Na het dieptepunt dat Do No Disturb betekende in de carrière van Dick Maas kon de Nederlandse regisseur met Down eigenlijk maar één kant op: omhoog. En tot op zekere hoogte neemt hij hier ook inderdaad revanche op zichzelf. Het uitgangspunt van De Lift is sterk genoeg om voor een tweede keer uit te werken en het ruimere budget waarmee deze Amerikaanse remake is gemaakt, zie je in ieder geval op het scherm terug. Ook bouwt Maas de spanning zorgvuldig op en bevat de film een redelijk aantal enge scènes, waaronder de uit De Lift bekende onthoofding, die hier heel goed werkt omdat er sprake is van een enkel vloeiend shot. Het visuele hoogtepunt van de film is de manier waarop een skater vanuit de levensgevaarlijke lift een beeldvullend raam wordt uitgeschoten, waarna hij honderden meters lager te pletter slaat. De manier waarop Maas en cameraman Marc Felperlaan dit in beeld brengen, is zeker spectaculair te noemen. Deze gebeurtenis vindt na ongeveer een uur plaats. Daarna begint de film problemen te vertonen. In de tweede helft van Down lijkt Maas te zijn vergeten dat hij bezig is met een amusante, goed gemaakte B-film. In plaats van het gaspedaal eens stevig in te drukken, blijven de acteurs maar uitleggen waar ze mee bezig zijn: aan het publiek, de andere personages en zichzelf. Vermoeiend. Het curieuze concept van de killende cabine hoeft helemaal niet wetenschappelijk onderbouwd te worden. Gebeurt toch. Tip: schrap twintig minuten aan dialoogscènes uit Down en je houdt een vermakelijke anderhalf uur over. De Amerikaanse cast, met onbekende helden als James Marshall en Naomi Watts en bekende bijrolacteurs als Dan Hedaya en Ron Perlman, slaat zich er professioneel doorheen. Ook door de typische humor van Maas, die dit keer iets heeft met zwangere vrouwen en in hun broek plassende mensen. Wat nog het meeste tegen Down werkt, is niet de vergelijking met zijn illustere en betere voorganger, maar met de eerste acte van Speed, waarin Jan de Bont in een klein half uur liet zien wat je allemaal met een lift kan doen. Zo nagelbijtend spannend wordt Down nooit.
PS Deze recensie is ook te vinden op de uitstekende Horrorcypher site van collega Ruben van Eijl (zie Link), die volgens horrorzine Schokkend Nieuws 'niet lui' is.
