![]() |
MOMO de Michel Ende
Versió: Ximo Vidal
![]() |
REPARTIMENT PER ORDRE ALFABÈTIC Beppo ............. Josep E. Gonga Dona Gris ......... Ruth Lezcano Home Gris ......... Rafa Miragall Nina .............. Amparo Oltra Gigi .............. Raúl Pérez Mestre Hor......... Joan Roman Momo .............. Mireia Sobrevela Home Gris ......... Paco Trenzano |
| EQUIP ARTÍSTIC Escenografia i atrezzo ..... Del Busto & Monterde Vestuari ................... Joan Miquel Reig Il·luminació ............... Luis Muñoz Música ..................... Jordi Reig Espai Sonor ................ Miguel Alarcon Maquillatges ............... Inma Fuentes Disseny Gràfic ............. Pablo Prestifilippo Ajudant de direcció ........ Patricia Pardo |
![]() |
DIRECCIÓ: Ximo Vidal |
![]() |
EQUIP TÉCNIC Maquinista ............ Merche Roman Tècnic llums i so ..... Ximo Gonga Realització Vestuari .. Doblete Estudi de Gravació .... Estudi de Música Fotografia ............ Vicente Jimenez Realització video...... Index Producciones Equip Didàctic ........ El Abanico Producció ............. Joan Muñoz Maria Josep Gonga Distribució............ Rosa Piera Realització ........... Pluja Teatre |
Momo s'ha convertit, als trenta anys de ser publicada, en unclàssic de la literatura europea destinada a joves. L'adaptació al teatre s'ha fet amb fidelitat al llibre en el seu propòsit principal: com i de quina manera podem crear i perdre el TEMPS les persones, perquè el temps és l'autèntic protagonista d'aquesta faula on la xiqueta Momo n'és el pretext màgic. El que la menuda Momo sap fer com ningú és escoltar. Molt poques persones saben escoltar de veritat. Momo sap escoltar de tal manera que a la gent ximple, de sobte, se li ocorren idees molt intel·ligents. Perquè per a saber escoltar es necessita temps, i temps és l'única cosa que Momo té de sobra. Quan vingueu a conéixer Momo ho comprovareu. Momo se ha convertido, en apenas trenta años desde su aparición, en un clásico de la literatura europea destinada a los jóvenes. La adaptación al teatro se ha hecho fiel al libro en su propósito principal: cómo y de qué manera pueden crear y perder el TIEMPO las personas, porque el tiempo es el auténtico protagonista de esta fábula donde la niña Momo es el pretexto mágico. Lo que la pequeña Momo sabe hacer mejor que nada es escuchar. Muy pocas personas saben escuchar de verdad. Momo sabe escuchar de tal manera que a la gente simple, de pronto, se le ocurren ideas muy inteligentes. Porqué para saber escuchar se necesita tiempo, y tiempo es la única cosa que Momo tiene de sobra. Cuando vengais a conocer a Momo lo comprobareis. Momo has become, only to the thirty years of its appearing, in a classic of the European literature destined to young people. Adaptation has been made to the theater from the book faithfully in its main purpose. How people can create and lose the TIME, because the time is the authentic protagonist of this fable where the girl Momo is the magic pretext. What the little Momo knows how to do better than nothing is to listen. Quite few people know how to listen to properly. Momo knows how to listen to of such manner that, all of a sudden, simple people comes up with most intelligent ideas. Because listening needs time itself, and time is the only thing that Momo has more than enough . When you come to know Momo you will verify it. |
|
| | Què som? |Qui som? |On som? |Cronologia |Agenda |Obres en cartell |inici | e-mail: Pluja Teatre realització: Maise Bolta |