 |
|
 |
 |
 |
| 16522 km |
 |
 |
|
| China! We hebben China bereikt! Sterker nog, we hebben er al 1000 kilometer fietsen op zitten. In twee weken. En niet de makkelijkste kilometers. Maar wel hele bijzondere. |
| We hebben afgezien. Ontzettend afgezien. Soms was het zo zwaar. De ene pas na de andere. Regen, landverschuivingen, tot je nek in de blubber. En na een zware dag aankomen in een hotel met kakkerlakken. Een aantal dagen geleden beklommen we een pas die 30 km duurde en volledig onverhard was. Toen we eindelijk aan de top waren en blij waren af te dalen, bleek de weg zo verschrikkelijk dat we met maximaal 7 km/u naar beneden ploeterden. De kuilen zo diep, dat zelfs Pat er haast niet bovenuit kwam. Je benen willen niet meer, je kop wil niet meer. Waarom wilde ik dit ook al weer? |
| Laos was zo'n bijzonder land. Zo anders dan China. We hebben er enorm genoten en waren heel blij om dit met Charlotte te mogen delen. En ondanks een paar hele pittige dagen, waarbij we om 6 uur opstonden en pas 12 uur later op onze bestemming aankwamen, bleek ook zij een toffe tijd gehad te hebben. De tochten waren zo mooi, de mensen zo puur. En de kindjes zijn de liefste van de wereld, steeds een welkomstcomit� vormend door in een rij te gaan staan en keihard Sabaidee te roepen. Maar ondanks dit geweldige land begon een nieuw avontuur te kriebelen. We waren zo benieuwd hoe het in China zou zijn...De eerste dag na de grensovergang leek er nog niet heel veel verschil, ook al was het wel meer ontwikkeld. Maar toen kwamen we in de stad. We wisten niet wat we meemaakten. Het was op de kaart een onbeduidend plaatsje, maar het bleek in werkelijkheid groter en moderner dan Rotterdam. En zo bleek elke stad. Veel beton, zoals we hadden verwacht, maar veel sfeervoller dan je zou denken. Overal kleuren en vol met leven. Alles is er te krijgen, alles is Chinees. Buiten de steden is het heel anders. Overal groen en bergen. Volgens mij is er hier in de buurt geen vlak stuk te bekennen. |
 |
 |
| Er is echter zo weinig voor nodig om er weer bovenop te komen. In China liggen de beloningen voor het oprapen. De meest prachtige en afwisselende landschappen, valleien, bergen, rijstvelden. Meestal zijn de hotels fantastisch en spotgoedkoop. En de mensen, .gewoon ontroerend. Een man op een brommer die je een brede glimlach schenkt en ferm zijn duim op steekt, het gebeurt dagelijks ontelbare keren. Oude vrouwtjes die je met open mond nastaren. Overal mannen en vrouwen in traditionele klederdracht. Toen we die zware onverharde weg fietsten, stonden mannen in pak langs de kant van de weg voor ons te klappen! Dat is op zo'n moment precies wat je nodig hebt. |
 |