Met al sy liggies uitgetooi
In donker, donker nagte.
Dis liggies hier en liggies daar
In lange rye aanmekaar,
Wat flikker in die gragte.
En honderd duisend ogies loer
Op spieelgladde watervloer
Daar bowe uit die hemel.
Dis liggies hier en liggies daar
En bootjies, wat so saggies vaar,
Dat ligte golfies wemel.
Die liggies soek mekaar weer op
In water, wat teen walle klop
Op stormagtig nagte.
So toweragtig, lief en skoon
is liggies, wat op walle woon
En flonker in die gragte.