Clement Dodd vormde Bob Marley
tot de lead zanger van "The Wailers" en produceerde de nummer
1 hit, "Simmer Down." Dodd wordt aanzien als " the root of
reggae."
Alvin 'Seeco' Patterson was gekend bij
Clement 'Coxsone' Dodd, de sound-system man die z'n eigen label
bezat.Aangemoedigd door Joe
Higgs, nam Seeco Bob en de rest van de groep, Beverley
Kelso en Cherry Smith inbegrepen mee naar een auditie in Studio
One.Dit was in het jaar 1963.Na het beluisteren van de goep, was Coxsone
voldoende onder de indruk om ze een standaard contract aan te bieden:
een contract van 5 jaar met exclusiviteit voor de opnamerechten en het
management.
Na enkele dagen vond de eerste sessie reeds plaats.Ze kozen voor "
I'm Still waiting" en " It Hurts to Be Alone."
Coxsone's arrangeur Ernest Ranglin nam beide nummers onder zijn
hoede.300 exemplaren van de 2 nummers werden geperst en verdeeld aan sound
systems. "It Hurts to Be Alone" kreeg redelijk goede kritiek.Coxsone
liet de groepsleden hem opnieuw opzoeken.Maar, Junior Braithwaite, die
het nummer had ingezongen, had de groep reeds verlaten.Hij ruilde
Jamaica in voor Chicago, om zich daar te vestigen met z'n familie.
MARLEY WORDT LEAD ZANGER
Indien Bob met de groep wou blijven werken, moest hij, onder druk van
Coxsone, de nieuwe lead zanger worden, The Wailers hadden een duidelijke
lead zanger nodig.Na enige discussie nam Bob de zware taak op op zich;
Bunny en Peter werd beloofd dat zij ook hun deel van de zangpartijen
zouden krijgen. Coxsone was overtuigt in zijn beslissing door het nummer "Simmer Down,"
een nummer dat Bob naar de sessie had meegebracht, het had een dubbel
bedoeling: een waarschuwing aan de "rude boys", opdat ze de
politie niet op de hals zouden krijgen; en een gefrustreerd antwoord op
de brief van z'n moeder uit de USA, die bang was dat haar enige zoon
zich bezich hield met vreemde praktijken.
Coxsone trommelde zijn beste Ska artiesten op voor de sessie.Wederom
regelde Ranglin het geluid, terwijl Don Drummond, Jamaica's
meester trombone speler, zijn creatieve Jazz toevoegde.Drummond was de
virtuoos van een groep muziekanten, die weldra vaak gingen samenwerken,
onder de naam 'The Skatalites'.
"Simmer Down" werd net voor Kerstmis 1963 uitgebracht, begin
februari 1964 stond het nummer 1 in de Jamaicaanse charts.Door het
onderwerp van jongerencriminaliteit aan te snijden, werden ze aanzien
als het muzikale front van de rebelerende jongeren van het eiland, de
"Rude Boys".Ookal waren die drie leden, strict gezien geen
"Rude Boys", toch kon dit etiket hun populariteit ten goede
komen bij het publiek van populaire muziek.
Het onderwerp van 'Simmer Down' plaatste de Wailers boven hun
concurenten uit.Tot dan had niemand had in de Jamaicaanse muziek nummers
gemaakt over 'ghetto thinking'
Coxsone werd Bob's tweede vader.Toen hij hoorde dat Bob geen thuis had,
maakte hij een deal met de jongeman.Hij zou jonge, startende artiesten
naar Bob sturen om voor hen nummers te maken en deze met hen in te
studeren.In ruil daarvoor mocht Bob in de studio komen wonen.Hij sliep
in een achterkamertje dat gebruikt werd voor audities en repitities.
Eén van Bob's eerste opdrachten was het coachen van "The Soulettes",
een groep van Rita Anderson, haar vriendin Marlene 'Precious' Gifford en
haar nicht Constantine 'Dream' Walker. Bob werd verliefd op Rita.
In 1965, leverde The Wailers een spiritueel tegengewicht
tegen de rude boy militie "One Love' was een destillatie van
de Rastafari overblijfselen die Bob had opgenomen in Trenchtown.
"Let's join together and feel all right."
In de herfst 1965 nam de groep "Put It On" op.Rond dit
tijdstip was Bob's moeder, Cedella Booker, hertrouwd en woonde in
de Verenigde Staten.Ze had haar zoon geschreven en hem gevraagd of hij
niet bij haar kwam wonen in de States, ookal was het maar voor even.Een
dag na het huwelijk met Rita Anderson, verhuisde hij naar
Wilmington, Delaware (february 1966).Toen Rita hem in de States kwam
opzoeken vertelde ze over de dramatische veranderingen in de muziek op
Jamaica.
De gemuteerde boogie beat van Ska moest inboeten door de
opkomst van de basslijn.Kortere, meer uitgesproken patronen van noten
dan voor Ska het geval was.
Rock steady was het nieuwe geluid: letterlijk een langzamere beat.Door
de populariteit van Rock Steady, verdween Coxsone's studio.The Wailers
verlieten Coxsone's Studio One voorgoed.
|
|