GM: พวกเรายินดีมากที่ได้มาพูดคุยกับนักกีต้าร์แนวหน้าของโลก ขอต้อนรับและขอบคุณท่านอาจารย์มา ณ ที่นี้ด้วย

EF: รู้สึกเป็นเกียรติที่ได้มาที่นี่เช่นกัน

GM: อาจารย์ช่วยเล่าประสบการณ์ในการเป็นนักดนตรีที่เติบโตในลาตินอเมริกา และได้เรียนกับ Abel Carlevaro (ผู้แปล - นักกีต้าร์และปรมาจารย์กีต้าร์ของโลกคนหนึ่ง)

EF: ผมพบกับ อ.Carlevaro ค่อนข้างจะช้าไปนิด คือผมอายุประมาณ 20 แล้ว ก่อนหน้านั้นผมเรียนกับ อ.Santolsola ซึ่งไม่ได้เป็นนักกีต้าร์ แต่เป็นนักประพันธ์ และมาถึงจุดหนึ่งผมตัดสินใจว่าผมต้องการเทคนิคที่ดีกว่าที่มีอยู่ ดังนั้นผมจึงไปเรียนกับ อ.Abel Carlevaro ไปพร้อมๆ กันด้วย ผมเรียนกับท่านอยู่ 4 ปี และได้เรียนรู้มากมายจากท่าน

GM: อ.Abel อยู่ใน Uruguay ในตอนนั้นหรือ?

EF: ตอนนั้นท่านยังไม่ได้เดินทางมากนัก ผมโชคดีที่ช่วงเวลานั้นท่านยังพำนักอยู่ที่กรุง Montevideo.

GM: ระบบการสอนของอาจารญ์แตกต่างกับของ อ.Abel อย่างไร?

EF: ผมเริ่มจากแนวคิดที่ว่าทุกคนแตกต่างกัน ความจริงที่คุณเรียนกับใครไม่ได้แปลว่าคุณจะใช้ในสิ่งที่เหมือนกับอาจารย์ของคุณ ผมคิดว่าผมได้ใช้แนวคิดของอาจารย์ผมหลายอย่างมาก แต่ในวิธีที่ต่างกัน, ผมไม่พูดถึงเรื่องทฤษฎีมากนักอย่างอาจารย์ แน่นอนท่านได้คิดค้นทฤษฎีหลายๆ อย่างขึ้น และท่านก็สนใจในเรื่องแบบนี้มาก ในทางดนตรีเราดูแตกต่างกันมาก แต่ผมคิดว่าเทคนิคกีต้าร์ทั้งหมดที่ผมมีผมได้เรียนจากท่าน แต่วิธีเล่านิทานเรื่องเดียวกันของผมอาจจะแตกต่างไปบ้าง

GM: กระบวนการเรียนรู้ของอาจารย์เกือบทั้งหมดเกิดในลาตินอเมริกา?

EF: ใช่แล้วครับ ทั้งหมดเลย

GM: ดังนั้นเมื่อ อาจารย์ออกจากประเทศ อาจารย์ก็กลายเป็นนักแสดงคอนเสิร์ตเลย

EF: โดยพื้นฐานแล้วใช่ครับ แต่แน่นอนคุณจะต้องพัฒนาต่อไปเรื่อยๆ ผมไม่อาจพูดได้ว่าผมมีอาวุธครบมือแล้วตอนที่ผมเริ่มออกแสดงต่างประเทศ แต่ผมคิดว่ามันดีพอ อุรุกวัยเป็นประเทศที่ออกไปทางยุโรปมาก ผมไม่คิดว่าผมเติบโตแตกต่างจากคนในอิตาลีหรือสเปนมากนัก

GM: อาจารย์ได้อัดแผ่น บทเพลงกีต้าร์มากมาย แต่ไม่ทราบว่า อาจารย์คิดว่ายุคใดที่เหมาะกับกีต้าร์มากที่สุด?

EF: ไม่เลย ผมคิดว่าทุกๆ ยุคสมัยก็มีบทเพลงที่เหมาะสมทั้งนั้น โดยพื้นฐานแล้ว ผมคิดว่ากีต้าร์เป็นเครื่องดนตรีที่สร้างดนตรี และคุณสามารถสร้างดนตรีกับมันได้ และในทุกสไตล์ผมก็พบบทเพลงที่เหมาะสม

GM: อาจารย์ชอบสไตล์หรือนักประพันธ์คนใดมากที่สุด?

EF: ผมชอบทุกอย่าง จริงๆ นะ, แต่หลายครั้งผม… ช่วงหลังๆ ผมศึกษาเพลงของบาคมาก ซึ่งตอนนี้ผม 'อิน' มาก แต่แน่นอนเราต้องผ่านไปสู่เฟสต่อไป ในบางช่วงผมจะ 'อิน' กับดนตรีของ Vihuela และบางครั้งผมก็ 'อิน' ยุคร่วมสมัย (Contemporary) ที่ผมยังเล่นมันเสมอๆ

GM: พวกเราเข้าใจว่าอาจารย์ได้บันทึกอัลบัมเพลงยุคโรแมนติคโดยใช้กีต้าร์ยุคโรแมนติค เป็นยังไงบ้างครับ มันแตกต่างกว่าเล่นกีต้าร์ยุคปัจจุบันหรือเปล่า?

EF: ผมคิดว่ามันต่างกัน มันเปลี่ยนวิธีการที่คุณมองดนตรีแนวโรแมนติค เริ่มด้วยการที่ใช้สาย Tension ต่ำมากกว่ากีต้าร์ปัจจุบันมาก แตกต่างในด้านความดังเบามากๆ จึงเป็นเรื่องที่แทบเป็นไปไม่ได้เลย แต่การเปลี่ยนแปลงท่วงทำนองเสียงให้สูงหรือต่ำลงกลายเป็นเรื่องสำคัญ มันแสดงอารมณ์ได้ดีกว่า และคุณต้องเปลี่ยนเทคนิคมือขวาให้เหมาะสมด้วย

GM: ในแนวใดที่อาจารย์เปลี่ยนแปลงเทคนิคมือขวาบ้าง?

EF: เริ่มต้นด้วยตำแหน่ง คุณไม่สามารถเล่นในแนวเกือบตั้งฉากได้ และคุณก็เล่นในแนวขนานไม่ได้ด้วย แต่มันเป็นวิธีที่แตกต่างในการเล่น คุณต้องไว้เล็บสั้นมากๆ นั่นคือถ้าคุณยังต้องการใช้เล็บด้วย

GM: ดังนั้น เราไม่สามารถเล่นกีต้าร์โรแมนติคด้วยเล็บยาวได้?

EF: ใช่แล้ว สาย tension ต่ำไม่เหมาะสำหรับเล็บยาว แน่นอนคุณมีทางเลือกที่จะใช้กีต้าร์ยุคใหม่แต่ไม่ได้เสียงแบบยุคโรแมนติค แต่ผมว่าไม่มีเหตุผลมากนักที่จะใช้กีต้าร์แบบอื่น

GM: อาจารย์ใช้สายแบบ gut (ผู้แปล - สายรุ่นก่อนเปลี่ยนเป็น nylon) หรือเปล่าตอนที่บันทึกแผ่นนี้?

EF: ไม่ใช่ เพราะสายแบบ gut ยากมากที่จะรักษาระดับเสียง และการบันทึกแผ่นเป็นเรื่องยากยิ่งในการทำให้ทุกสายอยู่ในระดับเสียงที่ถูกต้อง ผมใช้สาย nylon แต่เป็นรุ่นที่ทำพิเศษสำหรับกีต้าร์ยุคโรแมนติค

ยังมีต่อ

Copyright 2003,2004: Siamguitarra