เรื่องนี้แทนเรื่องเมื่อคาโลต้องเลือกที่เคยบอกไว้ ก็เพราะว่าพี่ดันไปอ่านเล่ม3เข้าแล้วปรากฏว่าเนื้อเรื่องที่คิดว่าจะแต่งดันไปตรงกันบางส่วนอะดิ ดังนั้นต้องหยุดดดดดด มันไว้ ไม่งั้นอาจมีคนมาลากคอออกจากบอร์ดไป หุ หุ มาจะกล่าวบทไปถึงการที่ลุกขึ้นมาแต่งฟิคนี้ ก็เพราะท่านเหม กับท่านส้ม ไม่ตามใจข้าพเจ้าเลยยย บอกว่าไม่มีฟิคอ่านไม่มีอะไรอ่านเลยก็ไม่เอามาลงให้ซักที เหอ เหอ เดือดร้อนถึงไอ้คนที่แต่งฟิคไม่ได้ความเนื้อหามั่วซั่วไม่ได้เรื่องอย่างเราต้องลุกขึ้นมาแต่งฟิคอ่านเองฆ่าเวลา หุ หุ ใครอ่านแล้วเกิดอาการมึนตึ๊บ หรือใบ้รับประท่าน หรือสมองไม่รับรู้ว่าไอ้ที่เขียนมานี่มันเรื่องอะไรกัน ข้าพเจ้าก็ต้องขออภัยด้วย เนื่องจากมันเป็นฟิคแต่งสด ไม่ร่าง ไม่มีโครงเรื่อง เรื่องราวมันเลยอาจมั่วซั่ว จากตอนแรกจะแต่งเรือ่งเจ้าชายขอทานกะเจ้าหญิงหัวขโมย ไหงกลายมาเป้นเฟรินกะคาโลเฉยก็ไม่รู้ ทนๆอ่านแก้ขัดไปก่อนนะคะ ใครว่างก้ช่วยเม้นหน่อยจอ จะ ด่า สับ โขลก กระโดดเหยียบ ก็ตามสบายเลยค่า ข้าพเจ้ายินดีรับเต็มที่(ให้เม้นเหอะ เอาหมด ชอบๆ)และก็ปัญหาสำคัญก็คือยังไม่มีชื่อเรือ่งอะ เนื่องจากฟิคมันแต่งไปแต่งมาผิดเรือ่งใครที่ว่างโพสช่วยโพสเสนอชื่อเรื่องหน่อยนะคะ แล้วสุดท้ายจะเลือกชื่อที่ดีที่สุดมาเป้นชื่อเรือ่งคะ หุ หุ ขอเตือนฟิคนี้ท่าจะยาวหลายกิโล เพราะนี่ยังไม่ได้ไปไหนเลย ท่านโรก้ยังมะโผล่ด้วยซำ จำใจอ่านกันหน่อยนะน้องนะ พี่เมื่อยละ เหนือ่ย โทษทีนะน้องเมย์นะ เราเพิ่งคุยกันมะกี้ว่าจะเอาเรื่องโรกะเฟริน แต่มันกลายเป้นงี้ไปละ อ่านๆไปก่อนละกัน หุ หุ ไปอ่านเลยดีกว่าโม้มานานแล้ว หุ หุ //////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// ตอนที่1 ธาตุแท้ของเจ้าชายนำแข็งได้รับการช่วยเหลือเรื่องชื่อจากน้องต๊ะ และp-u-n-g-k-a สายลมอ่อนๆของฤดูหนาวได้แวะมาเยี่ยมเยียนเอดินเบิร์กอีกครั้ง ธงประจำป้อมต่างๆบนกำแพงโรงเรียนพระราชาต่างพร้อมใจกันโบกสบัดไปตามแรงลม ร่วมกับธงประจำโรงเรียนสีม่วงผืนใหญ่ที่โบกสบัดอยู่เหนือธงอื่นๆที่รายล้อม เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าฤดูกาลของการแข่งหมากกระดานเกียรติยศใกล้เข้ามาแล้ว แกว่าหมากกระดานเกียรติยศปีนี้ป้อมไหนจะได้รับชัยชนะฮึคาโล เฟรินในร่างสาวน้อยอ้อนแอ่นเริ่มบทสนทนากับเจ้าชายข้างๆ ไม่รู้ คำตอบสั้นๆตามนิสัยของเจ้าชายมาดมาก ที่ตอบมาส่งๆราวกับต้องการหยุดบทสนทนา ทำให้สาวน้อยรู้สึกฉุนกึก ดวงหน้างามๆที่บัดนี้คิ้วทั้งสองเลิกขึ้นชิดกัน บ่งบอกถึงอาการไม่พอใจตงิดๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเจ้าคนพูดน้อยที่นั่งอยุ่บนเตียงด้านข้างด้วยสายตาขุ่นๆ นายจะหัดอ้าปากพูดอะไรให้มันมากกว่านี้ไม่เป็นหรือไงฮึ คาโล หรือว่าคาโนวาลมีธรรมเนียมว่าเจ้าชายทุกพระองค์จะต้องเป็นใบ้ก่อนถึงจะขึ้นเป็นกษัตริย์ได้ น้ำเสียงหวานๆที่ฟังแล้วขัดกับถ้อยคำกวนประสาทเปรยขึ้นดังๆ หวังยั่วให้น้ำแข็งตรงหน้าละลาย แต่ผู้เป็นเจ้าชายก็ยังคงรักษามาดสงบนิ่งได้เป็นอย่างดี จะมีก็แต่นัยย์ตาสีฟ้าสวยเท่านั้นที่เริ่มส่งประกายดุดุปรามกลับมา เจ้าตัวดีเห็นดังนั้นก็รีบส่งยิ้มหวานตอบกลับให้เจ้าคนตาดุ ก่อนจะดำเนินการ หลอมน้ำแข็ง ต่อ ฉันละสงสัยจริงๆว่าอย่างแกเนี่ยจะมีปัญญาหาราชินีให้คาโนวาลได้เหรอ เห็นวันๆเอาแต่ส่งสายตาดุอย่างกับหมาแบบนั้น ผู้หญิงเห็นเข้าก็คงขยาดพากันหนีหมด ว่าจบเจ้าตัวดีก็หัวเราะ หึ หึ ทำให้สายตาของผู้ถูกตั้งข้อสงสัยว่าจะหาราชินีไม่ได้ที่แต่เดิมก็ดุอยุ่แล้วยิ่งดุมากขึ้นไปอีก เอาวะ ยั่วขึ้น แบบนี้ต้องต่อ แกล้งไอ้คนยั่วยาก สนุก ความคิดในใจของเจ้าหล่อนเมื่อเห็นสายตาดุดุของคนตรงหน้า ทำให้แผนการละลายน้ำแข็งเป็นอันต้องดำเนินต่อไป คิดเสร็จสรรพเจ้าตัวก็ยิ่งยิ้มกว้างมากขึ้น ใบหน้าตอนนี้บ่งบอกความชอบอกชอบใจในอาการฉุนกึกของเจ้าชายแห่งคาโนวาลเป็นที่สุด จากนั้นตัวดีจึงเอ่ยประโยคต่อไปอย่างไม่คิดกลัวตาย หรือว่าแกจะให้ฉันช่วยสอนให้ บอกซะก่อนนะเว้ยว่าฉันนะเก่งระดับปรมาจารย์เรียกพี่ แต่เอาเถอะ เห็นแก่ที่ว่าแกกับฉันเป็นเพื่อนกันมานาน ฉันจะสอนให้ฟรีๆไม่คิดตังละกันเจ้าตัวดีว่าพลางก็ยักคิ้วแพลบ ก่อนจะลุกพรวดขึ้นตบป้าบ ป้าบ ที่ไหล่ของผู้เป็นเจ้าชายผู้ซึ่งบัดนี้นัยย์ตาสีฟ้าเริ่มส่งประกายดุขึ้นทุกที จากนั้นจึงส่งยิ้มหวานยั่วอารมณ์คนตรงหน้าให้สูงขึ้นไปอีก คงไม่ต้อง คาโนวาลมีวิธีของคาโนวาลไม่จำเป็นต้องพึ่งพวกหัวขโมยปลายแถว เสียงเอ่ยตอบเรียบๆขัดกับประกายตาที่ไม่ได้แสดงอารมณ์สงบนิ่งเหมือนเสียงที่เปล่งออกมา ดังมาจากผู้กำลังจะถูกยกให้เป็นลูกศิษย์โดยไม่ได้ร้องขอ ลูกศิษย์ตัวดีดูท่าจะไม่ยอมรับอาจารย์ซะแล้ว แถมคำพูดที่ตอบกลับมาก็เล่นเอาผู้เสนอตัวจะเป็นอาจารย์โดยไม่ดูสภาพตัวเองถึงกับหน้าหุบ หน้าหวานๆที่ก่อนหน้านี้ยังส่งยิ้มหวานยั่วประสาทคนตรงหน้า ฉับพลันกลับเปลี่ยนเป็นส่งสายตาขุ่นๆให้แทนหลังจากที่ได้ยินคำตอบกึ่งปฏิเสธกึ่งด่าของลูกศิษย์คนสำคัญ แต่เพียงไม่นานเจ้าหล่อนก็กลับมาขยับรอยยิ้มใหม่ พร้อมกับเริ่มอาการปากหมาอีกครั้ง ไม่เป็นไร ฉันมันก็แค่เป็นห่วงชะตากรรมของคาโนวาล ที่ท่าทางคงจะต้องไร้รัชทายาทสืบทอดบัลลังค์ เพราะดูท่าเจ้าชายมาดมากอย่างแกคงจะไม่มีปัญญาหาราชินีให้คาโนวาลเป็นแน่ เจ้าตัวดีพูดยั่วไปเรื่อย แล้วก็หัวเราะ หึ หึ ปิดท้าย โดยหารู้ไม่ว่าได้เหยียบกับระเบิดเข้าแล้ว หลังจากฟังคำสบประมาทของสาวน้อยมามากมาย เส้นความอดทนสุดท้ายของเจ้าชายคนสำคัญก็ขาดผึง ความต้องการจะสั่งสอนแล่นวาบเข้ามาในสมอง มือใหญ่เอื้อมไปโอบเอวบางของสาวน้อยที่ปากนั้นน่าจับล้างนักแล้วจึงออกแรงดึงร่างบางเข้ามาประชิดตัว จนสามารถสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆของกันและกัน เฟรินที่ถูกดึงเข้ามาอยู่ในอ้อมแขนของคนที่ถูกสบประมาท ตอนนี้อยู่ในสภาพที่ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก นัยย์ตาสีน้ำตาลกลมโตสบเข้านัยย์ตาสีฟ้าคู่สวยที่ทอดมองมาก่อน ประกายตาระริกแปลกๆของคนตรงหน้าทำเอาสาวน้อยรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง คำถามต่างๆถูกส่งไปยังคนตัวโตกว่าผ่านทางนัยย์ตาสีน้ำตาลที่ตอนนี้ผู้เป็นเจ้าของมีความรู้สึกทั้งแปลกใจทั้งตกใจปนเปกันมั่วไปหมด แต่บุรุษผู้เป็นเจ้าของนัยย์ตาสีฟ้าก็ไม่ได้เอ่ยอธิบายอะไรออกมาเป็นคำพูด จะมีก็แต่แววตาแพรวพราวแปลกๆผิดวิสัยเท่านั้นที่ทำให้คนมองรุ้สึกใจสั่นชอบกล นัยย์ตาสีฟ้าสวยสบมองตรงๆอย่างไม่แสดงอาการขัดเขิน ในขณะที่สาวน้อยผู้ถูกมองกลับเริ่มรู้สึกถึงอาการหัวใจเต้นผิดจังหวะ เนื่องจากสายตาคมคมของคนตรงหน้าที่จ้องมองแปลกๆ ก่อนที่ใบหน้านวลจะเริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อแลดูน่ารักนัก ไอ้บ้า ทำอะไรของแก ปล่อยสิวะ ความอายทำให้ใบหน้าของสาวน้อยรู้สึกร้อนผ่าวไปหมด สาวน้อยดิ้นขลุกขลักพยายามจะดันตัวออกห่าง แต่แขนแข็งแรงกลับยิ่งกระชับเข้าก่อนเสียงกระซิบทุ้มต่ำจะดังเบาๆข้างหู ฉันจะแสดงให้เธอรู้ไงว่าคาโนวาลมีวิธีของคาโนวาล ไม่จำเป็นต้องให้พวกหัวขโมยมาสอน พูดจบรอยยิ้มประหลาดที่สาวน้อยไม่สามารถตีความได้ก็ผุดขึ้นบนดวงหน้าคมคายของเจ้าของนัยย์ตาสีฟ้าสวย ปล่อย เฟรินเริ่มตะโกน พร้อมกับดิ้นแรงขึ้น แต่คาโลดูจะไม่สนใจคำสั่งนั่นซะแล้วโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเห็นหน้างามๆที่ขึ้นสีระเรื่อน่าพิศ ใบหน้าของคาโลโน้มเข้ามาใกล้ขณะที่สาวน้อยพยายามดิ้นหวังจะหลุดออกเป็นอิสระ แต่กลับไม่เป็นผลเพราะถูกแขนแข็งแรงนั่นยึดไว้ ในที่สุดริมฝีปากสวยๆของสาวน้อยจะถูกประทับเข้ากับริมฝีปากของอีกฝ่าย สัมผัสนุ่มนวลอ่อนหวาน ทำให้ร่างกายที่เพียรพยายามขยับหนีพลันหยุดนิ่งอยู่กับที่ สัมผัสแผ่วเบาจากเจ้าชายแห่งคาโนวาล ทำให้นัยย์ตาสีน้ำตาลค่อยๆปรือลงช้าๆ คาโลขยับอ้อมแขนโอบร่างบางให้กระชับยิ่งขึ้น ก่อนจะถอนริมฝีปากออกช้าๆ จากนั้นจึงประกบกลับเข้าไปใหม่ เจ้าหล่อนเมื่อรับรู้ถึงรสสัมผัสนิ่มนวลที่ริมฝีปากและไออุ่นจากร่างกายของคนอุกอาจถถือสิทธิ์ ก็พาให้เกิดความรู้สึกอ่อนไหวประหลาดที่เจ้าตัวเองก็ยังไม่สามารถอธิบายออกมาได้ หัวใจที่ปกติจะเต้นช้าๆ เนืองๆ ก็พลันเปลี่ยนเป็นเต้นแรงราวกับจะกระเด็นหลุดออกมาจากตัวให้รู้แล้วรู้รอด ก่อนที่เจ้าของร่างจะพยายามรวบรวมสติให้เริ่มกลับคืนมาอย่างช้าๆ พลั้ก มือน้อยๆสองข้างออกแรงผลักเต็มที่ ทำให้ร่างบางกระเด็นตกจากเตียง หน้างามๆบัดนี้ขึ้นสีแดงก่ำอย่างที่ไม่เคยเป็นมากเท่านี้มาก่อน ภาพที่เห็นทำให้คาโลขยับรอยยิ้ม ก่อนจะส่งยิ้มละไมให้หญิงสาวที่ตอนนี้ไม่มีเรี่ยวแรงแม้กระทั่งจะลุกขึ้นยืน เนื่องจากอาการตกใจและตื่นเต้นจนแข้งขาอ่อนแรงไปหมด ไอ้บ้า คำด่าของผู้รับที่แยกเขี้ยวตอบกลับรอยยิ้มนั่นอย่างหงุดหงิด มือหยิบคว้าหมอนหมายจะเขวี้ยงไปยังหัวของคนที่มันทำบ้าๆ ปัง เสียงประตูเปิดผางขึ้นมา พร้อมกับการมาถึงของเพื่อนรัก คิลมัส ฟีลมัส นักฆ่าจากซาเรส คิลชะงักกับภาพที่เห็น ก่อนที่จะทำสีหน้าราวกับครุ่นคิดอะไรบางอย่าง แต่ยังไม่ทันที่เจ้าตัวจะได้คำตอบ หมอนใบใหญ่ก็เปลี่ยนเป้าหมายอย่างฉับพลันไปที่หน้าเพื่อนรักที่เพิ่งมาถึง พลุ้บ หมอนใบใหญ่ปะทะเข้าอย่างจังบนใบหน้าของเพื่อนผู้โชคร้ายที่ดันเข้ามาผิดเวลา ก่อนจะค่อยๆร่วงหล่นลงบนพื้นห้อง เผยให้เห็นใบหน้ากึ่งโกรธกึ่งงุนงงของผู้โดน จากนั้นเฟรินก็รีบลุกพรวดวิ่งออกจากห้อง พร้อมกับปิดประตูดัง โครม ก่อนจะวิ่งถลันไปตามระเบียงอย่างรวดเร็ว มันเป็นอะไรของมัน คิลหันมาถามคาโลที่ยังนั่งอยู่บนเตียงของตัวเอง แต่คาโลเพียงแค่ยิ้มน้อยๆตอบกลับ สร้างความงุนงงให้กับเพื่อนรักยิ่งเข้าไปอีก จากนั้นจึงล้มตัวลงนอนบนเตียงพร้อมกับหยิบหนังสือที่วางไว้บนหัวเตียงขึ้นมาเปิดอ่านอย่างไม่คิดจะสนใจตอบคำถามของคิล คิลยักไหล่ก่อนจะล้มลงนอนบนเตียงตัวเองบ้างจากนั้นจึงหยิบหนังสือบนหัวเตียงขึ้นมาอ่านตามคาโล หุ หุ หวานพอเปล่าเนี้ยน้องๆจ้า เรื่องที่แล้วบอกว่าที่ระเบียงอยากให้หวานกว่านี้ ตอนนั้นอุตส่าห์รักษามาดสุภาพบุรุษให้ท่านคาโล แต่ เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องรักษามันละ ตามใจน้องๆที่ชอบฉากหวาน และก็กะเผยธาตุแท้ของท่านคาโลซะเลย เนี่ยธาตุแท้ ดูไว้ หุ หุ ///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// มาละ มาละ ที่อัพนะอยู่ตอนที่2น้า ตั้งชื่อตอนเรียบร้อยตามท่านน้อง2คน หุ หุ ขอบคุณทุกคนที่ช่วยโพสนะคะ ว่าแต่ยังสงสัยอยู่ว่าที่น้องต๊ะบอกว่าฟิคนี้พัฒนาความหวานจนน่ากลัวนี่มันยังไงกัน แล้วก็ท่านน้องเมย์พี่บอกละถึงแม้เราจะตกลงกันไว้ว่า โรกะเฟริน แต่อย่างว่ามะได้ร่าง แต่งสดมันเลยเปลี่ยนเรื่องเฉยเลยอะ โทษที ส้มก็นะ แต่งเองมันไม่สนุกเท่ารอคนอื่นแต่งแล้วนั่งอ่านนี่ เหอะ เหอะ เอาฟิคมาให้อ่านซะดี ดี ถ้าไม่เอา มา หึ หึ ลอเรนซ์ตายยยยยย เหมนะเหม จะเอาไอ้เรื่องยาวที่ว่ามาลงก่อนบางส่วนก็มะได้ ฮึ งกจิง เรามะมีอะไรอ่านเลยจะลงแดงแล้ววว ใครก็ได้เอามาลงหน่อยยย แต่งเร็วๆๆด้วยละ เริ่มเรื่องดีกว่าโม้นานอีกละ ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// ตอนที่2 ข่าวร้าย ไม่ ไม่ ไม่ โอ้ เฟริน เดอะเบอโรว์ นายต้องแย่แน่ๆ ชิวิตลูกผู้ชายเป็นอันต้องป่นปี้หมดก็งานนี้ เสียงตะโกนในใจของสาวน้อยผู้ไม่ยอมรับตัวเองดังขึ้น เพราะมัน เพราะมัน เพราะมันคนเดียว ไอ้บ้าคาโลมัน คิดถึงตรงนี้เจ้าหล่อนก็ทำหน้าเหยเกราวกับถูกจับกินยาขม ก่อนจะยกมือขึ้นกุมแก้มสองข้างที่ รู้สึกร้อนผ่าวไปหมด โครม ร่างบอบบางปะทะกับอะไรบางอย่างก่อนจะกระเด็นล้มลงไปบนพื้น เฟรินสบถอุบ ใบหน้างามๆฉายแววหงุดหงิดขึ้นมาทันใด ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองไอ้สิ่งที่มาเกะกะขวางทางเธอ โร เซวาเรส โทษที เจ้าของนัยน์ตาสีเขียวที่มักจะเปล่งประกายรู้ทันเธออยู่เสมอเอ่ย พร้อมทั้งยื่นมือมาช่วยดึงคนที่ล้มอยู่ให้ลุกขึ้น เออ ช่างมันเถอะ วันนี้ท่าจะเป็นวันซวยของฉัน เฟรินเอ่ยตอบน้ำเสียงไม่พอใจตงิดตงิดพร้อมทั้งจัดแจงปัดฝุ่นผงที่เปื้อนเสื้อผ้าอันเนื่องมาจากการล้มลงเมื่อกี้ออก โรเซวาเรสมุ่นหัวคิ้วลงเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้ามองหน้าคนพูดอย่างสงสัยว่ามันไปกินรังแตนที่ไหนมา พลันสายตาก็ไปประสบเข้ากับใบหน้าแดงผิดปกติของสาวน้อย ที่ตอนแรกตนไม่ได้สังเกตเห็น นายไม่ค่อยสบายหรือเปล่า เฟริน โรเอ่ยถามถามด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม แต่สายตากลับแสดงอาการเป็นห่วงอย่างเด่นชัด ป ..เปล่า เฟรินตอบตะกุกตะกัก กลัวไอ้คนตรงหน้าที่มันมักจะรู้ทันเขาเสมอจะเกิดรู้ทันเขาเหมือนทุกครั้ง ก่อนจะรีบเอ่ยปากขอตัวไปทำธุระด่วนที่ตอแหลขึ้นมาสดๆอย่างหวังเอาตัวรอด พูดจบก็ทำท่าจะใช้วิชาหนึ่งในสามสุดยอดวิชาก้นหีบของตระกูลเดอะโบวโรว์ ตีนเบา ทันที แต่เหมือนพระเจ้ากลั่นแกล้ง เดี๋ยว เฟริน เสียงที่ราวกับมาจากนรก เอ่ยขัดขึ้นจากคนรู้มาก ก่อนที่หัวขโมยตรงหน้าจะงัดสุดยอดวิชาที่ว่าขึ้นมาใช้ได้สำเร็จ เฟรินหันไปส่งรอยยิ้มแหยๆให้ พร้อมกับเกาหัวแกรกๆ นึกด่าไอ้คนตรงหน้าอยู่ในใจว่ามันจะยุ่งยากอะไรกับเขานักหนา มีอะไร คำถามตรงประเด็นถูกยิงใส่ขอทานตรงหน้า โรทำหน้าเหมือนไตร่ตรองอะไรอยู่พักหนึ่งก่อนจะเอ่ยตอบด้วยถ้อยคำที่กระตุ้นความอยากรู้ของตัวดีที่มักมีมากกว่าคนปกติอยู่แล้วให้ยิ่งมากขึ้นไปอีก ที่นี่ไม่สะดวก โรเปรย ความงุนงงแล่นวาบเข้าสู่สมอง แต่ก่อนที่เจ้าหล่อนจะทันได้เอ่ยปากถามว่าทำไมถึงไม่สะดวก มือใหญ่ก็คว้าหมับเข้าที่ข้อมือบาง ก่อนจะออกแรงดึงให้จำต้องเดินตามไป โรพาเธอมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องพักห้องหนึ่งของนักเรียนป้อมอัศวิน ห้องที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี.. เพราะมันคือห้องของเธอเอง เฮ้ย เฟรินอุทานเสียงหลง ฉันไม่เข้านะเว้ แต่ก่อนที่เฟรินจะเอ่ยประโยคจบ โรเซวาเรสก็ผลักประตูห้องแล้วดันหลังเธอเข้าไปซะแล้ว เฟรินทำหน้าเหยเกประหลาด พร้อมทั้งก่นด่าไอ้ห้องสมุดเคลื่อนที่ ที่พาเธอมาพบกับสถานการณ์ซวยหนักอีกครั้ง ดวงหน้างามๆที่เมื่อกี้กลับเป็นปกติแล้วเริ่มกลับมาแดงระเรื่ออีกรอบ เมื่อนัยน์ตาสีนำตาลกลมโตหันไปสบเข้ากับนัยน์ตาสีฟ้าคู่สวยของคนที่ยังอยู่ในห้อง เฟรินหลุบตาลงหลบสายตาของเจ้าชายแห่งคาโนวาล ก่อนจะเดินงุดๆไปนั่งข้างๆคิลที่กำลังอ่านหนังสือเล่มใหญ่ๆที่มีชื่อว่า ฆ่าอย่างไรให้ทรมานมากที่สุด อยู่ โรเลือกนั่งบนเตียงข้างๆคาโล จากนั้นจึงเริ่มบทสนทนาที่ทำให้คนสองคนในห้องต้องวางหนังสือในมือลง และหันมาตั้งใจฟังอย่างเต็มที่ ฉันมีเรื่องสำคัญจะมาบอก สายตาสงสัยของอีกสามคนในห้องถูกส่งไปยังผู้พูด มันสำคัญมาก คือ ยังไม่ทันที่โรจะเอ่ยจบ ตัวอะไรซักอย่างก็มุดออกมาจากเสื้อของโร พร้อมกับอะไรบางอย่างที่เหมือนซองจดหมายสองซอง โกโดม เสียงของเฟรินเอ่ยขึ้นพร้อมกับร่องรอยแห่งประหลาดใจที่ผุดขึ้นบนใบหน้าสวย ใช่แล้วพ่ะเจ้าคะเจ้าหญิง หม่อมฉันเองโกโดม โคมุส เสียงของตอบรับอย่างภาคภูมิใจในชื่อของตนดังขึ้น ชื่อน่าขันที่เฟรินมักจะเปลี่ยนไปใช้คำว่า องครักษ์กิ๊กก็อกจากเดมอส แทนเวลาพูดถึงมันกับเพื่อนซี้ทั้งสอง คิดพลางก็หัวเราะ หึ หึ ออกมา ก่อนจะเหลือบไปเห็นซองจดหมายสองซองในมือของเจ้าองครักษ์กิ๊กก็อก ซองที่เธอเห็นโกโดมถือมาด้วยตั้งแต่ตอนแรก นั่นอะไรน่ะเจ้ากวาง เฟรินเอ่ยถาม ออ ใช่ ข้าเกือบลืมไป นี่เป็นเรื่องสำคัญมาก เจ้าหญิง ว่าพลางเจ้าองครักษ์ก็จัดแจงส่งจดหมายให้กับเฟรินหนึ่งฉบับ ส่วนอีกฉบับส่งให้กับเจ้าชายแห่งคาโนวาล สารจากท่านจ้าว คำอธิบายสั้นๆจากองครักษ์กิ๊กก็อก ซึ่งใบหน้าตอนนี้ปั้นสีหน้าจริงจัง แต่กลับดูตลกยิ่งนักในสายตาของคนที่มันเรียกว่า เจ้าหญิง ท่านกำลังตกอยู่ในอันตราย เจ้าหญิง โกโดมกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด ผิดกับร่างกายของมัน ท่านต้องรีบ ดวงตาของผู้พูดดูวิตกกังวลมากขึ้นขณะที่มองตรงมายังเฟริน ไม่มีเวลาแล้วเจ้าหญิง ไม่มีเวลาแล้ว ความสงสัยฉายชัดบนใบหน้าของบรรดาคนฟัง ยกเว้นก็แต่โรที่ดูเหมือนจะเข้าใจเรื่องทุกอย่างเป็นอย่างดี คาโลรีบแกะจดหมายของตนก่อนจะเริ่มอ่าน ใบหน้าเย็นชาเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ก่อนที่ดวงหน้าขาวๆจะขึ้นสีแดงระเรื่อเล็กน้อยเมื่อเจ้าตัวอ่านจบ แต่ครั้นเงยหน้าขึ้นพบกับนัยน์ตาสีน้ำตาลที่จ้องมองอยู่ ดวงหน้านั้นก็เริ่มกลับสู้สภาพปกติอย่างรวดเร็ว คาโลยื่นจดหมายให้คิลที่รอดูอยุ่อย่างสนใจ ใบหน้าของเพื่อนรักเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดเมื่ออ่านไปได้ซักพัก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเธอที คาโลที แล้วพยายามกลั้นหัวเราะแปลกๆ คาโลส่งสายตาดุดุปรามไปที่คิล ทำให้คิลต้องรีบพยายามปั้นหน้านิ่งที่มันทำได้ไม่เก่งเอาซะเลย อาการของเพื่อนรักยิ่งทำให้ความสงสัยของเฟรินมากขึ้นไปอีก เจ้าหล่อนเอื้อมมือหมายจะหยิบจดหมายจากมือของคิลมาอ่าน แต่ดูเหมือนเจ้าคนตาสีฟ้าจะไวกว่า จดหมายจึงอยู่ในมือมันและถูกเก็บเข้ากระเป๋าเสื้ออย่างรวดเร็ว คาโล เอามา เฟรินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแสดงความขัดใจ ขณะที่ใบหน้านั้นงองุ่นเพราะไม่พอใจเจ้าของนัยน์ตาสีฟ้าเป็นที่สุด ผู้ถูกเรียกที่ไม่อยากต่อปากต่อคำด้วยจึงเอ่ยประโยคถัดไปขึ้นมาทันที ถ้าเราจะไปเราก็ควรไปกันเดี๋ยวนี้ ยิ่งเร็วได้เท่าไรก็ยิ่งดี น้ำเสียงที่เอ่ยจริงจังก่อนจะหันไปสบตากับ คิล นักฆ่าจากซาเรส เหมือนกับรอคำตอบอะไรบางอย่างอยู่ คิลนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบคำถามที่ตัวเขารู้ดีว่าคาโลต้องการจะถามอะไร ฉันจะไปกับนายด้วย หุ หุเริ่มเข้าเรื่องละ เอาละโรโผล่มาได้ซักที หุ หุ กะว่าจะอัพวันละครั้งแต่ไม่รู้จะทำได้หรือเปล่า น้าาาา คนที่อ่านอาจจะงงหน่อยว่ามันเรื่องไรกัน ก็ต้องรอหน่อยนะคะ มันจะเฉลยออกมาทีหลังระหว่างนี้ก็เดาไปก่อนน้า ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// มาต่อตอนที่2ที่ยังไม่จบต่อคะ และก็มีตอนที่3บางส่วนด้วย เอามา3หน้าA4อีกเช่นเคย ใครที่งงงงว่าจดหมายนั่นมันอะไรกันเดี๊ยวก็จะได้รู้เลี้ยว แต่ยังไม่รู้ว่าจดหมายของคาโลเขียนอะไรไว้หรอกนะ หุ หุ เรื่องนี้ไว้เฉลยทีหลัง จะได้มีคนตามอ่าน(เจ้าเล่ห์ไหมเนี่ย) แต่ว่าน้า แกล้งคนอ่านนี่สนุกจริงๆเลย หุ หุ (จะโดนคนอ่านยำไหมเนี่ยน้องหญิงทั้งหลาย ท่านส้ม ท่านเหม ท่านต๊ะ ช่วยข้าน้อยด้วย)(ช่วยให้ไม่โดนยำนะไม่ใช่ช่วยยำ) ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// ตอน2ต่อ คาโลพยักหน้ารับ ฉันก็จะไปกับพวกนายด้วย เสียงของโรเอ่ยขึ้นหลังจากที่นั่งเงียบมานาน เรียกความสนใจของคาโล และคิล ได้ชะงัด พลันสายตาของคนทั้งคู่ก็หันไปจับจ้องคนจะไปด้วยอย่างกับพยายามจะมองให้ทะลุเข้าไปในความคิดของไอ้คนตรงหน้า ขณะที่เฟรินตอนนี้รุ้สึกงุนงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นที่สุด สาเหตุก็เพราะไม่รู้ว่านี่มันเรื่องอะไร แล้วไอ้พวกบ้านี่มันกำลังวางแผนจะไปไหนกัน หรือพวกมันกะจะจัดทัวร์หนีเรียนโรงเรียนพระราชานี่ คิดพลางก็กลั้นหัวเราะกับภาพใบหน้าที่เคร่งเครียดของเพื่อนอีกสามคน และ ไอ้องครักษ์กิ๊กก็อกอีกตัวที่เห็นตรงหน้า ถ้ามันกะจัดทัวร์นี่จริง งานนี้คงสนุกพิลึก ความคิดสุดท้ายในใจก่อนที่เสียงของคาโลที่ดังขึ้นจะดึงสติเจ้าคนชอบคิด ให้กลับมาสู่บทสนทนาอีกครั้ง คงไม่จำเป็น เสียงเรียบๆจากคาโลเปรยตอบ เรียกรอยยิ้มประหลาดบนใบหน้าของโรให้ผุดขึ้นมาแทบจะในทันที จำเป็นอย่างยิ่ง ที่ฉันจะต้องไปด้วยเสียงของโรดังขึ้น พร้อมพร้อมกับเอามือล้วงเข้าไปหยิบจดหมายอีกฉบับภายในเสื้อออกมา จดหมายถูกส่งไปยังคาโลที่เมื่อรับมาก็รีบเปิดออกอ่านทันที ก่อนจะส่งให้คิลอ่านต่อแล้วมองเจ้าขอทานอย่างพิจารณา อย่างที่ท่านคงทราบหลังจากได้อ่านจดหมายฉบับนั้นแล้ว ฉันเป็นคนของทริสทอร์ และได้รับคำสั่งจากท่านจ้าวเอวิเดสให้ร่วมเดินทางไปด้วยเพื่อช่วยคุ้มกันเจ้าหญิงเฟลิโอน่า เฟรินรู้สึกสนใจในแววตาแปลกๆที่ราวกับกำลังประเมินคนตรงหน้าใหม่ของคิลที่มองมายังโรหลังจากอ่านจดหมายจบ ถ้าท่านไม่เชื่อจะถาม โกโดม โคมุส ดูก็ได้ เพราะมันเป็นคนนำจดหมายฉบับนั้นมาให้ฉันเอง องครักษ์กิ๊กก็อกพยักหน้ารับรองโดยที่ไม่ต้องถาม ก่อนจะเอ่ยต่อใช่แล้ว ท่านคาโล ท่านคิล" "โร เซวาเรส เดอะปรินซ์ ออฟ ทริสทอร์ ได้รับคำสั่งมาให้ร่วมเดินทางไปด้วยเพื่อปกป้องเจ้าหญิง เสียงกลั้นหัวเราะดังขึ้นจากนักฆ่าแห่งซาเรสทำให้โรต้องหันไปมอง แสดงว่าแกเป็นเจ้าชายจริงอย่างที่ไอ้จดหมายบ้าๆนี่มันว่าใช่มั้ยโร เสียงจากคิลเอ่ยขึ้นทันที่ที่เห็นนัยน์ตาสีเขียวมองตรงมายังตน เจ้าชาย เฟรินทวนคำเสียงดัง ก่อนจะหันขวับไปมองไอ้อดีตขอทานที่บัดนี้มันได้ขึ้นแท่นเป็นถึงเจ้าชาย ใช่ ฉันเป็นเจ้าชายจากทริสทอร์ เสียงของโรเอ่ยตอบ ก็อย่างที่ฉันเคยบอก รัชทายาทตัวจริงของทริสทรอร์จะถูกส่งออกนอกวังตามประเพณีดั้งเดิม ฉันเองก็ถูกส่งออกมาเหมือนกัน ถูกส่งมาเป็นขอทาน รอยขบขันปรากฏขึ้นในแววตาของผู้พูดเมื่อเห็นปฏิกริยาของเฟรินที่ปากนั้นอ้าค้าง ในขณะที่คิลต้องกลั้นหัวเราะกับปฏิกริยาของเฟริน ส่วนคาโลนั้นสีหน้ายังคงเป็นปกติราวกับรู้เรื่องนี้มานานแล้ว ตอนนี้เราควรจะแยกกันไปเตรียมตัวให้พร้อม เราจะออกเดินทางกันคืนนี้ จะรอช้าอีกไม่ได้ ยิ่งเร็วได้เท่าไรยิ่งดี เสียงของเจ้าชายแห่งคาโนวาลดังขึ้นเพื่อยุติบทสนทนา ทำให้ฟางเส้นสุดท้ายของเฟรินขาดผึง นี่พวกแกพอจะมีใครบอกฉันได้ไหมว่านี่มันเรื่องอะไรกัน เสียงจากเจ้าหญิงผู้ไม่สมหญิงดังขึ้น เป็นการประกาศให้คนรอบข้างรู้ว่า ไอ้ที่ฟังมาทั้งหมดเนี่ยมันยังไม่รู้เรื่องอะไรเลย คิลหัวเราะอย่างนึกขำไอ้เจ้าหญิง ครึ่งหมาครึ่งคน ครึ่งหญิงครึ่งชาย อีกครั้งก่อนจะเอ่ยประโยคต่อมาที่ทำให้คนฟังรู้สึกว่าตัวเองโง่เง่าเสียเต็มประดา แกก็อ่านจดหมายของแกซะสิ จะได้เข้าใจ ตอนที่3 การเดินทางเริ่มต้น ถึงเฟลิโอน่าลูกรัก เฟลิโอน่าลูกรัก เจ้ากำลังตกอยู่ในอันตรายที่ยิ่งใหญ่นัก มีพวกเอเดนหลายกลุ่มที่กำลังจ้องจะเอาชิวิตเจ้าในตอนนี้ เพราะเจ้าเป็นลูกของพ่อ ธิดาแห่งความมืด ผู้ซึ่งต่อไปจะต้องขึ้นเป็นกษัตริย์ของทั้งเดมอสและบารามอส สงครามใกล้จะเริ่มขึ้นแล้ว สงครามระหว่างเอเดนและเดมอส สงครามที่ทั้งเจ้าและพ่อคงไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ เพราะใจของมนุษย์เอเดนนั้นช่างโลภโมโทสันต์ยิ่งนัก ความไม่รู้จักพอใจในสิ่งที่ตนมี ทำให้พวกเขาต้องลุกขึ้นมารบราฆ่าฟันกันเองเพื่อแย่งชิงความเป็นใหญ่ โดยใช้คำสวยหรูว่าเพื่อความยุติธรรม และต้องการขจัดความชั่วร้าย บังหน้า ความชั่วร้ายที่ไพล่มาให้แก่เดมอสของเรา และเจ้าผู้เป็นลูกรักของพ่อ กลับมาเดมอสลูกรัก เพื่อความปลอดภัยของเจ้าและเพื่อความสบายใจของพ่อ เจ้าจะปลอดภัยเมื่อเจ้าอยู่ที่เดมอส จะไม่มีสิ่งใดทำอันตรายเจ้าได้ภายใต้อาณาจักรของพ่อ พ่อส่งจดหมายให้กับสองคนที่พ่อไว้ใจให้คุ้มครองเจ้ากลับมานั่นคือ โร เซวาเรส เดอะปรินซ์ ออฟ ทริสทอร์ คนผู้นี้เป็นคนที่พ่อมั่นใจว่าเขาจะปกป้องเจ้าด้วยชิวิต ตราบเท่าที่เขายังมีลมหายใจอยู่ พ่อมั่นใจว่าเจ้าจะปลอดภัยเพราะทริสทอร์ไม่เคยทรยศนายของตัวเอ ง และ เจ้าชายคาโล วาเนบลี เดอะปรินซ์ออฟคาโนวาล บุรุษผู้นี้พ่อไว้ใจยิ่งนัก เพียงแค่มองพ่อก็รู้ว่าเขารักเจ้ามาก และคงจะยอมตายแทนเจ้าได้เพื่อให้เจ้าปลอดภัย คิลมัส ฟีสมัส นักฆ่าจาก ซาเรส พ่อไม่ได้ส่งจดหมายไปให้ แต่พ่อก็ค่อนข้างแน่ใจว่าเขาคงจะตามมาด้วยแน่ ซึ่งนั่นก็เป็นการดียิ่งขึ้นถ้าเจ้าจะได้คนมีฝีมือติดตามมาด้วยหลายๆคนระหว่างเดินทาง พ่อไม่รู้สึกตะขิดตะขวงใจในตัวของนักฆ่าคนนี้ เหตุการณ์ในงานชุบตัวนั่นก็เพียงพอจะพิสูจน์ได้แล้วว่าเขาอยู่ข้างเจ้า มิตรภาพของพวกเจ้าช่างลึกซึ้งนัก เดมอสในตอนนี้กำลังทำศึกติดพันกับเอเดนอยู่ทำให้พ่อไม่สามารถไปรับเจ้าด้วยตัวเองได้ และโกโดมก็คงจะไม่สามารถติดตามเจ้าระหว่างเดินทางกลับมาได้ เพราะว่าพ่อได้มอบหมายงานสำคัญให้มันทำเจ้าจงเดินทางด้วยความระมัดระวัง อย่าไว้ใจไม่ว่าจะใครทั้งนั้น รักษาตัวให้ดี พ่อจะรอเจ้าอยู่ที่เดมอสนี่ จาก เอวิเดส เมื่ออ่านจบความเข้าใจในเรื่องที่เกิดขึ้นก็ดูเหมือนจะเริ่มซึมซับเข้าสู่สมอง ความกังวลเริ่มเข้ามาแทนที่ก่อนที่เจ้าตัวจะนึกถึงประโยคบางอย่างในจดหมายที่เรียกให้แก้มทั้งสองข้างขึ้นสีแดงระเรื่อ ไอ้พ่อบ้า เขียนอะไรมาใครว่ามันรักฉัน . ไอ้น้ำแข็งบ้านั่นนะเหรอ ไม่มีทางหรอก มันนะดีแต่ทำหน้าเย็นชา งี่เง่า ใส่ แต่เหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่นานนี้ ก็แวบเข้าสู่สมอง เหตุการณ์ที่คาโลมันจับเธอจ . คิดได้แค่นั้นแก้มที่แดงอยู่แล้วก็ยิ่งแดงขึ้นไปอีก ไอ้พ่อบ้า เขียนมาได้ เสียงสบถในใจ ก่อนที่หน้าแดงก่ำจะเริ่มงองุ่นแสดงให้เห็นถึงความหงุดหงิด ไม่พอใจ แล้วเจ้าตัวก็นึกไปถึงอีกเหตุการณ์หนึ่งที่ชวนให้รู้สึกเสียวสันหลังวาบ นี่ไอ้พ่อบ้ามันเขียนอะไรส่งให้ไอ้คาโลมันละเนี่ย เฟรินเอ่ยถามตัวเองในใจ พลันเจ้าตัวก็นึกถึงอาการหน้าขึ้นสีของเจ้าชายน้ำแข็ง และไอ้ท่าทางกลั้นหัวเราะของนักฆ่าเพื่อนรัก เฮ้ย คงไม่ใช่ คิดได้แค่นั้นเจ้าตัวก็ลุกพรวด เดินตรงไปยังเจ้าชายแห่งคาโนวาล ที่กำลังรื้อค้นอะไรกุกกักเพื่อเตรียมตัวสำหรับเดินทางคืนนี้อยู่ ในใจหมายมั่นว่าจะแย่งจดหมายนั่นมาอ่านให้ได้ จะได้รู้ว่าซักทีว่าไอ้พ่อบ้ามันเขียนอะไรมาให้ไอ้น้ำแข็งงี่เง่านี่ คาโล เอาจดหมายที่พ่อฉันส่งมาให้แกมาให้ฉันอ่านหน่อยสิ เสียงหวานๆผิดกับนิสัยเจ้าตัวเอ่ยขึ้น คาโลชะงักก่อนที่หน้าขาวขาวจะขึ้นสีเล็กน้อย แต่ก็หายไปแทบจะในทันทีเมื่อเจ้าตัวเอ่ยประโยคถัดมา ไม่ คำปฏิเสธห้วนๆจากไอ้เจ้าชายงี่เง่าที่ทำให้เฟรินรู้สึกฉุนกึกก่อนจะกล่าวต่ออย่างคนเพียรพยายามควบคุมอารมณ์ ก็ฉันจะอ่าน บอกให้เอามาแกก็เอามาสิ เจ้าตัวดีเริ่มขึ้นเสียง พร้อมทั้งเริ่มพูดจาเอาแต่ใจอย่างเห็นได้ชัด ก็บอกว่าไม่ เสียงปฎิเสธจากคาโลดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับนัยน็ตาสีฟ้าสวยที่เริ่มฉายประกายดุ ดุ หุ หุ ครบ3เอสี่ละ เอาไว้แต่งต่อวันหลัง หุ หุ เอามาลงแล้ววววจ้า เขียนแต่ง แต่งเอง แต่ไม่อ่านเอง ช่วยอ่านช่วยเม้นกันหน่อยเน้อ ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// มาอัพแล้วเน้อ มาคราวนี้เอาฉากหวานนิดหน่อย(ไม่มาก) มาฝากน้องๆหลายคนที่นิยมความหวาน เหอ เหอ ไม่รู้จะถูกอกถูกใจกันอะเปล่า เรื่องเริ่มออกแนวบู๊มากกว่าหวานจ๋อยแล้วด้วย แต่จะพยายามสอดแทรกความหวานตามใจท่านผู้อ่านนะเจ้าคะ หุ หุ มาอ่านกันเถอะ แต่ขอบ่นนิดนึงก่อน วันนั้นพลาดการแต่งฟิคสามัคคีกับท่านเหมไปละ เสียดายจิงๆเลย เหอ เหอ แต่งวันไหนไม่แต่ง ดันแต่งวันที่ข้าพเจ้ามะอยู่ เจ็บใจ เจ็บใจ ไปอ่านกันเหอ มีเรื่องแกล้งผู้อ่านอีกแล้วละตอนนี้ ชอบจิงๆได้แกล้งคนอ่าน หุ หุ /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// ตอน 3ต่อ แต่เจ้าหล่อนกลับไม่ฟังซะแล้ว มือน้อยๆยื่นเข้าไปหมายจะคว้าเอาจดหมายที่ต้องการจากกระเป๋าเสื้อของคาโล ทำให้คนที่กำลังหาของอยู่เมื่อครู่ต้องหยุดการหา ก่อนเอื้อมมือไปจับข้อมือของสาวน้อยไว้ไม่ให้หยิบจดหมายไปได้ สีหน้าไม่พอใจฉายชัดบนดวงหน้าสวยรูปไข่เมื่อข้อมือของตัวเองถูกชายตรงหน้ายึดไว้ ทำให้เจ้าตัวไม่สามรถหยิบสิ่งที่ต้องการได้ แต่ไม่นานนักรอยยิ้มน้อยๆก็ปรากฎขึ้นอีกครั้ง ก่อนตัวดีจะเอื้อมมือที่เป็นยังเป็นอิสระอีกข้างหนึ่งไปคว้าจดหมายในกระเป๋าเสื้อของอีกฝ่ายมาได้อย่างรวดเร็ว คาโลที่เห็นทีว่าจะเสียท่าตัดสินใจดึงข้อมือที่ยึดไว้ได้ของสาวน้อยเข้ามาหาตัว ทำให้ร่างบางล้มลงอยู่ในอ้อมแขนคนตัวใหญ่กว่า ความตกใจทำให้เจ้าหล่อนเผลอตัวปล่อยจดหมายที่แย่งมาได้หลุดจากมือ คาโลจึงรีบหยิบจดหมายเก็บเข้าใส่กระเป๋าตามเดิม ก่อนจะยึดข้อมืออีกข้างที่เป็นอิสระของสาวน้อยไว้ด้วยมือข้างที่ใช้เก็บจดหมาย เมื่อเห็นท่าว่าเจ้าของมือทำท่าจะใช้มือนั้นหยิบอีกครั้ง ร่างของเธอและคาโลอยู่ใกล้กันมาก ใกล้จนเธอสามารถรับรู้ได้ถึงลมหายใจอุ่นๆของอีกฝ่าย เจ้าหล่อนเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าที่ราวกับรูปสลักนั่น พลันสายตาก็ไปสะดุดหยุดอยู่ที่ริมฝีปากของคนตรงหน้า ริมฝีปากที่ทำให้เธอรู้สึกว่าแก้มทั้งสองข้างร้อนผ่าว เมื่อนึกไปถึงสิ่งที่มันเคยทำกับเธอ หัวใจเจ้ากรรมพลันเต้นไม่เป็นส่ำอีกครั้งเมื่อต้องตกอยู่ในสภาพแบบนี้ แต่ความอยากรู้ก็ทำให้เจ้าหล่อนตัดสินใจพยายามต่อ มือน้อยๆพยายามสบัดมือใหญ่ของคนตรงหน้าให้หลุด แต่ดูเหมือนแรงของเธอจะสุ้แรงของคนตรงหน้าไม่ได้ นัยน์ตาสีน้ำตาลจึงได้แต่จ้องเขม็งไปยังนัยน์ตาสีฟ้าอย่างโกรธเคือง เอามา เฟรินเอ่ย เมื่อสู้ไม่ได้เจ้าหล่อนจึงใช้วิธีเจรจาแทน ไม่ คำตอบตัดบทของคนเป็นเจ้าชาย เอ่ยขึ้น บอกให้เอามา เฟรินยังไม่หยุดตื้อ คิ้วเรียวเรียวตอนนี้มุ่นชิดติดกัน ดวงหน้าสวยสวยเริ่มงอหงิกแต่ยังแลดูหน้ารัก ฉันจะจัดของต่อ นายเองก็ควรจะไปจัดของของตัวเองได้แล้ว พูดจบคาโลก็คลายมือของตนที่จับข้อมือบางออก ก่อนจะหันกลับไปเริ่มเก็บของต่อโดยไม่คิดจะสนใจคนที่กำลังหงุดหงิดสุดๆเพราะโดนเมิน มือบางเอื้อมไปที่กระเป๋าเสื้อคนเป็นเจ้าชายอีกครั้ง แต่คราวนี้คาโลเหมือนจะรู้ทัน เฟรินได้จดหมายที่ต้องการ แต่ จดหมายอยู่ในมือเธอ แต่เอวเธออยู่ในมือเขา ร่างบางบัดนี้อยู่ในอ้อมแขนของคนตรงหน้าอีกครั้ง แต่ในมือยังกำจดหมายไว้แน่น ถ้านายยังไม่หัดอยู่เฉยๆซะบ้าง อย่าหาว่าฉันไม่เตือน เสียงทุ้มๆเปรยกระซิบข้างหูของคนอวดดี ก่อนที่มือใหญ่จะเอื้อมมาหยิบจดหมายในมือเธอออกไปเก็บอีกครั้ง ใบหน้าของสาวน้อยตอนนี้แดงก่ำไปหมด เมื่อนึกถึงว่ามันจะทำอะไรถ้าเธอไม่อยู่เฉยๆ แล้วยิ่งแดงมากชึ้นไปอีกเมื่อเห็นว่าดวงหน้ารูปสลักนั่นเริ่มโน้มมาใกล้ยิ่งขึ้น แค่ก แค่ก เสียงไอที่ฟังดูประหลาดราวกับต้องใช้ความพยายามเป็นอย่างมากดังขึ้น ร่างบางรีบถอยกรูดออกจากอ้อมแขนของชายตรงหน้า ก่อนจะเงยหน้าไปมองทางต้นเสียงแล้วพบ คิล ฟีสมัส เพื่อนสนิทกำลังนั่งมองตาแป๋วอยู่ คิลส่งยิ้มกรุ่มกริ่มให้ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้ดวงหน้าของทั้งคนเป็นเจ้าชายและคนเป็นเจ้าหญิงร้อนผ่าว จะทำอะไรก็หัดเกรงใจกันหน่อยเถอะ คาโล เฟริน ฉันยังนั่งอยู่ทั้งคน คิลพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ แต่ประโยดที่มันพูดนั้นกระตุ้นให้คนฟังรู้สึกอยากถีบนัก นี่ดีนะที่โรมันกลับไปเตรียมของที่ห้องมันตั้งนานแล้ว ส่วนโกโดมมันก็ขอตัวไปทำธุระสำคัญอะไรนั่น ไม่อย่างนั้นละก็ พูดเสร็จเจ้าตัวก็พยายามกลั้นหัวเราะอย่างเต็มที่ เฟรินหันไปมองค้อนไอ้คนทำอะไรไม่รู้จักดูหน้าดูหลัง ก่อนจะลุกขึ้นยืน เดินกระทืบเท้าดังโครม โครม ไปนั่งเตรียมของสำหรับการเดินทางที่อีกด้านของห้อง
+
เส้นทางชีวิตที่ไม่อาจเลือกได ้
โดย.. ทราย
ตอนที่ 1-3
