Tώρα ήρθε η ώρα να φωνάξω κι εγώ:
ΓΑΛΛΙΑ…. ΤΟΝ ΠΟΥΛΟ !
ΦΑΒΟΡΙ… ΤΟ ΛΟΥΚΑΝΙΚΟ !
ΑΧΩΝΕΥΤΟΙ… ΣΠΙΤΙ ΣΑΣ !!!

Mε την Πορτογαλία παίξαμε καλά. Ένα πολύ καλό α' ημίχρονο, ένα λιγότερο καλό β', ένα τυχερό γκολ, ένα πέναλτι (?) και αρκετό πείσμα. Τελικά μας άξιζε η νίκη (κι ας είμασταν πολύ τυχεροί - κι αυτό μέσα στο παιχνίδι είναι).
Με την Ισπανία παίξαμε λιγότερο καλά αλλά τρομάξαμε τους δολοφόνους ταύρων. Με πείσμα και σφίξιμο δοντιών όμως, (και πάλι αρκετή τύχη κι ένα κωλοφαρδίστικο γκολ), αντέξαμε και κρατήσαμε το δύσκολο και πολυπόθητο 1-1.
Με την Ρωσία είμασταν κακοί. Χαλαρώσαμε(;), είδαμε το χάρο με τα μάτια μας, ξανά ένα τυχερό γκολ (σε μια αναμπουμπούλα και με κόντρα που μας ευνόησε…), δεν μας άξιζε η νίκη, "φτηνά τη γλυτώσαμε", όμως φτάσαμε στο τσακ στην ισοβαθμία με τους δολοφόνους ταύρων… τους οποίους στείλαμε σπίτι τους εντελώς στο "παρά-τρίχα": βάσει του ΤΡΙΤΟΥ κριτηρίου (!!!). Καλά τους κάναμε όμως!

Μετά απ' αυτό, κανένας προσγειωμένος φίλαθλος (ούτε καν ο Ρεχάγκελ και οι παίχτες μας) δεν πίστευε σε θετική συνέχεια. Έλπιζαν μόνο σε μία καλή εμφάνιση. Θα πέφταμε "με το κεφάλι ψηλά" και θα γυρνάγαμε σπίτι μας. Και ειδικά με την Γαλλία…. Την Παγκόσμια και Ευρωπαϊκή πρωταθλήτρια; Την υπεροπτική, κωλόφαρδη, "ω εγώ", "ψευτοκουλτουριάρικη" ομάδα-χώρα με τους μεγάλους παίχτες και την υπερτιμημένη εικόνα.
Ε, τώρα, ήθελα έστω και κωλοφαρδίστικα ακόμη να τους νικάγαμε.
Αλλά …γίνονται τέτοια θαύματα;

Κόκκορας ...κρασάτος!

Κι όμως έγινε ένα τέτοιο θαύμα! Κι ούτε κωλοφαρδίστικα ούτε στο τσακ. Ούτε με offside γκολ και μαϊμούδες πέναλτι που συνεχίζει να κερδίζει και να προχωράει η Ολλανδία (αυτή είναι η πάλαι ποτέ ομάδα θαύμα;), ούτε με τυχερά-τσαφ-κόντρες γκολ. Αλλά επειδή παίξαμε καλύτερα, είμασταν καλύτερα, πήραμε τη νίκη αντρίκια και ελληνικά. Επειδή "μας είδε το μάτι τους και μας φοβήθηκε". Επειδή εμείς κερδίσαμε τον αγώνα κι όχι επειδή η Γαλλία τον έχασε. Με μία νίκη που την πήραμε γιατί μας άξιζε κι όχι επειδή η Γαλλία στάθηκε άτυχη. Με μια γκολάρα των Ζαγοράκη-Χαριστέα. Με ένα ακόμη γκολ που "δεν πέρασε τη γραμμή" και δεν μέτρησε. Με ένα υπέροχο παιχνίδι από όλους τους παίχτες (ας μην σταθούμε στους 2-3 που υστέρησαν, δεν πειράζει, γιατί ο κοντός έτσι κι αλλοιώς δεν πρόσφερε ποτέ - έχει και το μυαλό του στο 44, και γιατί οι άλλοι δύο μπήκαν αλλαγή, και ο ένας δεν είχε ξαναπαίξει ενώ ο άλλος είχε παίξει υπέροχα τις προηγούμενες μέρες). Είχαμε και τυχερές στιγμές. Όμως η τύχη είναι με τους καλούς! Έτσι δεν λένε;
Κι έτσι "μπήκαμε στο μάτι" των Γάλλων, τους κλείσαμε το σπίτι, τους σκίσαμε τα δίχτυα και τον κ...λο!

ΑDIEU LES COPINS !!!
ΓΕΙΑ ΣΑΣ ...ΚΟΠΑΝΟΙ !!!

Ελλάς: Φονεύς γιγάντων

- Με την Ρωσία (που ήταν η "εύκολη") πήγαμε χάλια.
- Η Ισπανία ήταν δύσκολη και πήγαμε καλά.
- Η Πορτογαλία (τελικά καλύτερη από την Ισπανία) ήταν πολύ δύσκολη (και πρεμιέρα και γηπεδούχος) και πήγαμε ακόμη καλύτερα.
- Με τη Γαλλία (τη δυσκολότερη όλων) πήγαμε τέλεια! Καλύτερα από όλες τις προηγούμενες φορές!!!
Τελικά... Η Ελλάδα, όσο πιο δύσκολα της βάζεις... τόσο καλύτερη είναι!!!

Χάρηκα πάρα πολύ αυτή την νίκη της Εθνικής. Δεν είμαι οπαδός της Εθνικής μας. Είμαι Έλληνας και εκτός τον Θρύλο, αγαπώ πολύ άλλες Εθνικές μας ομάδες και ειδικά αυτή του στίβου. Με την Εθνική ποδοσφαίρου μας δεν τρελαίνομαι. Έχω μάλιστα πάρα πολλές ενστάσεις, που δεν είναι του παρόντος να αναλυθούν.
Όμως χτες, συγκινήθηκα. Γιατί μας άξιζε και τους άξιζε. Γιατί χτες η Εθνική μας έκανε ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ, έπαιξε ΤΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΓΩΝΑ στην ιστορία της. Και θα κάνει χρόνια να ξεπεράσει αυτό τον χτεσινό εαυτό της. Γιατί η Εθνική μας πια, όποια κι αν είναι η συνέχεια, έκανε αυτό που μπορούσε να κάνει (και μάλιστα ξεπέρασε και το όριο που της είχαμε θέσει) και δεν μπορεί να κάνει (ή δεν πειράζει αν δεν κάνει) περισσότερα.
Γιατί το 0-1 αυτό γράφτηκε ήδη ανεξίτηλα - και στην Ελληνική και στην Ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική Ιστορία!

Γιατί ο μικρός Δαβίδ έκλεισε το σπίτι του ηλίθιου Γολιάθ. Γιατί τώρα όλοι μας φοβούνται! Ποιους;;;; Εμάς!!! Γιατί τώρα αναλογίζονται… "μήπως θα'ταν καλύτερα να μην πετύχουμε τους Έλληνες στο δρόμο μας;"!
Γιατί αφού αποκλείσαμε το φαβορί… γινόμαστε εμείς αυτόματα ΦΑΒΟΡΙ !

Γιατί μας αξίζει και καλύτερη συνέχεια. Όχι μόνο σε αυτή τη διοργάνωση. Αλλά και τον Σεπτέμβρη στα προκριματικά του Mundial, αλλά και στην τελική φάση του 2006 στην Γερμανία.

Είναι τρελλός ο Γερμανός!!!

Γιατί τελικά, αυτή η χώρα έχει μεγάλη ανάγκη για ..."Εθνικές χαρές". Αυτή η χώρα έχει μεγάλη ανάγκη να χαμογελάσει και να νοιώσει εθνικά περήφανη. Επιτυχίες και νίκες της λείπουν πάρα πολύ τα τελευταία χρόνια. Ντροπές και αποτυχίες έχει μόνο (επί σειρά ετών) όχι μόνο στο αθλητικό αλλά και σε πολιτικό και διεθνές επίπεδο. Γιατί εδώ και πολλά χρόνια και μετά από πολλές στιγμές-γεγονότα (π.χ. Ίμια) που σκύψαμε το κεφάλι και νοιώσαμε εθνικά ντροπιασμένοι, έχουμε μεγάλη ανάγκη να νοιώσουμε εθνικά υπερήφανοι, να νικήσουμε, να φωνάξουμε, να τραγουδήσουμε, να βουρκώσουμε ακούγοντας τον εθνικό μας ύμνο, να φουσκώσει το στήθος μας με ένα γλυκό τρεμούλιασμα, να ανατριχιάσουμε, να πανηγυρίσουμε, να κλάψουμε από χαρά αγκαλιασμένοι και τυλιγμένοι με την γαλανόλευκη στους δρόμους μέχρι το πρωί!
Μας έχουν λείψει πολύ όλα αυτά! Και βρήκαμε αυτή τη μοναδική ευκαιρία και το κάναμε πανελλαδικά και παγκόσμια χτες το βράδυ! Ελπίζω να το κάνουμε και τα ξημερώματα της ερχόμενης Παρασκευής!

Σήκωσέ το, το γαμημένο! Δεν μπορώ, δεν μπορώ να περιμένω!
(αγνώστου... - το σύνθημα πρωτακούστηκε στον περσινό τελικό κυπέλλου 2003, ΠΑΟΚ-ΑΡΗΣ, αλλά παρέμεινε άγνωστο! Πασίγνωστο έγινε στη φιέστα του Ολυμπιακού για το 7ο συνεχόμενο πρωτάθλημα...)

Είχαμε να ξανανοιώσουμε έτσι από το 1987 και την ανάλογη επιτυχία της Εθνικής μας στο basket! (αν και στο μεταξύ είχαμε και σημαντικά μεγάλα χρυσά μετάλλια στις δύο τελευταίες Ολυμπιάδες, που δυστυχώς όμως προσπεράσαμε, παραβλέψαμε και αδικήσαμε, γιατί η άρση βαρών ή ο στίβος δεν μας "γαργαλάει" όπως το ποδόσφαιρο... δυστυχώς!).

Τρελλαίνομαι να βλέπω τους Γάλλους να "πατάνε τα μέχρι το πάτωμα μούτρα τους" και να ακούω τον τρελλάρα τον Χελάκη να περιγράφει έτσι!!! Κλείστε τον ήχο της τηλεόρασης (έστι κι αλλοιώς παπαριές περιγράφουν...). Ανοίξτε στο τέρμα το Γιώργαρο το Χελάκη!

Η Γαλλία χτες έχασε μετά από 21 συνεχόμενα παιχνίδια χωρίς ήττα!

Το πειρατικό κούρσεψε Πορτογαλία, Ισπανία, Γαλλία! Τι έχει η συνέχεια; Θα δούμε!

ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΓΕΙΑ ΣΟΥ !!!

Υ.Γ.1 Να σάς πω (εγώ, ο αμετανόητος γάβρος) ότι γουστάρω τον Ζαγοράκη;;; Να σάς πω ότι έδωσα συγχαρητήρια στον ηθοποιό τον Καραγκούνη; Να σάς πω ότι ακόμη και τον Buss-in-ass βλέπω με συμπαθητικό μάτι; Τέτοια πράγματα μπορεί να πάθεις από τις εθνικές επιτυχίες! Ένα πράγμα όμως δεν μπορώ να πάθω ακόμη: Να χωνέψω τον αχώνευτο "κάνω-δύο-απλωτά-βήματα-και-πέφτω" ψεύτη και υποκριτή κοντό!

Y.Γ.2 Τέτοιες και μεγαλύτερες δόξες και χαρές περιμένουμε και ελπίζουμε στους Ολυμπιακούς! Γίναμε που γίναμε ρεζίλι με τόσες αφορμές μέχρι σήμερα (κακές εγκαταστάσεις και οργανωτικότητα, τροφικές δηλητηριάσεις, ανοργανωσιά, καθυστερήσεις, σκάνδαλα, σπατάλες, ατυχήματα, έργα που δεν προλαβαίνουν να τελιεώσουν κλπ. κλπ.) και θα γίνουμε ρεζίλι ξανά διεθνώς όταν το μπάχαλο-πανηγύρι αρχίσει… Τουλάχιστον ας τα ξεπλύνουν οι αθλητές μας με τα χρυσά τους μετάλλια. Ας μας κάνουν να δακρύσουμε ξανά ο Πύρρος, ο Κάχι, η Θάνου, ο Κεντέρης, το μπάσκετ, ο Κακλαμανάκης….