สมุดบันทึกของ Jumbo

เมื่อหลายเดือนก่อนผมถูกหมาตัวอื่นกัด ปรากฎว่า แผลหายแล้วแต่ทำให้ผมขาเปแบบถาวรไปเลย จะไปโทษใครก็ไม่ได้ ตามกฎหมาก็ถือว่าคู่กรณีไม่ผิด เพราะแย่งหมาตัวเมียสุดสวยกัน ตามกฎหมายก็ไม่รู้จะไปเอาผิดใคร เพราะคู่กรณีเป็นหมาจรจัด แต่ตั้งแต่ต้นปีมานี่ นับว่าช่วงนี้มีเรื่องให้ตกใจน้อยที่สุดเลยครับ โดยรวมๆ แล้วก็เรียกได้ว่า มีความสุขไปวันๆ ตามประสาหมาแก่ๆ เพราะไม่มีปัญหาสุขภาพมาทำให้ใจหายเล่นๆ เหมือนเมื่อหลายเดือนก่อน และยังไม่มีหมาตัวอื่นมาหาเรื่องอีกด้วย

ตอนนี้ผมว่าผมคงใกล้จะได้กลับบ้านเก่าแล้วครับ เพราะแม้ไม่มีโรคร้ายแรงแต่ก็มีโรคประจำตัวแบบเดียวกับคนแก่เลย คือ ผมมักจะถ่ายเรี่ยราด อาจจะเป็นเพราะ หูรูดที่ทวารหนักไม่ดีก็ได้ แล้วก็ยังง่วงทั้งวันอีกด้วย คนที่บ้าน ทั้งคุณพ่อ คุณแม่ เลยเอาใจกันมาก เมื่อก่อนผมชอบออกไปเที่ยวกับคุณพ่อมาก แต่ท่านไม่ค่อยจะตามใจผมเลย ชวน 10 ครั้ง พาไปแค่ 9 ครั้ง แต่ตอนนี้ถ้าวันไหนนึกครึ้มอยากเที่ยวไปชวนคุณพ่อท่านจะพาไปเสมอครับ ทำอะไรก็ไม่ว่า อยากได้อะไรก็หามาให้ แถมไม่อยากได้ก็เอามาให้ด้วย เสริฟอาหารกันทั้งวันจนผมเอียนไม่อยากกินอีก กินกันมาเยอะตั้งแต่เช้า จะคาบไปฝากสาวๆ ก็กลัวสามีของเธอจะกัดเอาอีก

ที่น่าเห็นใจก็คงจะเป็นคุณพ่อครับ เพราะตั้งแต่ผมถ่ายเรี่ยราด ท่านต้องคอยทำความสะอาด และอาบน้ำให้ผมเกือบทุกสัปดาห์ เพราะขนของผมค่อนข้างยาว เวลาถ่ายมันก็เลยติดตามขน ทำให้เหม็นได้อย่างรวดเร็ว น่าเหนื่อยแทนท่านจริงๆ

บันทึกประจำช่วงอื่นๆ

ช่วงปัจจุบัน
มิถุนายน - กรกฎาคม 2543
สิงหาคม - กันยายน 2543

ส่งจดหมาย

The Story of Jumbo Web Site http://www.jumbo.get-2.com or http://www.geocities.com/prasitwutiwej
This Web Site is protected by copyright law. Copyright 2000 by Kwanchai Prasitwutiwej All right reserved.