Part 1
Alex: Hi� bat ka umiiyak?
Aleya: (tumingin lang at sk lumayo)
Alex: �nge� autistic!?� (bulong)
Nasa park ako noon nang lapitan ako ng lalaking hindi ko kilala. Palibhasa mahiyain ako noon at may sariling mundo� hindi ako nakikipag-usap kht kanino.
Bakit? Kasi�
Aleya�s Mother: Ikaw na bata ka, diba sbi ko bago mag-aral ng leksiyon mo mag-saing ka muna ng kanin. At saka ung tanim mo sa paso.. ano ba yon?
Aleya: Project ko po un mommy.
Aleya�s mother: Eh di ilagay mo sa kwarto mo! Bat mo isinasama sa mga tanim ko? Napakatigas ng ulo mo! Napakatanga pa!
Aleya: Sorry na, mommy. Di ko na po uulitin..
Aleya�s Mother: Dapat lang! Kundi lagot ka na naman sakin!
Ganito ang araw-araw na pangyayari sa buhay ko.. Laging napagiinitan, kundi sampal� batok o kurot. Di ko naman malaman kung bakit ganon xa skn gayong wala nmn akong alam na ginawa kong masama. Laging mali sa panigin ni mommy� ky wala akong kumpiyansa sa sarili. Payapa lang kalooban ko pag nag-iisa.
Aleya�s father: Aleya bakit andiyan ka? Nasa loob si Tina at ang mommy mo, nagkukuwentuhan sila.
Aleya: Dito na lang ako daddy. Iniisip ko lang po ung report ko bukas sa science.
Aleya�s father: Talaga?! Kumusta naman ang pag-aaral mo anak?
Aleya: Okey lang po daddy.. sisiguruhin ko po na ako na naman ang first honor.
Aleya�s father: Wow! Sige anak, pagbutihin mo ha para may surprise gift ka skin.
Aleya: Salamat nlng daddy.. wag kn po mag-abala, kiss lang po pwede na.
Bunso ako sa dalawang magkapatid�. Magkapatid sa ama. Bunga ako ng pangangaliwa ng daddy, namatay ang tunay kong ina sa panganganak kaya lumaki ako sa pang-aapi ng aking madrasta at pagsasawalang kibo ng ama. Tuwing bibigyan ako ng regalo ng daddy nagagalit kaagad ang aking madrasta. Grade four ako ng malaman ko na di pala ako tunay na anak.
Alex: hoy bata! Di ba ikaw na naman ung umiiyak nung isang araw? Iyakin kaba?
Aleya: (Tumitig lang ako sa kanya. Palibhasa walang masumpungang karamay� umiyak nalang ako uli.)
Naantig ko ang kalooban ng lalaking yon. Nakipagkilala xa skn at nkpgkaibigan.
Sya si Alex�.
Part2
Grade six na ako ngayon.. mula pagkabata ni hindi ko naramdaman na mahal ako ng pamilya ko� kht si daddy. Dahil kahit alam nya ang ginagawa ng mommy sakin di nya pinapansin, ni hindi nya ako kayang ipagtanggol. Sa oras na kampihan nya ako magaaway sila ni mommy na ayaw nyang mangyari dahil takot na syang magkasala ulit sa kanya. Kaya lang�. ako ang nagbabayad sa kasalanan ni daddy�
Di ko naman gustong magalit sa kanila. Pilit ko nlng cla inuunawa. Umaasa nlng ako balang araw na mamahalin din nila ako.
Kunsabagay di nmn malupit skn ang pagkakataon� nariyan nmn si Alex na matalik kong kaibigan. Sya ang nkkalam ng lahat ng sakit na nararamdaman ko mula sa pamilya ko. Ang mga balikat nya ang naging tagapawi ng lungkot ko, laging nkhanda iyon para aking masandalan. Sa kanya nksumpong ako ng magmamalasakit�, ng magmamahal.
Alex; aleya� wag ka nang umiiyak.. di ka ba natutuwa na narito ako kht na ayaw sayo ng pamilya mo? Basta pag may problema ka and2 lang ako� naalala mo ba ung ipinadrawing mo sakin na may song� ung footprints in the sand?
Aleya: (ngiti pagkaalala nung message nung kanta) salamat alex�
Alex: And2 lang ako Aleya� di ko man kayang lutasin ang problema mo, nkhanda nmn akong magpalakas ng loob mo. Just keep praying�
Kaya nga npkhalaga nya sa puso ko. Kung wala xa.. tingin mo kakayanin ko ba ang mga problema ko? Sa murang edad� baka napariwara na ang buhay ko. Baka nilamon ng galit ang puso ko at nagrebelde na ang utak ko. Si Alex ang taga-puno ng mga kakulangan sa buhay ko.
Para syang nkktandang kapatid para skn� palibhasa 3 taon ang tanda nya skn.
to be continued...
Links to other sites on the Web
