|
|
|
Bij het zoeken naar een eigen beeldtaal laat ze zich drijven op het ritme van het schilderen.Waar ze uiteindelijk terecht komt blijft ook bij haar een gevoel van verwondering oproepen.De naïeve schilders in al hun kleurrijke eenvoud en spontaniteit hebben haar altijd nauw aan her hart gelegen . Het verlangen om te schilderen werd door de kennismaking met hun werk sterk aangewakkerd.De liefde voor het schilderen, het ritme van de handeling zijn voor haar de kern.Ze heeft geen verhaal, geen boodschap.De figuren in haar schilderijen stralen geen gevoelens uit, maar staren afwezig in het niets. Ze zijn slechts onderdelen van een compositie - poppen in een kast.Een zweem van melancholie hangt over de taferelen die momentopnamen lijken uit een stille, onwezenlijke wereld.
|
