Η Ιστορία της Αφροδίτης - Μέρος 1ο
Copyright by pedic
Αφροδίτη, η Θεά του έρωτα.
«Γεννήθηκε ένα όμορφο ηλιόλουστο πρωινό, στις αμμουδερές ακτές της Κύπρου, από την ένωση ενός κομματιού του σώματος του Ουρανού και του αφρού της θάλασσας. Οι Ώρες και οι Χάριτες που την βρήκανε ενώ παίζανε εκεί κοντά την πήγανε στον Όλυμπο, αφού τη ντύσανε κα τη στολίσανε, περιγράψανε κάπως έτσι τη γέννηση της πιο ωραίας θεάς π’ αντίκρισε ποτέ το πανύψηλο βουνό, της θεάς της ομορφιάς.- …Ξάφνου, χρυσά μαλλιά στεφανωμένα με αφρούς μας τύλιξαν. Κι ώσπου να βρούμε τα λογικά μας ξανά, μια κόρη όμορφη σ’ ένα κοχύλι πάνω φάνηκε να μας χαμογελά…
…Με ρούχα πανέμορφα ζεστάναμε τα κορμί της και μ’ ασημόχρυσα στολίδια, στεφάνι κάναμε για τον λευκό λαιμό της…»
Έκλεισα το περιοδικό με δύναμη και κοίταξα γύρω μου.
Υπερβολές και αρχαία παραμύθια, σκέφτηκα. Κοίταξα γύρω μου: κανείς.
-«Εδώ δεν υπάρχει Αφροδίτη» είπα μονολογώντας.
«Και αν υπήρχε θα είχε περισσότερες ασχολίες από το ν’ασχολείται με μένα και τη μοναξιά μου» και κοίταξα προς τον ουρανό με πίκρα.
Κάνει πολύ ζέστη και ο ήλιος είναι καυτός. Η ώρα δεν περνά, όταν είσαι μόνος, ακόμα και διαβάζοντας. Και αυτή η άμμος είναι τόσο καυτή!
Έβγαλα τα λιγοστά ρούχα που φορούσα και έτρεξα να βουτήξω ολόγυμνος στα πεντακάθαρα νερά. Μου αρέσει η επαφή με το νερό, η δροσερή του αγκαλιά, η ελαφρότητα που μου προσφέρει.
Απόλαυση, δροσιά, χαλάρωση, μοναξιά…
Ετοιμαζόμουν να βγω, όταν είδα μια γυναικεία σιλουέτα να περπατά στην αμμουδιά, κοιτώντας προς το μέρος μου.
-«Ωχ! πότε θα φύγει να μπορέσω να βγω» σκέφτηκα.
Συνέχισα να κολυμπώ κάνοντας τον αδιάφορο, ελπίζοντας να βαρεθεί σύντομα.
-«Καλά με κοροϊδεύει τώρα;» σκέφτηκα όταν την είδα να μου κουνάει ένα πανί, σα να με χαιρετάει, ή μάλλον να με κοροϊδεύει. Και ξαφνικά πάγωσα: δεν ήταν πανί, ήταν το μαγιό μου!
-«Σας παρακαλώ πολύ, δώστε μου το μαγιό και αφήστε με να ντυθώ» είπα.
-«Γιατί, Φοβάστε μήπως σας δω γυμνό και τρομάξω;» είπε γελώντας παιχνιδιάρικα, εξακολουθώντας να το κυματίζει σα σημαία.
-«Εντάξει κερδίσατε, τι θέλετε για να πάρω το μαγιό μου πίσω;» είπα με απόγνωση.
-«Χμ, πρέπει να σκεφτώ» είπε και συνέχισε να χαμογελά…
-«Μόνο κάντε γρήγορα γιατί νοιώθω πολύ άβολα δεσποινίς…»
-«Αφροδίτη, μπορείτε να με φωνάζετε Αφροδίτη…»
…
… Το ξυπνητήρι χτύπησε 6 Κυριακή, καλοκαιριάτικο πρωινό. Και με γύρισε στο παρόν. Ονειρεύομαι ακόμα, ή πέρασε κιόλας τόσος καιρός; «Ξύπνα βλάκα» είπα στον εαυτό μου, πρέπει να προλάβω να ετοιμαστώ και να ετοιμάσω.
Έκανα ένα γρήγορο ντους, ντύθηκα ελαφρά, φόρεσα το προστατευτικό μου, όπως πάντα, έλεγξα το κολάρο που φορώ μόνιμα στο λαιμό εδώ και καιρό και έτρεξα στην κουζίνα να ετοιμάσω πρωινό. Ταυτόχρονα έλεγξα ότι υπήρχε ζεστό νερό για το μπάνιο, ετοίμασα τα ρούχα, γέμισα τη μπανιέρα με χλιαρό νερό και το αγαπημένο Σας αφρόλουτρο. Μετά από την πυρετώδη προετοιμασία περίμενα να ξυπνήσετε με αγωνία…
Δεν άργησα ν’ ακούσω το γνώριμο ήχο του κουδουνιού που είχα εγκαταστήσει στο δωμάτιό Σας με δική Σας εντολή.
Έτρεξα γρήγορα και βρέθηκα έξω από την πόρτα του δωματίου Σας, κρατώντας το δίσκο με το πρωινό Σας. Χτυπώ ελαφρά μια φορά και περιμένω.
-«Ελάτε μέσα» ακούω τη γλυκιά φωνή Σας
Μου μιλάτε στον πληθυντικό, ακόμα και μετά από τόσο καιρό και σκληρή εκπαίδευση για τη μεταμόρφωσή μου από άχρηστο αρσενικό σε χρήσιμο σκλάβο. Ακόμα και όταν χρειάστηκε να με τιμωρήσετε, πολλές φορές σκληρά, μου μιλούσατε στον πληθυντικό. Ίσως διότι μια Κυρία σαν κι Εσάς δεν έχει ανάγκη να κάνει τους σκλάβους της να νοιώσουν κατώτεροι, απλά Αυτή είναι κλάσεις, οροσειρές ανώτερη. Αλλά εγώ, ένας τιποτένιος σκλάβος, με ποιο δικαίωμα ή ικανότητα μπορώ να κατανοήσω πλήρως το χαρακτήρα μιας Θεάς… Σας ευχαριστώ πολύ πάντως.
Ανοίγω την πόρτα με προσοχή και περνώ μέσα κρατώντας το δίσκο με το πρωινό.
-Καλημέρα Κυρία, λέω με σεβασμό, κρατώντας το βλέμμα χαμηλά, όπως θέλετε πάντα.
Ακουμπώ το δίσκο στο κρεβάτι. Μου κάνετε νεύμα προς το παράθυρο και πάω γρήγορα να το ανοίξω. Μετά γυρίζω κοντά στο κρεβάτι και γονατίζω δίπλα στα πόδια του κρεβατιού, περιμένοντας υπομονετικά διαταγές.
-Πολύ ωραίο χυμό φτιάξατε σήμερα, μου λέτε γελώντας ευχαριστημένη
-Σας ευχαριστώ πολύ Κυρία, για τα καλά Σας λόγια. Απαντώ με σιγανή φωνή. Η κυρία δε θέλει φωνές πρωί-πρωί, το θυμάμαι αυτό.
-Είναι το μπάνιο μου έτοιμο; Ρωτάτε χαρούμενα
-Μάλιστα Κυρία, όπως έχετε διατάξει.
-Βοηθείστε με, μου λέτε και τραβάτε με μια αέρινη κίνηση τα σεντόνια αποκαλύπτοντας το θεσπέσιο σώμα Σας.
Θεέ μου τι ομορφιά! Σκέφτηκα καθώς Σας βλέπω ντυμένη στο διάφανο νυχτικό, το οποίο τονίζει τη θηλυκότητα του κορμιού Σας. Αλλά δεν υπάρχει χρόνος για καθυστερήσεις. Σηκώνομαι και πηγαίνω πλάι Σας, σκύβοντας ελαφρά, όπως τόσες άλλες φορές. Πλέκετε τα χέρια Σας γύρω από το λαιμό μου αφήνοντας το θεϊκό κορμί Σας πάνω στα στιβαρά μου χέρια.
Σας σηκώνω στην αγκαλιά μου, όπως κάθε φορά και Σας μεταφέρω με μεγάλη προσοχή στο μπάνιο, σαν να μεταφέρω ένα ανεκτίμητο και εύθραυστο κρυστάλλινο αριστούργημα.
Περνώ για λίγο έξω μέχρι να με φωνάξετε πάλι, Σας βοηθώ να γδυθείτε τελείως και να μπείτε στην μπανιέρα. Η όψη του Θεϊκού κορμιού Σας με στέλνει σε άλλους γαλαξίες. Καταφέρνω να κρατήσω την ψυχραιμία μου, θυμούμενος τις πρώτες μέρες της εκπαίδευσής μου και το μαστίγιο που συχνά χρησιμοποιείτε για να με επαναφέρετε στον κόσμο της απόλυτης υποταγής από το χώρο της υπέρτατης ηδονής.
Ξαπλώνετε νωχελικά, ακουμπώντας το κεφάλι Σας στο μαξιλάρι μπάνιου που έχω τοποθετήσει και βγάζετε έναν αναστεναγμό ανακούφισης.
-Γδυθείτε! Με διατάζετε. Δεν μπορείτε να είστε ντυμένος μπροστά μου κι εγώ γυμνή.
Υπακούω αμέσως, κοκκινίζοντας ελαφρώς για το λάθος μου και σε λίγο στέκομαι μπροστά Σας σε στάση προσοχής, φορώντας μόνο το προστατευτικό μου, όπως με έχετε διατάξει.
Με κοιτάτε ερευνητικά από πάνω μέχρι κάτω, χαμογελώντας με νόημα στη θέα του κολάρου και του προστατευτικού.
-Ξεκινήστε, με διατάζετε μόλις τελειώνει η επιθεώρηση.
Βρέχω με προσοχή τα μαλλιά Σας και βάζω λίγο σαμπουάν στα δάχτυλα μου. Ξεκινώ το λούσιμο με κυκλικές κινήσεις των δαχτύλων, χρησιμοποιώντας τις ρόγες μόνο, έτσι ακριβώς όπως Σας αρέσει. Τα ξεβγάζω με προσοχή.
Παίρνω το φυσικό σφουγγάρι που πάντα χρησιμοποιώ και άρχισα να Σας τρίβω απαλά, ξεκινώντας από το λαιμό, κατεβαίνοντας προς το στήθος. Προσπαθώ να κρατήσω το βλέμμα μου μακριά από το θέαμα για να μπορέσω να συγκρατηθώ και να μη γίνει το αναπόφευκτο, χωρίς την άδειά Σας.
-Το προστατευτικό σας είναι σωστά φορεμένο; Ρωτάτε.
-Μάλιστα Κυρία, όπως με έχετε διατάξει, απαντώ χωρίς να σταματήσω να τρίβω απαλά τα στήθη Σας, αφήνοντας το χλιαρό νερό να παίζει απαλά και ερωτικά με τις ρώγες Σας. Χαλαρώνετε και αφήνεστε στις περιποιήσεις μου. Το χάϊδεμα του νερού πάντα δρα ερωτικά στον οργανισμό Σας. Οι ρόγες Σας σκληραίνουν, το δέρμα Σας ανατριχιάζει ελαφρά.
-Πολύ καλά κάνετε γιατί θα σας χρειαστώ μάλλον και θέλω να είστε «αγνός». Συνεχίστε! μου λέτε με νόημα.
Με το «αγνός» η Κυρία εννοεί να μη τελειώνω χωρίς την άδειά Της, σε καμιά περίπτωση.
Ακόμα με τσούζουν οι χαρακιές στην πλάτη, στο πουλί και στον πισινό μου όταν στα αρχικά στάδια της εκπαίδευσής μου «τα έκανα μούσκεμα»… Σίγουρα θα το θυμάμαι αυτό το μάθημα.
Με πολλή προσοχή τρίβω απαλά το δέρμα στην κοιλιά, με κυκλικές κινήσεις, όπως μου έχετε δείξει. Ανοίγω ελαφρά τα πόδια Σας και αρχίζω να τρίβω το πιο ευαίσθητο και ερωτογενές σημείο του κορμιού Σας, τη «Μικρή» Σας όπως την ονομάζετε χαϊδευτικά παιχνιδιάρικα, με τόση προσοχή, σαν να προσπαθώ να καθαρίσω ένα μικρό μωρό.
Το προστατευτικό στα σκέλια μου αρχίζει να με σφίγγει και να με πονά έντονα. Αλλά πρέπει να συνεχίσω. Το μπάνιο Σας πρέπει να γίνει με το συγκεκριμένο πρωτόκολλο όπως επιθυμείτε. Αν δεν γίνει, τότε γνωρίζω ότι θα τιμωρηθώ αυστηρά, αν και ακόμα πιο βαριά τιμωρία είναι το αίσθημα ότι θα Σας έχω απογοητεύσει.
Αρχίζετε να βγάζετε μικρές κραυγές ευχαρίστησης, ενώ συγχρόνως κουνάτε ελαφρά τους γοφούς μέσα στο νερό. Ευτυχώς ο αφρός μου κρύβει τη μεγαλειώδη θέα, αλλιώς το προστατευτικό μου θα ήταν άχρηστο, ή θα αχρηστευόταν από την πίεση!
-Όχι ακόμα, παίρνω το μπάνιο μου τώρα, μου λέτε.
-Μάλιστα Κυρία, απαντώ. Καταλαβαίνω ότι δεν επιθυμείτε να τελειώσετε, ακόμα. Θέλετε να συνεχίσω το μπάνιο Σας.
Συνεχίζω πιο κάτω στους μηρούς. Βγάζετε το ένα Πόδι και το ακουμπάτε στο στήθος μου. Συνεχίζω να τρίβω απαλά με το σφουγγάρι, κατεβαίνοντας από τη γάμπα προς τον αστράγαλο. Τρίβετε το Πόδι Σας στο στήθος μου. Το πιάνω απαλά από τη φτέρνα και το γεμίζω με γλυκά φιλιά στα δάκτυλα. Ρουφώ ένα-ένα τα δάκτυλα του Ποδιού Σας, ευχαριστώντας Σας για τη μεγάλη τιμή που με αφήνετε να Σας υπηρετώ.
Σειρά έχει το άλλο Σας Πόδι. Το δέρμα των δακτύλων Σας είναι σαν βελούδο απλωμένο σε χλωρό χορτάρι, τόσο μαλακό και ευαίσθητο.
Αφήνω το νερό να φύγει και ξεβγάζω με προσοχή το θεϊκό Σας σώμα. Δεν μπορώ ν’ αντισταθώ και τολμώ να Σας ρίξω μια κρυφή ματιά. Ντυμένη ολόσωμα με τη γυναικεία ομορφιά και μόνο, μεγαλοπρεπής, Θεϊκή, Θεία, Θεά …Αφροδίτη!
Χωρίς να το περιμένω το χέρι Σας προσγειώνεται με θόρυβο στο μάγουλό μου.
-Μη ξεχνάτε ποιος είστε και πού βρίσκεστε, Εγώ πάντα το θυμάμαι.
-Συγγνώμη Κυρία, δεν θα ξανασυμβεί, λέω αμήχανα, ξέροντας ότι έχω υπερβεί τα όριά της υπομονής και ανοχής Σας. Και αυτό ξέρω ότι θα μου κοστίσει. Δεν ξέρω πότε και πώς, απλά ξέρω.
Σηκώνεστε με αργές κινήσεις. Σας βοηθώ να βγείτε από την μπανιέρα. Πατάτε σε μια μικρή πετσέτα για τα πόδια, ενώ εγώ Σας στεγνώνω χρησιμοποιώντας χνουδωτές πετσέτες, ξεκινώντας από το κεφάλι μέχρι τα πόδια.
Στο τέλος γονατίζω μπροστά Σας, σκύβω και με ευλάβεια Σας φιλώ τα πόδια, λέγοντας:
-Σας ευχαριστώ Κυρία που μου κάνετε τη μέγιστη τιμή να μου επιτρέπετε να Σας υπηρετώ. Είμαι παντοτινός Σκλάβος Σας. Συγχωρείστε τα λάθη ενός άχρηστου δούλου. Η Επιθυμία Σας θα είναι πάντα διαταγή για μένα.
-Βγάζετε ένα μικρό χαρούμενο γελάκι και με το αριστερό Σας πόδι μου πιέζετε το κεφάλι ακόμα πιο χαμηλά.
-Το ξέρω, σκλάβε, το ξέρω. Πήγαινέ με στο κρεβάτι τώρα. Είναι ώρα για το πρωινό σου, αν και δεν το αξίζεις. Το αξίζω Εγώ όμως, και δε θέλω άλλες καθυστερήσεις. Οι περιποιήσεις σου με ξάναψαν και θέλω να δροσιστώ, λέτε με νόημα.
-Μάλιστα Κυρία! Λέω με χαρά, καταλαβαίνοντας τι με περιμένει
Σας παίρνω πάλι στην αγκαλιά μου σαν να κρατώ νιφάδες από μπαμπάκι και Σας αφήνω στην άκρη του κρεβατιού. Γονατίζω μπροστά Σας, κρατώντας το βλέμμα χαμηλά, μη μπορώντας ν’ αντέξω την απαράμιλλη γυμνή ομορφιά και μεγαλοπρέπεια.
Ανοίγετε τα Πόδια Σας και μου τραβάτε το κεφάλι με δύναμη ανάμεσα στα σκέλια Σας.
- Γλείψε με σκλάβε, η Κυρία σου, σου προσφέρει το δικό σου πρωινό, μη το χαλάσεις.
- Η εκπαιδευμένη γλώσσα μου βρίσκει γρήγορα το στόχο της. Βυθίζομαι στις ευωδίες Σας, ρουφώντας με λαχτάρα κάθε μόριο θηλυκότητας και ερωτικού χυμού που απλόχερα μου δίνετε.
Σύντομα αρχίζετε να κουνιέστε και να με πιέζετε δυνατότερα πάνω Σας.
Οι μακρόσυρτες κραυγές Σας μαρτυρούν ότι σύντομα θα έρθει η ιερότερη στιγμή, η στιγμή του Οργασμού Σας. Η πιο ιερή στιγμή και για μένα, αφού συμμετέχω στην ιεροτελεστία.
Οι χυμοί γίνονταν πιο πηχτοί, πιο γλυκοί, πιο απολαυστικά ερωτικοί. Αισθάνομαι το προστατευτικό μου να με κόβει στα δυο. Αλλά δεν με νοιάζει τίποτα. Τυλίγετε τα Πόδια Σας γύρω μου, αναπνέω δύσκολα.
Συνεχίζω το ρυθμό, γλείφοντας, και ρουφώντας κάθε τι που θα μπορούσε να φύγει από τη «Μικρή» Σας. Τα χείλια μου πονούν, η αναπνοή μου κόβεται, τα μάτια μου δακρύζουν και τσούζουν. Τώρα μου δίνετε ρυθμό τραβώντας με δύναμη τα μαλλιά μου. Πονώ αλλά δεν αισθάνομαι πόνο. Θέλω να Σας ευχαριστήσω, αυτό μόνο. Όλο το είναι μου τρέμει, ακολουθώντας τον ιερό χορό του κορμιού Σας.
Όχι όμως παραπάνω από το κορμί Σας Η ανάσα Σας γίνεται πιο βαθειά, πιο γρήγορη, οι κραυγές Σας δυναμώνουν.
Ξαφνικά, με μια μακρόσυρτη κραυγή αισθησιασμού, ηδονής, ευχαρίστησης, ανάμεσα σε δυνατούς σπασμούς, έρχεται αργά σταθερά η έκρηξη της κορύφωσης. Το αποκορύφωμα της ιερής τελετής.
Στ’ αυτιά μου ηχούν σάλπιγγες, ακούω ανθρώπους να τρέχουν, να φωνάζουν, ζώα που κυνηγούν και κυνηγιούνται, χορευτές και χορεύτριες που στροβιλίζονται μέσα σ’ ένα πολύχρωμο σύννεφο. Όλοι και όλα υμνούν τη Θεά στο αποκορύφωμα της ύπαρξής Της. Η υπέρτατη ηδονή …
Οι σπασμοί γίνονται τώρα πιο χαλαροί, το κορμί Σας ησυχάζει, τα Πόδια Σας αφήνονται να ακουμπήσουν κάτω, η φωνή Σας χαμηλώνει. Η ώρα της ηρεμίας…
Συνεχίζω να Σας γλείφω, πιο απαλά, αναζητώντας σημεία που ίσως άφησα απέραστα. Η γεύση είναι υπέροχη, οι οσμές Θεϊκές. Βελούδινο μάρμαρο το δέρμα Σας. Δε σταματώ… Το πρόσωπό μου είναι γεμάτο από το νέκταρ των ιερών χυμών Σας, το δώρο Σας στον ανάξιο δούλο Σας.
Με σπρώχνετε στο πάτωμα με το Πόδι Σας, σημάδι ότι τελειώνει το ιερό προσκύνημα στο δάσος των λουλουδιών. Η τελετή πήρε τέλος και πρέπει να ετοιμαστώ για τη συνέχεια.
Γέρνετε με την πλάτη Σας στο κρεβάτι, αναστενάζοντας με ικανοποίηση. Περιμένω στο πάτωμα, υπομονετικά δίπλα στα Πόδια Σας, μέχρι να ηρεμήσετε και να ανακτήσετε τις δυνάμεις Σας.
Για άλλη μια φορά τολμώ και καρφώνω το βλέμμα στο ιερό Σας δάσος. Είμαι σίγουρος ότι το ξέρετε, αλλά είμαι αδύναμος ν’ αντισταθώ στο υπέροχο θέαμα. Θέαμα που αξίζει όλες τις τιμωρίες του κόσμου, για όλη την υπόλοιπη ζωή μου…
Το πρόσωπό μου μυρίζει έντονα από τους ιερούς χυμούς Σας κάνοντας το προστατευτικό μου να με πονά αφάνταστα, γυρνώντας με στην πραγματικότητα. Δε με πειράζει, είμαι ευτυχισμένος, αφού Σας ικανοποίησα για άλλη μια φορά...
Μου κάνετε νόημα να συνεχίσω. Δε χρειάζεται να μιλήσετε, με έχετε εκπαιδεύσει καλά, ξέρω τι πρέπει να κάνω. Σηκώνομαι γρήγορα και πάω στο μπάνιο. Πλένω προσεκτικά το πρόσωπό μου, αποχωριζόμενος με λύπη την ιερή Σας σφραγίδα. Ετοιμάζω ένα μικρό μπολάκι με χλιαρό νερό, λίγο αφρόλουτρο και ένα μικρό σφουγγάρι, πάντα φυσικό, αυτό που χρησιμοποιούμε για τα μωρά.
Παίρνω και μια μαλακή πετσέτα και γυρίζω πίσω, γονατίζοντας ανάμεσα στα Πόδια Σας.
-Μου επιτρέπετε να Σας καθαρίσω Κυρία; Ρωτώ με σιγανή φωνή. Ξέρω ότι αν δεν απαντήσετε, πρέπει να περιμένω μέχρι να μου απαντήσετε, ακόμα και αν χρειαστούν ώρες ή και μέρα ολόκληρη.
-Μπορείς, μου απαντάτε ανοίγοντας πιο πολύ τα Πόδια Σας.
Με μεγάλη προσοχή, αρχίζω να Σας πλένω ανάμεσα στα σκέλη Σας, προσέχοντας μη ταράξω την ηρεμία της μεγαλοπρέπειάς Σας. Οι κινήσεις μου είναι τόσο απαλές που ακόμα και οι τρίχες του δάσους Σας ίσα που κουνιούνται. Μου έχετε πει πως Σας αρέσει αυτή η στιγμή και δεν βιάζομαι καθόλου.
Μετά από πολλή ώρα, έχοντας τελειώσει το τελετουργικό του καθαρισμού, Σας σκουπίζω απαλά με την πετσέτα. Οι κινήσεις μου είναι τόσο προσεκτικές, σαν να σκουπίζω πέταλα από αληθινό τριαντάφυλλο. Με έχετε εκπαιδεύσει γι’ αυτό.
Τέλος σκύβω και Σας δίνω ένα ζεστό φιλί στην είσοδο του ιερού Σας, λέγοντας:
-Τελείωσα Κυρία, Σας ευχαριστώ και πάλι για την τιμή που μου κάνετε, δίνοντάς μου την άδεια να Σας υπηρετώ.
Μου κάνετε νόημα πως θέλετε να ντυθείτε. Υπακούω αμέσως και Σας βοηθώ να φορέσετε τα ρούχα Σας και τέλος τη μίνι φούστα Σας και τα πέδιλά Σας.
Μόλις τελειώνω γονατίζω μπροστά Σας περιμένοντας διαταγές.
-Το μεσημέρι να είστε έτοιμος και αγνός για μένα, λέτε και φεύγετε από το δωμάτιο χωρίς άλλη κουβέντα.
-Μάλιστα Κυρία, η επιθυμία Σας διαταγή, προφταίνω να πω, αν και δεν είμαι σίγουρος ότι με ακούσατε.
Μόνος στο σπίτι ξεκινώ πυρετωδώς να δουλεύω. Καθαρίζω το μπάνιο, ώστε να είναι έτοιμο για Σας όποτε το χρειαστείτε. Ετοιμάζω το δωμάτιό Σας. Μαζεύω τα ρούχα που θέλουν πλύσιμο. Βάζω πλυντήριο, στεγνωτήριο. Γρήγορο συγύρισμα, όλο το σπίτι και σφουγγάρισμα στο μπάνιο και στο δωμάτιό Σας, όπως με έχετε διατάξει.
Και όλ’ αυτά πάντα γυμνός, όπως με αφήσατε φεύγοντας. Η επιθυμία Σας είναι να δουλεύω γυμνός στο σπίτι, για να γνωρίσω καλύτερα την αλήθεια, σχετικά με το ποιος είμαι και τι κάνω. Δε με πειράζει πια, μπορώ να πω πως μου αρέσει κιόλας, απλά και μόνο επειδή Σας ευχαριστεί.
Έχω πειστεί ότι ο μοναδικός σκοπός ύπαρξής μου στον κόσμο είναι για τη δική Σας και μόνον ευχαρίστηση. Αντλώ λοιπόν ευχαρίστηση και ικανοποίηση απλά και μόνο ξέροντας ότι Σας ικανοποιώ με κάθε τρόπο που Εσείς επιθυμείτε.
-«Μη ξεχνιέσαι» μονολογώ στον εαυτό μου φοβούμενος μη ρίξω τους ρυθμούς μου και δεν είναι τα πάντα έτοιμα όταν γυρίσετε. Για το μεσημέρι σκέφτομαι να κάνω μπριζόλες στα κάρβουνα, μήπως και αποφύγω την τιμωρία για την απρεπή μου στάση το πρωί.
Ετοιμάζω τις μπριζόλες για τα κάρβουνα που τόσο Σας αρέσουν και προς το μεσημέρι τις ψήνω στην ψησταριά του κήπου. Ευτυχώς μου έχετε επιτρέψει να φορώ μια κελεμπία όταν βγαίνω (σπάνια) έξω, ή αν έρθει κάποιος στο σπίτι όταν είμαι μόνος φυσικά. Διότι όταν είστε Εσείς, μόνον Εσείς αποφασίζετε πώς θα είμαι ντυμένος ή και γυμνός σε κάθε περίσταση.
Όσο ψήνονται οι μπριζόλες, ετοιμάζω την πράσινη σαλάτα που αγαπάτε. Οι μπριζόλες είναι έτοιμες. Τις βάζω στο θερμοθάλαμο ελπίζοντας ότι δεν θ’ αργήσετε πολύ, για να τις απολαύσετε φρέσκιες και ζουμερές, όπως Σας αρέσουν.
Πλησιάζει μεσημέρι, κοιτώ γύρω μου με αγωνία μήπως ξέχασα τίποτα. Ελπίζω όχι.
Αχ τα σερβίτσια στο τραπέζι. Τρέχω και το ετοιμάζω σύμφωνα με τις οδηγίες Σας.
Άλλη μια φορά που είμαι σχεδόν άχρηστος, σκέφτομαι πικραμένος. Ισα που προφταίνω να κάνω ένα γρήγορο ντους. Το προστατευτικό με πονά αφάνταστα, μετά από τόσες ερωτικές στιγμές στέρησης. Με πιάνει ο πειρασμός να το βγάλω.
«Όχι» μονολογώ. Θα το αντέξω, γιατί η Κυρία αυτό επιθυμεί. Στεγνώνομαι γρήγορα.
Κουράστηκα και ακόμα έχω άλλη μισή μέρα να κρατήσω την Κυρία ευχαριστημένη.
Ακούω το αυτοκίνητό Σας να πλησιάζει. Τρέχω και γονατίζω δίπλα στην εξώπορτα σκύβοντας βαθειά μέχρι το μέτωπό μου να ακουμπήσει στο πάτωμα.
Η πόρτα ανοίγει, εγώ όμως βλέπω μόνο το πάτωμα. Αισθάνομαι όμως την παρουσία Σας. Σαν το σκύλο που αναγνωρίζει το αφεντικό του.
-Καλώς ήρθατε Κυρία, Σας λέω με μια δόση αγωνίας στη φωνή μου. Η Αγωνία που έχει κάθε σκλάβος την ώρα που συναντά και πάλι την Κυρία.
-Ναι ήρθα σκλάβε, μου απαντάτε, σηκώνοντας το κεφάλι μου με την άκρη του ποδιού Σας. Τι καλό μου έχετε σήμερα; Ρωτάτε.
-Μπριζόλες στα κάρβουνα Κυρία, απαντώ με αγωνία.
-Πολύ ωραία, μπορείτε να με σερβίρετε.
Κάθεστε στο τραπέζι και Σας σερβίρω το φαγητό, με συνοδεία της αγαπημένης Σας μουσικής και κόκκινου κρασιού. Γονατίζω δίπλα Σας με τα χέρια πίσω, μπροστά στο μπολάκι του σκύλου που μου επιτρέψατε να χρησιμοποιώ για να τρώω και περιμένω.
-Μου ρίχνετε λίγο φαγητό στο μπολάκι. Δεν ξέρω τι είναι.
-Φάε, όπως πρέπει, με διατάζετε.
-Σας ευχαριστώ Κυρία.
Όπως και άλλοτε ξέρω τι εννοείτε και σκύβω πάνω από το μπολάκι προσπαθώντας να φάω με τα χέρια μου πάντα πίσω. Ξέρω ότι με παρακολουθείτε προσεκτικά. Δεν ντρέπομαι πλέον. Ήταν και είναι η επιθυμία Σας να με ταΐζετε με αυτόν τον τρόπο. Και αφού είναι η επιθυμία Σας, είναι μεγάλη μου τιμή και χαρά να υπακούσω.
Δεν ξέρω τι ακριβώς τρώω. Έχει περίεργη γεύση. Αλλά δεν τολμώ να ρωτήσω. Εξ άλλου Σας έχω απόλυτη εμπιστοσύνη. Από Σας θα έτρωγα οτιδήποτε με ταΐζατε, το ξέρετε πολύ καλά.
-Πηγαίνετε να πλυθείτε, με διατάζετε τελειώνοντας το φαγητό Σας.
-Μάλιστα Κυρία, Σας ευχαριστώ για το γεύμα που μου προσφέρατε.
Τρέχω στο μπάνιο και καθαρίζω το πρόσωπό μου από το φαγητό που είχα πασαλειφθεί. Πρέπει να βρω τρόπο να λερώνομαι λιγότερο, σκέφτομαι. Τα σκυλιά δε λερώνονται έτσι.
Γυρίζω και μαζεύω τα πιάτα, τα πάω στην κουζίνα, όπου ετοιμάζω καφέ για Σας. Το βάζω στο δίσκο μαζί με ένα κομμάτι γλυκό και έρχομαι στο καθιστικό, όπου με περιμένετε.
-Αργήσατε, μου λέτε αυστηρά.
-Με συγχωρείτε Κυρία, είμαι τόσο αδέξιος πολλές φορές που φοβάμαι μη σπάσω κανένα σερβίτσιο.
Ακουμπώ το δίσκο του καφέ στο τραπεζάκι δίπλα Σας και γονατίζω, όπως πάντα κοντά στα πόδια Σας.
-Κάντε μου Επίδειξη μου , λέτε με φωνή που δε σηκώνει αμφισβήτηση.
Καταλαβαίνω τι εννοείτε και ακόμα γονατιστός ισιώνω την πλάτη και με τα χέρια μου σπρώχνω μπροστά το πουλί μου μέσα στο προστατευτικό του. Το επεξεργάζεστε με την άκρη του Ποδιού Σας.
-Είστε αγνός για μένα σκλάβε; Ρωτάτε με νόημα.
-Μάλιστα Κυρία, η επιθυμία Σας είναι διαταγή! Απαντώ.
Συνεχίζετε την επιθεώρηση με το Πόδι Σας
-Αυτό θα το δούμε σύντομα, απαντάτε με νόημα…
-΄Οπως επιθυμείτε Κυρία, απαντώ με σεβασμό.
-Ετοιμαστείτε για ασκήσεις εδάφους σκλάβε.
-Αμέσως Κυρία, απαντώ και τρέχω να ετοιμαστώ. Μετά από τόση εκπαίδευση δε χρειάζονται εξηγήσεις και καθυστερήσεις.
Πηγαίνω στο μπάνιο, όπου βγάζω επιτέλους το προστατευτικό μου. Το πουλί μου είναι σκληρό, κόκκινο και πονεμένο, πολύ πονεμένο. Παίρνω και τα τέσσερα βραχιόλια-δέστρες από το «ντουλάπι με τα ειδικά σύνεργα», όπως Σας αρέσει να το λέτε.
Γυρίζω πίσω και μετακινώ το κεντρικό χαλί, αποκαλύπτοντας τις τέσσερεις κρυφές βίδες στο πάτωμα σε σχήμα παραλληλογράμμου. Μοντάρω τις δέστρες, μια σε κάθε βίδα και τις φορώ στα χέρια και στα πόδια μου. Τώρα είμαι ξαπλωμένος με την πλάτη στο πάτωμα σε σχήμα ‘Χ’.
Έρχεστε από πάνω μου και σφίγγετε τις τέσσερεις δέστρες. Είμαι πια στο έλεός Σας, έχετε τον απόλυτο έλεγχο. Και Σας αρέσει. Και μου αρέσει που Σας αρέσει…
Με μια γρήγορη κίνηση βγάζετε το κιλοτάκι Σας και το σπρώχνετε κάτω από το κεφάλι μου. Αρχίζω να μουγγρίζω σιγανά από ηδονή, ξέροντας τι με περιμένει. Περνάτε τα πόδια σας αριστερά και δεξιά από το λαιμό μου και με βαθύ κάθισμα ακουμπάτε τη «Μικρή» Σας στο πρόσωπό μου, αργά, τελετουργικά ερωτικά βασανιστικά. Αρχίζω να έχω σπασμούς, αλλά οι δέστρες δε μου δίνουν και μεγάλη ελευθερία. Το πουλί μου είναι έτοιμο να εκραγεί, σκορπώντας παντού το περιεχόμενο της παντοτινής μου αγάπης και αφοσίωσης.
-Όχι ακόμα σκλάβε, πρώτα Εγώ, μου λέτε κοφτά.
Προσπαθώ να υπακούσω.
-Γλείψε με σκλάβε, γλείψε με όπως δε μ’ έχεις γλείψει ποτέ. Κάνε με να αισθανθώ ότι είσαι για κάτι χρήσιμος, μου λέτε.
Βάζω τα δυνατά μου και αρχίζω το γλείψιμο. Η ηδονή-οδύνη είναι αβάσταχτη. Ο πόνος είναι αβάσταχτος. Αλλά υπομένω για χάρη Σας. Γιατί Εσείς έτσι θέλετε.
Κουνάτε τους γοφούς Σας μπρος-πίσω, τρίβοντας με δύναμη το ιερό Σας όργανο στο πρόσωπό μου, ενώ εγώ συνεχίζω σαν τρελός να Σας γλείφω, ρουφώντας κάθε σταγόνα χυμού, σαν να είναι το νερό του διψασμένου.
Αρχίζετε ν’ αναστενάζετε ρυθμικά, με αυξανόμενο ρυθμό και δύναμη. Η ανάσα μου κόβεται, και όμως εγώ αισθάνομαι ότι είμαι στον Παράδεισο, μαζί Σας. Το πουλί μου είναι πια σκληρό σα ξύλο. Αναζητά την αφορμή να κάνει την επανάστασή του.
Ξαφνικά με μια κίνηση ανασηκώνεστε και οπισθοχωρώντας βυθίζετε το δάσος σας στο πονεμένο μου πουλί. Με ιππεύετε κανονικά στηρίζοντας τα χέρια Σας στους μηρούς μου, βυθίζοντας τα νύχια Σας στη σάρκα μου, αφήνοντας κραυγές ικανοποίησης.
-Όχι πριν από μένα, μου θυμίζετε ανάμεσα στα αναφιλητά της ηδονής Σας.
Προσπαθώ να κρατηθώ, μα είναι τόσο δύσκολο! Δαγκώνω τα χείλη μου, τη γλώσσα μου, ματώνω, σε μια προσπάθεια να κρατηθώ για χάρη Σας. Δε μπορώ άλλο, μου κόβεται η ανάσα.
Ο ρυθμός Σας γίνεται ξέφρενος, δυνατός, μαγικός, αστραπές έρχονται από τον ορίζοντα. Οι δέστρες με σφίγγουν πολύ, κουνιέμαι σα μαριονέτα από το ρυθμό Σας, τα χέρια μου και τα πόδια μου μουδιάζουν, τα νύχια Σας με πληγιάζουν. Και ξαφνικά ακούω την κραυγή Σας καθώς τελειώνετε, σαν Αμαζόνα επάνω στο άλογο Της.
Αυτό ήταν, βυθίζομαι κι εγώ στα πέλαγα της υπέρτατης ηδονής, δίνοντάς Σας ό,τι μου έχει απομείνει: το ζεστό μου σπέρμα. Νοιώθω να εκτοξεύεται με τόση δύναμη που νομίζω ότι θα σκίσει τα τοιχώματα του κόλπου Σας. Αλλά δεν μπορώ να σκεφτώ άλλο. Δεν θυμάμαι καν αν αναπνέω. Πεθαίνω από ηδονή και ερωτισμό κάτω από τα σκέλη Σας. Αδειάζω τους χυμούς μου μέσα Σας, σαν να περιμένω να ζήσω το ταξίδι στο κέντρο της γης. Της δικής Σας γης. Τα κορμιά μας γίνονται ένα στο ρυθμό της αποκορύφωσης.
Σιγά-σιγά χαλαρώνετε και τελικά κάθεστε ακίνητη, επιβλητική, Βασίλισσα, με μένα ακόμα μέσα Σας. Σας ακολουθώ στο ρυθμό της ηρεμίας, προσπαθώντας να κάνω το κάθισμά Σας όσο πιο άνετο γίνεται. Περνούν λίγα λεπτά αιωνιότητας μέχρι να γυρίσετε πίσω στον κόσμο της πραγματικότητας από τον κόσμο της απόλυτης ηδονής. Το πρόσωπό Σας λάμπει γεμάτο ικανοποίηση και μεγαλοπρέπεια. Είμαι εξουθενωμένος αλλά και ταυτόχρονα χαρούμενος που στάθηκα στο ύψος των προσδοκιών Σας. Αλλά η ιεροτελεστία δεν τέλειωσε ακόμα.
Ανασηκώνεστε ελαφρά και έρχεστε πάλι μπροστά, τρίβοντας τα σκέλη Σας στο πρόσωπό μου. Οι ιεροί Σας χυμοί, ρέουν πάνω μου, ανακατεμένοι με τους δικούς μου.
-Γλείψτε με, διατάζετε.
-Ευχαρίστως Κυρία, Σας ευχαριστώ πολύ για τη μεγάλη τιμή.
Χωρίς κανένα δισταγμό, όπως και το πρωί, αρχίζω να Σας γλείφω αχόρταγα, προσέχοντας να μη χάσω σταγόνα από το κοκτέιλ των χυμών Σας.
-Μμ, καλά τα πάτε μέχρι στιγμής, μου λέτε χαμογελώντας, κουνώντας τους γοφούς μπρος πίσω.
Η γλύκα των χυμών Σας, ανακατεμένη τώρα με τη στυφάδα των δικών μου με γεμίζει με ανάμικτα συναισθήματα. Αλλά είμαι πολύ περήφανος που κάνω αυτή την προσπάθεια.
-Διψάτε; Με ρωτάτε με νόημα
-Φυσικά Κυρία, Σας απαντώ όπως με έχετε διδάξει.
-Εντάξει λοιπόν λέτε και πιέζετε το δάσος Σας στο πρόσωπό μου.
Ανοίγω το στόμα μου όσο μπορώ και με τα χείλη μου κολλάω πάνω Σας περιμένοντας το «χρυσό νέκταρ», όπως μου έχετε πει να λέω. Η πρώτη δόση έρχεται, ζεστή, έντονη, βασανιστικά απολαυστική …
Καταπίνω γρήγορα προσέχοντας μη χυθεί τίποτα κάτω, γιατί η τιμωρία θα είναι σκληρή.
Καταλαβαίνετε ότι το στόμα μου άδειασε και μου αφήνετε τη δεύτερη δόση, σταματώντας και πάλι τη στιγμή που το στόμα μου γεμίζει. Είστε τόσο τέλεια σε κάθε Σας κίνηση! Ακούω τον ελαφρύ ήχο που κάνει το νέκταρ Σας βγαίνοντας από το Θεϊκό Σας κορμί, καταλήγοντας μέσα μου. Καταπίνω με προσοχή… και ξανά και ξανά…
Στο τέλος αδειάζετε όλο Σας το περιεχόμενο μέσα μου, κάνοντάς με πολύ περήφανο που τα έβγαλα πέρα σε άλλη μια δοκιμασία. Πόσο κουραστήκατε να με εκπαιδεύσετε γι’ αυτό! Σας είμαι παντοτινά ευγνώμων.
Συνεχίζω να γλείφω απαλά τώρα, μέχρι που να μη μείνει ίχνος χυμών πάνω Σας. Πόση υπομονή έχετε!
Σηκώνεστε και με κοιτάτε από ψηλά, στηρίζοντας το ένα Σας πόδι στο λαιμό μου.
Ξαφνικά ακούω το χαρακτηριστικό σφύριγμα του μαστίγιου στιγμές πριν νοιώσω τον πόνο στα γεννητικά μου όργανα. Προσπαθώ να μη φωνάξω, ξέρω πως αν το κάνω η τιμωρία θα κρατήσει περισσότερο. Σφαδάζω δεμένος στο πάτωμα.
Επόμενο χτύπημα. Μου έρχονται δάκρυα στα μάτια.
Κι άλλο. Κουνιέμαι σα πληγωμένο ζώο πιασμένο στην παγίδα. Κι Εσείς ατάραχη, αγέρωχη, αυτοκρατορική συνεχίζετε πιέζοντας το λαιμό μου με το πόδι Σας.
Ξανά… και ξανά … έχω χάσει το λογαριασμό.
-Αυτό για την ανάρμοστη συμπεριφορά Σας το πρωί, μου λέτε αυστηρά.
Δεν μπορώ να μιλήσω, με πιάνουν λυγμοί. Λυγμοί μεταξύ πόνου και λύπης για την απογοήτευση που Σας προξενώ.
Μου χαλαρώνετε τις δέστρες και κάθεστε αναπαυτικά στον καναπέ.
Σηκώνομαι τρεκλίζοντας και πέφτω γονατιστός στα πόδια Σας.
-Συγχωρέστε με Κυρία. Είμαι τόσο άχρηστος! Σας φιλώ τα πόδια ενώ δάκρυα τρέχουν από τα μάτια μου.
-Καθαρίστε με, αφού καθαριστείτε πρώτα μου λέτε ψυχρά.
-Μάλιστα Κυρία, αμέσως.
Τρέχω στο μικρό μπάνιο γρήγορα κάνω ένα ντους και επιστρέφω με χλιαρό νερό, μαλακό σφουγγάρι και χνουδωτή πετσέτα.
-Φόρα το κιλοτάκι μου όσο θα με καθαρίζεις σκλάβε, να δω αν σου πάει.
- Ευχαρίστως Κυρία, λέω και υπακούω αμέσως.
Με βλέπετε και γελάτε. Και γιατί όχι άλλωστε. Έχετε μπροστά Σας ένα σκλάβο που φορά γυναικείο κιλοτάκι και κολάρο! Η περίοδος τιμωρίας μου έληξε, ελπίζω.
Αρχίζω να Σας καθαρίζω απαλά, ενώ Εσείς διαβάζετε περιοδικό. Το πουλί μου καίει από τον πόνο του μαστιγώματος. Αλλά δε με πειράζει πια. Πέρασα άλλη μια δοκιμασία-τιμωρία και βγήκα πιο ικανός να Σας υπηρετώ.
Αφού τελειώσω, σηκώνεστε να πάρετε το απογευματινό Σας μπάνιο.
Σας βοηθώ όπως και το πρωί.
Γυρίζετε στο καθιστικό, όπου έχω απλώσει καθαρές πετσέτες στον καναπέ.
Ξαπλώνετε νωχελικά. Ώρα για το καθημερινό Σας χαλαρωτικό μασάζ.
Όπως πάντα αρχίζω από τα πόδια Σας, ρουφώντας ταυτόχρονα τα δάχτυλά Σας ένα-ένα με ευλάβεια. Συνεχίζω προς τα πάνω με αργές δυνατές κινήσεις. Νοιώθω τους μύες Σας να χαλαρώνουν. Ανεβαίνω σιγά-σιγά μέχρι να φτάσω στο κεφάλι. Περνούν ώρες μέχρι να τελειώσει η ιεροτελεστία, έξω έχει πια βραδιάσει.
Ετοιμάζω το γάλα Σας και Σας βοηθώ να πάτε για ύπνο.
Ξαπλώνετε και Σας ζεσταίνω τα πόδια με την ανάσα μου μέχρι να κοιμηθείτε βαθειά, όπως Σας αρέσει. Βεβαιώνομαι πως είστε σωστά σκεπασμένη και πάω κι εγώ στο δωμάτιό μου αφού πρώτα συγυρίσω το καθιστικό. Είμαι πολύ κουρασμένος, αλλά και πολύ χαρούμενος. Σκέφτομαι τα γεγονότα της ημέρας.
Κάποια στιγμή με παίρνει ο ύπνος
Αφροδίτη, η Θεά του έρωτα.
«Γεννήθηκε ένα όμορφο ηλιόλουστο πρωινό, στις αμμουδερές ακτές της Κύπρου …