Fat Girl
Catherine Breillat is zo'n regisseur die mede in de internationale arthousewereld is doorgebroken dankzij de aandacht die ze in de loop der jaren kreeg van het Filmfestival van Rotterdam. Ook Fat Girl ging daar in première en net als het geval was bij Romance zal de film de meningen verdelen. Dit keer gaat het niet om de seksuele odyssee van een volwassen vrouw, maar om de inwijding in de liefde (of wat daarvoor moet doorgaan) van twee puberzusjes, die met hun ouders op vakantie zijn aan de Franse zuidkust. De meisjes zijn typische tegenpolen: Elena is vijftien, dun, bloedmooi en gelooft iedere leugen die haar wordt verteld. Anaïs is twaalf, dik, lelijk, maar weet wel (min of meer) hoe de wereld in elkaar zit. Elena krijgt al snel verkering met een mooi weer prater, die haar zo snel mogelijk uit haar slipje probeert te krijgen. Ondertussen mag Anaïs vanuit het andere bed toekijken hoe haar zusje wordt ontmaagd. Net als in Romance gebruikt Breillat expliciete seks om haar punt te maken dat seks een mijnenveld is waarin makkelijk slachtoffers kunnen vallen en ook nu heeft het iets verwrongen en goedkoops. Toch werkt haar film als karakterstudie van twee tegengestelde persoonlijkheden, althans tot ze in het laatste kwartier een surrealistische truc uithaalt die doet denken aan het vroege werk van Francois Ozon, maar dan zonder knipoog. Ook al valt het in Rotterdam met de Moviezone Jongeren Award bekroonde Fat Girl uiteindelijk plat op haar gezicht, Catherine Breillat weet opnieuw de tongen los te maken.

Oene Kummer
Fat Girl van Catherine Breillat vanaf 28 maart in de bioscoop
Klik Hieronder Om Verder Te Gaan
Homepage
Recensie Amelie
Recensie Familie
Recensie Minoes
My Info:
Name: Oene Kummer
Email:
[email protected]
Hosted by www.Geocities.ws

1