Dodd's
Clement Dodd vormde  Bob Marley  tot de lead zanger van "The Wailers" en produceerde de nummer 1 hit,  "Simmer Down." Dodd wordt aanzien als " the root of reggae."


Alvin 'Seeco' Patterson was gekend bij Clement 'Coxsone' Dodd, de sound-system man die z'n eigen label bezat.Aangemoedigd door Joe Higgs, nam Seeco Bob en de rest van de groep, Beverley Kelso en Cherry Smith  inbegrepen mee naar een auditie in Studio One.Dit was in het jaar 1963.Na het beluisteren van de goep, was Coxsone voldoende onder de indruk om ze een standaard contract aan te bieden: een contract van 5 jaar met exclusiviteit voor de opnamerechten en het management.

Na enkele dagen vond de eerste sessie reeds plaats.Ze kozen voor " I'm Still waiting" en " It Hurts to Be Alone." Coxsone's arrangeur  Ernest Ranglin nam beide nummers onder zijn hoede.300 exemplaren van de 2 nummers werden geperst en verdeeld aan sound systems. "It Hurts to Be Alone" kreeg redelijk goede kritiek.Coxsone liet de groepsleden hem opnieuw opzoeken.Maar, Junior Braithwaite, die het nummer had ingezongen, had de groep reeds verlaten.Hij ruilde Jamaica in voor Chicago, om zich daar te vestigen met z'n familie. 

MARLEY WORDT LEAD ZANGER


Indien Bob met de groep wou blijven werken, moest hij, onder druk van Coxsone, de nieuwe lead zanger worden, The Wailers hadden een duidelijke lead zanger nodig.Na enige discussie nam Bob de zware taak op op zich;  Bunny en Peter werd beloofd dat zij ook hun deel van de zangpartijen zouden krijgen. Coxsone was overtuigt in zijn beslissing door het nummer "Simmer Down," een nummer dat Bob naar de sessie had meegebracht, het had een dubbel bedoeling: een waarschuwing aan de "rude boys", opdat ze de politie niet op de hals zouden krijgen; en een gefrustreerd antwoord op de brief van z'n moeder uit de USA, die bang was dat haar enige zoon zich bezich hield met vreemde praktijken. 

Coxsone trommelde zijn beste Ska artiesten op voor de sessie.Wederom regelde  Ranglin het geluid,  terwijl Don Drummond, Jamaica's meester trombone speler, zijn creatieve Jazz toevoegde.Drummond was de virtuoos van een groep muziekanten, die weldra vaak gingen samenwerken, onder de naam 'The Skatalites'.

"Simmer Down" werd net voor Kerstmis 1963 uitgebracht, begin februari 1964 stond het nummer 1 in de Jamaicaanse charts.Door het onderwerp van jongerencriminaliteit aan te snijden, werden ze aanzien als het muzikale front van de rebelerende jongeren van het eiland, de "Rude Boys".Ookal waren die drie leden, strict gezien geen "Rude Boys", toch kon dit etiket hun populariteit ten goede komen bij het publiek van populaire muziek.


Het onderwerp van  'Simmer Down' plaatste de Wailers boven hun concurenten uit.Tot dan had niemand had in de Jamaicaanse muziek nummers gemaakt over 'ghetto thinking'


Coxsone werd Bob's tweede vader.Toen hij hoorde dat Bob geen thuis had, maakte hij een deal met de jongeman.Hij zou jonge, startende artiesten naar Bob sturen om voor hen nummers te maken en deze met hen in te studeren.In ruil daarvoor mocht Bob in de studio komen wonen.Hij sliep in een achterkamertje dat gebruikt werd voor audities en repitities.

Eén van Bob's eerste opdrachten was het coachen van "The Soulettes", een groep van Rita Anderson, haar vriendin Marlene 'Precious' Gifford en haar nicht Constantine 'Dream' Walker. Bob werd verliefd op Rita.

 In 1965, leverde  The Wailers een spiritueel tegengewicht tegen de rude boy militie "One Love'  was een destillatie van de Rastafari overblijfselen die Bob had opgenomen in Trenchtown. "Let's join together and feel all right."

In  de herfst 1965 nam de groep "Put It On" op.Rond dit tijdstip  was Bob's moeder, Cedella Booker, hertrouwd en woonde in de Verenigde Staten.Ze had haar zoon geschreven en hem gevraagd of hij niet bij haar kwam wonen in de States, ookal was het maar voor even.Een dag na het huwelijk met  Rita Anderson, verhuisde hij naar Wilmington, Delaware (february 1966).Toen Rita hem in de States kwam opzoeken vertelde ze over de dramatische veranderingen in de muziek op Jamaica.

De gemuteerde  boogie beat van Ska moest inboeten  door de opkomst van de basslijn.Kortere, meer uitgesproken patronen van noten dan voor Ska het geval was.

Rock steady was het nieuwe geluid: letterlijk een langzamere beat.Door de populariteit van Rock Steady, verdween Coxsone's studio.The Wailers verlieten Coxsone's Studio One voorgoed.

 
Hosted by www.Geocities.ws

1