จันทร์สองภ� (5)

ระหว่างทางที่เราเดินเข้าไปนั้นฉันสังเกตุเห็นมีเครื่องหมายแสดงสัญญลักขณ์ของสถานที่ต่างๆมากมายที่เราสามารถจะไปเยี่ยมชมได� เช่น สถานพัฒนาจิตวิญญาณ ที่ทำการฐานข้อมูลชีวิต สวนพฤกษศาสตร� วนอุทยาน สวนน้ำใต้สมุทร ป่าหิมพานต� สังคีตศาลา โรงละค� ลานกีฬ� พุทธมณฑล ฯล�
"สถานที่ทั้งหมดนี้เป็นของเขตรังสิตา นายสามารถไปเยี่ยมชมได้ทุกเมื่อโดยการกำหนดจิตไปที่นั้นๆ ก่อนจะไปที่บ้านนายเราลองไปเยี่ยมชมที่หนึ่งที่ใดดูก่อนก็ได้ อยากไปที่ไหนล่�" โจยิ้มเชื้อเชิญพร้อมผายมือไปที่สัญญลักขณ์ของสถานที่ต่างๆ
"ฉันว่าน่าจะลองไปดูสวนพฤกศาสตร์ ปกติในภพเดิม ฉันก็ชอบไปดูไปศึกษาอยู่แล้วทั้งในเมืองไทยและต่างประเทศ อยากรู้จริงๆว่าที่สวรรคาลัยจะทำให้ฉันตื่นตาตื่นใจแค่ไห�" ฉันรู้สึกตื่นเต้นมากที่จะได้เห็นความงดงามของพฤกษานานาพันธุ์บนสวรรค์ชั้นฟ้า
"ถ้างั้นนายลองกำหนดจิตเลย หลับตาแล้วเพ่งไปที่รังสิตาสวนพฤกศาสตร์" เราทั้งสองต่างหลับตากำหนดจิตถึงสถานที่นั้น
ใช้เวลาสักพักแล้วจึงค่อยๆลืมตาขึ้นสิ่งที่เห็นข้างหน้าคือความงดงามอลงการของเนินเขาข้างหน้าที่มีความลดหลั่นหลากหลายระดับ แต่ละชั้นจะถูกปกคลุมไปด้วยสีสรรต่างๆของไม้ยืนต้นที่ออกดอกบานสะพรั่� ทำให้เห็นเป็นเนินเหลือ� เนินแด� เนินชมพู เนินม่วง โดยมีพื้นภาพหลังเป็นสีเขียวที่เกิดจากป่าสนที่อุดมสมบูรณ์ บรรยากาศ � ที่นั่นเย็นสบา� แต่ค่อนข้างจะมีละอองน้ำซึ่งเกิดจากก้อนเมฆที่ผ่านเราไปเป็นช่วงๆ ฉันรู้สึกตื่นตาตื่นใจและอิ่มเอิบยิ่งนักที่เห็นพันธุ์ไม้ดอกไม้ประดับมากมายขึ้นสอดแทรกตามชั้นตามเชิงต่างๆของระดับพื้นที่ สังเกตุเห็นชัดว่าดอกและใบของต้นไม้ต่างๆที่นี่อุดมสมบูรณ์เต็มที� ไม่มีโรคและศัตรูพืชมารบกวน ฉันเห็นลำธารมีปลาเงินปลาทองว่ายว� มีต้นไม้น้ำออกดอกเต็มไปหมด ด้วยคุณลักษณ์พิเ�ของพวกเราทำให้ฉันนึกอยากจะไปตรงไหนก็ได้ที่ฉันเห็นว่ามันสวยและอยากได้สัมผัสใกล้� เช่นบนยอดเขาที่มีเมฆหนาทึบซึ่งน่าจะมีพันธุ์ไม้แบบป่าดงดิบที่ฉันไม่เคยเห็นฉันก็กำหนดจิตไปปรากฏตัวอยู่ � ที่ตรงนั้นได้ทันที และสามารถไปในที่ต่างๆได้ทุกที่ทั้งในถ้� บนยอดผ� โดยที่ฉันได้นัดกับโจว่าเดี๋ยวเราจะมาพบกันที่จุดนัดพบที่ใ� ฉันเพลิดเพลินมากจนเวลาผ่านไปนา� โจจึงส่งกระแสจิตมาเตือนว่าวันนี้ให้พอแค่นี้ก่อ� เพราะได้เวลาสมควรไปที่บ้านได้แล้�
ในที่สุดเราก็มาพบกันที่นัดไว�
"เอาละได้เวลาแล้ว เราจะพาไปที่นายจะพำนักพักพิง เรียกว่าบ้านก็ได� หรืออยากจะเรียกว่า villa หรือ chalet ที่นายชอบก็ได้ตามใจปราถน� ไม่ผิดกติกาอันใด นายกำหนดจิตไปที่ 'รังสิตาพนาลั�' ได้เลย ที่ชื่อพนาลัยก็เพราะนายเคยตั้งจิตอฐิษฐานว่าบ้านแห่งความฝันในชาตินี้หรือชาติไหนก็ตามอยากจะเป็นบ้านที่ใกล้ชิดกลมกลืนกับธรรมชาติที่สุ� ตอนนี้นายก็กำลังจะเข้ามาอยู่ที่นั่นสมกับที่ได้ฝันมานานแล้ว"
"จริงหรือโจ นายนี่รู้ใจฉันจริง�.. อ้�..ไม่ใช่รู้ใ�..นายรู้จากฐานข้อมูลชีวิตจิตวิญญาณของฉันต่างหา� ..งั้นเรากำหนดจิตไปเลยนะ" ฉันและโจต่างหลับตากำหนดจิตไปที่บ้านพนาลัยแห่งนั้�
ชั่วอึดใจฉันก็มายืนอยู่ที่สถานที่แห่งหนึ่งบนเนินสูงมองเห็นชายป่า ทะเลสา� ทุ่งหญ้า รวมทั้งที่ราบสุดสายต� แต่ละที่มีบ้านหลากหลายรูปแบบเรียงรายเต็มไปหม� มองไกลๆเหมือนบ้านตุ๊กต� แล้วบ้านของฉันล่ะอยู่ที่ไห� พอนึกถึงคำว่�'พนาลัย'ฉันก็มองไปที่บริเวณป่าเขียวขจี พยายามมองหาแต่ก็ไม่เห็นเพราะว่ามันค่อนข้างไก�
"กำหนดจิตไปที่ชายป่าซ� โฟกัสไปที่บริเวณนั้นจะมีบ้านอยู่ไม่มากหรอก เมื่อไปถึงแล้วเราจะบอกเองว่าบ้านไหนเป็นของเพื่อน" โจแนะนำฉันจึงรีบกำหนดจิตทันท�
เมื่อลืมตาขึ้นมาฉันก็มาอยู่ที่บริเวณชายป่าที่เห็นไกลๆเมื่อสักครู� ท้องฟ้ายังคงเป็นสีชมพูท่ามกลางเมฆหมอกบาง� บรรยากาศช่างร่มเย็นเป็นยิ่งนัก ท่ามกลางแมกไม้สูงใหญ่ซึ่งส่วนมากดูเหมือนจะเป็นไม้เมืองหนาวที่ฉันชอ� และที่ชอบมากขึ้นไปอีกก็คือลำธารที่เลี้ยวลดคดเคี้ยว มีน้ำใสไหลเอื่อยๆซอกซอนไปตามเหลี่ยมมุมของหินที่สวยงา� ฉันมองไปที่สนต้นใหญ่ เมเปิ้ลที่มีใบสีแดงเต็มต้น ต้นโอ้คขนาดยักษ์ที่มีลายไม้สวยงา� เห็นแล้วเกิดความรู้สึกรักต้นไม้อย่างเต็มจิตเต็มวิญญา� เดินเข้าไปโอบกอดลูบไล้ด้วยความสุ� เมื่ออิ่มเอิบกับบรรยากาศเต็มที่แล้วจึงมองหาบ้านของตัวเอง มีอยู่สามสี่หลังที่อยู่บริเวณไม่ไกลกันนั� แต่มีอยู่บ้านหนึ่งเป็นแบ� country style ที่ฉันหลงไหล เพ่งมองอยู่สักพักก็คิดว่าน่าจะใช่แน่
"ใช่แล้วละนั่นคือบ้านของนาย เดินไปดูใกล้ๆซ�" โจให้การยืนยันว่าใช่บ้านนี้แน่
ฉันเดินเข้าไปใกล้ก็เห็นว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่ปรากฏกับสายตาคือบ้านในฝันของฉั� นึกถึงเพลง Home ขอ� ธีร์ ไชยเดช ขึ้นมาทันท� จึงฮึมฮัมขึ้นมาเบา�