 |
| Update 01-02-2004 The first pictures can be found in the picture gallary! The email we sent out 01-02-2004: Hallo allemaal, For all Englishspeaking receivers of our mail that cannot read Dutch: Sorry, but in real short: We�re having a great time in India and doing just fine. Hope you are ok as well. We miss you all but will see u again sometime soon. Hier dan eindelijk een mailtje van Rob en Lotte vanuit India! Met ons gaat alles goed (behalve Rob heeft een te gemakkelijke stoelgang om het (er) zo maar even uit te drukken:) We missen jullie allemaal al en hopen dat ook daar alles goed gaat. India is een erg mooi land. We zullen even snel verslag doen van onze activiteiten tot nu toe: Onze eerste dagen waren we dus in Mumbai (Bombay). Een grote, drukke stad met smog en zwervers/bedelaars (veel! en vooral kinderen, want die vangen meer rupies natuurlijk, je gelooft je oren niet als je de truckjes hoort die ze uithalen om meer geld te krijgen oplichters zijn het gewoon). We hebben veel van Mumbai gezien, het is wel een mooie stad hoor, veel oude koloniale Engelse stijl gebouwen. Wat ons vooral opviel in India is dat iedereen je aankijkt, zonder uitzondering. Zelfs stoppen met waar ze dan ook mee bezig zijn en naar je gaan staan staren is niet ongebruikelijk. Even wennen, we leren het inmiddels te negeren. Wel allemaal heel aardige mensen verder. Het is helemaal niet moeilijk om met Indi�rs in gesprek te komen. Ze willen allemaal weten waar je vandaan komt, wat je doet, waar je naartoe gaat, hoelang je blijft enz. En veel praten er redelijk tot goed Engels wat ook een groot voordeel is natuurlijk. Na 4 dagen zijn we met de trein (40 uur!) naar Kerala in het zuiden van India gegaan. We hadden aan boord gelukkig wel bedden en gezellige (beetje opdringerig gezellig soms) medepassagiers die graag hun fruit en Indiaas eten met ons deelden. (een van hen vertelde dat je het eten in de trein beter kunt mijden. Dit kon Rob later met eigen ogen bevestigen omdat we kokend water nodig hadden wat in de keuken gehaald moest worden; bah wat een vieze teringzooi die kookcoup�). Verder hebben we wel mooi wat van het land kunnen zien vanuit de trein. Aangekomen met de trein kregen we meteen een mooie hotelkamer in het Casino Hotel! En na een gesprek met de directeur kwamen we er ook nog achter dat we samen kunnen blijven reizen gedurende de stage, Lotte krijgt ook een soort stage aangeboden en kan leuke werkzaamheden gaan verrichten. Ze hoeft dus gelukkig geen kamermeisje te zijn een half jaar! Hier in Cochin is het echt een stuk mooier dan in Mumbai. Mooie lucht, geen smog, relaxte sfeer en zo goed als geen bedelaars. We hebben een paar dagen gehad om rond te kijken en vandaag zijn we vertrokken naar de eerste locatie waar maandag onze stage/werk begint. Namelijk Spice Village, een resort in de bergen vlakbij een groot natuurpark met meer dan 750 wilde olifanten en ongeveer 36 wilde tijgers! Hopen dat we daar ook nog iets van te zien krijgen dus. Inmiddels hebben we wel al veel olifanten, aapjes en dolfijnen gezien in de andere delen van India. Het resort is hardstikke mooi, alleen wji hebben helaas geen luxe huisje voor onszelf. We hebben een kamertje gekregen in de werknemersvertrekken. Wel onze eigen wc en douche gelukkig en we mogen ook gewoon in het restaurant eten, dus dat valt dan weer mee. Lotte haar abonnement is bijna afgelopen en onze Indiase nummers doen het in de bergen ook niet dus we zijn de komende 6 weken nog bereikbaar op Rob zijn telefoon: 0622367254. Daarna hebben we Indiase nummers maar die geven we tegen die tijd wel door. Voor diegene die nieuwsgierig zijn naar onze werk/verblijf plaats; www.cghearth.com <http://www.cghearth.com>. Ook hebben we een eigen website waar zeer binnenkort al foto�s op te vinden zijn; www.geocities.com/robenlotte Nou dat was het wel even snel uitgelegd. Groetjes en heel veel liefs, Rob en Lotte |
| Update: 17-02-'04 Hallo allemaal, For all English speaking receivers of our mail that cannot read Dutch: Sorry, but again in real short: We�re having a good time in Kumily. Which is a small village in the Western Gahts mountain range in the South of India. There is a beautiful Wildlife Sanctuary were we have already seen some wild elephants! The town itself is not very exciting, just some shops and the rest is spice plantations. Work is ok but the learning tempo is very slow paced. In four weeks we will be moving on to the next place which is a beach resort. We hope that you are ok as well and we miss you all but will see u again soon. Na twee weken is er dan weer nieuws van Rob en Lotte, geen nieuws is goed nieuws zeggen we dan maar. Inmiddels zijn we al goed en wel gesetteld in Kumily, een dorpje in de bergen van Kerala aan de grens met Tamil Nadu. Het grootste attractie punt van dit gebied is het Periyar wildlife sanctuary, een reservaat met rond de 1000 olifanten en 40 � 45 tijgers. We zijn al een paar keer in het reservaat geweest, met een boot en een trek tocht gedaan. We hebben een kudde wilde olifanten gezien maar helaas nog geen tijger. (die worden haast nooit gespot) We hebben een kamertje op het park, niet groot maar in ieder geval eigen badkamer en zo. Ook ruikt het er altijd heerlijk, we zijn er achter gekomen dat de kamer naast ons een peper opslag plaats is! (Verse peper, niet gemalen: dus we hoeven niet heel de tijd te niesen) We al een paar weken aan het werk. De eerste week hebben we allebei in allemaal verschillende afdelingen meegelopen, dus Lotte liep mee met de onderhoudsploeg en Rob was voor een dagje mee met de schoonmaakploeg. Nu werken we allebei al een weekje bij de receptie, �s ochtends zwaaien we de mensen uit die vertrekken en vanaf 12 uur �s middags wachten we de nieuwe gasten op. Behalve een beetje gastvrouw en gastheer spelen hebben we de eerste week nog niet echt veel gedaan. De rest van deze regio bestaat uit plantages�. thee, peper, kaneel, kardemom, koffie, noem maar op. Vandaag (17-2) hebben we een vrije dag en hebben we een thee fabriek bezocht, leuk om te zien hoe van gewone blaadjes thee gemaakt word, en hebben we een stuk gewandeld door de plantages. Het was wel erg spannend want we moesten met het openbaar vervoer. De Indiase busritten hier in de bergen zijn vergelijkbaar met een achtbaan en achteraf heb je het gevoel alsof je een hele dag in de botsauto�s hebt gezeten; wel leuk en het geeft ook nog een beetje spanning aan ons langzame leventje in de bergen. Verder is hier niet zoveel te doen in Kumily, er zijn een paar winkeltjes en 1 boekenwinkel maar verder moeten we ons vermaken met het rondhangen in het resort. Een beetje werken, een beetje lezen en af en toe wat Yoga! Het is hier erg lekker relaxed en rustig maar we zijn toch ook wel blij dat we hier niet een half jaar hoeven te zitten. De volgende plek, over een maand (14-3), is aan het strand en er is ook een groter dorp bij dus hopelijk ook wat meer te beleven. In ieder geval iedereen bedankt voor de leuke reacties, we proberen weer snel een update te geven. En ook nog iedereen bedankt voor de goede tips in ons gastenboek over wat te doen bij diarree! Groetjes en heel veel liefs, Rob en Lotte |
| Update: 25-03-'04 De aller laatste foto's van Kumily staan online.... En de eerste foto's van Marari Beach Update: 17-03-'04 De laatste foto's zijn te bewonderen op pictures Kumily! Hallo allemaal, Op onze laatste dag in Kumily nog even een update van onze belevenissen hier. Over het algemeen hebben we veel gewerkt de laatste tijd, lange dagen maar met een sloom werktempo. Voor ons allebei geldt dat we tot nu toe nog het meeste geleerd hebben over de Indiase werk cultuur. De hi�rarchie is in India nog steeds erg belangrijk, dit houdt in; Veel respect tonen voor ouderen en mensen die op een hoger niveau staan, iedereen meneer/ mevrouw noemen en vooral je niet bemoeien met dingen die je niets aan gaan. Helaas heeft dit ook al eens tot confrontaties geleid. Aangezien ik (lotte) aan de guest relations werk leek het me van belang om te weten hoe er met klachten omgegaan wordt. Maar mijn senior vond het niet nodig om mij dit uit te leggen. Zelfstandigheid wordt hier niet als een voordeel gezien en leergierigheid al helemaal niet. Grappig is wel dat onze manager ons wel als een goede bron van informatie ziet en ons dan ook vraagt om verslag uit te brengen van dingen die er fout gaan en verbeterd kunnen worden in frontoffice en de rest van het hotel. Er zijn zelfs al een paar van onze suggesties uitgevoerd! Onze collega�s zijn over het algemeen erg leuk, vaak gaan we ook �s avonds even wat drinken met een groepje. We gaan dan altijd naar een ander hotel hier in de buurt: Ambadi. Dit omdat er geen bars hier zijn en het personeel in het hotel geen alcohol mag drinken. In dat Ambadi hebben ze alleen bier en geen andere drank dus nemen we zelf rum mee en bestellen we daar de cola. Vinden ze totaal geen probleem. (als we maar vaak genoeg komen denk ik!). 3 maart zijn we blijven overnachten in het reservaat, misschien dat jullie de foto�s al gezien hebben. �S Ochtends hebben we de inkopen gedaan en �s middags vertrokken we met de boot, deze boot maakt een rondje over het water in het reservaat en zit altijd helemaal vol met toeristen. Halverwege moesten wij van de boot afspringen na eerst helemaal aan de zijkant van de boot naar voren geklommen te hebben. De mensen op de boot vonden het maar vreemd aangezien het helemaal in de middle of nowhere was, ik was blij toen ik droog op de kant stond helaas voor de man die ons er vanaf hielp, hij viel wel in het water, erg grappig! Vervolgens moesten we nog een paar kilometer lopen voordat we bij onze hut aan kwamen, een stenen gebouwtje met twee kamers, zonder elektriciteit en water. Heerlijk primitief! Na even uitgerust te hebben zijn we gaan lopen, op zoek naar olifanten en tijgers. Helaas hadden we niet veel geluk geen speciale beesten gezien. Wel zagen we nog een vliegende eekhoorn, een van de vier reuze eekhoorns, en erg speciaal om te zien hij heeft ons ook nog blij gemaakt door z�n kunstje te tonen aan ons. �S Avonds voordat het donker werd hebben we hout gesprokkeld om vervolgens ons eten te koken boven een vuurtje, gelukkig had onze gids meer ervaring hiermee. �S Nachts zijn we nog naar het water gelopen om te kijken naar de vele sterren en te genieten van de vele oerwoud geluiden, ook was het erg spannend vanwege de vele sloth beren die er zitten. Ondanks de vele ratten en ander ongedierte toch erg goed geslapen die nacht. De volgende ochtend hadden we meer geluk, bij het water voor ons huisje hadden zich een groepje olifanten gesettled. Ook zagen we hoe een groepje wilde honden een kudde sambar deers (herten) het water in jaagde om er vervolgens een te vangen en op te eten. Dat is de natuur�. Afgelopen week hebben we onze Bollywood premiere gemaakt, we hebben toeristen �gespeeld� voor een promo van het reservaat. Erg leuk, en de film maker is een bekende fotograaf en documentaire maker van zuid-india. Altijd leuk zo�n connecties. De film krijgen jullie nog wel te zien! Voor zover een update vanuit kerala, wij gaan genieten van ons afscheidsfeestje! De volgende mail zal vanuit marari beach komen� Liefs Rob en Lotte |