Zwitserland, 2001, Rengel

Aanleiding voor het maken van Joy Ride is een moord. Een echte moord daarenboven die heel Zwitserland schokte. Een meisje werd vermoord door drie jongeren tijdens een joyride. Een duidelijk motief is er niet en de jongeren vertoonden nadien ook geen wroeging of spijt. Qua uitgangspunt zeker interessant genoeg. Bovendien kreeg het Zwitserse Dogma, waarin de makers een mogelijk motief voor de moord weergeven, al van in het begin openlijk de steun van Peter Aalbæk-Jensen. De Deen is immers van mening dat alles wat ook maar neigt naar controverse, per definitie goed is.

Centrale figuren bij het tot stand komen van Joy Ride zijn regisseur Martin Rengel, producer Claudia Wick en scenarist Lukas B. Suter. De makers dachten na over wat de aanleiding kon zijn voor een dergelijke wrede daad. Het resultaat? Een rauw en hard verhaal over een samenhangende kliek jongeren die de dagen vult met nietsdoen. Het mannenclubje dreigt echter geschaad te worden als een van hen, Daniel, verliefd wordt op een zekere Sandra. Daniel zweeft tussen verliefdheid, een seksuele drang en de enorme druk van 'de kliek'. Zijn 'vrienden' maken duidelijk dat er geen plaats is voor een meisje en alles escaleert uiteindelijk naar de gekende dramatische afloop tijdens een joyride.

Joy Ride slaagt er in de angstwekkende sfeer weer te geven waarin de kliek zich beweegt. Een sfeer waarin verveling, richtingloosheid en de leegheid van het leven van sommige jongeren erg zichtbaar is. Bijna documentarisch zelfs. Regisseur Rengel koos voor de Dogma-omkadering omdat die ervoor zorgt dat er geen enkele filter, geen truc meer is tussen verhaal en publiek. Wel paste hij de geboden en verboden enigszins aan naar zijn wens. Zo koos hij voor een aparte soundtrack terwijl regel 2 dit uitdrukkelijk verbiedt. Met Joy Ride krijgt de reeks er in elk geval weer een zwaar thema bij.

• Officiële website