โฮโลแกรม จากภาพสามมิติ สู่ฮาร์ดดิสก์ความจุสูง
คอลัมน์ : Feature
ผู้เขียน : ภูสิทธิ์ รัตน์ปิยะสุนทร
--------------------------------------------------------------------------------
สื่อเก็บข้อมูลแห่งอนาคตอีกตัว ที่ถูกหมายมั่นปั้นมือให้มาเพิ่มความจุข้อมูลฟุ่มเฟือยของเรา ด้วยขนาดที่จุอย่างไม่น่าเชื่อ ปัญหาเรื่องเนื้อที่เก็บข้อมูลไม่พออาจจะไม่ใช่ประเด็นที่พูดในวงสนทนาไปได้อีกพักใหญ่ๆ แต่ในที่สุดสิ่งนี้อาจจะกลายเป็นเครื่องพิสูจน์ความจริงอย่างหนึ่งที่ว่า ความต้องการของมนุษย์มีจุดสิ้นสุดที่ตรงไหน

เมื่อคราวก่อน เราได้มีโอกาสพูดถึงเทคโนโลยีใหม่ๆ ที่จะมีอิทธิพลต่อวงการคอมพิวเตอร์ในอนาคต ผมกำลังหมายถึง Magnetic RAM ใครพลาดก็ขอแนะนำให้ย้อนกลับไปอ่าน เพราะท่านกำลังตกข่าวครั้งใหญ่ เขียนๆ ไปก็รู้สึกดีมาก ที่ได้พูดถึงอะไรที่มันก้าวหน้า แทนที่จะวกวนกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง เช่น ซีพียูที่เอาแต่เฆี่ยนเมกะเฮิรตซ์ หรือฮาร์ดดิสก์ที่จุขึ้นอีกหลายกิ๊ก แล้วยังไงล่ะ ก็แค่ตัวเลขอีกตัวหนึ่งเท่านั้น ตัวเลขแบบนี้ไม่สามารถสร้างแรงบัลดาลใจให้กับคนช่างฝันอย่างนักคอมพิวเตอร์ได้ ใครจะไปตื่นเต้นกับคีย์บอร์ด 200 ปุ่ม เมาส์สายยาว 3 เมตรมีไฟกระพริบ (แต่จริงๆ แล้วอันนี้ยังไม่ไร้สาระเท่า คนที่คิดจะให้เมาส์ต้องใส่ถ่าน ~ เมาส์ไร้สายไงครับ) ชอบจริงเลย เมาส์ไร้สาย แต่แหม ดันลืมสร้างจอภาพไร้สาย จะได้ยกตามไปอยู่คู่กันใกล้ๆ กับเมาส์ ไม่รู้จะหนีตู้ซีพียูไปไหน

ของใหม่ที่เราจะพูดถึงวันนี้ จัดอยู่ในประเภทหน่วยเก็บข้อมูลเหมือนกัน แต่จะอยู่คนละประเภทกับ MRAM ไม่อ้อมค้อมละครับ เราจะพูดถึงหน่วยเก็บข้อมูลแบบ "โฮโลกราฟิก" (Holographic Storage) ถ้าจะพูดให้น่าเบื่อก็ต้องบอกว่า นี่นะ มันจุเท่ากับแผ่นซีดีกี่แผ่น เร็วกว่าฮาร์ดดิสก์กี่เท่า ไม่หรอกครับ เพราะเสน่ห์มันไม่ได้อยู่ตรงนั้น ความน่าสนใจมันอยู่ตรงที่ความขี้เล่นของนักวิทยาศาสตร์ที่จับเอาสิ่งที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ มาสร้างของที่มีประโยชน์ ใครจะเชื่อล่ะครับว่าเจ้ารูปโฮโลกราฟิก อย่างรูปนกบนบัตรวีซาการ์ด จะเก็บข้อมูลได้เป็นกิ๊กๆ อีกยี่สิบปีข้างหน้า อาจจะมีคนเอาหนังยางมาทำการ์ดเร่งสามมิติก็ได้

ถ้าจะจัดชั้นกันจริงๆ แล้ว หน่วยเก็บข้อมูลแบบโฮโลกราฟิก น่าจะถูกจัดให้อยู่ในประเภทเดียวกับฮาร์ดดิสก์ คือเป็นพวก Storage เนื่องจากมันมี Access Time ที่ค่อนข้างสูง แม้ว่าจะมี Transfer Rate สูงด้วยเช่นกัน แต่ที่แน่ๆ คือ เราเอามันมาทำ RAM ได้ยากหน่อย เนื่องจากคุณสมบัติส่วนใหญ่ของมันจะออกไปทางฮาร์ดดิสก์มากกว่า

ไล่วิชาประวัติศาสตร์คอมพิวเตอร์กันแล้ว ก็จะเห็นได้ว่า Storage ที่มีทั้งหมดในโลกนั้น เท่าที่มนุษย์รู้จัก (จริงๆ ต้องพูดว่า เท่าที่ผมรู้จัก) จะอาศัยหลักการอยู่สองชนิด คือแม่เหล็ก อย่างพวกดิสก์หรือฮาร์ดดิสก์ กับการใช้แสง ก็พวกซีดีรอม ดีวีดี นั่นเอง พระเอกของเรา โฮโลกราฟิกก็จัดอยู่ในประเภทหลังนี้

เพื่อให้เห็นภาพของพัฒนาการ ก็จะไล่ให้ดูว่า ต้นตระกูลแผ่นซีดีนั้น มีขนาด 4 นิ้วกว่าๆ เกือบ 5 นิ้ว หนา 1.2 มิลลิเมตร มีความสามารถเก็บข้อมูลได้ประมาณ 780 เมกะไบต์ เมื่อไม่นานที่ผ่านมาโซนี่ บริษัทโรคจิตที่ชอบผลิตสื่อชนิดประหลาดที่ไม่เข้ากับชาวบ้าน ก็คิดจะทำให้แผ่นซีดีเดิมๆ ขยายความจุมาเก็บข้อมูลได้เพิ่มเป็น 1.3 กิกะไบต์ ซึ่งก็มากขึ้นอีกเท่าตัว ยอดสุดของตระกูลนี้ก็จะเป็นแผ่นดีวีดี ด้วยขนาดและมิติเดียวกับซีดี แผ่นดีวีดีสามารถมีความจุเพิ่มขึ้นได้สูงสุดถึง 15.9 กิกะไบต์ เลยทีเดียว ตระกูลนี้ยังน้องใหม่อย่างแผ่นฟลูออเรสเซนต์ แต่เนื่องจากเป็นของใหม่เอี่ยมเหมือนกัน ก็เลยยังไม่พูดถึง แต่ท่านทั้งหลายครับ สื่อเก็บข้อมูลตระกูลแสงทั้งหมดที่กล่าวมาจะกลายเป็นของมดตัวเล็กทันที เพราะฮาร์ดดิสก์ที่ใช้หลักการโฮโลกราฟิกนั้น ด้วยขนาดแผ่น 5 นิ้วเดียวกัน สามารถมีความจุได้สูงถึง 125 กิกะไบต์ เป็นอย่างต่ำ อย่างต่ำจริงๆ ครับ เพราะคาดว่าถ้าโฮโลแกรมโชว์ฟอร์มสดจริง อาจจะไปถึง Terra Byte (1,000 GB) เลยทีเดียว ส่วนความเร็วในการถ่ายข้อมูลนั้นก็ไม่ย่อยเช่นกัน คาดว่าระดับ 30 เมกะไบต์ต่อวินาทีนี่เห็นกันแน่ ไม่ใช่เรื่องยากเย็น

นักฝันเขาก็วาดภาพให้ดูกันว่า ถ้าโฮโลกราฟิก ถูกนำมาใช้งานจริงๆ เราอาจจะสามารถบรรจุข้อมูลหนังสือจากหอสมุดรัฐสภาสหรัฐทั้งหมดลงในแผ่นอย่างว่านี้ได้เลยในแผ่นเดียว (ตอนแผ่นซีดีออกตอนแรกเคยคุยว่าจุสารานุกรมได้ครบชุด) หรือไม่ก็อาจจะยัดภาพยนตร์เป็นร้อยเรื่องเอาไว้ได้ในแผ่นเดียว ไม่ต้องพูดถึงว่าเพลงที่เราฟังจะจุได้มากขนาดไหน เครื่องดนตรีแต่ละชิ้นของวงออเครสตร้า อาจจะมีช่องเสียงเป็นของตัวเองเลยก็ได้ แต่อะไรก็ตามทีเถอะ ตัวผมเองกลับมีความเชื่ออยู่อย่างหนึ่งว่า มันมีความเป็นไปได้สูง ที่แผ่นโฮโลกราฟิกแสนจุนั้นไม่น่าจะบรรจุชุดออฟฟิศของไมโครซอฟท์เวอร์ชันในอนาคตได้หมด ไมโครซอฟท์อาจจะต้องมีแผ่นมาให้เกินหนึ่งแผ่นให้ผู้ใช้เห็นแล้วอึ้ง อะไรกันนักกันหนากับเวิร์ดโพรเซสเซอร์ สเปรดชีต จะใหญ่กันไปถึงไหน

ที่มาของความจุที่เพิ่มขึ้นนั้น ว่ากันว่าเกิดจากการแนวคิดที่ปฏิวัติระบบเก็บข้อมูล ที่แบบเดิมสื่ออื่นๆ ที่เรารู้จักจะเป็นแบบสองมิติ คือตัวข้อมูลจะฉาบอยู่ที่ผิวเท่านั้น (ไม่นับดีวีดี) ให้กลายมาเป็น 3 มิติ ความหนาของตัวสื่อกลับกลายมามีส่วนร่วมในการเก็บข้อมูลด้วย เมื่อภาพออกมาแบบนี้ก็เลยเครมกันว่า โฮโลกราฟิกนั้นเป็นสื่อสามมิติ ช่างเข้ากับยุคนี้พอดี เพราะตอนนี้การ์ดเร่ง(แสดงผล) ก็เป็น 3D การ์ดเสียงเองก็ยังเป็น 3D พอ Storage จะเป็น 3D บ้างก็เลยดูทันสมัยไปซะ