1.dar aci
2.demedim ki
3.karagun dostu
4.kokmuslar mezarligi
5.onücüncü burcta delirmek
6.bilki bu sensin
7.akarsuya birakilan mektup
8.azimeli temmuz bildirisi
9.azimeli temmuz bildirisi-2
10.borclu
11.dayan dayanabilirsen
12.aciyi bal eyledik
13.agustos siiri
14.hirosima
15.oranlama
16.portresi
17.önce yönler yerlerine
18.dayan dayanabilirsen
19.davullu ninni
20.ucun kuslar
21.birinci kacis
22.zar

Dar açı

anlamak istedikçe herşeyi birden yitiriyorum bir kutupyıldızı bir ben bir dinmeyen ağrılarım yapayalnız kalıyorum birden güzelim ve müthiş ağlamak isitiyorum gecenin kanatları kırık bir saatı var bilmem bilir misin ölüm korkusu alkol gibi yayılır damarlara sakın o saatta sokaklara çıkma denize bakma karanlığa yıldızlara bakma sakın o saat işte güzelim o saat ölüm, o ateşkuşu ölüm, o mavidüğüm denizkızlarının türküsünü söyler ben yalnızım orkestrada kırık bir saz kanayarak koşan bir kurt yüreğim dağbaşında unutulmuş vakur bir bayrak yırtılırcasına bir kutupyıldızı bir ben bir dinmeyen ağrılarım çiftleşen kuşların böceklerin insanların yalnızlığı ve müthiş ağlamak istiyorum (temmuz bildirisi)

listeye don

Demedim Ki

Bu kenti sevdim dedim Benim olsun demedim ki Sevdim dedimse akşam kızıllığını Gönlüm gibi akıp giden şu çayı Şu ormanı şu denizi şu dağı Benim olsun demedim ki Vuruldumsa gözlerinin gül bahçesine Yürek çizen şimşeklerse kaçamak bakışları İşte buna sevmek derler dedimse Çattımsa acıların en güzeline Yedirdimse uykuları o tatlı kuşa Benim olsun demedim ki Bu akşam kankırmızı şarap istiyor canım Bu akşam dünyanın bütün şarkılarını Bu akşam dünyanın bütün özlemlerini Bu akşam beni yalnız bırakın Bu akşam yalnızca onu düşüneceğim Onu ve kendimi yalnızca

listeye don

Karagün Dostu

biliyorum matarada su torbada ekme ve kemerde kurşun değil şiir ama yine de matarasında su torbasında ekmek ve kemerinde kurşun kalmamışları ayakta tutabilir biliyorum şiirle şarkıyla olacak iş değil bu dalda narı tarlada ekini kızartmaz güvercin gurultusu ama yine de diler arasında bıçak gibi parlar kavgada şiirin doğrultusu göz güzü görmez olmuş tek bir ışık bile yok yürek bir yaralı şahindir döner boşlukta belki bir şiir belki bir şiir kırıntısı çalar kapımızı umutsuz karanlıkta yoklar yüreğimizi iğilir yaramıza dağıtır korkumuzu ve karşı tepelerden gürül gürül bir kalk borusu

listeye don

Kokmuşlar mezarlığı

güneşse güneş benim beyoğlubeyler topraksa toprak benim beyoğlubeyler bir şey var anlamadığım bu sabahlarda eski saraylarda bu yeni saltanatlar saksılarda çiçek diye kızgın namlular demirin kömürün petrolün kalleşliği bir şey var anlamadığım bu sabahlarda kayguysa kaygu benim beyoğlubeyler bayramsa bayram benim beyoğlubeyler ya siz kimsiniz kentlerin göbekleri suların en kadını kadının en köpresi sofraların padişahı bir şey var anlamadığım bu yasaklarda ben güldükçe neden karartılır ışıklar duvarlar yükseltilir köpekler kışkırtılır kundakta bebek suçlu tarlada tohum bir şey var anlamadığım bu yasaklarda umutsa umut benim beyoğlubeyler ya siz kimsiniz bu kokmuşlar mezarlığı imamlar sofrası bu omuzlardan omuzlara bu korku tapınakları akşamla kargalarla nargilelerle leblebici bakkalbaşı minder minder üçotuzüç bir şey var anlamadığım bu yezit yalanlarda yarınsa yarın benim beyoğlubeyler barışsa barış benim beyoğlubeyler ya siz kimsiniz kimsiniz ey şimdi müzelerde yerleri belli eski beyler yeni beyler bey eskileri

listeye don

Onüçüncü burçta delirmek

kollarını o biçim kavuşturma, kötü çok kötü acır gibi bakma yüzüme yoksulluğum büyüyor aç şu perdeleri nella aç nella uykum geliyor kır şu camları nella kır nella boğulacağım yapraklar kokunca bir sular yorulunca sızılar gencelince bil ki birbaşımayım bil ki kaçıp kurtulmak bil ki sayısız kötü çok kötü sessizliği sevmiyorum sustur şuçığırtkanları ben bu bulvarları güzel günlere götüreceğim bırak ellerini ellerime mutluluklara götüreceğim dalgınım kırıkdöküğüm bu düzenler beni böyle uzak konuşunca bir anılar tutuşunca bir kollarım öksüzleşince bil ki dolaşıp düşmek bil ki kendimden öte bil ki karışık kötü çok kötü bu karanlık sürdükçe kendimizden kurtulamayız sığmıyor sığmuyor sesim bu yorgn biçimlere çözdüm suları, bıraktım kısrakları, ardımsıra yıldızlar onüçüncü burçtan beni gecelere dağıtacaklar onüçüncü burçtan beni gecelere dağıtacaklar acılar bağrışınca bir şarkılar susunca bir ninniler tükenince bil ki ben bil ki çok yakın bil ki apaçık kötü çok kötü (Temmuz Bildirisi)

listeye don

Bil ki bu sensin

başımsın başeğmiyeceğim gücümsün darmadağın savaşıyorsam dişimle tırnağımla bil ki bu sensin ölmek öylesine kolaş ki utanıyorum yaşamak öylesine zor ki utanıyorum dönsek de dursak da sonuç değişmiyecek o ışık hep ilerde biryerlerde kutsal yerimiz ağrıdıkça özlenecek gökyüzünü sessizce bölüştüğümüz bil ki bu sensin

listeye don

Akarsuya Bırakılan Mektup

- incecikti gül dalıydı dokunsam kırılacaktı dokunmadım kurudu- gitme, sonbahar oluyorum, sonrası hiç ağaçlar bükmesinler n’olursun boyunlarını neden akşam oluyorum tren kalkınca kırlangıçlar birdenbire çekip gidince mendiller sallanınca neden tıkanıyorum öyle çok acımasız ki öyle birdenbire ki az önceki çiçekler nasıl da diken diken gitme, sonbahar oluyorum, sonrası hiç o sularda çimdik, bitti; köprüleri geçtik, bitti o elmanın tadı orda, o kuş çoktan öttü, bitti artık çocuk değiliz, susarak da bir şeyler diyebiliriz günler devlet alacağı, yıllar bir kadehcik buzlu rakı oyunlar oyuncaksı, oyuncaklar eski şarkı kavaklara oklu yürek çizip duran o çakı nerde şimdi nerde şimdi, nerde o kan sarhoşluğu gitme, sonbahar oluyorum, sonrası hiç

listeye don

Azime'li temmuz bildirisi -1

benim yalnızlığım başka-dinamit bilmiyor kimse hiçkimse bilmiyor havaların neden oynadığını bu durgunluk arefeyse, ey selyelim, barış bakışımı hiçkimse susuz köprü bilmiyorlar- bilmiyorlar grevci çoğalmışlığı çocukların tohumların anaların çoğalmışlığı acıyor gözlerim ey tükenmiyen benim yalnızlıım başka-dinamit bilmiyor kimse hiçkimse giyotin karanlığını susmaları susmaları hiçkimse bir damla kan kaldığını o masmavi güneşlerde-delireceğim bütün kırmızıları birden kullanıyorum 'ben bu mektupu sana yazabilir miyim şimdi' 'acıyor gözlerim' acıyor gözlerim acıyor gözlerim-anlamıyorlar yakın uzaklıkları hiçkimse- hiçkimse - dinamit bilmiyor hiçkimse ey çocuklar ey çocuklar elibayraklı çocuklar ey korkunun döllenmediği günlerin çocukları ey sürtüne sürtüne kızarır şafak ve yıldızlar uzak değil zincirler korkak diş diş ağrıyor etlerimde bir alacavaktin son çırpınışı yetkin elma- tükenen su - ve çocuklarla büyüyen ölüm ben bu mektubu sana yazabilir miyim şimdi - temmuzum! sızlıyor sensizliğim ey tükenmiyen - sen temmuzu kavuşmaların yarim benim altım benim suyum havam eşkıyalığım gün döner sular eskir ne varsa güneş altında eskir ne varsa en tapınılan ey tükenmiyen sevmek hep yeni sevmek hep yeni sevmek hep yeni 'ben bu mektubu sana yazabilir miyim şimdi' 'acıyor gözlerim' acıyor gözlerim ey tükenmiyen- köprüleri susuz göremiyorlar benim yalnızlığım başka -dinamit bilmiyor kimse hiçkimse hiçkimse yolumun üstünde bir top temmuz - sen ne çok sevilgensin ey tutsak kırmızım benim, emzikli dalım, kavgabayrağım ey anamın toprak ağırlığı, yaramın dişikurdu, sabahım sen ne çok temmuzsun ey tükenmiyen - ey benim köprülü suyum diri yanım, susuzluğum, mapusanem, zincirim, kızgın arafem benim yanıyor yumruklarım susmaktan içimi susturmaktan karanlığı boyamaktan ve gözgöze serpilip gelişenle hiçkimse hiçkimse bilmiyecek yörüngede neden temmuzlar tutuştuğunu suya süren kısrakların al susuzluğunu geceleri mektupların acılığını ölçülerin hiçliğini hiçkimse içkilerin yenikliğini hiçkimse bilemiyecek hiçkimse benim yalnızlığım başka - dinamit bilmiyor kimse 'kızılırmak gibi dağlar başında' dağlar başında gibi bir kızılırmak hiçkimse hiçkimse hiç gözlerine baka baka eşkıya olmak (temmuz bildirisi)

listeye don

Azime'li temmuz bildirisi-2

beklerdi tohum beklerdi tohum beklerdi tohum upuzun karanlıkta- sen yoktun öfkemi mermer mermer- öcümü çocuk çocuk - çıldırttım kırmızıları bir başka parladı yoğun karanlıkta ışıklar - sen yoktun bütün kapıları birden zorlamanın o korkunç güzelliği o korkunç büyümesi ellerin fitillerde - sen yoktun benim aşkımda o vardı evrendi nasıl evrendi çelikmavisi grev grev ateş ateş büyüdüm ülkelerce yepyeni bir öfke doğurdum kalabalık özlemlere - sen yoktun uff ne kötü kullanmışlardı ah ne güzel gözlerini - ölümdü sana değip değip durdum o sarhoş görüngede - sen yoktun bilenirdi türkülerde en soylu ayrılıklarım - sen yoktun benim aşkımda o vardı soğuktu yeşillerim soğuktu temmuzlarım en bayram gülmelerimde bile kar yağardı sabah çaylarıma - sen yoktun sofralarda ekmek diye öpülürdü altın dişleri ölülerin adını söyletmiyorlardı ölüm gibi özlenen şeyin - sen yoktun ölümdü sabah vardiyaları- öfkemi demir demir - sen yoktun bütün dillerde sana varmak - bilemem bilemem benim aşkımda o vardı ben hep koşan atları sevdim soyulan lokomotifleri benim aşkımda çelikmavisi gagarinli uzayların toprak nasıl sancılanır ağaçlar nasıl gerinirler çiçeklenirken kurşun nasıl ıslık çalar diş nasıl gıcırdar karanlıklarda alabalık nasıl ölür o kendi sularının kıyıcığında bilemem bilemem - sen yoktun ateşler yanardı biryerlerde yepyeni biçimlerde yanardı benim aşkımda o vardı söyle ey anamın en güzel kızı söyle sular nasıl kaçırılır, kuşlar nasıl susturulur nasıl sığar şu koskoca evren daracık zindanlara - söyle balçık balçıktı o narçiçeği çağı çocuklarımın karanfil olurdu yakalarda bacımın kanlı gözleri dimir nasıl paslanırdı sıcacık bileklerde - bilemem bilemem ey anamın en güzel kızı bilemem - sen yoktun benim aşkımda o vardı sen geldin badem çiçek açar gibi geldin, düşte sever gibi geldin ey kavgabiçim yepyeni bir düzendi gelişin, yoluna başkoyduğum ülkemdin eskidi birden kentler, eskidi gökyüzünün çok uzaklığı, eskidi hep öldü bakkal, öldü bakkalbiçim, öldü bakkalbiçim aşk bu senin gözlerindi ey benim ülkem -arılar oynaşan içinde bu senin duruşundu ey kavgabiçim - en haklı silah güzelliğince güneş gibi acımasız, toprak gibi unutkan, tohum gibi umutlu sen geldin ey benim özlemim ülkem, kadınım devrimbiçimim yıkıldı ölülerin öğlesonu sarılıkları sen geldin eskidi biryerleri zamanın, eskidi gözleri kadınların - sen geldin evler eskidi birden - eskidi evimsilerde kölemsi yalnızlıklar bayramlar eskidi gülüm, derinlikler eskidi - ve pişmanlıklar eskidi yatakbiçimlerde iğreti ikililer - ve çok çok saksılarda çölbitkileri, salonlarda kartpostal mutluluklar eskidi maskelerin sırıtan düşmanlıkları - ve nice yazlar oh ne güzel yeniden - bu senin güzelliğin ne demek sel ne demez azime'm, savaşlarda durma ne demek, güzel ne demek sen geldin ey benim kadınülkem - yepyeni ufuklar geldin dürülü bayraklarım güldü gülüm - sen geldin kutuplarım değişti bir horoz öter biryerlerde bir horoz bir horoz bir horoz daha bir ateş yanar biryerlerde bir ateş bir ateş bir ateş daha bir yumruk sıkılır biryerlerde bir yumruk bir yumruk bir yumruk daha düşer barış cemreleri sabah çaylarımıza biter kahpelik biter bu gökyüzünün çok uzaklığı sen geldin ey anamın en güzel kızı - yaşamak geldin badem çiçek açar gibi geldin, yürek sızlar gibi geldin - sen geldin al beni kankırmızılardan vur beni kankırmızılara dürülü bayraklarım gülsün gülüm, kutuplarım değişsin ey benim ülkem bitsin bu zulüm bitsin bu zulüm bitsin bu zulüm sanki dünyada ilk şafaktı kollarımda uyanmaların o büyük barışa bir adım kala (temmuz bildirisi)

listeye don

Borçlu

Erik çiçek açmış da bahçenin kıyısında Sen ona hiç bakmadan geçmişsen oracıktan Leylek dansa durmuş da bacanın tepesinde O baharlım laklakını durup dinlememişsen Şakır şakır bir tren bir gece köprüsünden Islıkla dalmamışsan gurbet türkülerine Akasya mor akasya ak akasya sarı sarı sarkmış da bahar mavilerinden Yaşamak ne güzel şey diye ağlamamışsan Çocuklar birdirbir oynuyorlar da çöplük arsada Dikilip yanıbaşlarına göğüs geçirmemişsen Yanından geçip gitmiş de çilekçinin arabası Kaçtan veriyorsun hemşerim diye yutkunmamışsan İskelenin tepesinden türkü döken gurbetçi gence Varolasın koçum benim diye el sallamamışsan Bahar dalı gömleğiyle utangaç bir uçurtma Bu ne şıklık delikanlım diye laf atmamışsan Ve çapkınca bakmamışsan Göğsü domur domur yeniyetmeye Sesi bambam Sesi ramazan topu Kendini herkül sanan delikanlıyı Yaştaşınmışcasına süzüp selamlamamışsan Öpmemişsen gözlerine bakıp duran bir gözleri şenlikliyi Yaşama itmemişsen iter gibi denize Girmemişsen koluna bir yıkılmışın Yalanla da olsa avutmamışsan umutsuzu Su diyene bir avuç su Bir yaralı parmağa işememişsen Kolay gelsin dememişsen taş kıranlara Günaydınsız bırakmışsan bahçe bezeyenleri Eğilip koklamamışsan çitten gülen çiçeği Bayram bayram donanmamışsan Sevinciyle dostlarının Acısını dostlarının Yüreğinde duymamışsan Kapı kapı dolaşmamışsan iş dilenerek İşsizliğe düşmemişsen hakkım dedikçe Ve bayraklı pankartlı yürüyüşlere Halaylı horonlu grev şenliklerine Katılmayı aşk gibi duymamışsan şuranda Ağrın ağrım Acın acım Dememişsen insan kardeşlerine Ve dilinin en görkemli Ve dilinin bando-davul sövgülerini Sıralayıp sallamamışsan deyyuslar saltanatına Hangi yaşta olursan ol Kardeşim Kaptırıp gönlünü sevda fırtınasına Evin yolunu şaşırmamışsan Sende iş yok be kardeşim Sen artık hapı yutmuşsun Borçlusun sen ağaçlara kuşlara Borçlusun sen trenlere otobüslere Yağan kara esen yele borçlusun Borçlusun sen herşeye Gözdeki ışıltıya Alındaki çizgiye Eldeki şaşkınlığa Borçlusun herşeye Kardeşim Yaşamın kendisine

listeye don

Dayan dayanabilirsen

bir bir yitiriyorum sevdiklerimi ellerimden kuşlar gibi uçup uçup kuşlar gibi uzak dağlar ardına çivilenmiş gözlerime kiminin o yalvaran gözleri yakıyor kollarımı kiminin kanı kimi sitem sitem vuruyor beni dövünmek tepinmek neye yarar ki neyi kurtarır ki üzmek şu canı her bahar yenilense de dallarda tomurcuklar o bahar gitti gider kolay değil ozanın ağlamaması gülmesi kolay değil bulutlar her zaman yağmur getirmez şimşek gülmez bulutlardan herzaman bulut var ki yaz yağmuru güzelim geçip gider gül kokulu yel gibi bulut var ki taş başına yoksulun orman söken köy göçüren bir karabasan tam da başlamışken sevmeği öğrenmeğe tam da başlamışken bal doldurmağa özlem denen peteğe bir bir uçup gidiyorlar canlarım gidiyorlar kopar gibi acılı kollarımdan dönülmez karanlığa dövünmek tepinmek neye yarar ki neyi kurtarır ki ölüme sövmek sövmemek ne yazar ki dağbaşında tek ağaç fırtınada bir tekne uçurtması kopup gitmiş bir çocuk bakıyorum yalnızca şaşkın ve umarsız gözlerle arkalarından dayan yavrum dayan hasan hüseyin dayan dayanabilirsen

listeye don

Acıyı Bal Eyledik

-Pir sultan ölür dirilir- Bak şu bebelerin güzelliğine Kaşı destan Gözü destan Elleri kan içinde Kör olasın demiyorum Kör olma da Gör beni Damda birlikte yatmışız Öküzü hoşça tutmuşuz Koyun değil şu dağlarda San kendimizi gütmüşüz Hor baktık mı karıncaya Kırdık mı kanadını serçenin Vurduk mu karacanın yavrulusunu Ya nasıl kıyarız insana Sen olmazsan öldürmek ne Çürümek ne zindanlarda Özlem ne ayrılık ne Yokluk ne yoksulluk ne İşşiz güçsüz dolanmak ne gün gün ile barışmalı kardeş kardeş duruşmalı koklaşmalı söyleşmeli korka korka yaşamak ne kahrolasın demiyorum kahrolma da gör beni kanadık toprak olduk çekildik bayrak olduk döküldük yaprak olduk geldik bugüne ekmeği bol eyledik acıyı bal eyledik sıratı yol eyledik geldik bugüne ekilir ekin geliriz ezilir un geliriz bir gider bin geliriz beni vurmak kurtuluş mu körolasın demiyorum kör olma da gör beni

listeye don

Ağustos şiiri

yüreğim sızlıyor bu roman iyi bitmeyecek beterin beteri var diyenlere inanmıyorum hep böylesi havalar besler fırtınaları korkarım bu mavi ışık çabuk sönecek duymazdım durgun suların bezgin türkülerini alışmak ölümün bir başka adıymış bilmezdim bir yangın sonu yorgunluğu yakıyor avuçlarımı bu rüzgar kulaklarımdan hiç eksilmiyor esirgenmiş bir dünyada müthiş yalnızım geri dönsem bile ben artık o ben olmıyacağım yüreğim sızlıyor bu roman iyi bitmiyecek ben mısralarımı kerpiç gecelerinden çekmişim beş numara lamba kederi var mısralarımda benim yitirmişim yıldız ışığında dost çizgileri deli çizgi gözlerimi kör etmiş kör etmiş kör etmiş göçmüş kıtalar üstünde kuşlar dönüyor garipsi çığlıkçığlığa kuşlar dönüyor evcil ve tedirgin gökmavisi bir türkü dolanmış yüreceğime selsele yolculuklar tütüyor gözlerimde-neyleyim insan demişim kitap yüzlü insanlar demişim gidemiyorum kaderim kaderleri demişim alı'nın kızı sen olmasan ben böyle uysal değildim böyle uysal ve kırılmış değildi şiirlerim bir yangınsonu yorgunluğu yakıyor avuçlarımı yüreğim sızlıyor bu roman iyi bitmiyecek yılandere ölüler yatağı helalim ölüler katran mazot bidonları paslı putreller kargalar üşüşmüş ahmedo'mun ellerine kargalar ahmedo'mun düşlerine yılan çiyan doluşmuş garipler mezarlığı doymamışlar dünyası yıkılası karakuşak kurudere sırtları ahmedo'm bir yaz bulutu bir varmış bir yokmuş fenerler titreşiyor bıçaklanmış türkülerin gözbebeklerinde vinçler beni balçık gibi akşamlara bindiriyorlar sen olmasan şu sabahlar olmasa şu benim büyük büyük susamışlığım bu mızmız takvimi bir solukta susturacağım yılandere ölüler yatağı helalim ölüler rüzgar gibi bir ağustos geçti ellerimizden meyvalar bizi balrengi günahlara çağırıyorlar biryanda yaşanmamış günlerin hırsı biryanda boşa geçen gecelerin acısı malum o dramın en güzel perdesindeydik ağustos şarap olmuş, kanımıza akmıştı göçmüş kıtalar üstünde kuşlar gibiydik duracak vaktimiz yoktu bitmiştik her gören didik didik bizi denetliyordu biz kendi derdimize düşmüştük orda da akşamlar olacak allı'nın kızı kanlı mendil gibi ağustos akşamları şu benim çektiklerimi görmiyeceksin belki yanında başkaları olacak belki düşlerine bile girmiyeceğim gün oldu acıların şiirini yaşadım gün oldu zehir gibi yokluğunu yaşadım bana sen ne diye duyurdun yalnızlığımı ne diye gurbet gibi mısralarıma sindin dokunsan parmaklarıma tutuşacağım yine ağustos gelse elele versek sen anandan kaçsan ben yalnızlığımdan yeni yoldan sazanlı çaydan geçsek güneşin bahçeleri emzirdiği saatta susamışlar aşkına, kandım diyesi uzun uzun öpüşsek yine ağustos gelse kovulsak cennetimize şantiye hiç durmadan ötse bağırsa lazoğlu büyükharflerle sövse işçilerine damlarda kaysı yarsalar rumeli göçmenleri dillerini sevdiğim kıvırcık dillerini, ıssız bahçelerden geçsek unutulmuş sokaklardan çocuklar mavi mavi gülüşüp kaçışsalar bir masal dinler gibi sessizliği dinlesek kendimizi dinlesek köklerin çığlığını seni kollarıma alsam, yine yumsan gözlerini yine kapışılsa yavrum, batan şehrin hazineleri biz yine kendi derdimize düşsek yere batan şehrin tek yalnızıyım yüzyılın ağrısını anlıyarak çekiyorum ekmeğime barut sinmiş bulanık özgürlükler tepmişim rahatımı boynubükük mutluluğumu yaşıyorsam erkekçe yaşıyorum istemem sarmasın yumuşak duygular susuzluğumu geceler bıçak bıçak böğrümde yatsın uyusun kaderim kaderleri demişim allı'nın kızı ellerimi kemirmekten memnunum düşün ki coğrafyanın en güzel yerindeyiz en güzel günlerinde gençliğimizin ölümden ötesini aklım almıyor beterin beteri var diyenlere inanmıyorum istesek cenneti kurtarabiliriz. ben bir ışık için tepmişim rahatımı ellerimi kemirmekten memnunum bu güleç yüzlülerin bu acı türkülerini bu yoksul yerleri anlıyarak seviyorum delice anlıyarak allı'nın kızı (temmuz bildirisi)

listeye don

Hiroşima

bir sedef kayıktı capon denizlerinde altın yaldızlı kürekleri kimbilir kimlerin eleinde capon denizlerinde yorgundu -sis çökmüştü- ak uçakları kalkıyordu alanlardan uzak kasımpatılar çiziyorduk üşümüş kağıtlara bayraklar örtüyorduk üşümüş çocuklara - ısınıyorduk biz ne çocuktuk, ama ne çocuktuk, nasıl anlatmalı bilmem poem caponez diyordu- ama nasıl anlatmalı bilmem alaturka bir ölümdü, nasıl anlatmalı bilmem. sular sular hiç geri dönmüyorlardı biz ne kırallar büyütmüşüz kiyo ne kıral korkulara alkışlar! kitaplar indirmişiz kiyo-sürülerle açlığımıza sabahlar telliduvaklı geceler kanlıbıçaklı biz ne kırallar yemişiz büyük kurtuluşlara nasıl anlatmalı bilmem alaşafakları söyler bayraklarımız kiyo kiyo! beni görmüşlüğün var mı hiç kaç galeri kaç yitikkent kaç masal morluğu soğumaklarda ölüler çiçek istemiyorlar kiyo bu elleri hangi topraklar ben eşsiz serüvenler delisi matakatakatuka takdim ederim kendimi aynalar paramparça kiyo aynalar hiroşima fincanımın üstünde ipincecik bir masal alır beni götürür erguvan yelkenli gemim güneyden taa güneyden bir yel eser kiyo kiyo kakaolu muzlu bir yel bilmem ki nerden gelir tokyo bulvarlarına bahar yine yalnız saraylarda yine yalnız kırallar yine capon denizlerinde bir sedef kayık inanmadan ölmekse pek alaturka nasıl anlatmalı bilmem nasıl nasıl nasıl sevilir bu altınzincir bu hergün ölüm bu gükyüzü yas bu yakın güneş bu uzak fujiyama bilmem ki nasıl bilmem ki neresinden bilmem ki kaç güvercin kaç yürek kaç kasımpatı ve kocaman gülleri capon sabahlarının harakiri karanlıklara bilmem ki nasıl çizmeli bu yuvarlak sarıyı bu gergin gökyüzünü ve bu ateş kelebekleri aynalar paramparça kiyo aynalar hiroşima sular geri dönmüyorlar kiyo, sular hiç geri dönmüyorlar koklanmıyor bu karanfil bu başka temmuzlarda daha biz havamızı bile kullanmamışken daha biz hiçbirşeyimizi kullanmamışken safkan arapları tutup kıral arabalarına koşmak bir masal uğruna kiyo, bir hiç uğruna kiyo, ama pek alaturka ama pek ortaçağlı ama pek güvercinsiz volonlar bilmez bunu kiyo dişliler bilmez raprapla bir yatakta gitmez bu kocaman sari gülleri bu hızlı düşün öyle ürkek ki kiyo öyle kaygan ki kiyo nası nasıl nasıl anlatmalı bilme ya nasıl kanamışız gencecik yerlerimizden o hiç dönülmiyenin ortayerinde sular geri dönmüyorlar kiyo, sular hiç geri dönmüyorlar capon denizlerinde bir masal kayık bir capon şarkısı tokyo bulvarında güneş yine saray yalnızlıkları yine kıral uykularda başkaldırışlar yine bayraklar örtülüyor üşümüş çocuklara yine borular çalınıyor kiyo yine sürülerle güvercin ellerimizden tarlalara tezgahlara denizlere bir daha dönememek bir daha kafa tutamamak bayram sabahlarına oh kiyo oh kiyo oh benim yenik yanım köle rengim balinam ben eşsiz serüvenler delisi matakatakutuka ben hiç bitmeyen çığlık aynalar paramparça kiyo aynalar hiroşima bir sedef kayıktı capon denizlerinde altın yaldızlı kürekleri kimbilir kimlerin ellerinde capon denizlerinde (temmuz bildirisi)

listeye don

Oranlama

bir sen eksiktin sarıyıldız hoş geldin geç bakalım karşıma benimle içer misin ağlar mısın içince burnunu çeker misin gözyaşların yakabilir mi dudaklarımı ama neden titriyorsun öyle sarıyıldız bak ben su taşıyorum ince elekle iğne deliğinden dünyayı geçiriyorum bak ben aklıma uyup böyle sarıyıldız durmadan aklımı şaşırıyorum sen beni kaçıncı binden tanıyorsun ki hadi bana çelikmavisi bir gece getir hadi dostlukları tek tek koparıp getir alnımdan öp beni e mi, yitik sıcaklığımı getir gençliğimi çılgınlığımı deli gönlerimi getir ne o sarıyıldız sen demi ağlıyorsun (temmuz bildirisi)

listeye don

Portresi

tarlakuşlarına inanır allaha inanmazdı denizi ilk gördüğü gün ölüm ölüm diye bağırırdı ve gözlerinde mavi yıllarca çalkalanıp durdu bakınca ağaçlar inildeşir taşlar toz olurdu içteniçe suların akışında bulduğu neydi neden ıslık çalardı rüzgarda neden ağlardı bir dostu vardı mahpustu pas tutmuş yıllaryılı zinciri dilermek bir hızlı yaşamaktı zamana sığmamaktı bunu bilirdi bir köpeği vardı ado doç'tu aşksız geceler gibi karaydı göğsü yürek biçiminde aktı zincir sesleri geliyordu ötelerden karanlık uluyordu korkunçtu ve gözleri bal damlası kadar tatlı forsa gözleri gibi uzaktı bir sevdiği vardı adını kimse bilmez bir dileği vardı anlaşılmaz alnına gecelerce çökmüş gölgesi onu hem herkes bilir hem de hiçkimse bilmezdi birgün bütün okuduklarını unuttu birdenbire sevdiklerini unuttu nesi varsa yaşanmış bırakıp gitti

listeye don

Önce yönler yerlerine

gece balçık kokuyordu inceden otuzdokuzuncu paralelde biryerde mor üstüne direkleme bariton hey anam-denizin altı gibi hani şu direnmek de olmasa camgömbeğinde bir kara nokta yönlerin hiçbir önemi yok artık bir gece sallanıyordu açıkta o gece büyük kopuştu gördüm köprülerin bıçak açmıyordu ağızlarını ağaçlar çözülmüşlerdi uykularından uykular, çözülmüşlerdi karaca gözleriydi ürkütülmüş sürülerle karacalardı insanlardı hey anam - ne de güzel doruklar ne de güzeldi direnirken insan bu sel gecesi olmasa kendimizi bulamazdık delirmiş dal uçlarını kahverengini yeşili kırmızıyı maviyi bulamazdık cam göbeğinde bir kara nokta isterseniz o dalgadan da verebilirim paraşüt dünyayı indiremez ki balıklar sofralara sürüklenmişler yaşamak olabildiğince dişi iki şimşek arasında bir sellice düş isterseniz yönleri de verebilirim elele- isterseniz-ayrılmamacasına hey anam- ne de güçlüydük birden yıldızlar hep yukarda yukardaydılar hani şu sözgelimi yukarda (temmuz bildirisi)

listeye don

Dayan dayanabilirsen

bir bir yitiriyorum sevdiklerimi ellerimden kuşlar gibi uçup uçup kuşlar gibi uzak dağlar ardına çivilenmiş gözlerime kiminin o yalvaran gözleri yakıyor kollarımı kiminin kanı kimi sitem sitem vuruyor beni dövünmek tepinmek neye yarar ki neyi kurtarır ki üzmek şu canı her bahar yenilense de dallarda tomurcuklar o bahar gitti gider kolay değil ozanın ağlamaması gülmesi kolay değil bulutlar her zaman yağmur getirmez şimşek gülmez bulutlardan herzaman bulut var ki yaz yağmuru güzelim geçip gider gül kokulu yel gibi bulut var ki taş başına yoksulun orman söken köy göçüren bir karabasan tam da başlamışken sevmeği öğrenmeğe tam da başlamışken bal doldurmağa özlem denen peteğe bir bir uçup gidiyorlar canlarım gidiyorlar kopar gibi acılı kollarımdan dönülmez karanlığa dövünmek tepinmek neye yarar ki neyi kurtarır ki ölüme sövmek sövmemek ne yazar ki dağbaşında tek ağaç fırtınada bir tekne uçurtması kopup gitmiş bir çocuk bakıyorum yalnızca şaşkın ve umarsız gözlerle arkalarından dayan yavrum dayan hasan hüseyin dayan dayanabilirsen

listeye don

Davullu ninni

hayır, kastro istemiyorum, çek bir bira arjantin ne zaman davul duysam mışıl mışıl yaşlanıyorum işvereni seviyorum, çok ortodoks güzel hırsız ortaçağı sokaklarda baremli dilenciler gürültüyü seviyorum davulu sevmiyorum ne zaman davul duysam mışıl mışıl yaşlanıyorum ısırganlı tosbağalı atomlu bir yaz öğlesi çok kösnük az ingiliz biraz asil çok pragmatik başka oluyor böyle ingilizli kıraliçelik eskiden marşlar çalındıkça taylar kişnerdi içimizde şimdi sünnet düğünlerinde domuzuna çingenelik hayır, kastro istemiyorum, çek bir bira arjantin tin tin eder tinimini amma da komik burcoybank yataklar yakmış haspam fakatı yok tabancası var öyle bir kan sarhoşluğu, tapınaksa garsonyer kutsal mutsal kaşkariko, davul kurban alaturka bu bulutlar ah ne güzel, ah ne güzel bu yaşamak yataklar yakmış haspam fakatı yok tabancası var o zaman başka değildi, mum yakardık davul aydınlığında tüfekleri yağlardık, barut derdik karanlıklara çocuklar birden büyürdü, ekmek olurdu cumhuriyet diktatör derdik ördeklere, ah ne güzel ateşlerdi ah ne güzel kurtuluş'tu ne güzel havafişekleri davul çala çala eskittik o güzelim kurtuluş'u günebakan akşam diyor birazdan sular kokacak kocaman ölülüklerde minnacık insan müsveddeleri davulu sevmiyorum, çok aptal az demokratik hadi artık yum gözlerini hadi şeyim hadi şuyum hadi bitanem hadi hadi benim etkafalım kuşkonmazım bismillahım hadi davulum kurusıkım cennetim cehennemim hadi bak sular kokuyor artık, hadi artık yum gözlerini devrim götürsün seni, hadi işte hadi ulan hadi işte ninni (temmuz bildirisi)

listeye don

Uçun Kuşlar

insandır suda akan yaprakta yeşil gülde kırmızı zorlu bir dal gibi eğleniriz de fırtınalarla ince bir sızı birdenbire kırar kollarımızı ve bir akşam kuşlar gibi elimizden uçup giden mutluluk bir sabah ebemkuşaklarının altından dörtnala gelir yaşayalım çocuklar her şey bizimdir bir giysi örtüsünde buldum ben bu yedi satırı bozkırda yüzükoyun bir hitit kasabası yedi satır yedi bülbül yavrusu vurmuşlar anasını da kalmış yavrusu bir sürgün şair yazmış vaktin birinde bir genç kız işlemiş onu örtüye yedi renk ipek iplik, yedi bülbül yavrusu ak örtüde yedi satır, gökkuşağı iğrisi bu yalnızlık bu sürgün, insan olmak acısı aldım yedi yavrucuğu koydum buraya yaşıyor mu bilmiyorum o sürgün şair yaşıyorsa bilsin diye o sürgün şair bir gün çıkıp gelsin diye o sürgün şair ‘uçun kuşlar’ ‘uçun kuşlar’ koydum adını bir giysi örtüsünde yedi bülbül yavrusu yedi satır, yedi renk, gökkuşağı iğrisi

listeye don

Birinci kaçış

dur gitme bekle biraz bu belki son buluşmamızdır belki şimdi şuracıkta ama belki hiç bilmediğin bir ezik kurbağadır ıslak betonda gölgelerimiz rıhtımlara böldüğümüz bu çocuksu kurtuluşlar dur gitme bekle biraz hem sonra belki de hiç belki bir kamyon beni bir akşam gazetesine belki sokak sokak beni aradıkların belki bu son buluşmamızdır nella ah nella dur gitme vakit yakın az sonra belki de hiç belki de ben, ah nella, bu ayrılık hiç bitmeyecek seni çeşmeler gibi şarkılara dağıtıyorum renkler katıyorum seni, uysal biçimlerden alıp kısraklara çiziyorum kavga arefesi günlere dönüp kendimi vuruyorum bir akrep karanlığında dişi bir isa gibi bakma bana çıldıracağım düşersem esintime karanlığa düşersem ellerim soyunursa uykusuz diriliğini yüzünü yitirirsem bence güzel çizgilerini düşsel ortamlar içinde bir silik bir anlamsız yaşamak korkubabası, gelsin dinlerin cenneti sana ben nella dedim, ah nella, belki de hiç geceleri bambaşka bir adam oluyorsam karışıksam kendimden yelimden kaçıyorsam içimde anlamadığın bir beythofun fırtınası ben bu fırtınayı yıllardır tanıyorum yıllardır kendimi taştantaşa ama anlıyamazsın ben beythofun fırtınası bu ölüm bu ürkünç tarlalar var bu fırtınada fabrikalar umutlar dilsiz anlaşmalar var erkekçe davranışlar ben bu fırtınayı yıllardır yaşıyorum yüzükoyun kentlerin alacakaranlıklarında yıllar geçecek, sen böyle hep titreyerek bekliyeceksin şiirlerim hiçbir zaman beni anlatamıyacaklar yoksul bir kasabada yoksul bir kahve ocaklığı ışıklı günlere yatmış yıldız ışığında köyler tezgahlarda ben dokunacağım nakışlarda ben uyanacağım yorgun istasyonlarda yığın yığın tedirginlikler ama hep yolda olacağım kendi yelimin önünde yaşadıkça, adım adım özlemlerimi haykıracağım belki çok gideceğim belki çok sürüneceğim belki bu son buluşmamızdır nella ah nella seni tuzundan özlemlerimin, bitmemiş şarkılarımdan sana ben nella dedim, ah nella, belki de hiç bu kasım bu çıplak beythofun fırtınası şiirlerim hiçbir zaman beni anlatamıyacaklar (temmuz bildirisi)

listeye don

Zar

kötü durum kötü durum çok kötü durum gerçekten kötü ya şunda ya bunda ya burdan ya şurdan ya bugün ya yarın ya akşam ya sabah durum gerçekten kötü durum çok kötü durum kötü kötü yo pek de kötü sayılmaz şöyle olursa böyle böyle olursa şöyle bu yandan gelirse eh biraz şu yandan gelirse çok iyi dediğim gibi olursa hârikulâde iyi iyi durum iyi durum çok iyi durum gerçekten iyi

listeye don