Diezelfde
avond zat Bibi bibberend naast de openhaard. Ze had de hele eerste verdieping
schoongemaakt, plus het hele meer uitgebaggerd. Doofus vond het kennelijk
grappig om Bibi in het meer te gooien, en Draky, de reuzenslang die in het
meer leeft, te dwingen om een draaikolk te maken. Het had een uur zwemmen
gekost voordat Doofus, Draky stopte, en Bibi was uitgeput van het zwemmen
voor haar leven. Bibi had het wel verwacht, een wraak na die betovering van
haar, maar toch had ze het liever vermijd. Bibi toverde een grote mok chocolademelk
tevoorschijn en liep naar een spiegel toe. Ze bekeek zichzelf aandachtig en
schudde toen haar hoofd. “Ik kan zo mijn gasten toch niet ontvangen?”
Mompelde ze in zichzelf. “Nee, dat kan echt niet zo.” Grinnikte
Serene die stiekem meeluisterde. “Aarg!” Schreeuwde Bibi die even
niets kon hebben. Vlug liep ze naar de dichtstbijzijnde badkamer, die ze al
had schoongemaakt, en kleedde zich om in een reserve gewaad. Ze deed haar
haar in een vlecht die reikte tot over haar schouders. Ze keek op haar horloge
en haastte zich weer terug naar de hal, waar ze elk moment haar gasten kon
verwachten. Bibi was net op tijd met haar omkleden, want er verschijnselde
iemand. Zenuwachtig bestudeerde Bibi het meisje. Ze was ongeveer even oud
als Bibi, misschien iets jonger, en had lange losse haren die mooi blond waren.
Bibi ontdekte wat vrolijke sproetjes in het gezicht van het meisje, en ze
had helder blauwe ogen. Ze was redelijk klein, vond Bibi. Het meisje glimlachte
en Bibi ontdekte door deze glimlach wie dit moest zijn, de kleindochter van
Andromea. Ze hadden precies dezelfde glimlach, besloot Bibi. Het meisje stapte
vrolijk op Bibi af en gaf haar een hand. “Ik ben Camelo Ollily Jumilah
Kae Dunno Remulyn Gaëlle Pabi. Jij moet Bibi zijn.” Vroeg ze met
grote ogen. Bibi trok haar mond open om antwoord te geven, maar tegelijkertijd
verschijnselde er nog iemand. Bibi schoot in de lach, want een meisje verschijnselde
pal naast Camelo, en ze struikelde klunzig over Camelo´s benen. “Sorry,
sorry!” Zei het nieuwe meisje lachend, en Camelo schoot ook in de lach
van het zien hoe het meisje overeind kroop. “Ik ben Celeone Glitter.”
Zei de nieuweling en ze staarde onbegrijpelijk naar Bibi en Camelo. “Ik
dacht dat er maar één iemand vanavond hier zou zijn.” Zei
Celeone verbaasd, maar Bibi schudde haar hoofd. “Ik ben Bibi Serene Elgamour
Gipsy Clear, ik erf dit kasteel. In totaal heb ik drie meisjes uitgenodigd.”
Bibi bestudeerde Celeone aandachtig. Ze had knalroze haren die er grappig
uitzagen en haar ogen waren helderblauw. Ze was langer dan Camelo, maar het
scheelde niet veel. Vervolgens verschijnselde er een 4e meisje. Ze verscheen
heel even met een angstige blik, maar om de een of andere reden verdween ze
toen weer. Bibi haalde verbaasd haar schouders op, maar op hetzelfde moment
verscheen ze weer. Stuntelig stond het meisje in het kasteel. Ze had lange
zwarte en was heel lang. “Sorry, verschijnselen is niet mijn sterkste
kant.” Zei ze onzeker, en Bibi glimlachte. “Ik ben lange zwarte
Yessy Magicstudy. Ik kom hier voor Bibi. Is die er toevallig?” Zei het
meisje die kennelijk dacht dat Bibi, Celeone en Camelo gewone bewoners van
het kasteel zouden zijn. Camelo knipoogde naar de twee meiden, en begon met
een bekakt stemmetje: “Goedendag, mevrouw Magicstudy. Bibi is helaas
niet aanwezig op het moment, misschien kunt u het later proberen.” Celeone
moest moeite doen om haar lach in te houden, maar Camelo bleef verbazend kalm
en staarde Yessy met een strak gezicht aan, en Bibi vond dat Camelo een goede
toneelspeler was. Yessy keek Camelo verstrooid aan. “Verdorie! Ik houd
al niet van verschijnselen en ik moest een belangrijke volleybalwedstrijd
hiervoor afzeggen, dan is Bibi er helemaal niet!” Yessy keek geïrriteerd,
maar Camelo zei vlug, deze keer met haar echte stem: “Nee hoor, ik neem
je in de maling. Ik ben Camelo Pabi, dat is Celeone Glitter, en dit is Bibi
Clear. Ik en Celeone wisten het ook niet, maar we zijn hier dus met z´n
vieren in plaats van alleen met Bibi, waarom weet ik ook nog niet.” Bibi
nam het van Camelo over. “Ik zou graag willen dat jullie mij volgen.”
Bibi liep naar de kamer met de schilderijen en de drie andere meiden liepen
achter haar aan. Celeone bestudeerde het kasteel met een grote grijns, en
Camelo vond het indrukwekkend mooi. Yessy liep er echter bij alsof ze het
gewend was. Bibi stapte het kamertje binnen waar de schilderijen hingen. Camelo
keek verbaasd toen ze het schilderij van Andromea zag. “Die lijkt op
mij.” Fluisterde ze tegen Celeone, maar die was veel te druk met het
bestuderen van June. “Kijk die roze haren nou!” Fluisterde Celeone
terug aan Camelo. Bibi gebaarde dat de meiden plaats mochten nemen op de stoelen.
Er stond een ronde tafel en de meiden gingen zitten. “Goed.” Begon
Bibi. Ze voelde wat zenuwen in haar buik. “Ik heb jullie hier uitgenodigd
om verschillende redenen. Ten eerste zijn wij alle vier geïnteresseerd
in schrijven, verhalen schrijven. Hoe dan ook, dat geeft een band want niet
iedereen heeft de gave om te schrijven, maar iedereen kan wél lessen
erover volgen. Misschien heb je geen idee waar ik naartoe wil, daarom zal
ik het hele verhaal maar vertellen.”
Vorig Hoofdstuk - Volgend Hoofdstuk