De geschiedenis van een opsporing is soms een heel spannend verhaal en het is juist in deze  zin dat het decennia lang durende onderzoek naar de oorsprong van de cramwinckels boeiend was: uiteindelijk hebben meerdere generaties er aan gewerkt en tot maar zeer kort (1990) was de afkomst van deze familie vóór hun aankomst in Nijmegen  volledig onbekend. Op zijn minst is erbijna 40 jaar naar gezocht, niet altijd met dezelfde intensiteit of regelmaat, maar wel doorhoudend. Er waren verschillende geruchten en anecdotes in de  familitakken

• de familie zou oorspronkelijk uit Duitsland komen(uit Burch),

• de familie naam zou zich op de muur in een Domkerk in Aken zou bevinden.
• een zegelring met een pijl erop die het wapen van de familie zou voorstellen, maar die dan weer verloren was -
• er zou in Barcelona een straat met  de familie naam zijn.
• in Belgie zou ook een familie wonen

 

1. a. Zoeken naar de oorsprong
 

• Het onderzoek  werd bemoeilijkt door de vele opinies betreffen de ligging van Burch(g?)k, de oorsprongsplaats van Arnoldus. Arnoldus was als Schipper in Nijmegen geregistreerd (in 1764) en werd aldaar Burger (in 1758). De inschrijving van de Nederduitse Hervormde Kerk vermeldde Arnoldus als komende van Burgh(K).
• Eerst werden maar op atlassen gezocht maar afgezien van een  Burcht in de provincie Zeeland werd er niets relevants gevonden. En deze plaats was fout. Ook werd er een  Burcht vlak Bij Antwerpen (B) gevonden,.Daar werden leden van de familie Craywinckel gevonden in de17 eeuw en gedurende een jaar werd er naarstig onderzoek gedaan naar die tak. Maar het leverde niets op want een Arnuldus werd niet gevonden
• Dus weer schrijven naar Nijmegen of hier in de tussentijd meer informatie aan het licht gekomen was. In zijn antwoord  deed de archivaris van het Gemeentearchief in Nijmegen er goed aan  te vermelden dat dit misschien wel R(h)einburg in Duitsland zou kunnen zijn. Het onderstreepte tenminste de waarschijnlijkheid dat er over de huidige grens gekeken moest worden.
• Inmiddels war er kon takt gelegd door P.J. Cramwinckel sr. (* 1912) met een Kraamwinkel familie in Haarlem. Uit correspondentie hiermee bleek dat een tak hiervan zich gevestigd had in Zuid Afrika. Een stamboom van de Kraamwinkel familie paste het een en ander in elkaar en gaf als oorsprong Wesel Duistland aan. De Zuid Afrikaanse tak, bij monde van Heer  P.O. Kraamwinkel, noemde als oosprongplaats Burick, vlakbij Wezel aan de Rijn.

• En zo werd het uiteindelijk een speurtocht naar Burick.  Mijn eigen correspondentie (gevoerd vanuit Basel, Zwitserland waar ik toen woonde) onderzoeksverenigingen en onderzoekers in Duitsland brachten het ook op een plaats Buderich dat  bij Wesel zou hebben kunnen liggen: In die tijd (1989 )reisde ik veel tussen Basel en Doetinchem om geregeld een lang weekend door te brengen bij mijn ouders (mijn werk was toen In Basel Zwitserland). Na afloop van een  weekeinden-bezoeken aan Nederland (we hadden we net de terugreis naar Basel  aangevangen) stond er op de snelweg net over de grens  een 'Umleitung'  Deze omleiding leidde ons...jawel langs Buedrich..Mijn vrouw Debbie kreeg toen precies zo´n ontzettende hoofdpijn ...zodat ze op gegeven moment zei dat ze met zo´n hoofdpijn niet nog dezelfde avond door kon rijden naar Basel. Dus besloten we te overnachten in ..Büderich. Toen we in de buurt van  Wesel  (am Rhein) kwamen en we richting Büderich reden stopten we bij een benzine station  vlak bij de plaats van Buderich. Ik vroeg op mijn beste Duits waar Burick lag.

" ...Burick, hm, kenne ich nicht..."zei de  pompbediende, waarop zijn vrouw de vraag horende  antwoordde:"..Burick... aber ja natuerlich, Sie meinen Alt- Buderich...".
De volgende morgen (Debbie's hoofdpijn was gelukkig inmiddels  alweer gezakt!) kon ik de verleiding niet weerstaan om onmiddelijk vroeg op pad te gaan in dat Buderich en mijn eerste kontakten te leggen voor wat later een vruchtbaar onderzoek zou worden. Toeval ?...
 

• Er staat nu een momument ter herinnering aan dit evenement, in een klein bosje temidden van glooiende velden. Glooiend, want hieronder ligt het puin van de vernietigde huizen.Ramparts ruines ligger er niet ver vandaan, en het geheel is doordrongen van een sfeer van geschiedenis.

• Er bestaat en kulturele en geschiedkundige vereniging in Buderich, maar ze waren  niet erg behulpzaam. Wel  de jonge pastor van de Evangelische Kerk, die niet genealogisch geinteresseerd maar wel welwillend was bij ter beschikking stellen van de weinige DTB boeken uit deze periode. Gelukkig zijn deze er nog,  (bij mijn weten zijn ze nog niet verfilmd voor het beroemde IGI Index Archief - ik heb de IGI microfiches wel gebruikt, maar noch Arnoldus, noch Büderich /Bürick werden hier vermeld).En zo werd Arnoldus Craemwinckel eindelijk gevonden, met vermelding van zijn vader Peter en moeder Jannitje Langeberg, geboren in 1724.
• Toch is er nog een addertje in het gras: Arnoldus was bij zijn overlijden in Nijmegen (1799) 75 jaar oud: dus geboren in  1724. Er is echter geen Arnoldus geboren in Burick in 1724, wel in 1720. Geen punt, zou men zeggen, men wist wel vaker in die tijd niet de preciese geboortedatum. Maar deze Arnoldus overleed op 5 feb 1724. Dus dat kon onze Arnoldus niet zijn. Er is dus nog een Arnoldus die geboren werd in 1724, die echter niet in de DTB boeken van Burick staat. Dat hij  echter dezelfde ouders heeft, blijkt uit de getuigen lijst van de geboortes van Arnouds kinderen in Nijmegen : daar wordt hetzelfde ouderpaar genoemd.. Het mysterie waarom zijn doop niet gergistreerd staat is echter niet opgelost.
• imiddels zijn we al weer een paar generaties verder: de oudste stamvader is nu Aernd Craenwynckel, geboren rond 1660 vermoedelijk te Werth  (zie  stamreeks). Verdere voorvaderfamilie is waarschijnlijk ook een Wessel Crawinkel en zijn vermoedelijke vader Bernd von Kraemwinkel (geboren ca 1620). Maar deze gegevens zijn nog niet onderbouwd.

2. De naam in de Kerk.
Er is geen familie naam in de kerk van Aken gevonden

3. De zegelring
zie hiervoor de pagina wapen

4. De straatname in Barcelona

• De straatnaam Craywinckel betsaat :Dat klopte bij natrekken bij de Barceloonse Autoriteiten.Maar dit bleek toch weer een dood spoor te zijn, vooral ook omdat bleek dat Carrer deCraywinckel  niet tot de naamgenoten van de Cramwinckel familie gerekend kunnen worden: Het is een Belgische tak.
• Het heeft wél in een hoop onderzoek naar de van Craywinckel ´s gelei, Deze familie gaat terug tot een Pijl en Boog Schutter (Johan-Jean de Craywinckel) die in dienst van de keizerlijke garde van Karel V  gesneuveld is bij de belegering van Metz (Vogezen Frankrijk) in 1552. Deze  Boogschutter was weer  afkomstig uit het Duitsland van die tijd maar verhuisde met de keizerlijke garde naar Brussels (hof van de Keizer), waar hij  weduwe en kinderen achterliet.(Enkele generaties van deze tak zijn gedocumenteerd in het bestand in mijn bezit).