สมุดบันทึกของ Jumbo

 

บันทึกประจำเดือน สิงหาคม - กันยายน 2543

ช่วงนี้สุขภาพของผมดีขึ้นมากแล้ว แม้จะไม่สมบูรณ์แข็งแรงเหมือนตอนหนุ่มๆ แต่ยังมีแรงออกไปเที่ยวในฤดูผสมพันธุ์หมาได้อีก ร้านกาแฟหน้าบ้านของผม มีสวนกว้างมากๆ อยู่ด้านหลัง เจ้าของร้านก็ใจดีปล่อยให้พวกหมาอย่างผมเดินเข้าออกได้อย่างอิสระ นอกจากมีสวนแล้ว บ้านนี้ยังมีหมาสาว 4-5 ตัว อาศัยอยู่ ที่นี่จึงเป็นแหล่งชุมนุมหมายามถึงฤดูผสมพันธุ์ แต่ผมมันก็แก่แล้วครับ ทำได้แค่ไปเป็นกองเชียร์ พอจะชิงตำแหน่งผู้นำบ้าง ก็โดนหมาหนุ่มกัดเอา คราวนี้เป็นแผลขนาดต้องหามไปให้คุณหมอเย็บกันเลย ไม่เป็นไรครับผมว่าเล็กๆ น้อยๆ ไม่นานก็หาย หลายวันต่อมาผมก็ยังไปงานชุมนุมอีก

เรื่องที่ที่บ้านกลุ้มกันมากคือ ผมชักแสดงอาการชราภาพจนน่าเป็นห่วง ระยะหลังนี้ผมมักชอบแอบไปงีบได้ทั้งวัน จะตื่นก็ต่อเมื่อหิวข้าวเท่านั้น นอกจากนี้ หลังจากท้องเสียครั้งใหญ่แล้ว ผมก็มีโรคประจำตัว คือ ท้องเสียเรื้อรัง บวกกับ มีก้อนทูมออกมาที่ข้างทวารหนัก ทำให้ ถ่ายลำบาก ถ่ายบ่อย จะว่าไม่เป็นไรก็ได้ เพราะ นอกจากนี้ก็ไม่มีอาการไม่สบายอื่นๆ อีก แต่พี่ผมคิดว่าเรื่องนี้ซีเรียส และไม่รู้จะแก้ยังไง ที่บ้านผมได้แต่คิดว่า จะเลี้ยงให้สุดความสามารถถ้าตายไปก็จะจัดการศพให้อย่างดี คือ มันอย่างนี้ครับคุณหมอหมาท่านเดียวในจังหวัด ท่านว่า คงจะเกิดจากต่อมแถวนั้นโตผิดปรกติแต่ยังไม่แน่ ให้ผ่าตัดออกมาดูก่อนว่าเป็นอะไร ผ่าตัดครับการผ่าตัดต้องดมยาสลบ ยาที่ว่านี้ในปัจจุบัน สำหรับ หมาไทยคือ Halothane ก็มีความปลอดภัยสูงนะครับสำหรับหมาปรกติ แต่หมาแก่ๆ อย่างผมอาจหลับเพลินจนลืมหายใจได้ แล้วจะไปผ่าได้ยังไงครับ เรื่องนี้เสี่ยงมากๆ ยังไม่รวมที่ว่าต้องเตรียมตัวก่อนผ่าตัดอีก ต้องอดอาหาร อย่างผมนี่จะทนภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำได้แค่ไหนก็ไม่รู้

เป็นที่น่าตกใจอย่างมาก ก่อนที่จะอัปเดทหน้านี้ในปลายเดือนกันยายน ผมก็ป่วยเป็นโรคลำไส้อักเสบอีกครั้ง คราวนี้คิดว่าเป็นหนักกว่าทุกครั้งที่ป่วยเลยครับ อาการดำเนินอย่างรวดเร็วมาก เริ่มโดย การอาเจียนเอาอะไรบางอย่างที่คล้ายๆ อุจจาระออกมา อาการอย่างนี้ บอกได้ว่าเยื่อบุทางเดินอาหารต้องตาย และหลุดออกมา ถ้าดูปริมาณแล้วก็มากพอสมควรด้วย พวก Parvo virus ทำอย่างนี้ได้ครับ คุณหมอมาฉีดยาให้ผมถึงบ้านติดต่อกันนาน 5 วัน แล้วบอกว่า อาจไม่รอดได้ เพราะ ใน 2-3 วันแรก ผมไม่มีแรงจะกินอาหาร น้ำก็กินไม่ได้มาก แต่ในที่สุดก็มีปาฎิหาริย์ ผมอาการดีขึ้น จนเกือบปรกติภายใน 1 สัปดาห์ครับ

การเกิดโรคมีสาเหตุจากความไม่สมดุลย์ของ ตัวผู้ป่วย, เชื้อ, และ สิ่งแวดล้อมครับ สำหรับผู้ป่วยคือ ผม ตั้งแต่ต้นปีมาแล้ว สุขภาพก็ไม่ค่อยดีนัก ผลคือ มีโรคภัยเบียดเบียนบ่อยมาก แต่อีก 2 ปัจจัยก็ น่าจะมีผลด้วย เพราะ สิ่งแวดล้อมของบ้านผม คือตลาดสด เป็นที่แน่นอนว่าต้องมีเชื้อก่อโรคที่อันตรายมากๆ อยู่ แต่ก็มี ข้อโต้แย้งว่า ผมก็อาศัยอยู่ในตลาดนี่มาเกือบตลอดชีวิตแทบจะไม่เคยป่วยเลย ถ้าตัดเรื่องสุขภาพออกไป อีกสาเหตุหนึ่ง ที่จะ เป็นไปได้ คือ มีหมาจรจัดตัวใหม่ที่มีโรคติดมาด้วยเข้ามาอาศัยอยู่ แต่ก็ยืนยันไม่ได้จนกว่าจะไปสำรวจครับ ทางแก้ที่ดีที่สุดสำหรับผม คือ พยายามอยู่ในบ้านห้ามไปงานชุมนุมหมาอีก

เป็นธรรมดาที่เกิดมาแล้วต้องตาย ผมเองก็เช่นกัน แต่ทุกชีวิตไม่ควรตายด้วยเหตุอันไม่สมควร เช่น ขาดหมอ หมอไม่มีความรับผิดชอบ ตายด้วยโรคหมอทำ ฯลฯ ตอนนี้ผมยังมีชีวิตอยู่กับครอบครัว ก็จะใช้ช่วงที่เหลือนี้อย่างมีความสุขที่สุดครับ ไม่รู้เหมือนกันว่าจะจากไปเมื่อไหร่ ถ้าไปแล้วหวังว่าทุกคนที่ผมเคยอยู่ด้วยกันมาคงจะคิดถึงผมบ้างนะครับ

 


See Also

ทำไมถึงป่วย?


บันทึกประจำช่วงอื่นๆ

ช่วงปัจจุบัน
มิถุนายน - กรกฎาคม 2543
ตุลาคม - พฤศจิกายน 2543

 

หน้าแรก
ประวัติของ Jumbo
สมุดรวมรูปภาพ
Links เกี่ยวกับสุนัข
ดูสมุดเยี่ยม
เขียนสมุดเยี่ยม

ส่งจดหมาย

 


 

The Story of Jumbo Web Site http://www.jumbo.get-2.com or http://www.geocities.com/prasitwutiwej
This Web Site is protected by copyright law. Copyright 2000 by Kwanchai Prasitwutiwej All right reserved.

Hosted by www.Geocities.ws

1