VS, 1999, Korine

Met Julien Donkey Boy verliet Dogma voor het eerst de Europese bodem. De jonge, controversiële regisseur en scenarist Harmony Korine zorgde daarvoor. Korine had al enige beruchtheid gekregen als scenarist van het spraakmakende Kids en als regisseur had hij ook al serieus wat, op zijn minst gezegd, verdeelde reacties gekregen voor het bizarre Gummo. Met Julien Donkey Boy was dit niet anders. De film kreeg het trouwens ook hard te verduren bij de Dogmafans van het eerste uur. Bij Julien Donkey Boy was er namelijk twijfel over het feit of de film al dan niet voldoende voldeed aan de Gelofte van Kuisheid. Na overleg met de regisseur en het grondig bekijken van Julien Donkey Boy kreeg Korine alsnog het certificaat.

Wel zorgde Korine ervoor dat de manier van werken bij het toekennen van de certificaten een herziening kreeg. Vanaf Dogma # 7 waren het niet langer de Dogme brethren die de knoop doorhakten. De regisseur zelf kreeg het laatste woord. Dat net Julien Donkey Boy voor die kentering zorgde is geen toeval. Volgens sommigen brak Korine immers bijna alle regels. De cineast zelf, en uiteindelijk ook de Dogme brethren, hielden het bij een 'creatief omgaan' met de Kuisheidsregels. Korine boog en vervormde de regels tot hij ze naar wens had. Hij filmde een tv waarop vooraf opgenomen muziek speelde om toch aan een muziekscore te raken en ontkende dat zijn talloze freeze frames en jump cuts special effects waren. De 'effecten' waren immers ter plaatse en op het moment zelf verwezenlijkt. Ook voor het feit dat hoofdactrice Chloë Sevigny niet echt zwanger was en hij dus een kussen had gebruikt had hij een uitleg. Hij verdedigde zich door te zeggen dat hij echt wel pogingen had ondernomen om Sevigny zwanger te krijgen, maar dat die pogingen tevergeefs waren gebleken.

Het verhaal brengt ons bij Julien, een schizofreen. Julien werkt als begeleider in een blindenschool, maar brengt vooral veel tijd door bij zijn dysfunctionele familie. Zijn vader heeft tirannieke neigingen en spendeert de rest van zijn tijd al dansend door de woonkamer met een gasmasker aan. Chris, Juliens broer, wil professioneel worstelaar worden en traint zich door af en toe een vuilnisbak te bespringen en in een houdgreep te nemen. Tenslotte is er ook nog Pearl, Juliens zus. Pearl houdt sinds de dood van hun moeder, bij Chris' geboorte, voor Julien de schijn op dat zij zijn moeder is. Verder is Pearl zwanger, maar weigert ze te onthullen wie de vader is. Julien Donkey Boy laat ons beleven hoe het is schizofreen te zijn en springt van de hak op de tak. Ondanks de warrige structuur leiden alle plotlijnen uiteindelijk naar één grote, en aangrijpende ontknoping.

Julien Donkey Boy heeft meer te bieden dan alleen maar een bizar verhaal en een experimentele vorm. Ook deze Dogmafilm dankt zijn kracht grotendeels aan stevig acteerwerk. Julien wordt vertolkt door Ewen Bremner (Trainspotting, Snatch) en de legendarische Duitse regisseur Werner Herzog (Nosferatu) neemt de rol van de pater familias voor zijn rekening. Cloë Sevigny was al te zien in Kids, Gummo en American Psycho.