ئایا ده‌زانی؟!

کابرایه‌ک ئه‌چێت بۆ لای دوکتۆر و ئه‌ڵێ:
"دوکتۆر گیان هانام بۆ تۆ هێناوه‌، هه‌ر ئه‌بێت چاره‌یه‌کم بۆ بدۆزیته‌وه‌، شه‌ش ساڵه‌ ژنم هێناوه‌، شه‌ش منداڵم هه‌یه‌، کار وا بڕوات ئه‌بێت به‌ ده‌ و دوانزه‌ش"
دوکتۆر پێی ئه‌ڵێ:
"ئه‌ی بۆ مه‌نع ناکه‌ن؟"
کابراش ئه‌ڵێ:
"ژنه‌که‌م ڕازی نییه‌ حه‌بی مه‌نع بخوات، به‌ڵام خۆم به‌ هه‌موو جۆرێک هه‌وڵم داوه‌ و بێسوود بووه‌."
دوکتۆر ئه‌ڵێ:
"کۆندۆم به‌کاربێنه‌!"
کابرا ئه‌ڵێ:
"دوو ساڵی یه‌که‌م کۆندۆمم به‌کارئه‌هێنا که‌چی کوڕو کچێکمان بوو."
دوکتۆر ئه‌ڵێ:
"که‌واته‌ مه‌نعی ته‌بیعی بکه!"
کابرا ئه‌ڵێ:
"دوای دوو ساڵی یه‌که‌م، دوو ساڵیش مه‌نعی ته‌بیعیم کرد که‌چی دوو کچی ترمان بوو."
دوکتۆریش به‌ ناچاری ئه‌ڵێ:
"ئه‌گه‌ر به‌و شێوه‌یه‌ بێت که‌ تۆ باسی ئه‌که‌یت، ته‌نیا چاره‌ ئه‌وه‌یه‌ که‌ هه‌ر نه‌چیت به‌لایدا."
کابرا ئه‌ڵێ:
"قوربان ئه‌وه‌شم کردووه‌، ئه‌م دوو ساڵه‌ی دوایی په‌نجه‌شم به‌ر په‌نجه‌ی نه‌که‌وتووه‌، که‌چی دوو کوڕیشمان بوو."

منداڵێک ئه‌چێته‌ دووکانی کۆڵانه‌که‌ی خۆیان و به‌ خاوه‌ن دووکانه‌که‌ ئه‌ڵێ:
"مام عه‌لی بنێشتت هه‌یه‌؟"
مام عه‌لیش ئه‌ڵێ:
"به‌ڵێ کوڕم هه‌یه‌."
منداڵه‌که‌ش ئه‌ڵێ:
"ده‌ دوو پیاڵه‌ گوڵه‌به‌ڕۆژه‌م بده‌رێ."
مام عه‌لیش دوو پیاڵه‌ گوڵه‌به‌ڕۆژه‌ی ئه‌داتێ و منداڵه‌که‌ ئه‌ڕوات. زۆری پێ ناچێت منداڵه‌که‌ ئه‌گه‌ڕێته‌وه‌ و ئه‌ڵێ:
"مام عه‌لی گه‌نمه‌شامیت هه‌یه‌؟"
مام عه‌لیش ئه‌ڵێ:
"به‌ڵێ کوڕم هه‌یه‌."
منداله‌که ئه‌ڵێ:
"ده‌ دوو بنێشتم بده‌رێ."
منداڵه‌که‌ به‌م شێوه‌یه‌ ڕۆژی چه‌ند جارێک ئه‌چێته‌ لای مام عه‌لی و پرسیاری شتێکی لێ ئه‌کات و شتێکی تر ئه‌کڕێت. مام عه‌لی ته‌واو هه‌راسان ئه‌بێت بۆیه‌ ئه‌چێت بۆ ماڵیان هه‌تا لای باوکی شکاتی لێ بکات. مام عه‌لی به‌ باوکی کوڕه‌که‌ ئه‌ڵێ:
"ئه‌و کوڕه‌ت ڕۆژی چه‌ند جارێک دێته‌ دووکانه‌که‌م و پرسیاری شتێکم لێ ئه‌کات و شتێکی تر ئه‌کڕێت. من وا هه‌ست ئه‌که‌م گاڵته‌م پێ ئه‌کات بۆیه‌ هاتووم شکاتی لێ بکه‌م."
باوکی کوڕه‌که‌ش ئه‌ڵێ:
"ئینجا بۆ هاتوویت شکاتی لێ ئه‌که‌یت، ئه‌ی بۆ خۆت ده‌ستت نییه‌؟"
مام عه‌لیش ئه‌ڵێ:
"به‌ره‌وه‌ڵڵا ده‌ستم هه‌یه‌."
باوکی کوڕه‌که‌ش ئه‌ڵێ:
"ئێ ده‌ که‌واته‌ دوو تف بکه‌ره‌ ناوچه‌وانی."

کابرایه‌کی لادێی ماوه‌یه‌کی زۆره‌ ژنه‌که‌ی مردووه‌ و خۆی دوو کوڕی ماونه‌ته‌وه‌ و ماکه‌رێکیشیان هه‌یه‌. ڕۆژێکیان دراوسێکه‌یان دوو کوڕه‌که‌ ئه‌گرێت به‌سه‌ر ماکه‌ره‌که‌ی خۆیه‌وه‌ و زۆر به‌ تووڕه‌یی پێیان ئه‌ڵێ:
"باشه‌ به‌ ناخێری گیانتان ئێوه‌ش ماکه‌رتان هه‌یه‌ بۆ سواری ماکه‌ره‌که‌ی خۆتان نابن؟"
کوڕه‌کانیش به‌ شه‌رمه‌وه‌ دێنه‌ جواب و ئه‌ڵێن:
"ئاخر ماکه‌ره‌که‌ی خۆمان ئه‌وه‌نده‌ باوکمان سواری بووه‌ وه‌کو دایکمان سه‌یری ئه‌که‌ین."

پیاوێک ئه‌چێته‌ خوازبێنی کچێک بۆ کوڕه‌که‌ی. که‌ ئه‌گه‌نه‌ سه‌ر باسی ماره‌یی، باوکی کچه‌که‌ داوای ده‌ ده‌فته‌ر دۆلار ماره‌یی ئه‌کات، باوکی کوڕه‌ش له‌ وه‌ڵامی ئه‌م داوایه‌دا ئه‌ڵێ:
"بۆ شه‌ویت به‌ چه‌ند حساب کردووه‌؟"

پیاوێک به‌ سوعبه‌ته‌وه‌ به‌ ژنه‌که‌ی ئه‌ڵێت:
" ژنه‌که‌ که‌ من مردم شوو ئه‌که‌یته‌وه‌؟"
ژنه‌که‌شی ئه‌ڵێت:
" ئه‌ره‌وه‌ڵا. "
پیاوه‌که‌ش ئه‌ڵێ:
"له‌م ماڵه‌شدا ئه‌ژین؟"
ژنه‌که‌ش ئه‌ڵێ:
"ئه‌ره‌وه‌ڵا."
پیاوه‌که‌ ئه‌ڵێ:
"که‌واته جله‌کانی منیش له‌به‌ر ئه‌کات."
ژنه‌که‌ ئه‌ڵێ:
"نا، بۆی نابێت. ئه‌و‌ باڵای تۆزێ له‌تۆ به‌رزتره‌."

خێزانێک له‌ ناو به‌له‌مێکدا ئه‌بن و به‌ قاچاخ ئه‌په‌ڕنه‌وه‌ له‌ تورکیاوه‌ بۆ یۆنان. منداڵێکیان له‌ باوکه‌که‌ ئه‌پرسێ:
"بابه‌ قه‌زاوقه‌ده‌ر و موسیبه‌ت جیاوازییان چییه‌"
با‌وکه‌که‌ش له‌ وه‌ڵامدا ئه‌ڵێ:
"قه‌زاوقه‌ده‌ر ئه‌وه‌یه‌ که‌ ئێستا هه‌ر له‌ خۆیه‌وه‌ دایکت بکه‌وێته‌ ده‌ریاکه‌وه‌. مو‌سیبه‌تیش ئه‌وه‌یه‌‌ که‌ مه‌له‌ بزانێت و خۆی ڕزگار بکات."

له‌ ناوچه‌یه‌ک عاده‌ت وایه‌ ژن ‌یان مێرد، هه‌رکامێکیان‌ بمرێت، ئه‌وه‌ی دیکه‌یان له‌به‌ر ده‌رگا ده‌وه‌ستێت و خه‌ڵک بۆ سه‌ره‌خۆشیکردن‌ و هاوده‌ردی ئه‌ملاوئه‌ولای ماچ ده‌که‌ن ‌و ئه‌وسا ده‌چنه‌ ژووره‌وه‌.
جارێک ژنێکی زۆر ناسک ‌و له‌بار پیاوه‌که‌ی ده‌مرێت‌، خه‌ڵک سه‌ره‌ ده‌گرن بۆ سه‌ره‌خۆشیکردن و ماچکردن، له‌ ناویاندا کوڕێکی گه‌نجی قۆز و تامه‌زرۆ ده‌بێت. که‌ سه‌ره‌ی دێت زۆر به‌ تاسه‌وه‌ و بۆ ماوه‌یه‌کی زۆر ژنه‌ ماچ ئه‌کات و باوه‌شی پێدا ئه‌کات و ده‌یگووشێت و به‌خۆیه‌وه‌ی ده‌نووسێنی. خه‌ڵکه‌که‌ ئه‌چن په‌لی کوڕه‌که‌ ئه‌گرن تا له‌ ژنه‌که‌ی دوور بخه‌نه‌وه‌، کوڕه‌که‌ ئه‌وه‌نده‌ی تر خۆی لێ قایم ئه‌کات. ژنه‌ی خاوه‌نپرسه‌ش، که‌ وه‌زعه‌که‌ی به‌ دڵ ده‌بێت ئه‌ڵێ:
"ده‌ توخوا وازی لێ بێنن، فه‌قیره‌ بۆ پرسه‌که‌ی باوکیشم نه‌هاتبوو."‌

موجاهیدێک له‌ شێخێك ئه‌پرسێت:
"یاشێخ، که‌ فه‌له‌ستینمان ڕزگار کرد، بۆمان هه‌یه‌ سواری ژنه‌ جوله‌که‌کان بین؟"
شێخیش له‌ وه‌ڵامدا ئه‌ڵێت:
"ئه‌گه‌ر ئێوه‌ ڕزگارتان کرد، وه‌رن سواری من بن!"

شێخ ڕه‌زای تاڵه‌بانی له‌سه‌ر ئه‌و شیعر و هه‌جووانه‌ی ده‌ینووسین، گه‌لێک نه‌یاری هه‌بوون. ڕۆژێک نه‌یارانی پیلانی بۆ داده‌ڕێژن که ئابڕووی شێخ له ناو خه‌ڵکا ببه‌ن و ئه‌م کاره‌ش به کوڕێکی جوان ده‌سپێرن. شێخ ، بێخه‌به‌ر ده‌چێته قاوه‌خانه و له‌ناکاو کوڕه‌که‌ دێت و به ده‌نگێکی به‌رز ئه‌ڵێ:
" شێخ ! ئه‌وه بۆ دوێنێ ‌دوام که‌وتبوویت و یه‌خه‌ت گرتم و ده‌تویست ته‌عه‌دام لێ بکه‌یت، منیش نه‌مهێشت و هه‌ڵاتم؟"
شێخیش له‌سه‌ر‌خۆ ئه‌ڵێ:
" یه‌خه‌گرتنه‌که‌م له‌بیره به‌ڵام نه‌هێشتن و هه‌ڵاتنه‌که‌تم به‌بیر نایه‌ت."