ต้มถั่วใช้เถาถั่วเป็นเชื้อฟืน
ถั่วร่ำไห้ในน้ำเดือดพล่าน
ต่างเกิดจากรากเดียวกัน
ไยเผาผลาญร้อนรนจนปานนี้
คนแต่งบทกวีบทนี้คือ เฉาจื่อ (โจสิด) ในสมัย สามก๊ก ซึ่งสาเหตุที่ เีฉาจื่อ แต่งบทกวีนี้ก็เพราะว่าพี่ชาย เฉาพี (โจผี) คิดหาเรื่อง(คิดว่าคงเป็นเพราะว่าอิจฉาที่ เฉาจื่อเก่งกว่าตนในการโคลงฉันท์กาพย์กลอน แถมซ้ำยังเป็นลูกรักของพ่อ เฉาเฉา (โจโฉ) อีก) เลยบังคับให้ เฉาจื่อ แต่งกลอนให้ได้ภายในเจ็ดก้าว ถ้าทำไม่ได้ก็จะถูกทำโทษ (คาดว่าคงเล่นเอาตาย) ซึ่งนี่ก็คือผลงานในครั้งนั้น
เสียงอ่าน
ูจู( ู่)โต้ว หราน โต้ว ชี
โต้ว ไจ้ ฝู จง ชี่
เปิ่น สชื่อ ถง เกิน(เสียงสั้น) เซิง
เซียง เจียน เหอ ไท่ จี๋
คำแปล
ใช้เถาถั่วต้มถั่ว
ในหม้อน้ำเดือดพล่าน ถั่วร่ำไห้
ล้วนเกิดจากรากเดียวกัน
ไยต้องมาทำร้ายเข่นฆ่ากันเช่นนี้
เมื่อฟังเช่นนี้ ผู้พี่ เฉาพี คงจะได้สำนึก ผู้น้อง เฉาจื่อ จึงรอดชีวิตกลับบ้านไปได้
ถั่วร่ำไห้ในน้ำเดือดพล่าน
ต่างเกิดจากรากเดียวกัน
ไยเผาผลาญร้อนรนจนปานนี้
คนแต่งบทกวีบทนี้คือ เฉาจื่อ (โจสิด) ในสมัย สามก๊ก ซึ่งสาเหตุที่ เีฉาจื่อ แต่งบทกวีนี้ก็เพราะว่าพี่ชาย เฉาพี (โจผี) คิดหาเรื่อง(คิดว่าคงเป็นเพราะว่าอิจฉาที่ เฉาจื่อเก่งกว่าตนในการโคลงฉันท์กาพย์กลอน แถมซ้ำยังเป็นลูกรักของพ่อ เฉาเฉา (โจโฉ) อีก) เลยบังคับให้ เฉาจื่อ แต่งกลอนให้ได้ภายในเจ็ดก้าว ถ้าทำไม่ได้ก็จะถูกทำโทษ (คาดว่าคงเล่นเอาตาย) ซึ่งนี่ก็คือผลงานในครั้งนั้น
เสียงอ่าน
ูจู( ู่)โต้ว หราน โต้ว ชี
โต้ว ไจ้ ฝู จง ชี่
เปิ่น สชื่อ ถง เกิน(เสียงสั้น) เซิง
เซียง เจียน เหอ ไท่ จี๋
คำแปล
ใช้เถาถั่วต้มถั่ว
ในหม้อน้ำเดือดพล่าน ถั่วร่ำไห้
ล้วนเกิดจากรากเดียวกัน
ไยต้องมาทำร้ายเข่นฆ่ากันเช่นนี้
เมื่อฟังเช่นนี้ ผู้พี่ เฉาพี คงจะได้สำนึก ผู้น้อง เฉาจื่อ จึงรอดชีวิตกลับบ้านไปได้
