Gisteren bij een postkantoor mijn post uit Nederland terug gestuurd, daar had ik 2 dagen mee gelopen, toch weer 300 gram haha.Veel gelopen, 34 km, maar het was echt een prachtige wandeling. Uren door een stokoud steeneikenbos gelopen en prachtige graanvelden wat net een zee van golven was met de wind. Het was zo rustig, zo vredig.
Op een Australi�r, Guy en een Braziliaans meisje na, die ik af en toe tegenkwam als ik even pauze hield of als ik ze weer voorbij liep als zij even zaten, heb ik alleen gelopen. Sereen, zo voelde het. Na 22 km kwam ik bij een herberg waarvan Myriam had gezegd dat het er echt verschrikkelijk was en aangezien de tips van Myriam tot nog toe heel waardevol waren, ben ik maar doorgelopen, 8 km verder. Onderweg heel vaak gestopt, want het was z� mooi! Op een bankje gelegen, schoenen uit en naar de lucht liggen staren waar het leek te sneeuwen van de pollen. Afijn, 30 km gelopen, helemaal geen herberg...toch maar verder naar Astorga dan, nog 'ns 4 km. Was echt versleten. Het was ook heel warm onderweg kreeg ik ook weer last van pijn onder mijn arm, bij mijn oksel, dat had ik al een paar keer gehad, dacht dat het van de naad van mijn t-shirt kwam. Toen het echt heel vervelend was, heb ik nog maar eens gekeken...shit helemaal kapot (mijn huid) van mijn beha. Uit dus dat ding! In de herberg op bed neergeplofd, schoenen uit en eerst een uur gewoon gelegen voordat ik ging douchen. Daarna voelde ik me weer een beetje mens. Even het stadje in. De kathedraal bekeken, het paleis, wat nu een museum is (ontwerp van Gaudi), en naar de supermarkt. Hmm... lekker, bruin brood, wat ham, sap, yoghurt en een colaatje. Op een bankje lekker opgedronken. Toen kwam ik Sebastiaan tegen, een Sloveen, die ik een paar dagen ervoor ook al had gezien in de herberg, en toen kwam ook Antonio eraan, de Braziliaanse kok, nou ja, bij wijze van spreken. Sebastiaan vroeg of we mee gingen een bakkie koffie drinken. Liep eerst een bakker in, haalde wat koekjes, daarna gingen we een cafetaria in, daar bestelde hij koffie, pakte alvast een schoteltje en deed daar de koekjes op. Ik moest zo lachen en die man achter de bar maar raar kijken! Kwamen langs een tandarts en daar stond iemand die ik ook al eens had gezien, of ik wilde vertalen, want hij had zo'n last van zijn kies. Ja hoor, waarom niet?! Toen terug naar de herberg. Broodje op en toen nog even achter internet. Gabrielle zat achter de pc en had de webcam aan, dus toen zat ik opeens 2000 km verder naar mijn kids en mannetje te kijken.
Vanmorgen om 6 uur droomde ik van Gregoriaanse muziek, die had ik in de kathedraal gehoord, maar het was geen droom, die muziek stond aan in de herberg. Leuke manier om wakker te worden. Had nog een half broodje in de koelkast als ontbijt. En nu, na een uurtje file lopen (nadeel als je vroeg weggaat) een bakkie koffie erbij. Kwam een knul tegen uit Michigan, Francisco, waar ik mee ben opgelopen. Later kwamen we Andros weer tegen. Bij Rabanal del camino toch maar doorgelopen tot Foncebad�n, dat was aardig klimmen in de hitte en er waren maar weinig bedden in de herberg, maar bij het tellen van de rij rugzakken (de herberg ging pas om 3 uur open) waren we nr. 24, 25 en 26. Een bed dus! Anders had ik nog eens 6 km verder gemoeten. Er waren geen bedden meer, maar wel nog matrasjes in de kerk op de grond, dus daar lig ik nu. Foncebad�n is een grote ru�ne, lijkt wel alsof er een bom is gevallen!
Oh en ik heb vandaag mijn tweede slang gezien!
woensdag 1 juni
Slecht geslapen, het was hard en koud op de vloer. Moest 's-nachts naar de wc en dat moest dus buiten, want de herberg zat op slot. Er was wel een prachtige sterrenhemel, zo ontzettend helder, maar het was ook h��l koud, dus gauw maar weer naar binnen. Er waren vrij laat nog 2 meisjes aangekomen en ��n ervan liep moeilijk, dus die mochten blijven maar moesten buiten in het voorportaal liggen. Veel snurkers ook, dus weinig en onrustig geslapen, om 6 uur werd er gerommeld en gingen er wekkers af. Vanaf half 7 ontbijt, had van de Duitse hospitalera creme gehad voor onder mijn armen en dat hielp wel, het is nu minder rauw. Na het ontbijt op pad. Het was weer h��l erg warm en veel klimmen. Was al snel bij het Cruz de ferro, waar ik mijn steen(tje) heb neergelegd. Vind het toch een mooi ritueel om alle balast wat je hebt meegedragen deze tocht (in je leven) af te doen. Heb weer met Cisco en Sandro gelopen en dat was leuk, soms heb ik echt behoefte om alleen te lopen en soms vind ik het gezelliger om gezelschap te hebben en dat is er dan altijd ook wel. Toen we bij Molinaseca kwamen, hebben we bij een fontein zo'n beetje een douche genomen. Eigenlijk is het gekkenwerk om met dit weer op het heetst van de dag nog buiten te lopen. Al vanaf zo'n beetje het begin zag ik Ponferrada om het dan weer een uur ofzo niet meer te zien door een berg. Het asfalt was gewoon aan het smelten en bleef aan het puntje van mijn stok hangen! Om half 4 waren we bij de herberg en die was pas om 3 uur opengegaan. Gelijk bij aankomst de rugzakken neergezet en met de voeten in de ijskoude fontein gaan zitten. Net als in Logrono, werden de mensen 2 aan 2 naar binnen gehaald en pas na 2 uur!! konden we naar binnen. Snel een douche en toen boodschappen gehaald. We besloten zelf te koken, pasta, sla en biefstuk. Het was h��rlijk. Ik heb trouwens vandaag ruim 4,5 liter water op. Cisco zei: "ik ga het bijhouden hoeveel jij drinkt". Maar ik moet ook h��l vaak plassen! Onderweg vaak gestopt. Voor mij toch de enige manier om op een fijne manier de 28 km uit te lopen.
