De schrijfsters van Pitty naar College, Pitty en Artemis, ontmoetten elkaar in een gay.com chatbox. Pitty's nick bracht bij Artemis herinneringen boven aan het werk van Enid Blyton, de boekjes over de avonturen van de brave Pitty en haar vriendinnen. De dames besloten gezamenlijk een vervolg te schrijven op de kostschoolromannetjes.
| Artemis over Pitty |
| Pitty intrigeerde mij direct omdat ze zo goed bekend was met de macht van woorden. Uit haar reacties bleek al snel dat ze een observerende, relativerende geest bezit. We bleken online goed tegen elkaar opgewassen, een virtuele match. Ik voelde me vereerd toen ze dit creatieve samenwerkingsverband voorstelde. Na het herlezen van de Pitty boekjes, met Pitty's idee van een vervolg in het hoofd, zag ik dat ze in haar briljantheid een onuitputtelijke bron van mogelijkheden had aangeboord. Nu ons virtuele schermspel omgezet is in een creatief proces blijkt Pitty de ideale co-auteur te zijn, met een stimulerende geest en een groot inlevingsvermogen. Dat ze van plan is à la Pitty haar haar in staartjes te gaan dragen zegt voor mij al genoeg. |
| Pitty over Artemis |
| Artemis viel me meteen op door haar scherpe geest, originele reacties en verzorgde taalgebruik. Ze bleef maar vragen stellen. Of ik die boekjes ook zo leuk vond. Of ik me ook had afgevraagd of Wim en Clarissa een stel waren. Of ik ooit vraagtekens had geplaatst bij de mannelijke miss Peters. Ik bezweek bijna onder al die belangstelling en uiteindelijk was het niet meer dan logisch dat we een vervolg moesten gaan schrijven. De samenwerking verloopt perfect, we vullen elkaar reusachtig goed aan. Artemis is niet alleen mijn co-auteur, ze is tegelijkertijd mijn virtuele muze. Ze jaagt mijn creativiteit op tot ongekende hoogten en laat zich gewillig meeslepen in onze gezamenlijke woest kolkende literaire golfstroom. Ik weet niet meer wat ik al die jaren zonder haar deed. |