Untitled Document

:บทกวีจีนแต่โบราณ:
หลี่(ยู่) (หนานถัง)โฮ่วจู 936-978 (ควรจะเป็น) สมัยห้าแคว้นสิบประเทศ (หลี่ยู่ เองก็เป็นถึง กษัตริย์ ของ หนานถัง ซึ่งเป็น หนึ่ง ใน สิบประเทศ ก่อนที่ยุคนี้จะสิ้นสุดลงโดยการรวมประเทศของราชวงศ์ซ้อง) ลำนำคลื่นกระทบหาดทราย นอกม่านพิรุณพรำพร่าง วสันตทัศน์ปลิดโปรย ห่มผ้าเกินฝืนหนาวยามห้า ในฝันมิรู้ตนคืออาคันตุกะ ละโมบในความรื่นรมย์อยู่เสมอมา อยู่เดียวมิควรเหม่อพิงระเบียง สายน้ำขุนเขามิรู้สิ้น ยามจากแสนง่าย พบนั้นยาก น้ำไหล มาลีโรย วสันต์จากแล้วหนอ ไปสู่ฟากฟ้าหรือแดนดิน เสียงอ่าน ชุน ไว่ หยู่ว์ ฉาน ฉาน, ชุน อี้ หลาน ซาน หลัว ชิน ปู๋ น่าย อู่ เกิง หาน เมิ่ง หลี่ ปู้ จือ เซิน ซื่อ เค่อ, อี ส่าง ทัน ฮวน ตู๋ ซึ มู่ ผิง หลาน, อู๋ เซี่ยน เจียง ซาน เปี๋ย สชือว์ หรง อี้ เจี้ยน สชือว์ หนาน หลิว สุ่ย ลั่ว ฮวา ชุน ชู่ว์ เหย่, เทียน ซ่าง เหริน เจียน คำแปล นอกม่านเสียงฝนตกพรำพรำ ฤดูใบไม้ผลิใกล้ที่จะจบสิ้นลง ผ้าห่มไม่หนาพอที่จะทนทานความหนาวยามห้าได้ มีความสุขได้เพียงชั่วขณะ เพราะในความฝันตัวข้า หารู้ไม่ว่าตอนนี้ตกเป็นเชลยอยู่ ยามตัวคนเดียวไม่ควรพิงระเบียงทอดมองขุนเขาและสายน้ำอันไม่สิ้นสุด การจาก(ประเทศของตน)เป็นเรื่องง่าย แต่ยากนักที่จะสามารถกลับไปได้ สายน้ำไหลไป ดอกไม้ร่วงโรยรา ฤดูใบไม้ผลิสิ้นสุดลง (อันตัวเรา...จะจบลงที่ใด) บนฟากฟ้า หรือ แดนดิน

หลี่(ยู่) (หนานถัง)โฮ่วจู 936-978

(ควรจะเป็น) สมัยห้าแคว้นสิบประเทศ (หลี่ยู่ เองก็เป็นถึง กษัตริย์ ของ หนานถัง ซึ่งเป็น หนึ่ง ใน สิบประเทศ ก่อนที่ยุคนี้จะสิ้นสุดลงโดยการรวมประเทศของราชวงศ์ซ้อง)

ลำนำคลื่นกระทบหาดทราย

นอกม่านพิรุณพรำพร่าง
วสันตทัศน์ปลิดโปรย
ห่มผ้าเกินฝืนหนาวยามห้า
ในฝันมิรู้ตนคืออาคันตุกะ
ละโมบในความรื่นรมย์อยู่เสมอมา
อยู่เดียวมิควรเหม่อพิงระเบียง
สายน้ำขุนเขามิรู้สิ้น
ยามจากแสนง่าย พบนั้นยาก
น้ำไหล มาลีโรย วสันต์จากแล้วหนอ
ไปสู่ฟากฟ้าหรือแดนดิน

เสียงอ่าน

ชุน ไว่ หยู่ว์ ฉาน ฉาน, ชุน อี้ หลาน ซาน

หลัว ชิน ปู๋ น่าย อู่ เกิง หาน

เมิ่ง หลี่ ปู้ จือ เซิน ซื่อ เค่อ, อี ส่าง ทัน ฮวน

ตู๋ ซึ มู่ ผิง หลาน, อู๋ เซี่ยน เจียง ซาน

เปี๋ย สชือว์ หรง อี้ เจี้ยน สชือว์ หนาน

หลิว สุ่ย ลั่ว ฮวา ชุน ชู่ว์ เหย่, เทียน ซ่าง เหริน เจียน

คำแปล

นอกม่านเสียงฝนตกพรำพรำ ฤดูใบไม้ผลิใกล้ที่จะจบสิ้นลง

ผ้าห่มไม่หนาพอที่จะทนทานความหนาวยามห้าได้

มีความสุขได้เพียงชั่วขณะ เพราะในความฝันตัวข้า หารู้ไม่ว่าตอนนี้ตกเป็นเชลยอยู่

ยามตัวคนเดียวไม่ควรพิงระเบียงทอดมองขุนเขาและสายน้ำอันไม่สิ้นสุด

การจาก(ประเทศของตน)เป็นเรื่องง่าย แต่ยากนักที่จะสามารถกลับไปได้

สายน้ำไหลไป ดอกไม้ร่วงโรยรา ฤดูใบไม้ผลิสิ้นสุดลง (อันตัวเรา...จะจบลงที่ใด) บนฟากฟ้า หรือ แดนดิน