A Finlandia escura e conxeladora, haa,haa... hai que ter moito "sisu" para vivir en inverno eiquí. Cando puxen os pés no aeroporto o 30 de decembro do 2003, alí dentro mentras arrastraba as maletas cara o exterior para sair do aeroporto e busca-lo autobús que me levaría a cidade Helsinki, preguntábame eu mesma cómo será estar en inverno nas rúas finesas. ¡Hah! non tardei en comprobalo. A primeira racha de vento de frío polar que me veu á cara deixoumo xa todo claro. De súpeto case nin podía respirar, tiña a face anestesiada e os beizos de alí a unhas horas estaban todos secos. Non sucesivos días xa se me racharon de todo polo que merquei a miña primeira barra de cacao para beizos rachados (huulivoide) da miña vida. E iso non é todo, eran ó redor das 6 da tarde (5 hora española) cando aterrara o avión pero a min me parecían as 12 da noite, pois a escuridade era aterradora e antinatural... aaaauuuuu!.