ฆาตกรรมริมทางหลวง 3
ทันทีที่แม่ของซีโมนไปถึงเพื่อนๆก็แจ้งว่าลูกสาวองเธอหายไป แม่ของซีโมนอยู่ออสเตรเสียต่ออีกหาสัปดาห์ ขณะที่พ่อของซีโมนซึ่งเป็ฯอดีตสามีและมีลูกคนเดียวพยายามสงบใจตั้งหน้าทำงานขับรถโดยสานต่อไป ที่ร้ายที่สุดคือต้องรอคอยอย่างไม่รู้จุดหมายนานนับเดือน ในเวลาเดียวกัน ที่อุทยานเบลันโกลตำรวจถึง 300 นายยังคงค้นหาต่อไปและต้องลงคลานคุกเข่าเรียงหน้ากระดานบ่อบๆ เพื่อค้นทุกตารางนิ้วของแนวกับไฟป่าที่แผ้วถางแล้วทั้ง2ด้าน เวลา 15.15 น.ของวันที่1พ.ย. 36 แถวตรวจค้นชะงักทันทีเมื่อมีเสียงตะโกนว่า "พบแล้ว" ลึกเข้าไปในป่าประมาณห้ากิโลเมตรจากจุดที่พบเดเบอราห์ เอเวอร์ริสต์ และเจมส์ กิบสัน เจ้าหน้าที่เจอชิ้นส่วนที่อาจเป็นกระดูกท่อนขาของมนุษย์ ภายใจ้กองใบไม้ แอนดรูว์กรอส เจ้าหน้าที่ตรวจสถานที่เกิดเหตุพบกระดูกชิ้นใหญ่อีกชิ้น จากน้นยังมีรอยเท้าเดินป่า เสื้อกล้ามสีเหลืองเปื่อยยุ่ยและกางเกงขาสั้นสีเขียวซีด สันนิษฐานว่าศพคงอยู่ตรงนั้นมา 2-3 ปีแล้ว รอบกะโหลกศีรษะมีสายรัดสีม่วงซีดจนออกเทาแล้ว ในห้องชันสูตรที่ซิดนีย์หมอปีเตอร์แบรดเฮินต์บันทึกว่ามีแผลถูกแทงสองแห่งที่สันหลังและหกแห่งที่หน้าอก เขาปลดสร้องออกจากคอศพ สร้อยเส้นนี้ตลอดจนแกวนและปลอกคอหนังมีลายแกะสลักแบบเมารีที่พบอยู่ใกล้ศพ ล้วนเป็นหลักฐานที่ช่วยระบุได้ว่าเหยื่อรายนี้คือ ซีโมน ชมิดเดิล
เมื่อสื่อมวลชนในเยอรมนีเผยแพร่ข่าวฆาตกรรมซีโมน มันเฟรดและอันเคนอยเกเบาเออร์ที่เมืองบอนน์รู้สึกเจ็บแปลบในใจขึ้นมาอีก เกือบสองปีแล้วที่ไม่ได้ข่าวคราวจากกาบอร์ ลูกชายวัย 21 ที่กายตัวไประหว่างท่องเที่ยวในออสเตรเลียกับอันยา ฮับส์ชีด เพื่อนนักศึกษาที่มหาวิทยาลัยมิวนิก กาเบอร์โทรกลับบ้านก่อนวันคริสตมาสหนึ่งเมื่อปี25834 เขาวางแผนจะไปเที่ยวดาร์วินก่อนไปบาหลี ต่อมาเขาพบว่าจดหมายและของขวัญที่ส่งไปถึงทั้งคู่ที่ไปรษณีย์ในดาร์วินไม่มีคนมารับ ตั๋วเครื่องบินไปบาหลีก็ไม่ได้ใช้ พ่อแม่ของกาบอร์กังวลมากจึงบินไปออสเตรเลียหร้อมกับพี่ชายของอันยา พวกเขาค้นหาอยู่สี่สัปดาห์และเดินทางนับพันๆกิโลเมตร แต่คว้าน้ำเหลวกลับบ้าน สามวันหลังพบศพซีโมน ชมิดเดิลผืนป่าเผยความลับดำมืออีก จากจุดที่พบศพซีโมนไปทางตะวันออกเกิอบสองกิโลเมตรทีมสำรวจหยุดแถวเมื่อได้ยินเสียง๐พบแล้ว๐ดังขึ้น เจ้าหน้าที่เหลือบเห็นโครงกระดูกสีขาวด้านข้างแนวไฟป่าปบะห่างไปราว 55 เมตรก็พบอีกศพ เป็นษพของอันยาและกายอร์ ห่างจากศพของกาบอร์ไปราว 150 เมตร ตำรวจพบปบอกกระสุน .22 กองใหญ่และเทปพันสายไฟ เชืองสีขาวและสายหนังซึ่งคงจะใช้มัดเหยื่อมีเศษสายสร้องสีเงินขาดตกอยู่ เป็นสร้องคอที่พี่ชายอันยาให้ตอนครบรอบวันเกิดอายุ 18 แี สันนิญฐานได้ว่าคงมีการต่อสู้กันรุนแรง ที่ซิดนีย์หมดแบรดเฮิสต์ยันทึดว่ามีการทำร้ายร่างการอย่างเกี้ยมโหดหลายรูปแบบ อันยาถูกตัดศีรษะ สันนิษญานว่าเธอคงอยู่ในท่าคุกเข่าเหมือนรับดาบรอการประหาร คางชิดอก อาวุธใหญ่และคมที่บั่นลงมาตัดขาดสะบั้นที่กระดูกสันหลังท่อนที่สี่บริเวณคอและไม่พบศีรษะเธอ
กาบอร์ถูกยิงที่ศีรษะหกนัดด้วยปืน .22ในปากมีผ้าอุดไว้ไม่ให้ส่งเสียงและผ้าอีแผืนมัดปาก กระดูกรูปยูที่ฐานลิ้นร้าวสันนิษฐานว่าเขาคงถูกรัดคอ อันเค นอยเกเบาเออร์เดินทางไปออสเตรเลียเพื่อรับศพกาบอร์กลับบ้าน บ็อบ ก็อดเดน ซึ่งตอนนี้เร่งทำงานวันละ 18 ชม.ยืนกรานจะติดตามเธอไปจุดที่พบศพกาบอร์เธอนั่งลงและร้องไห้เงียบๆกลางหมู่แมกไม้ยูคาลิปตัส จากนั้นก็พูดกับก็อดเดนว่า "ฉันรู้ว่าเวลาของคุณมีค่าแต่ขออยู่ที่นี่ตามลำพังสักชม.ได้ไหมคะ" "อยู่ได้นานตามใจคุณครับ ไม่ต้องห่วง" เขาบอกแล้วปลีกตัวเดินเข้าไปในป่า
กลางเดือนพฤศจิกา 2536 การตรวจค้นอุทยานเบลันโกลเสร็จสิ้น ทีมงานของสมอลไปรวมตัวกันที่ศูนย์บัญชาการในซิดนีย์ ตอนนั้นเป็นช่วงต้นหน้าร้อนอากาษเริ่มอบอ้าว
ในห้องฏิบัติกาฝุ่นหนาเตอะมีสภาพเป็นห้องโถงใหญ่ห้องเดียว กำแพงถูกรื้อออกเพราะสมอลอยากให้ทีมงานใกล้ชิดและสื่อสารกันได้เร็วขึ้น โทรศัพท์แจ้งเบาะแสยังึงหลั่งไหลเข้ามา ขณะที่งานมหาศาลกำลังรอทีมงานซึ่งประกอบด้วยนักสือ 38 คน เจ้าหน้าที่วิเคราะห์ข้อมูลคอมพิวเตอร์และเจ้าหน้าที่ช่วยงานทั่วไปอีกกว่า 20 คน ในที่สุดทีมงานก็รวบรวมหลักฐานที่มีไปขยายผล กระสุน .22 ที่ใช้ยองกาบอร์เป็นแบบเดียวกับที่ใพบในตัวแคโรไลน์ คลาร์ก รอบประทับรูปจันทร์เสี้ยวบนปลอกกระสุนที่พบใกล้กับศพทั้งสองระบุว่ายิงจากปืนกระบอกเดียวกัน คือปืน .22 รูเกอร์ 10/22 ผลอตก่อนปี 2525 ตำรวจได้ข้อมูลจากบริษัทผู้ผลกปืนในสหรุฐว่าปืนรูเกอร์แบบเดียวกับที่ผู้ต้องสงสัยใช้มีการนำเข้าในออสเตรเลียทั้งสิ้ง 55000กระบอกระหว่างปี 2507-2528 พวกเขาสร้างฐานข้อมูลบนจอคอมพิวเตอร์บันทึกรายละเอียดเกี่ยวกับอาวุธทั้ง 55000 กระบอก ทีมงานอาศัยข้อมูลจากบริษัทผู้ผลิตจนสามารถติดตามได้ว่า ปืนแต่ละกระบอกส่งไปร้านปืน สโมสรยิงปืน และผู้ซื้อรายย่อยรายไหนบ้าง ทางการประกาษขอให้ผู้มีปืนประเภทนี้แจ้งให้ทราบ ทั้งยังตรวจบันทึกร้รานขายปืนเพื่อหาว่าใครเคยนำปืนรูเกอร์ 10/22 มาซ่อมบ้าง นับว่าเป็นการปฏิบัติการที่ใหญ่มาก อย่างไรก็ตาม หน่วยเฉพาะกิจพบสิ่งหนึ่งที่ทำให้สมอลใจเต้น ใกล้ศพของกาบอร์พวกเขาพบกล่องเปล่าใส่กระสุนยี่ห้อวินเชสเตอร์ อาตเคนใส่กระสุน .22 ที่ใช้ยิงกาบอร์กับคโรไลน์ คลาร์ก บรกล่องมีหมายเลข ACD1CF2 เจ้าหน้าที่ค้นเอกสารที่โรงงานผลิตวินเชสเตอร์ที่กีลอง วิคตอเรีย พบว่ากระสุนรุ่นนี้ผลิตค่อนข้างน้อยแค่ 320000 นัด แต่ไม่ได้วางขายที่ใดที่หนึ่งโดยเฉพาะหลังรือค้นเอกสารการขายและใบสั่งซื้อสินค้นเป็นแล่องๆ ตำรวจเชื่อว่ากระสุนเลขหมายนี้ออกจากโรงงานระหว่างวันที่ 2 มิถุนายน - 30 พ.ย.2531 และวางจำหน่ายทั่วออสเตรเลีย
ขั้นต่อไปตำรวจสืบสวนต้องไปคถยกับร้านขายส่งและร้านปืน เรอ่มจากร้านในพื้นที่เกิดเหตุ พยายามหาดูว่าใครซื้อกระสุนรุ่นนี้ไปในช่วงเวลานั้น ส่วนนักสืบอีกกลุ่มวุ่นอยู่กับฐานข้อมูลเพื่อหาต้วคนร้ายที่เคยต้องโทษทางเพศ ลักพาต้วหรือทำร้ายร่างกาย ดูจากข้อมูลแวดล้อมที่เชื่อมโยงกันระหว่างคดีฆาตกรรมเหล่านี้ สมอลและลินช์ร่วมกันตั้งข้อสันนิษฐานว่าน่าจะเป็นฝีมือคนคนเดียว สมอลบอกว่า "ถ้าคนไหนมีหลักฐานแก้ตัวได้ว่าไม่ได้อยู่ในที่เกิดเหตุสำหรับข้อหาใดข้อหาหนึ้ง คนนั้นก็จะหลุดจากบัญชีสอบไปชั่วคราว" กองกำลังตำรวจรัฐทั่วออสเตรเลียแจ้งหน่วยเฉพาะกิจว่ามีใครต้องสงสัยบ้างโดยรวมมีฆาตกรที่เคยต้องโทศแล้วหารายที่ถูกสอบสวน แต่ทุกรายมีพยานอ้างอิงทำให้พ้นข้อสงสัย การสืบสวนบืดเยื้อไปถึงปลายปี 2536 สมอลยิ่งรู้สึกเครียดเหยื่อทุกรายหายตัวไปในช่วงคริสต์มาสและปีใหม่ ยกเว้นโจแอนอลเทร์กับแคโรไลน์ คลาร์ก ฆาตกรจะลงมืออีกไหม เขาเพิ่มกำลังตำรวจสายตรวจและเสริมกำลังจับตาคนที่ยังโบกรถเดินทางจากซิดนีย์บนทางหลวงฮูม อีกเรื่องที่น่าวิตกคือปริมาณของข้อมูลที่หลั่งไหลเข้ามาถึงเดือนมกราคม 2537 ระบบคอมพิวเตอร์ใกล้ล้นและอัดแน่นด้วยข้อมูลเกือบ 1.5 ล้านชิ้น ร็อด ลินช์เตือน สมอลว่าหน่อยเฉพาะกิตไม่ได้ข้อมูลที่ต้องการ "เราอาจต้องเริ่มต้อนใหม่หมด แต่จะได้ระบบใหม่ที่ดีกว่าเกิม " ในอารมณ์ที่ไม่เป็นสุขนัก สมอลจ้องออกไปนอกหน้าต่างเห็นแสงสีทองของช่วงเย็นหน้าร้องเวลา 19.00 น. แต่อากาศในตึกยังอบอ้าว เขาคงกลับบ้านไปพยหน้าลูกๆไม่ทันเช่นเคย ไม่ว่าจะเป็น แอมเบอร์วัย 11 หรือโจชัววัย 14
เขานิ่งคิดชั่วขณะ...ระบบคอมพิวเตอร์ใหม่หมดหรือ มีเขาเพียงคนเดียวที่จะตัดสินใจได้ "ก็ได้"เขาสรุป "ลงมือเลย" ร็อด ลินซ์และทีมนักวิเคราะห์ข้อมูลคอมพิวเตอร์ทำงานทั้งวันทั้งคืนเพื่อติกตั้งระบบใหม่ แต่สมอลยังไม่หายวิตกกับปริมาษข้อมูลมหาศาล รายละเอียดบางอย่างอาจถูกมองข้ามไปได้ มีใครในฐานข้อมูลที่เราเคยดูประวัติแล้วและน่าจะมีความเป็นไปได้บ้าง