Die
avond sliep Bibi in de kamer waar de vier schilderijen hingen, de kamer was
nog steeds erg stoffig maar het stukje waar Bibi zelf was, dat was erg schoon.
De Schilderijen zaten te slapen in hun lijsten en Redima kwijlde over de rand
heen. Een tijdlang staarde Bibi naar de slapende schilderijen, de muur achter
hun was helemaal vies en Bibi besloot gelijk om morgen school te gaan maken.
Al die viezigheid was gewoon geen gezicht en zij kende precies de juiste schoonmaak
spreuken. Slapen, slapen, slapen, slapen dacht Bibi maar ze kon niet in slaap
komen. Ze telde zelfs schapen en nog kon ze niet slapen, tenslotte ging ze
dan ook maar rechtop zitten. "Ik kan net zo goed alvast beginnen met
schoonmaken." mompelde ze tegen zichzelf en liep naar de deur. Snel deed
ze de deur open en liep met snelle pas naar de voordeur, ze zou gaan beginnen
met die groene marmeren trap. Het leek wel of die eeuwen niet schoon was gemaakt
of zonder magie in ieder geval. "Pestonomie!"klonk het door de duistere
nacht heen en het mos vloog gelijk aan de kant. De trap eronder had een mooie
beige kleur en Bibi deed de andere treden ook snel. Daarna nam ze het grote
pad naar de school toe onder handen, het onkruid stond tot haar heupen hoog.
"Verdelgus Serdomus!"riep Bibi weer en het onkruid verdween de grond
weer in, maar toen bedacht ze zich dat er stenen op het pad moesten liggen
en riep zonder te aarzelen "Plavuisus." en prompt verschenen er
keurig liggende tegels op het pad. Verder kon Bibi buiten niets doen omdat
het te donker was om verder te zien, daarom wilde ze binnen verder gaan. Maar
op de drempel van de voordeur bleef ze alweer staan. Ze keek de hal in, waar
precies te zien was waar zij gelopen had, want daar stond afdrukken in het
stof. "Dit is werkelijk verschrikkelijk!"riep Bibi uit en slaakte
een gil toen er een spin in haar nek viel, ze sprong op en neer tot de spin
op de grond viel en bang wegkroop. Bibi rilde en keek toen weer de hal door,
eerst zou het stof weg moeten want dat was gewoon geen gezicht. "Sellus."zei
Bibi op gewone toon terwijl ze haar toverstok op de grond richte en het stof
verdween. Dat leek al heel wat beter maar de muren waren vies en afgebladerd,
eerst moesten ze schoon en morgen kon het wel geverfd worden. Door deze gedachten
kreeg Bibi weer meer moed en sprak ze de spreuk om de muren school te maken
snel uit. Het vuil verdween gelijk en Bibi zag dat er verschillende schilderijen
in de hal hingen die ze eerder niet had kunnen zien. Zou ze die nu schoon
maken of morgen? Even twijfelde maar besloot toen om het morgen te doen omdat
de muren dan ook geschilderd zouden worden. "Bublus."zei Bibi met
een zucht, dwijlspreuken waren nooit haar sterkste kant geweest. Voorzichtig
liep Bibi over de natte vloer naar de trap om die ook te ontdoen van zijn
spinnenwebben, maar plots hoorde ze een stem. "Hallo."klonk het
en de stem echoede meerdere malen door de hal heen. Bibi keek met een ruk
op en zag een spook zweven boven de laatste tree van de trap. Maar door de
onverwachte beweging verloren haar voeten hun grip en viel Bibi languit op
de marmeren vloer. "Oh jee, het spijt mij."klonk de stem weer terwijl
Bibi overeind probeerde te krabbelen.
Vorig Hoofdstuk - Volgend Hoofdstuk