เมืองโอลินดา
ศิลปิน :ชัชวาลย์ วรรณโพธิ์
แนวความคิด :ในโอลินดา ถ้าคุณออกไปข้างนอกพร้อมกับแว่นขยายและค้นหาอย่างถี่ถ้วน คุณอาจพบว่าในบางแห่ง คุณเป็นเพียงจุดหนึ่งที่มีขนาดไม่ต่างอะไรกับหัวเข็มหมุด คุณจะพบการขยายตัวจากการเจริญของเมือง จะเห็นอาคารที่สามารถมองเห็นภายใน เห็นเสาอากาศ เห็นหลังคากระจก คุณจะไม่พบสวนสาธารณะ ลำธารน้ำไหลข้ามฝาก ม้าและทางเดินของม้า คุณจะรู้สึกว่ามันมีขนาดเท่ากับผลมะนาวผ่าครึ่ง และกำลังเติบโตมากขึ้นเหมือนดอกเห็ดกำลังบานในจานซุป เมื่อถึงเวลานั้น เมืองเก่าจะถูกปิดล้อมด้วยเมืองที่เจริญขึ้นมาใหม่ เส้นทางจะแออัดและขยายสู่ด้านนอก โอลินดาไม่เพียงแต่เป็นเมืองศูนย์รวมแต่มันกำลังขยายตัวเพิ่มขึ้น เหมือนกับต้นไม้ที่ในแต่ละปีจะมีวงรอบขึ้นอีกหนึ่งรอบ แต่ยังมีเมืองอื่นที่อยู่ที่นั่นอีก ที่นั่นเป็นจุดสำคัญของเมืองเก่า ที่ซึ่งมียอดแหลมเก่าแก่ หอคอยหลังคาติดกระเบื้อง หลังคากลม ถึงแม้ที่นี่จะมีเมืองใหม่ล้อมรอบ แต่ก็รู้สึกว่าเป็นที่สบายและผ่อนคลาย กำแพงเก่าถูกขยายออกเพื่อรองรับที่พักเพิ่มขึ้น แต่คงรักษาลักษณะและขนาดเก่าเอาไว้ ไม่ทำลายเขตบนเนินเขาของเมือง พวกเขาที่นี่ไม่สนใจที่พักใหม่ที่เจริญขึ้น จึงทำให้กลายเป็นกลุ่มน้อยที่สร้างที่พักอยู่อย่างสงบ ต่างจากความเจริญที่เป็นหัวใจของเมืองโอลินดาใหม่ พวกรักษาเอกลักษณ์ความเป็นอยู่และแม่น้ำลำธารที่เป็นสายสำคัญของโอลินดา แม้ว่าภายในจะมีการเจริญและพัฒนาตลอดเวลา พวกเขรู้ว่าอนาคตข้างหน้าโอลินดาจะหนาแน่นและมันคงเป็นเช่นนั้น
เมืองโอลินดา
ศิลปิน: นายพงศ์ศิริ คิดดี
แนวความคิด : ข้าพเจ้าต้องการถ่ายทอดมุมมองของเมืองด้วยการใช้เส้น และรูปทรงที่เรียบง่าย เพื่อก่อให้เกิดบรรยากาศที่นุ่มและบางเบา อันส่งผลให้เกิดความรู้สึกที่กำลังแผ่ขยายออกอย่างไม่มีขอบเขต นอกจากนี้แล้วรูปทรงต่าง ๆ ที่เกิดจากการแต้มแต่งขึ้นทีละรูปทรงจนก่อตัวเป็นจำนวนมาก ก็เป็นลักษณะที่เป็นจริงของการกำเนิดเมือง
Copyrighted by Young Socrates Society 2003
©
Reprints not allowed without the permission of Web Manager, Kanokwan Rittipairoj