Dogmafilm laat regisseur Sobel duidelijk
zijn afkeer blijken voor het Amerikaanse rechtssysteem. Volgens hem doet
het meer kwaad dan goed. Een Dogmafilm inblikken om dat aan de mensen
duidelijk te maken is zeker een verdienstelijke poging.
|
||||||||