การใช้บิตตรวจสอบ (Parity Checks)

                   เป็นวิธีการตรวจจับข้อผิดพลาดอย่างง่ายและเป็นวิธีที่เก่าแก่ โดยจะใช้บิตพาริตี้ซึ่งประกอบด้วยเลขไบนารี
           0 หรือ 1 ปะท้ายเพิ่มเข้ามาอีกหนึ่งบิตเพื่อใช้เป็นบิตตรวจสอบ โดยวิธีนี้จะมีอยู่ 2 วิธีด้วยกันคือ การตรวจสอบบิต
           ภาวะคู่ (Even Parity)  และการตรวจบิตภาวะคี่ (Odd Parity)
                   ตัวอย่างเช่น กรณีตรวจสอบบิตภาวะคู่  หาบิตข้อมูลมีค่าเท่ากับ 0100110 ดังนั้นบิตพาริตี้ที่เพิ่มเข้าไปก็คือ
           บิต 1 เพื่อให้เป็นบิตคู่(ให้บิต 1 รวมกันเป็นเลขคู่)  ก็จะได้ 01001101 แต่ถ้าข้อมูลมีค่าเท่ากับ 0110110  
           บิตพาริตี้ที่เพิ่มเข้าไปก็จะเป็นบิต 0 ก็จะได้  01101100พิจารณาจากรูปที่ 1 ที่ฝั่งส่งได้ส่งข้อมูล 0100110  ซึ่งเป็น
           ข้อมูลต้นทางโดยใช้วิธีการตรวจสอบบิตแบบภาวะคู่ ครั้นข้อมูลส่งไปยังปลายทาง ปลายทางก็จะตรวจสอบบิต
           ด้วย วิธีเดียวกันให้สังเกตบรรทัดที่สองของตารางจะพบว่าเมื่อข้อมูลส่งไปยังปลายทาง ปรากฏว่ามีค่าของบิต
           หนึ่งเปลี่ยน แปลงไป  จึงตรวจจับข้อผิดพลาดได้



รูปที่ 1 แสดงการตรวจสอบบิตภาวะคู่  ซึ่งมีบิตหนึ่งเกิดการเปลี่ยนแปลง ทำให้ตรวจจับข้อผิดพลาดพบ 
 
                  อย่างไรก็ตามการตรวจจับข้อผิดพลาดด้วยวิธีการใช้บิตตรวจสอบนั้นก็มีข้อเสียเช่นกันโดยตัวอย่างจากตาราง
           ดังรูปที่ 1 นี้มีข้อมูลเปลี่ยนแปลงเพียงบิตเดียว  จึงทำให้ตรวจพบข้อผิดพลาด แต่ผลการตรวจสอบในบ้างครั้ง
           อาจไม่พบข้อผิดพลาดเลยก็ได้ หากมีข้อมูลจำนวนหลายๆ บิตที่มีการเปลี่ยนแปลงเป็นคู่ๆ ซึ่งจากรูปที่ 2 เป็น
           ตัวอย่างกรณีเกิดบิตผิดพลาดจำนวน 2 บิต  ทำให้ผลการตรวจจับไม่พบข้อผิดพลาดใดๆ 



รูปที่ 2 แสดงการตรวจสอบภาวะบิตคู่ ซึ่งมี 2  บิตเปลี่ยนแปลงทั้งคู่ ทำให้ตรวจจับข้อผิดพลาดไม่พบ