ÇIKIŞI
KAYBEDEN KADIN
Çaldığı
kapılar duvar oldu
Duvarların
arası
Zindan...
Önce
ışıkları karartıldı
Karanlıklarda
kaldı
El
yordamıyla düğmeyi aradı,
Aradı
Aradı.
Bulamadı...
Karanlıkta
kayboldu
Gören
olmadı.
Bağırmak
istedi
Göremeseler
belki duyarlardı.
Avazı
çıktığı kadar bağırdı
Bağırdı
Bağırdı.
Duyan
olmadı.
Demirdendi
duvarları...
Bir
parça ekmek
Bir
tas çorba getirdiler
Çorbayı
başından aşağı boca etti
Ekmekleri
kulaklarına küpe
Sonra
kahkahayla güldü haline
Kahkahayla
güldü,
Güldü.
Güldü.
Bu
kez
Duydular,
gördüler,
Aldılar,
götürdüler
Kendi
gibi aklını koruyamayanların arasına.
Çıkışı
kaybedenlerin dünyasına.
Ruşen Ergün
