Clubdag 1999

Zaterdag 19 juni een stralende dag en op een veldje in Limburg 11 Corvairs en nog wat Corvairloze clubleden bij elkaar.

Leon Janssen en Jaak Eijkelenberg hebben met hulp van vrienden en bekenden een meeting in elkaar gezet die volgens goed Limburgs gebruik begint met koffie en vlaai. Voor de deelnemers die van heinde en verre waren gekomen een welkome start.

Vanaf 10 uur rollen de eerste Corvairs binnen, teminste..... dat was de verwachting.

Ton van Deijzen en kameraad vinden tijdens de proefrit van vrijdag de 1962 Monza Spyder zo lekker lopen dat meteen de tocht richting Limbricht wordt ingezet. Nadeel is dan wel dat je zonder dat iemand het weet midden in de nacht aankomt en dat je tijd genoeg hebt om nachtwandelingen door het dorp te maken. Ook ben je dan een vroege klant voor de bakker en weten de organizatoren 's ochtends niet wat hen overkomt ;-) Goeiemorgen saam.

De Spyder optie wil zeggen dat de auto de 150 pk turbocharged motor heeft en deze heeft ook nog het optionele sperdifferentieel en de (niet helemaal originele) spaakdoppen.

De prachtige 1967 Monza Convertible van de familie van Aken uit Den Haag. De auto is reeds 15 jaar in hun bezit is gekocht in de VS van de 2e eigenaar uit Indiana. Voorzien van de betrouwbare 110 pk motor en powerglide automaat een echte relax auto. Deze zelfde auto is ook te zien in Frank van der Heul's boek "Oltimers 1945 - 1970". Zo te zien daar ook al bezig met een tour op een mooie zomerse dag net als de zaterdag van onze meeting. Zondag meer regen, dat nederlandse weer ook.....

Als contrast Carola en Jaak Eijkelenberg's Monza, ook van 1967, maar nog in de "evaluatie fase". Met andere woorden nog niet veel aangedaan, maar eerst maar eens kijken wat voor vlees we in de kuip hebben. Ook een automaat, maar dan met de 4 carbarateur 140 pk motor, terwijl alle andere motoren het met twee moeten doen. Ook zij hebben last van het bekende Corvair virus, ze hebben nu al een tweede auto.....

Zo rond het middaguur werd een tochtje door de omgeving gemaakt, luch stop bij de Happy Days Diner en daarna verder over kleine stadjes en binnenweggetjes. De hele colonne Corvairs nog via een pontje overgezet (wie heeft deze foto?) en daarna op het terrein aan voor praatje en even bijtanken van de mens. Ted legt nog eens aan Bianca uit dat ze juist ook voor dit soort bijeenkomsten een Corvair hebben (of was het andersom), Taco luistert toe en Ton (links) overdenkt nog even de nacht zonder slaap.

Even een model van de vroege serie als tegenwicht en ze komen niet vroeger dan deze 1960 Sedan van Mike Cramer. Toendertijd door zijn moeder nieuw gekocht heeft Mike de auto helemaal gerestaureerd en staat hij nu weer te glimmen in de originele zwarte kleur. Samen met de rode bekleding van het interieur een prachtige combinatie. De '60er, in Amerika de "Caveman" Corvair genoemd, heeft veel afwijkende dingen. Een gewone kachel had de auto niet, standaard zat er een bezine kachel in de bagageruimte, voor de echte warme gebieden kon deze achterwege gelaten worden. De akku zit rechts in plaats van links in de motorruimte en het reserve wiel zit weer voorin. Let ook op de naar binnen springende (concave) neus, dit is allemaal specifiek voor de 1960 Corvair.

Het eerste model wat na de sedan verscheen was de coupé. Januari 1960 verschenen de eerste coupé's in basis (500) en de luxere 700 series. Deze 1962 900 Monza van Leon Janssen heeft nu weer een originele 2,4 liter 102 pk motor. Naast de standaard 80 pk (84 voor de automaat) motor was deze motor leverbaar voor die kopers die meer vermogen wensten. De 102 pk versie staat wel bekend als een toerenmotor die ook als zodanig gereden moet worden.

Leon's auto komt orineel uit Frankrijk en als kleine geste heeft hij er weer gele koplampen in gezet, en het moet gezegd worden het lijkt goed.

Kijk ook hier even naar de neus. De '61-'4 modellen hebben allemaal een neus welke nu wat naar buiten (convex) staat.

Ook in 1962 verscheen voor het eerst een open versie van de Corvair. Deze werd alleen in de luxere 900 Monza versies geleverd en de Monza naam is gebruikt voor de wat luxere modellen tot aan het einde in 1969. De afgebeelde auto is de 1964 Monza van Hans de Graaff die de restauratie net voltooid had en dus prompt te maken kreeg met de onvermijdelijke aanloopproblemen. De hele tocht van Vlaardingen naar Limbricht werd zo'n beetje op drie cylinders gereden want de rechter carbarateur zoog valse lucht aan. Op drie cylinders kom je er dus ook met een Corvair en met een noodreparatie op het terrein kon de auto weer gewoon mee terug. Dat is beter voor het humeur en voor de portemonnaie (het bezine verbruik op drie cylinders was wel erg hoog).

De laatste early waarvan ik een foto heb is ook van 1964. Wat bij de Spyder convertible van Ad Dijkstra heel duidelijk te zien is, zijn de chroom randen om de wielkasten aansluitend op de brede chroomstrip onderlangs de auto. Dit was de trim voor dat jaar. Onderhuids veranderde er ook nog al wat dat jaar; de motor inhoud werd vergroot van 2,4 naar 2,7 liter en de achterwiel ophanging kreeg een extra dwarse bladveer om aan de kritiek van het pendelen van de achteras tegemoet tekomen. Behalve eigenaar Ad die bijna achter de motorkap verdwijnt staat links ook Thomas Stingl van de duitse Corvair club. We onderhouden goede relaties met zowel de zwitserse/duitse als de franse club. En natuurlijk met de amerikanen via het internet.

Corvair neuzen en toevallig ook bijna nog allemaal convertibles. Naast het feit dat coupes en cabriolets vaker door verzamelaars worden bewaard was het al zo dat tijdens de produktie jaren van de Corvair vrij veel luxe en sportieve modellen zijn verkocht. De best verkochte Corvair allertijden is de '62 Coupe Monza van 1962 en in de top 10 van meest geproduceerde uitvoering zijn maar liefst 7 de duurdere en luxueuzere Monza modellen. Alleen de 500 en 700 sedan van '60/61 staan er ook in, waarschijnlijk omdat er toen nog geen Monza's waren! Vanaf 1962 werden de Corvairs dan ook duidelijk als sportievere modellen gepositioneerd.

We hebben ook een goede selectie latere modellen in de club. Deze 1967 sedan van Bianca en Ted Langeveld is ook een Monza en is door de vorige eigenaar gerestaureerd. De auto is bedoeld voor dagelijks gebruik maar hoewel de Corvair zeker een kompakte amerikaanse auto is, is de breedte voor onze begrippen nog altijd respectabel. De vierdeurs modellen van de Corvair zijn standaard "hardtops" zonder middensteil. Voor een dergelijke goedkope auto en zeker voor amerikaanse begrippen was dat heel ongewoon. De "hardtops" waren meestal de duurdere uitvoeringen. Nadat de vorige eigenaar hoorde dat we een Corvair club hadden opgericht werd hij spontaan lid. Zonder Corvair! 1967 was ook het jaar van de introduktie van de dubbele hoofdremcylinder en de beveiliging op de selector van de automaat.

Ook de tweede serie kent een Coupe (de amerikanen gebruiken geen accent (uitspraak: koep). Deze 1967 coupé van de familie Smitz mist weliswaar de emblemen maar je kunt nog zien waar ze gezeten hebben. Bij de 500 modellen en de Corsa's zaten de logo's hoger op de voorschermen. De kleur is waarschijnlijk het in 1967 geleverde Sierra Fawn. Hoewel bijna elk jaar de kleuren (soms alleen de namen) veranderden was Tuxedo Black (smoking zwart) alle jaren leverbaar. Bij de latere modellen was ook de optie two-tone leverbaar. Het dak kreeg dan een andere kleur dan de onderkant van de auto. Op deze auto is ook de voorspoiler te zien welke vanaf 1966 standaard was. Alleen neerwaarte druk wanneer het nodig was, dit in tegenstelling tot het bekende zakje zand voorin wat ook in kever kringen goed bekend is ;-)

En last but zeker not least de 1968 Monza convertible van Taco van den Honert. Afgezien van het feit dat er in dat jaar nog maar 1386 auto's van dit type zijn verkocht is het natuurlijk wel heel bijzonder dat hij de auto dat jaar zelf in Amerika heeft gekocht en na terugzending naar Nederland de auto mee terug heeft genomen. Het is overigens zijn tweede Corvair, de eerste was een coupe uit de eerste serie en met name de traktie van de Corvair op sneeuw in de strenge winters aldaar staat hem nog heel goed bij. Wat bij de '68 en '69 Corvairs heel opvallend is zijn de "side marker lights" de lichtjes aan de zijkant van de auto. Samen met het veel uitgebreider beklede dashboard was dit één van de veiligheids eisen voor 1968.

En dan is het tijd voor het avondgebeuren en bij zo'n warme zomeravond past natuurlijk een barbeque. Ted wierp zich op als kok en zorgde voor gare vleeswaren terwijl salades zorgden voor een lekkere aanvulling.

Tijdens een clubmeeting gaat het natuurlijk over auto's maar ook over mensen en iedereen was zeer goed gestemd over deze eerste dag.

Ik moest 's avonds weer naar huis en heb de zondag niet meegemaakt. De rest deed toen nog mee aan een grote lokale amerikaanse klassieker meeting maar helaas viel er toen wel wat regen.

Tot besluit. Niet alle leden waren aanwezig maar de opkomst met maar liefst de helft van alle leden overtrof weer
alle verwachtingen. Voor wie dit keer niet kon is er maar een advies: Kom beslist de volgende meeting!