Tosh vocht voor diegenen die niet voor zichzelf konden opkomen Hij was de stem voor de minderbedeelde omdat hij de mogelijk had een groot publiek aan te spreken, terwijl zij, die alle macht in handen hadden, hem als een bedreiging zagen voor het bestaande regime.de mensen zagen in Peter een rebelse held.De kampioen van mensenrechten.Heel zijn leven lang vocht Peter tegen de vampieren en boze geesten, de geesten die Peter vreesde.Peter Tosh was een heilige, niet in de religieuze vorm van het woord, maar hij was op aarde gezet met een reden.Hij was een redder om de bevolking van Jamaica te bevrijden, mentaal en fysiek. 

Voor de meerderheid van de Jamaicanen was het leven op het eiland niet gemakkelijk, ze moesten vechten voor elke dollar.Een strijd om hun kinderen te voeden en ze een dak boven hun hoofd te kunnen verstrekken; als je het nodige materiaal kon vinden om het alsnog te kunnen bouwen.Peter had grote plannen voor "zijn" eiland.Hij was van streek door de manier waarop zijn mensen werden behandeld en deed er niets aan die gevoelens te verbergen.Deze reactie zou wel eens de aanleiding kunnen geweest zijn tot het vermoorden van Tosh, hij werd vermoord door drie zogenaamde dieven.Op 43 jarige leeftijd werd hem het zwijgen opgelegd, alsook het Jamaicaanse volk.Zij waren hun stem kwijt. 

Peter Tosh werd geboren op 9 october 1944, hij kreeg de naam Winston Hubert McIntosh.Als enig kind van Alvera Coke.Zijn vader, James McIntosh, was een predikant in de locale kerk in Savanna-la-Mar.Peter was eigenlijk één van de vele kinderen die James McIntosh had verwekt en in de steek liet.Hij heeft geen rol van betekenis gespeeld in het leven van Winston, hij wou zelfs niet toegeven dat hij de natuurlijke vader was. Winston ontmoette zijn vader pas voor de eerste keer op 10-jarige leeftijd.Zijn moeder kon het eveneens niet aan Winston op te voeden, uiteindelijk werd hij bij zijn tante geplaatst in Savanna-la-Mar. 

Winston begon op jonge leeftijd muziek te maken, hij had zes maanden piano les gehad.Hoedanook hield dit hem niet tegen één van Jamaica's meest bekende performers te worden.

In 1956 verhuisde hij met zijn tante naar Denham Town in Kingston.Toen Winston vijftien was, stierf zijn tante en werd hij bij zijn oom geplaatst in Trench Town.

Trench Town was een gebied met gebouwen die, onvoldoende, maar groot nodig, onderdak boden.Het was in Trench Town dat hij voor het eerst Robert Nesta Marley en Neville O'Reilly Livingston (Bunny Wailer) ontmoette.Winston besloot eveneens zijn naam te veranderen en het werd Peter Tosh.Samen, zouden ze onder de naam Wailin' Wailers, de muziek in Jamaica en over de hele wereld grondig veranderen.

Joe Higgs, de groep's eerste mentor, herinnert zich de begindagen van de groep nog goed:"Peter came from the country when we were living in Trench Town. He had some family that were cabinet makers and they used to sell syrup, that's how I first saw him. He was introduced to me by Bob Marley, because they wanted to form a new group. They practiced and became perfect (Steffens, The Peter Tosh Biography 44)."

Volgens Tosh werden de Wailin' Wailers in 1962 gevormd en had hij de groep had gesticht, daar hij de enigste was die een instrument bespeelde, en was hij de persoon die Bob heeft leren gitaar spelen.

Op aangeven van Joe Higgs deden de Wailin' Wailers een auditie bij Clement 'Coxsone' Dodd, waar later ook Burning Spear onder contract kwam.Coxsone was de eigenaar van een lokale opnamestudio, Studio One.Hun eerste nummer "Simmer Down" was meteen raak en Wailin' Wailers waren op slag de bekendste groep in Jamaica.Ondanks al het succes werden ze er niet veel rijker van, ze werden bestolen door hun producer, de Wailin' Wailers verdienden 3 pond per dag.

Rond 1970 besloten de Wailers Studio One te verlaten en begonnen met Jamaica's bekendste producer, Lee ' Scratch' Perry te werken.Deze deal leek achteraf al niet veel beter, na het uitbrengen van drie albums onder het Trojan label in Engeland werden ze niet vergoed..

Er waren zelfs producers die repetities van Peter Tosh opnamen en die, buiten Peter om, uitbrachten.De meeste van deze nummers werden in England uitgebracht onder het pseudoniem Peter Touch.

In 1972 ontmoette de Wailers een producer die hun leven voor altijd zou veranderen.Chris Blackwell was de producer van het sterk opkomende Island label, hij zag in de Wailers zijn ticket naar de rijkdom.Het contract leek voor alle partijen bevredigend.

"Catch a Fire" diende als introductie aan het grote publiek.Dit album bevat  nummers zoals" 400 years" en "Stop that Train", allebei met Peter Tosh als lead zanger.Deze nummers introduceerde de mensen met de uitgesproken militante aanpak van Peter.In tegenstelling tot vele andere Jamaicaanse artiesten, liet Peter zijn gevoelens de vrije loop.Hij vond principes en moraal belangrijker dan succes en het bekend zijn.

The Wailers tweede album,"  Burnin' ", diende als springplank  voor de Wailers carriere maar reflecteerde nog steeds de band zijn waakzaamheid betreffende sociale onregelmatigheden.Geen nummer bracht dit beter naar voren dan "Get Up, Stand Up", met wederom Tosh als leadzanger.In dit nummer leidde Peter de aanval naar vrede door zijn mensen op te roepen "Get up, stand up, stand up for your rights. Get up, stand up, don't give up the fight."Alles leek op wieltjes te lopen, maar uiteindelijk bleek het album " Burnin' " hun laatste te zijn in de gekende formatie.

In 1974 werd de heilige driehoek van de Wailers: Bunny Wailer, Bob Marley & Peter Tosh ontbonden, niet langer een harmonie van drie.De groep ging verder als 1 persoon, beter bekend als Bob Marley & The wailers: de Wailers was nu de naam van de backing vocals.

Chris Blackwell zag dat de sterkte van de groep in Bob's stem lag en wou alle aandacht op Bob Marley vestigen.Een andere reden waarom de band gesplit was, was het feit dat Bunny en Peter er vreselijk tegen op zagen om te toeren.      

Peter droeg Chris Blackwell niet erg hoog in het vaandel, bewijs hiervoor in het onderstaand interview :"Chris Whiteworst. You talk about Blackwell, what was well with him? (much laughter) So me call him every time me see him, 'what happen whitewell, what happen Blackwell?' (Holmes and Steffens, Reasoning With Tosh 12)."

Als commentaar op de split zei Peter Tosh het volgende:"Well was not a breakup you know...Is just going in three different ways and sending the music in three different directions...was just that my inspiration was growing and my cup filled and runneth over (Holmes and Steffens, Reasoning With Tosh 13)."Na de splitt was de verstandhouding tussen Bob en Peter niet schitterend te noemen.Peter was boos omdat Bob de naam Wailers verder bleef gebruiken.Hij verklaarde ooit:" When we left as 'the Wailers,' Bob Marley took unto himself some other people and called them 'the Wailers.' And that is what is now causing the animosities (Walker, Tough Tosh 3).". 

Toen men aan Tosh vroeg of de dood van Bob een leegte voor hem had achtergelaten zei hij:"No, I never lose NOTHING. When my woman die, I never lose nothing, so when my brother die, I lose nothing. I don't fret about it. (Walker, Tough Tosh 3)."Toen men hem vroeg of hij Bob zou weerzien in de hemel antwoorde hij: i'm not going to heaven, I've already been there many times. Peter geloofde dat, al wie rechtmatig leeft het geschenk van het eeuwig leven krijgt, dus voelde hij geen verlies toen Bob de wereld verliet. .

Als men Peter over zijn toekomstige carriere als solo artiest vroeg, zei hij:"Now, today in this September of 1976, I am a new mon again-as I have jus' recently come to realize it (White, In the Path of the Steppin' Razor 1)."Peter had een andere richting gekozen dan Bob, hij stelde het zo:

"Bob do his work and leave, I have my work to do. The three hands that symbolize"Tuff Gong"on the label each symbolize one of us, the original Wailers. We did pledge as a group to continue the work of Rastafari, whatever happen. So I just continue the work, I not replacing no other worker. Bob use his style to give his message, I have to continue with mine (Brown, High Times magazine 1983 1)."

Peter Tosh's eerst solo album " Legalize it" (1976).De titel sloeg op de schreeuw om marihuana te legaliseren .Tosh geloofde in de kracht van marihuana als geneesmiddel voor de natie, voor hem was het een bron van inspiratie.Hij schreef al zijn nummers na het roken van marihuana, daar het hem spiritueel verlichte.Hij voelde dat daarom de regering het kruid had verboden, om de mensen te onderdrukken.Het nummer bracht heel wat commotie teweeg en werd van de Jamaicaanse radio verbannen.Peter werd vogelvrij verklaart en aanzien als een bedreiging voor Jamaica's oud,  "vertrouwde" systeem, of "Shitstem" zoals Peter het graag noemde. Peter was een rebel, een vrijheidsstrijder, die steeds zijn mening zei en vaak op tenen trapte.Rond die periode had Jamaica te kampen met een burgeroorlog en Kingston was het slagveld.In de hoop de plooien weer glad te strijken werd er een concert georganiseerd.Het concept van het concert was :  "fussin' and fightin' "  moest plaats ruimen voor One Love en vrede in heel Jamaica.De organisatoren boekten de meest gekende acts.Peter Tosh en Bob Marley & The wailers inbegrepen.Het was tijdens dit concert dat Peter  van de gelegenheid gebruik maakte om de menigte toe te spreken, waaronder  Mr. Michael Manley in hoogst eigen persoon, over de oneerlijke praktijken van het Jamaicaanse " Shitstem".Aan zowel Manley en Seaga zei Peter het volgende:

"Me glad all the Prime Minister is here and the Minister of Opposition and members of Parliament. We can't make the little pirate dem come here and rob up the resources for the country. Because that is what dem been doing a long bloodbath time...I am not a politician but I suffer the consequences (Steffens, The Peter Tosh Biography 48)."

Nooit tervoren had een publiek figuur zo in het openbaar op het systeem gescholden en bekritiseerd.Dat was wat Peter Tosh  onderscheidde van zijn collegas.Terwijl Bob besloot  om "mainstream" te gaan, en  Bunny naar de achtergrond geschoven werd, ging Peter gewoon zijn eigen weg op zijn militante manier.Dit gaf de Jamaicaanse bevolking een sterke leider en woordvoerder. Het was niet toevallig dat net na Peter's verbaal geweld tegenover het systeem, hij door niet minder dan 10 agenten werd gemolesteerd en voor bijna dood werd achtergelaten.Dit was niet de eerste keer dat Peter te maken kreeg met de brutaliteiten van de politie.Deze aanvallen stopte hem niet, ze maakte hem alleen maar kwader, meer vastberaden en sterker.Peter hield van de spotlights, niet alleen voor de aandacht die hij daardoor kreeg, maar ook voor de mogelijkheid die het bood zaken aan het licht te brengen en de mensen hun aandacht daarop te vestigen.Peter was niet bang voor die lichaamelijke aanvallen, wel echter voor de spirituele. 

"in the middle of the night, before daylight, I was attacked by evil forces, seen? Spiritual evil forces that cause my mouth to cease from function, cause my hands and legs to cease from moving. Is only my mind that was in function, and my two eyes. As close as four of my friends was to me, which was about 12 inches away, I could not tell a man nothing, or ask a man to do anything to help me; and I was on the brink of what you call"death."Seen?...it started with these three (?) man here. Seen? Coming from the hospital I saw ghosts, three ghosts (Steffens, Rebel With a Cause 4)."

Peter werd naar het ziekenhuis gebracht ter verzorging na een incident met een dronken man.De man had Peter aangevallen met een barkruk en 'm verwond aan z'n hand.Die avond maakte hij iets eigenaardigs mee..

"Coming from the hospital I saw ghosts (duppies), three ghosts...Is what they call duppies. Ghosts. 'Cause I can see them. Seen? I saw three of them. And I was the only person out of about 400 that saw them. And they become terrified because they don't like to know that people are, you know, interfering in their business. Seen? So after I left the hospital every night--which I was there for three days, trying to get these things stitch up (Steffens, Rebel With a Cause 4)."

Peter zijn ervaringen met geesten leidde tot het componeren van 'Bumbo Klaat'. De zin bumbo klaat is één van ergste vloeken in Jamaica, je mag  het zelfs niet in het openbaar uitspreken, zonder in de gevangenis te belanden.Dit stopte Peter echter niet zijn nummer die titel mee te geven.Hij aanzag deze zin als sleutelwoord in het gevecht tegen de boze geesten.Tijdens die nachtelijke ontmoeting met die duppies, vond Peter dat het enigste dat hem kon bevrijden van zijn verlamming de volgende woorden waren:"Move yuh bumbo Klaat!! (Pierson and Steffens. Discography 18)"Van die dag aan zwoer Peter de zin bumbo klaat nooit te vergeten.

Tijdens het One Love Peace Concert had Peter de aandacht getrokken van Mick Jagger, die die avond ook in het publiek zat.Hij bood Peter een contarct aan bij de Rolling Stones eigen platenlabel.Peter was optimistisch, dit was de deal die hem internationale bekendheid kon schenken.Wat volgde was gewoon weer een siuatie waarin Peter niet overeen kwam met z'n producer.Hij was de mening toegedaan dat zijn plaat niet genoeg gepromoot werd en dat de marketing ondermaats was.Tijdens die periode bracht hij 2 albums uit " Bush Doctor" en " Mystic Man ".Het meest succesvolle nummer van de 2 albums was (You Gotta Walk and) Don't Look Back, samen met Mick Jagger.Dit nummer werd een groot succes en kreeg uitermate veel media aandacht, doch was het de eerste en de laatste samenwerking tussen beide heren.Hoedanook, het was een zakelijke overeenkomst, een overeenkopmst die hem internationale erkenning bracht en hem toeliet een breder publiek te bereiken.Dit was heel belangrijk, want in het buitenland kon hij niet gecencureerd worden door het Jamaicaans bewind.In een interview zei hij dat de spotlichten in Amerika hem goed bevielen, hij voelde zich er vrijer. 

Dit wil niet zeggen dat hij van Amerka hield, want in Amerika waren ook vceel zaken aan de gang die hem tegen de borst stootte, zoals : discriminatie, technologie en politiek.Het nummer " No Nuclear War " was zijn manier van kritiek  leveren op het Amerikaans systeem.Het nummer handeld over de koude oorlog die aan de gang was tussen Amerika en Rusland.Een situatie die Peter als volgt samenvatte: "there are much greater forces than any earthly power, and  as much destruction as people can create, these forces can create more."

Na die korte stunt met The Rolling Sones, had Peter zijn carriere weer op het rechte pad.Tijdens zijn Toer in Europa in 1983 vond Peter een nieuw instrument om tegen ongerechtigheid te vechten.Dat bleek een gitaar te zijn, in de vorm van een M-16 geweer.In verband met zijn nieuwe, modieuse gitaar zei hij het volgende:"This guitar is firing shots at all them devil disciples. Music is my weapon to fight against apartheid, nuclear war and those gang-jah criminals (Steffens, The Peter Tosh Biography 52)."Rond deze periode was Peter Tosh op zijn piek.Hij bracht Mama Africa uit in 1983, twee jaar na het album "Wanted: Dread or Alive".Beide albums behandelen Peter's beste werken als solo-artiest.Het nummer   " Bumbo Klaat ", eerst uitgebracht op Wanted, de Europese Editie, alsook Peter's bekendste nummer, Reggae-Mylitis. Mama Africa bevat nummers zoals "Glasshouse", in dit nummer waarschuwt hij de mensen die in een glazen huis wonen, beter niet met stenen gooien. Het kloppend hart van dit album, alsook het kloppend hart van zijn maker, loopt over van de revolutionaire nummers zoals Not Gonna Give It Up, hetgeen de mensen oproept te blijven vechten totdat Afrika en Afrikanen vrij zijn, "Where You Gonna Run",  dit nummer stelt dat de wereld vol illusies en problemen zit, waartegen liefde het enige hulpmiddel is.Debuterend op dit album is het nummer Peace Treaty, hetgeen de problematiek in Kill-some of Kingston blood legt. Na Mama Africa kwam "Captured Live", dit album was niet meer dan een opgenomen live show in LA, of Hell-A zoals Peter het graag noemde.Peter was een opmerkzaam performer, zijn concerten bewogen, niet alleen muzikaal, maar ook spiritueel.Verscheidene malen nam hij van de gelegenheid gebruik om de mensen toe te spreken over de problemen in onze samenleving en de mensen luisterden, nadenkend over elk woord hij sprak.

Peter Tosh was niet blij met de wereld waarin we leven en wou dingen veranderen, hij zag het kwade, onrecht en verwoesting op de loer liggen.Het kwam tot hem in zijn slaap en in visioenen.Tosh verteld over een verschrikkelijk visioen:

"see the pit of destruction and seen millions of people inside of the pit going down. And I went to the side of the pit, and stand up like this, say"Blood Bath, where so much people come from?"And looking in the pit, man, it the biggest pit...people going down in the pit, but the way the people was crying, it was awful (Holmes and Steffens, Reasoning With Tosh 18-19)."

Peter wist dat het kwade ergens verborgen lag, wachtend op het perfecte moment om toe te slaan.Hij was een heilige, naar de aarde gestuurd om de wereld te beschermen tegen de vampieren en de duppies, die door de Duivel werden gestuurd om verwoesting en verderf te zaaiën.Peter voorspelde ooit dat men voor zijn vrienden het meest moet oppassen, want een vriend is makkelijk te bedriegen, daar je zijn volle vertrouwen reeds hebt.Dit statement was maar al te profetisch.

Op 11 september 1987 werd Peter Tosh vermoord door drie indringers.De leider was een man, Dennis 'leppo' Lobban genaamd.Een man met wie Peter bevriend was en hielp bij het zoeken van een job, na een lange gevangenisstraf. Ze drongen binnen en vroegen geld, toen Tosh zei dat hij geen geld bij zich had, schoten ze hem gewoon neer. Dennis Lebbo gaf zichzelf aan bij de autoriteiten en werd berechtigd in het kortste proces in de Jamaicaanse geschiedenis, 11 minuten.Zijn twee companen werden nooit gevat.Het gerucht gaat de ronde dat ze zijn neergeschoten op straat.Of het nu echt een overval was of een regelrechte aanslag is nog steeds niet geweten.Velen denken dat er een ander, van "maatschappelijk belang", motief was voor de moord, er was immers niets gestolen, Peter had zich niet verzet of één of andere commotie veroorzaakt.De regering probeerde al enige jaren Peter uit de weg te ruimen, iets wat uiteindelijk gelukt is en dan nog door de handen van een vriend.

De vampieren die Peter zijn hele leven hebben achtervolgt, hebben hem uiteindelijk ingehaald.In een interview dat hij gaf in het jaar dat hij stierf zei hij het volgende:"Vampires don't come out and bite your neck anymore. They cause...something destructive to happen that blood will spill and those invisible vampires will get their meals (Boyle, Word, Sound and Power 4).

Peter Tosh een heilige?Hij was zelfs geen Christen, hij was een Rastafari, blowde dagelijks marihuana en was een voorstander van de legalisering ervan.Het enige wat Peter wou was gelijke rechten voor ieder ras, dik, dun, groot of klein...

Hij was de stem van de massa, hij was in dezelfde slopenwijken opgegroeid als zij, had dezelfde ervaringen meegemaakt. Hij heeft niet kunnen genieten van een degelijke opleiding, maar toch schuilde er een poeët in hem.

Hoe zou de wereld er uit gezien hebben zonder Peter Tosh, misschien hetzelfde, misschien heeft het allemaal niet veel uitgehaald.....

Misschien..

Uiteindelijk heeft Peter het grootste offer gebracht dat een mens kan brengen; hij heeft zijn leven gegeven voor een doel waarvoor hij zo hard heeft gevochten.. 

 

 geraadpleegde documentatie:

Baxter, Nicky."Stepping Razor's Reggae."Metro 19-25 December: 1-4. Metro Publishing Inc., 1996.

Boyle, Chris."Word, Sound and Power."Reggae and African Beat Magazine, Vol. 6, no. 5, 1987.

Brown, Bagga."Interview."High Times Magazine, April, 1983

Chang, Kevin O'brien, and Wayne Chen. Reggae Routes. Jamaica: Ian Randle Publishers, 1998.

Davies, Omar. Untitled. Skywritings Magazine, March/April '97.

Davis, Stephen. Reggae Bloodlines. New York: Da Capo Press, 1977.

Davis, Stephen. Reggae International. United States: Rogner & Bernhard GMBH & co., 1982.

Holmes, Hank, and Roger Steffens."Reasoning With Tosh."Reggae Times Newspaper, 1980.

Nazareth, Errol."Thought-provoking collection of Peter Tosh's early tunes."Trouser Press Magazine, December, 1983.

Steffens, Roger."The Peter Tosh Biography."Honorary Citizen Box Set. Sony Music Entertainment, 1997.

Steffens, Roger."Rebel With A Cause."Reggae And African Beat magazine, vol. 5, no. 1, 1986.

Tosh, Peter."Peter Tosh at Sunsplash '80."The Beat Magazine, 1989

Tosh, Peter."Peter Tosh at the Jamaican World Music Festival- Transcription."Web: www.boomshaka.com/tosh/jwmf.html

Tosh, Peter."Herb."High Times Magazine sept. 1976.

White, Timothy."In The Path of The Steppin' Razor."Web: www.boomshaka.com/tosh/razor.html.