สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม

ความหมายของธง
             ธงชาติเวียดนาม พื้นธงเป็นสีแดงล้วน ตรงกึ่งกลางมีรูปดาว 5 แฉก สีเหลืองทอง เป็นที่เข้าใจกันทั่วไปว่าหมายถึงชนชั้นต่าง ๆ ในสังคมเวียดนาม คือ นักปราชญ์ ชาวนา ช่างฝีมือ พ่อค้า และทหาร ส่วนสีต่าง ๆ มีความหมาย ดังนี้
             สีแดง หมายถึง การต่อสู้เพื่อกู้เอกราชของชาวเวียดนาม
             สีเหลือง หมายถึง ชาวเวียดนาม
อย่างไรก็ตาม ภายหลังการรวมชาติเวียดนามในปี พ.ศ. 2519 ความหมายในธงได้มีการอธิบายใหม่ในทางการเมืองว่า
             สีแดง หมายถึง การปฏิวัติโดยชนชั้นกรรมาชีพ
           ดาวสีทอง หมายถึง การชี้นำของพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม

เมืองหลวง
ฮานอย

ประวัติศาสตร์
เวียดนามเริ่มเข้าสู่ยุคประวัติศาสตร์หลังจากตอนใต้ของจีนเข้ารุกรานและยึดครองดินแดนแถบลุ่มแม่น้ำแดง จากนั้นไม่นาน
จักรพรรดิจิ๋นซีซึ่งเริ่มรวมดินแดนจีนสร้างจักรวรรดิให้เป็นหนึ่งเดียว โดยได้ยกทัพลงมาและทำลายอาณาจักรของพวกถุกได้ ก่อนผนวกดินแดนลุ่มแม่น้ำแดงทั้งหมด ให้ขึ้นตรงต่อศูนย์กลางการปกครองหนานไห่ ที่เมืองพานอวี่หรือกว่างโจวในมณฑล
กวางตุ้ง ปัจจุบัน หลังสิ้นสุดราชวงศ์ฉิน ข้าหลวงหนานไห่คือจ้าวถัว ประกาศตั้งหนานไห่เป็นอาณาจักรอิสระ ชื่อว่า หนานเยว่ หรือ นามเหวียต ในสำเนียงเวียดนามซึ่งเป็นที่มาของชื่อเวียดนามในปัจจุบัน ก่อนกองทัพฮั่นเข้ายึดอาณาจักรนามเหวียด ได้ในปี
พ.ศ. 585 และผนวกเป็น
ส่วนหนึ่งของจีน ใช้ชื่อว่า เจียวจื้อ ขยายอาณาเขตลงใต้ถึงบริเวณเมืองดานังในปัจจุบัน และส่งข้าหลวงปกครองระดับสูงมาประจำ
เป็นช่วงเวลาที่ชาวจีนนำวัฒนธรรมจีนทางด้านต่างๆ ไปเผยแพร่ที่ดินแดนแห่งนี้ พร้อมเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ทรัพยากรจากชาว
พื้นเมือง หรือชาวเวียดนามจนนำไปสู่การต่อต้านอย่างรุนแรงหลายครั้งเช่น

วีรสตรีในนาม ฮายบาจึง ได้นำกองกำลังต่อต้านการปกครองของจีน แต่ปราชัยในอีก 3 ปีต่อมาและตกเป็นส่วนหนึ่งของจีน
นักโทษปัญญาชนชาวจีนนามว่า หลีโบน ร่วมมือกับปัญญาชนชาวเวียดนามร่วมทำการปฏิวัติ ก่อตั้งราชวงค์หลี ขนานนาม
แคว้นว่า วันซวน แต่พ่ายแพ้ในที่สุด

การปกครองของจีนในเวียดนามขาดตอนเป็นระยะตามสถานการณ์ในจีนเอง ซึ่งเป็นโอกาสให้ชาวพื้นเมืองในเวียดนามตั้งตนเป็น
อิสระ ในช่วงเวลาที่เวียดนามอยู่ใต้การปกครองของราชวงศ์ถาง พุทธศาสนาเริ่มเข้าสู่เวียดนาม เมืองต้าหลอหรือฮานอย เป็นเมืองใหญ่ที่สุดเป็นศูนย์กลางการค้าการเดินทางของชาวจีนและอินเดีย พระสงฆ์และนักบวชในลัทธิเต๋าจากจีนเดินทางเข้ามาอาศัยในดินแดนนี้ ต่อมาราชวงศ์ถางได้เปลี่ยนชื่อเขตปกครองนี้ใหม่ว่า
อันหนาน (หรืออันนัม ในสำเนียงเวียดนาม) หลังปราบกบฏชาวพื้นเมืองได้ แต่ถือเป็นช่วงเวลาสุดท้ายที่จีนครอบครองดินแดนแห่งนี้

การปกครอง
ระบอบสังคมนิยมเวียดนาม

ภูมิประเทศ

มีที่ราบลุ่มแม่น้ำขนาดใหญ่ 2 ตอน คือ ตอนเหนือเป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำแดง และตอนใต้เป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำโขง
มีที่ราบสูงตอนเหนือของประเทศ และยังเป็นภูมิภาคที่มีเขา ซึ่งเป็นภูเขาที่สูง 3,143 เมตร (10,312 ฟุต) ตั้งอยู่ในเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในอินโดจีน

พื้นที่
331,689 ตร.กม. หรือ 128,065 ตร.ไมล์

ประชากร
90,545,390 (ประเมินปี 2554)

ภูมิอากาศ

เป็นแบบมรสุมเขตร้อนชายฝั่งทะเลด้านตะวันออกเปิดโล่งรับลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือที่พัดผ่านทะเลจีนใต้ ทำให้มี
โอกาสรับลมมรสุมและพายุหมุนเขตร้อน จึงมีฝนตกชุกในฤดูหนาว สามารถปลูกข้าวได้ปีละ 2 ครั้ง (ฝนตกตลอดปี ได้รับอิทธิพลจาก
ลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ)
เป็นประเทศที่มีความชื้นประมาณร้อยละ 84 ตลอดปี มีปริมาณฝนจาก 120 ถึง 300 เซนติเมตร และมีอุณหภูมิเฉลี่ยตั้งแต่
5 องศาเซลเซียส

เศรษฐกิจ
เกษตรกรรม
มีผลผลิตได้แก่ ข้าวเจ้า ยางพารา ชา กาแฟ ยาสูบ พริกไทย (ในปี พ.ศ. 2549 ส่งออกกว่า 116,000 ตัน) การประมง เวียดนามจับปลาได้ เป็นอันดับ 4 ของสินค้าส่งออก เช่น ปลาหมึก กุ้ง ตลาดที่สำคัญ คือญี่ปุ่น ไต้หวัน และสิงคโปร์
อุตสาหกรรม
อุตสาหกรรมที่สำคัญ คือ อุตสาหกรรมทอผ้าศูนย์กลางอยู่ที่โฮจิมินห์ซิตีและมีนิคมอุตสาหกรรมอมตะซิตี้เบียนโฮ การทำเหมืองแร่ที่สำคัญ คือ ถ่านหิน น้ำมันปิโตรเลียม และแก๊สธรรมชาติ เวียดนามเป็นประเทศส่งออกน้ำมันดิบรายใหญ่อันดับ 3 ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รองจากอินโดนีเซียและมาเลเซีย

ศาสนา
ส่วนใหญ่ชาวเวียดนามนับถือศาสนาพุทธ นิกายมหายาน สูงถึงร้อยละ 70 ของจำนวนประชากรร้อยละ 15 นับถือ
ศาสนาคริสต์ ที่เหลือนับถือลัทธิขงจื้อ มุสลิม

สกุลเงิน
ด่อง

อาหารประจำชาติ

แหนมหรือ เปาะเปี๊ยะเวียดนาม

แหนม หรือ ปอเปี๊ยะเวียดนาม เป็นอาหารยอดนิยมของเวียดนาม หนึ่งในอาหารพื้นเมืองที่โด่งดังที่สุดของประเทศ แผ่นแป้ง ทำจากข้าวจ้าว นำมาห่อไส้ ซึ่งอาจเป็นไก่ หมู กุ้ง หรือหมูยอ รวมกับผักที่มีสรรพคุณเป็นยานานาชนิด เช่น สะระแหน่ ผักกาดหอม ทานคู่กับน้ำจิ้มหวาน

ดอกไม้ประจำชาติ

ดอกบัว

ชื่อพื้นเมือง : -
ลักษณะทั่วไป : บัว เป็นพรรณไม้น้ำประเภทพืชล้มลุก มีลำต้นและหัวอยู่ในดินใต้น้ำ
ใบ : การเจริญชูก้านใบและดอกขึ้นมาบนผิวน้ำ ใบมีลักษณะกลมกว้างใหญ่ ผิวใบเรียบ มีสีเขียวหรือน้ำตาลอ่อน
ดอก : ดอกเป็นกลีบซ้อนกันหลายขั้น ลักษณะดอกคล้ายรูปกรวย เวลาบานคล้ายกับร่ม ดอกมีสีขาว ชมพู เหลือง
ผล : ผลคือส่วนที่อยู่ตรงกลางดอก ซึ่งมีเมล็ดประกอบอยู่ภายในจำนวนมาก ลักษณะ ขนาดสีสรร ของใบและดอกขึ้นอยู่กับชนิดพันธุ์
ด้านภูมิทัศน์ : พบได้ทั่วไปตามแหล่งน้ำของประเทศเวียดนาม

เพลงชาติ

ภาษาเวียดนาม (อักษรโกว๊กหงือ)	ถ่ายเสียงด้วยอักษรไทย	คำแปล
บทที่ 1
Đoàn quân Việt Nam đi Chung lòng cứu quốc Bước chân dồn vang trên đường gập ghềnh xa Cờ in máu chiến thắng mang hồn nước, Súng ngoài xa chen khúc quân hành ca. Đường vinh quang xây xác quân thù, Thắng gian lao cùng nhau lập chiến khu. Vì nhân dân chiến đấu không ngừng, Tiến mau ra sa trường, Tiến lên, cùng tiến lên. Nước non Việt Nam ta vững bền.	ดว่าน เกวิน เหวียต นาม ดี จุง หล่อง กื๊ว โกว๊ก เบื๊อก เจิน ส่น วาง เจน เดื่อง เกิป เก่น ซา เก่อ อิน ม้าว เจี๊ยน ทั้ง มาง ห่น เนื้อก, ซุ้ง งหว่าย ซา แจน คุก เกวิน ห่าญ กา. เดื่อง วิญ กวาง เซย ซ้าก เกวิน ถู่, ทั้ง ซาน ลาว กุ่ง ญาว เหลิป เจี๊ยน คู. หวี่ เญิน เซิน เจี๊ยน เดิ๊ว คง หงึ่ง, เตี๊ยน มาว ซา ซา เจื่อง, เตี๊ยน เลน, กุ่ง เตี๊ยน เลน. เนื้อก นอน เหวียตนาม ตา วึ้ง เบ่น.	ทหารเวียดนามทั้งหลาย รุกไปข้างหน้า ! ด้วยใจเด็ดเดี่ยวในการพิทักษ์มาตุภูมิ เสียงฝีเท้าที่เร่งเร้าดังก้องทั่วท้องถนน อันยาวไกลและทุรกันดารจิตวิญญาณ ของชาติสถิตในธงแดงอาบเลือดแห่ง ชัยชนะเสียงปืนที่กระหน่ำยาวนาน สอดประสานไปกับเสียงเพลงเดินทัพ หนทางสู่ความรุ่งเริองของเราทอดทับบน ซากศพของเหล่าศัตรูมาฝ่าฟันความ ทุกข์ยากนานัปประการ แล้วร่วมสร้างที่มั่น ต้านข้าศึกจงสู้เพื่อจุดมุ่งหมายของผองชน อย่างไม่ลดละเร่งเข้าสู่สมรภูมิกันเถอะ ! รุกไปข้างหน้า !ทุกคนรุกไปข้างหน้า ! เวียดนามของเราอยู่ยืนยงชั่วกัปกัลป์
บทที่ 2
Đoàn quân Việt Nam đi Sao vàng phấp phới Dắt giống nòi quê hương qua nơi lầm than Cùng chung sức phấn đấu xây đời mới, Đứng đều lên gông xích ta đập tan. Từ bao lâu ta nuốt căm hờn, Quyết hy sinh đời ta tươi thắm hơn. Vì nhân dân chiến đấu không ngừng, Tiến mau ra sa trường, Tiến lên, cùng tiến lên. Nước non Việt Nam ta vững bền.	ดว่าน เกวิน เหวียตนาม ดี ซาว หวั่ง เฟิ้บ เฟ้ย ซัต ซ้ง หน่อย กเว เฮือง กวา เนย เหลิ่ม ทาน กุ่ง จุง ซึก เฟิ้น เดิ๊ว เซย เด่ย เม้ย, ดุ๊ง เด่ว เลน กง ซิจ ตา เดิป ตาน. ตื่อ บาว เลิว ตา น้วต กัม เหิ่น, เกวี๊ยต ฮี ซิญ เด่ย ตา เตือย ทั้ม เฮิน. หวี่ เญิน เซิน เจี๊ยน เดิ๊ว คง หงึ่ง, เตี๊ยน มาว ซา ซา เจื่อง, เตี๊ยน เลน, กุ่ง เตี๊ยน เลน. เนื้อก นอน เหวียต นาม ตา วึ้ง เบ่น.	ทหารเวียดนามทั้งหลาย รุกไปข้างหน้า! ธงดาวทองโบกสะบัดพลิ้ว นำปวงชนพ้นความทุกข์ยากลำเค็ญ มาร่วมมุมานะต่อสู้เพื่อสร้างชีวิตใหม่ จงลุกขึ้นสู้และทำลายโซ่ตรวนทิ้ง เพราะเรากล้ำกลืนฝืนทนต่อความ เคียดแค้นชิงชังมานานพอแล้วจงเตรียม พร้อมต่อการเสียสละทุกสิ่ง เพื่อชีวิตอันรุ่งโรจน์ในภายหน้า จงสู้เพื่อจุดมุ่งหมายของผองชนอย่าง ไม่ลดละเร่งเข้าสู่สมรภูมิกันเถอะ ! รุกไปข้างหน้า ! ทุกคนรุกไปข้างหน้า ! เวียดนามของเราอยู่ยืนยงชั่วกัปกัลป์