|
|||||||||
|
een
onafhankelijke en kritische kennismaking met, en overzicht vàn
Dogma 95
|
|||||||||
|
|
|||||||||
|
May
the Dogme be with you!
|
|||||||||
|
#5
LOVERS
|
|||||||||
|
|
Frankrijk, 1999, Barr De eerste niet-Deense Dogmafilm kwam uit Frankrijk. Cineast van dienst is Jean-Marc Barr. Die is vooral bekend als verdienstelijk acteur, onder meer uit Luc Besson's Le Grand Bleu. Hij behoort tot de favoriete acteurs van Lars Von Trier en kende dan ook zijn doorbraak in diens films. Hij speelde zowel mee in Europa als in Breaking The Waves en vertolkte recent nog één van de hoofdrollen in Dancer In The Dark. Voor
zijn debuutfilm als regisseur opteerde Barr voor een liefdeshistorie.
Lovers speelt zich af in Parijs en laat ons kennismaken met Dragan en
Jeanne. Jeanne is een Frans meisje dat in een boekenwinkel werkt, Dragan
is een Joegoslavische schilder die haar ontmoet in zijn zoektocht naar
een kunstboek. Ze worden verliefd en alles lijkt hun voor de wind te gaan.
Tot blijkt dat de liefde zonder grenzen nog steeds een utopie is. Dragan
is illegaal in het land en krijgt ernstige aanmaningen van de politie
om Frankrijk te verlaten. Ongetwijfeld het sterkste punt aan Lovers is de acteerprestatie van beide protagonisten. Vooral Elodie Bouchez (La vie rêvée des anges) imponeert eens te meer. Regisseur Jean-Marc Barr benadrukt ook het belang van de Franse hoofdstad als personage. Volgens Barr speelt Parijs een prominente rol. Door te filmen met DVcams toont Lovers een haast documentarisch beeld van Parijs. Cosmopolitisch en bruisend, maar toch ook grijs en grauw. (Freedogme, 2001) Lovers,
die in 1999 overigens de High Hopes Award in de wacht sleepte op het Filmfestival
van München, betekende voor Barr het eerste luik van een trilogie
over vrijheid. In dit eerste deel staat de liefde centraal en hoe die
wordt beknot door grenzen. Hoezeer de liefde dus nog altijd geen echte
verworven vrijheid is. Het tweede deel, Too Much Flesh, zal gaan over
de vrijheid om volgens je eigen keuzes te kunnen leven, en het sluitstuk,
Light Beings, zal gaan over de vrijheid van denken. Deel twee en drie
zullen wel geen van beide Dogmafilms worden, omdat regisseur Barr vindt
dat één dergelijke ervaring volstaat.
|
||||||||