การดูดาวเบื้องต้น

สิ่งแรกเมื่อเริ่มดูดาวคือต้องรู้ทิศก่อน ถ้าเราหันหน้าไปทางทิศเหนือ คือหันไปทางที่ขั้วโลกเหนืออยู่ ถ้าฟ้าใสเราควรจะ พบดาวเหนือ (ดาวเหนือชื่อเสียงโด่งดังมาก แต่ตัวจริงไม่ค่อยสว่างเท่าไร แต่ก็ไม่ลำบากที่จะเห็นได้) ที่ได้ชื่อว่าดาวเหนือ เพราะแกนหมุนของโลก เราทางขั้วเหนือ ชี้ไปที่ดาวดวงนี้ (แกนหมุนจริงๆแล้วไม่มีตัวตนให้เห็นเป็นเส้นอะไร อุปมาได้กับ ไม้เสียบลูกชิ้น ที่เสียบลูกชิ้นแล้ว หมุนวนอยู่เหนือเตาย่าง) เมื่อเราดูดาวเหนือไม่ว่าจะดูจากที่ไหนบนโลก ทุกแนวจะชี้ ขนานไปกับแกนหมุนของโลกเสมอ อย่าพึ่งงง นี่ไม่ใช่เรื่องขัดธรรมชาติ ที่ว่าเส้นขนานย่อมจะไม่พบกันที่จุดเดียวกัน

ถ้าเคยเห็นรางรถไฟที่ทอดยาวผ่านกลางทุ่งไปจนสุดสายตา จะเห็นว่ารางทั้งสองข้าง ซึ่งแน่นอนย่อมขนานกัน จะดูราวกับว่าจะไปพบกันที่จุดเดียวกันเมื่อไกลมากๆ (เรียกว่าภาพ Perspective) ทำนองเดียวกัน ไม่ว่าเราจะอยู่ที่ไหนบนโลก ถ้ามองไปที่ดาวเหนือ แนวการมองจะขนานไปกับการหมุนของโลกแน่นอน เพราะแม้ว่าเราจะคิดว่าโลกน่าจะมีขนาดใหญ่ดตมาก แต่เมื่อเทียบกับระยะของดาวเหนือหลายปีแสง ที่ต่างๆบนโลกก็เปรียบได้กับระยะห่างของรางรถไฟทั้งสอง ซึ่งเทียบไม่ได้เลยกับความยาวของรางที่ทอดตัวไปไกล (ปีแสง เป็หน่วยวัดความยาว คือ ระยะทางที่แสงเดินทางได้ในเวลา 1 ปี)