Johan werd in 1996 (of 1997?) lid van de Platte Tube. Daarmee was de lang verwachte doorbraak van de Platte Tube richting Sinaai een feit. Ondanks enkele uitschuivertjes als zijn bezoek aan het WK voetbal in de VS, kreeg hij langzamerhand de wielermicrobe te pakken, tot hij uiteindelijk 1 der grootste wielerfanaten van de vereniging werd.

Johan is de stilist van de Platte Tube. Niemand van de leden heeft zo'n mooie zit, trapt zo licht en ogenschijnlijk zonder moeite. Hij arriveert dan ook vaak als eerste, maar dat kan ook liggen aan het feit dat hij de anderen steeds de verkeerde kant opstuurt vanwege zijn uiterst vrouwelijke orientatievermogen. Johan is ook een trainingsbeest dat elke dag zijn kilometers nodig heeft. Dit tot groot ongenoegen van zijn collega's op het werk, die tot in hun dossierkast toe zijn wielerkleren vinden (onder de R van 'ranzig').

Zijn voorkeur voor Tom Waits en Charles Bukowski wijzen op zijn romantische en dionysische aard. Is Pieter de Leopold Von Ranke van de Platte Tube, dan is Johan er de Homeros van. Zijn epische lofzangen op de wielerpraxis zijn onovertroffen.

Een nadeel is dat hij elke keer voor vertraging zorgt voor het vertrek omdat hij urenlang maniakaal aan zijn versnellingen zit te prutsen. Hij maakt daar trouwens zelf een allusie op in zijn verslag over zijn beklimming van de Mont Ventoux. Waar hij overigens als eerste bovenkwam.

Bijnaam: Le Petomane.

Sterke punten: heeft de perfecte zit van Roger de Vlaeminck

Zwakke punten: heeft ook de drankzucht van Roger de Vlaeminck