Part 3
Second year highschool ako nang manligaw skn si Alex. Syempre pa walang mapagsidlan ang saya sa puso ko. Ano pa nga ba nmn ang hahanapin ko sa kanya� naiintindihan nya ako sa lahat ng bagay.. kabisado nya ang lahat ng kilos at takbo ng isip ko. Higit sa lahat lagi syang nkahandang dumamay sa lahat ng problema ko. Sa kanya ako nakakakuha ng lakas ng loob para manatiling positibo sa buhay.. xa ang nagtuturo sakin na lumaban at wag mawalan ng pag-asa.
After 4 months�
Gaya nang mga karaniwang araw ng buhay ko ns isang park ako na karugtong ng plaza. Ibinubunton ang sama ng loob sa pintura ng upuang semento na kinauupuan ko sa ilalim ng puno ng may bulaklak na dilaw at hugis kampana.
Yellow bells ang tawag nmn don ni Alex� D2 kmi unang nagkakilala� d2 ako tumaktakbo noon kapag napapagalitan sa bahay. Dalawang bloke lng ang layo nito sa bahay namin. Palibhasay sa pagtawid lang ang negosyo nilang grocery tanaw nya ako mula doon.
Inabutan nya akong inuukit ang mga katagang �I hate life� sa semento.
Alex: masama yan.
Aleya: (di xa pinansin)
Alex: bakit? Wala bang dumating na magandang bagay o pangyayari sa buhay at kamumuhian mo na ang buhay?
Aleya; Meron naman� Kung tutuusin pwd kong sabihin na masuwerte ako eh� kaya lang�.
Alex: ang pamilya mo?
Aleya: (malungkot na tumango)
Kabisado na ni Alex kung ano man ang problemang pwedeng bumagabag sakin ng ganito. Wala nmn syang maipayo skn kundi magtiis at magpasensiya. At kahit paano nariyan sya upang umalalay. Sa lahat ng mga pagkakataong yon sya lang talaga ang inaasahan kong dadamay skn.
At nagsimula na akong umiyak�
Alex: Tahan na..
Tatahan ako sa pag-iyak at gaya ng dati patatawanin nya ako.. pero this time kakaiba ang ginawa nya para patawanin ako.
Alex: Alam ko na talaga ang kiliti mo� ewan ko ba sayo kung bakit nagpapakipot kp! Samantalang� sabi mo noon paano ka na pag wala ako� ino-offer ko nmn sayo ang sarili ko kso di mo tinatanggap.
Napatawa nya ako� di dahil sa sinabi nya kundi sa paraan nya ng pagpapasagot skin.
Alex: Ano?! Di mo ba talaga ako sasagutin? Iwan nlng kita hanap nlng ako ng ibang iyakin jan�. At di na kita kakausapin kahit na kailan. Hayaan nalang kita mag-iiyak jan.
Aba! Blackmail ba to?
Aleya: Bakit di mo na lang sabihin na mahal mo ako, tapos tanungin mo kung mahal din kita?
Alex: (nangiti)
Ganon ata tlg pag kaibigan mo parang npkhirap sbihin ng nararamdaman mo� kaya natotorpe itong si Alex� Di nmn issue samin ang friends and lovers set-up� kaya lang nagkaka-ilangan kami dhl nga mula pagkabata magkaibigan na kami.
Naalala ko pa nga noon inabutan kmi ng ulan sa plaza� tumakbo kmi papunta sa bahay nila.. sa taas non may kwarto cla ng mama nya, dhl nga minsan ginagabi cla sa pagsasara ng grocery don na cla natutulog kaya may mga damit xa doon. Pinahiram nya ako ng damit� habang nagbibihis ako binibiro nya ako na sisilipan nya ako� kahit grade 5 pa lang ako noon may hiya na rin ako sa katawan. Tawa lang sya ng tawa dhl tingin daw nya bata pa ako.
Napangiti ako pagkaalala ng mga nagdaang panahon nmin ni Alex na magkasama.
Alex: Oi! Nangangarap ka na jan� isama mo nmn ako sa pangarap mo.
Aleya: sige� bsta wag kang magbabago.
Alex: Anong sige?! (excited na kinikilig)
Aleya: (napabunghalit ng tawa)
:Alex: tawa kp jan! (nagtataka)
Aleya: (yumakap kay Alex at sk np-iyak) I�m glad to have you in my life, Alex�.
Siguro nmn sapat nang sakit ang nararanasan ko sa pamilya ko�wag nmn sana na pati sa buhay pag-ibig maranasan ko ang ganito.
Tama pala ang sinabi ni alex noon� basta wag ka lang titigil na umasa� magdasal� at lahat ng hinihingi at hinahanap mo darating sayo.
Part 4
Naging masaya ang bawat araw dahil anjan c alex. Kahit paano nkkranas ako ng pagmamahal na hinahanap ko. Maingat si Alex sa nararamdaman ko� laging ako ang priority nya. Kaya lang di ata lahat ng love story smooth sailing�.
Second year college na ako�.
Alex: Ipapakilala kita kay mama.
Aleya: kilala nmn ako ng mama mo ah�?
Alex: Oo pero bilang kaibigan lang� dapat lang nmn db na at our age nagpo-pormal na tayo sa parents ntn?
Aleya: Oo pero�
Alex: bukas ng gabi� dinner.
Final na ang gustong mangyari ni Alex� ewan ko ba? Parang may nararamdaman akong threat sa relationship nmn ni Alex. Oo nga at mabait skn ang mama nya pero ibang bagay na ito.
Kinabukasan� sa bahay nila Alex..
Alex: Ma, si Aleya� girlfriend ko na po xa ngayon� actually ma, 5 yrs na.. di ko nlang po sinabi sayo kasi baka isipin mo na bata pa kmi� pero Ma, nahandle nmn ng maayos ang relasyon nmn at pag-aaral.
Alex�s Mom: (matipid na ngumiti) Kumain muna tayo.
Kinakabahan ako� parang wala akong nginuya sa pagkain ko.. puro ata lunok nlng ang ginawa ko. After eating� wala pa ring imik ang mama ni Alex� Ito nmang si Alex puro ngiti habang nagkukuwento� di ata nya nahahalata na di ako gusto ng mama nya para sa kanya.
Natapos ang gabi na �yon na hindi nagsalita ang mama ni Alex� at pati ako napanis ang laway ko dahil ni hindi nmn sya nag-open ng conversation sa aming dalawa. Hindi nmn akong nagtangka na magsalita pa dahil baka di ito sumagot at mapahiya ako. Kaya all the while si Alex lang ang nagsasalita. Kung ang anak nya pa nga pinagmukha nyang tanga.. ako pa?!
Noong una.. okey lang sa mama ni Alex ang company ko as his friend, dahil walang papa si Alex, namatay ito noong 3 yrs old pa lang si Alex sa sakit. Dahil laging ns trabaho ang mama ni Alex� hinayaan nito ang anak na makipagkaibigan sakin. Maganda ang pakikitungo nito sakin� kaya nga di ko matukoy kung bakit ngayong ipinakikilala ako ni Alex bilang nobya parang nagbago ang ihip ng hangin.
Umuwi ako na mabigat ang loob.. tapos ang sasalubong pa sakin ang pagbubunganga ng aking madrasta� Di kaya lahat ng nanay ay galit sa akin?
to be continued....
Links to other sites on the Web
