Op dit punt kwamen we tot de conclusie dat we veel te snel gingen. Het was vrijdag, we hadden nog een hele week voor ons en de reisplannen stopten al 4 dagen later. Tijd dus om even te pauzeren en wat meer te gaan rondkijken. We hebben zaterdagochtend Durango rustig bekeken en wat cd-tjes gekocht voor in de auto (ontvangst in bergen is slecht) en zijn daar rond half een vertrokken naar het volgende stadje. De route tussen Durango en Silverton staat bekend als de Million Dollar Highway, omdat er veel mijnwerk is gedaan naar goud. De route loopt over de rug van de San Juan Mountains omhoog en is zeer de moeite waard om rustig aan te doen. We hebben er rustig gereden en een aantal vage afslagen genomen naar prachtige stille bergmeertjes en wandelend langs de prachtig verkleurende Aspen bomen.
Het mooie van de Aspen boom is dat hij in zekere zin uit heel veel bomen bestaat. Hij groeit ondergronds door en af en toe komt er een wortel omhoog en vormt een boom. Zo kan een heel bos dus in feite ��n organisme zijn. Dat hele organisme, verandert gelijktijdig van kleur in de herfst naar een prachtige goudgele en vervolgens dieprode kleur.
De toppen van de San Juan Mountains waren al voorzien van witte toppen, en het mooiste uitzicht van de hele reis vond ik dan ook langs een stil bergmeer omringd door dennenbomen, met aspen en een witte sneeuwtop op de achtergrond.
Het dorpje Silverton waar we uitkwamen is bekend door de ouderwetse Western gevels, nog vaak bezocht voor filmopnames. Het stikt er van de souvenirwinkels maar is wel sfeervol. We vonden met veel mazzel (alweer!) de laatste kamer van een klein motelletje met zo�n pittoreske gevel en ook nog balkon aan de straatkant. Supercharmant!
We hebben hier souvenirs gekocht voor mijn nichtjes en neefje � ronde stenen die je zelf moet stukslaan met een hamer omdat er een edelsteen in verborgen zit. Nu bel ik vandaag (3 weken na onze reis) net mijn moeder op omdat zij na ons bij mijn broer is geweest, vertelt ze me dat ze precies hetzelfde heeft gekocht! We hadden nog geen tijd gehad om verhalen uit te wisselen�.
Zondag zijn we ook weer rustig verder gereden door de nog steeds mooie San Juan naar het Black Canyon of the Gunnison Nat.Park. Dit is een enorme diepe kloof van enkele kilometers lang, met prachtige kloofwanden en uitzichten op de rivier beneden. Het gesteente is heel donker. We hebben hier veel korte wandelingetjes gemaakt naar uitzichtpunten en ook een mile lange natuurwandeling met veel eekhoorns en konijnen langs de route.
Ik had van tevoren bedacht dat het Blue Mesa Lake niet ver hiervandaan mooi zou zijn om te kamperen, zo met water enzo. Helaas bleek dit meer volledig onbeschut tegen de wind en zeer koud al door de hoge ligging, dus we zijn uiteindelijk toch voor de Holiday Inn Express gegaan. Lekker het overdekte zwembad in :D
Een Holiday Inn of Best Western blijkt niet veel duurder dan een lokaal motelletje, een dollar of 10, maar dan heb je er wel ontbijt bij inclusief - en als je al weet wat je volgende bestemming is, kunnen ze vooruit boeken voor je en krijg je op de volgende korting. Hier konden wij geen gebruik van maken omdat we inmiddels zo relaxed waren dat we nog niet wisten waar de volgende dag ons zou brengen.
Maandag bracht ons eerst bij een kabelbaan naar een bergtop waar het -10 graden was! Wel prachtig uitzicht, afgezien van de schotelontvangers voor het district ;)
Daarna door naar Buena Vista, wat vooral leuk bleek voor de rit erheen langs meerdere 14-ers (14+ mijl hoge bergtoppen).
Op weg hierheen zijn we gestopt op een plek, waar we eigenlijk hadden moeten blijven kamperen � ware het niet dat het pas 1 uur was en we geen eten bij ons hadden voor de avond. Het was een kampeerplaats aan een brede ondiepe rivier met aan de ene kant weiland en de bergtoppen in de verte en achter je heuvels. Om ons heen alleen maar stilte en groen en zon. Tijdens de picknick rende er nog een groot hert door de rivier een stukje verderop en verdween in de heuvels� het was echt idyllisch. Mocht iemand ooit in de buurt komen: Ruby Mountain Recreation Park.
