2003 - Momo - 2003

MoMo mejor espectáculo de teatro infantil en la VIII edicion de los premios Max de las artes escénicas




                         MOMO de Michel Ende
             Versió: Ximo Vidal


REPARTIMENT PER ORDRE ALFABÈTIC

Beppo ............. Josep E. Gonga
Dona Gris ......... Ruth Lezcano
Home Gris ......... Rafa Miragall
Nina .............. Amparo Oltra
Gigi .............. Raúl Pérez
Mestre Hor......... Joan Roman
Momo .............. Mireia Sobrevela
Home Gris ......... Paco Trenzano



EQUIP ARTÍSTIC

Escenografia i atrezzo ..... Del Busto & Monterde
Vestuari ................... Joan Miquel Reig
Il·luminació ............... Luis Muñoz
Música ..................... Jordi Reig
Espai Sonor ................ Miguel Alarcon
Maquillatges ............... Inma Fuentes
Disseny Gràfic ............. Pablo Prestifilippo
Ajudant de direcció ........ Patricia Pardo

DIRECCIÓ
: Ximo Vidal



EQUIP TÉCNIC

Maquinista ............ Merche Roman
Tècnic llums i so ..... Ximo Gonga
Realització Vestuari .. Doblete
Estudi de Gravació .... Estudi de Música
Fotografia ............ Vicente Jimenez
Realització video...... Index Producciones
Equip Didàctic ........ El Abanico
Producció ............. Joan Muñoz
                        Maria Josep Gonga
Distribució............ Rosa Piera
Realització ........... Pluja Teatre




Momo s'ha convertit, als trenta anys de ser publicada, en unclàssic de la literatura europea destinada a joves. L'adaptació al teatre s'ha fet amb fidelitat al llibre en el seu propòsit principal: com i de quina manera podem crear i perdre el TEMPS les persones, perquè el temps és l'autèntic protagonista d'aquesta faula on la xiqueta Momo n'és el pretext màgic. El que la menuda Momo sap fer com ningú és escoltar. Molt poques persones saben escoltar de veritat. Momo sap escoltar de tal manera que a la gent ximple, de sobte, se li ocorren idees molt intel·ligents. Perquè per a saber escoltar es necessita temps, i temps és l'única cosa que Momo té de sobra. Quan vingueu a conéixer Momo ho comprovareu.


Momo se ha convertido, en apenas trenta años desde su aparición, en un clásico de la literatura europea destinada a los jóvenes. La adaptación al teatro se ha hecho fiel al libro en su propósito principal: cómo y de qué manera pueden crear y perder el TIEMPO las personas, porque el tiempo es el auténtico protagonista de esta fábula donde la niña Momo es el pretexto mágico. Lo que la pequeña Momo sabe hacer mejor que nada es escuchar. Muy pocas personas saben escuchar de verdad. Momo sabe escuchar de tal manera que a la gente simple, de pronto, se le ocurren ideas muy inteligentes. Porqué para saber escuchar se necesita tiempo, y tiempo es la única cosa que Momo tiene de sobra. Cuando vengais a conocer a Momo lo comprobareis.


Momo has become, only to the thirty years of its appearing, in a classic of the European literature destined to young people. Adaptation has been made to the theater from the book faithfully in its main purpose. How people can create and lose the TIME, because the time is the authentic protagonist of this fable where the girl Momo is the magic pretext. What the little Momo knows how to do better than nothing is to listen. Quite few people know how to listen to properly. Momo knows how to listen to of such manner that, all of a sudden, simple people comes up with most intelligent ideas. Because listening needs time itself, and time is the only thing that Momo has more than enough .  When you come to know Momo you will verify it.

| Què som? |Qui som? |On som? |Cronologia |Agenda |Obres en cartell |inici |

e-mail:  Pluja Teatre  realització: Maise Bolta
1