Heerlijk gegeten gisterenavond, maar het was nog moeilijk om een restaurantje te vinden dat open was op maandag. We zijn terechtgekomen in een Spaans barretje waar we heerlijke tapas hebben gegeten. Lag al om 9 uur te slapen en heb redelijk goed geslapen. Het was alleen snikheet op die zaal en er waren een hoop verkouden mensen. Iedere keer deed ik het raam open om even te luchten (het stonk er ook enorm naar zweet en spierenmiddel, zoals Reflex), maar iedere keer als ik even wegging was dat weer dicht. Werd om 12 uur helemaal nat van het zweet wakker. Weer het raam opengezet. Was echt zo'n welles, nietes spelletje! Werd om 6 uur wakker en heb nog even liggen doezelen. Had een croissantje gekocht voor het ontbijt samen met een bakje thee en een pakje sap. Om kwart over 7 vertrokken. Het is erg koud en het begon weer te regenen. Na een flinke steile klim werd het weer redelijk vlak. Zit nu in Azofra, 6 km verder en was natuurlijk weer helemaal nat geregend (broek) omdat ik te laat was met mijn regenbroek. Dus heb net even droge kleren aangedaan. Ik had een t-shirt aan met korte mouwen en heb een hemdje aangedaan en een t-shirt met lange mouwen, maar ik bleef het koud houden. Het regende nog steeds en er was een gemene, koude wind. Na een kwartier ofzo voelde ik een nieuwe blaar opkomen, maar ik kon nergens stoppen om het af te plakken in de regen, dus ik moest ermee door blijven lopen, maar ik was in een goede bui en ben lekker zingend in de regen stevig doorgelopen. In de regen lopen vind ik op zich niet zo'n probleem, heb in Nederland het laatste half jaar niet veel anders gedaan, maar het lastige is dat het pad zo'n enorme blubberzooi wordt. Na ongeveer 2 uur kwam ik in het volgende dorp (kan gelukkig met dit weer van dorp naar dorp lopen), en toen ik mijn jas uitdeed, bleek deze dus niet meer waterdicht. Had hem nog gewassen in Nederland met speciaal spul (dat ook nog eens heel duur was), zodat hij gegarandeerd waterdicht zou blijven, maar dat was dus niet het geval en ook mijn regenbroek is niet waterdicht. Was tot mijn onderbroek en bh nat. Maar weer een droog t-shirt aangedaan en mijn fleece trui (een droge broek had ik niet meer) en droge sokken na het afplakken van mijn blaar. Na een klein beetje te zijn opgewarmd was het gelukkig ondertussen buiten droog geworden. Zat al te denken om mijn handschoenen en sjaal terug te sturen naar Nederland, maar was nu heel erg blij mee. Mijn vingers waren gewoon verstijfd van de kou en ik kreeg in eerste instantie mijn handschoenen niet eens aan. Na weer een uur zit ik nu in Santa domingo de la Calzada, maar ik denk erover om door te lopen tot de volgende herberg.
Nog even een vies praatje Ik moest een paar dagen geleden heel erg plassen, maar ik was net een dorp ingelopen dus kon niet in de berm gaan zitten. Natuurlijk was de herberg een heel eind het dorp in en kwam ik geen barretje tegen. Toen ik eindelijk in de herberg aankwam stond ik op klappen. Vroeg aan de hospitalero of ik door mocht lopen naar het toilet, maar nee moest eerst inschrijven en betalen, en er waren er nog 2 voor me! Okee, knijpen dan maar. Afijn, EINDELIJK kon ik naar de wc. Rugzak neergeploft en aaahhhh.... maar wat voel ik nou?? oeps...het deksel zat nog dicht!! Gisteren zat er iets van 12 of 15 ofzo km tussen het ene dorp en het andere dorp. Urenlang door de wijngaarden en ik moest op een gegeven moment toch echt een grote boodschap doen. Nou ja, wat moet, dat moet, heb tenslotte niet voor niets wc-papier bij me, dus ik een klein zijpaadje ingelopen en hup broek omlaag. Toen ik klaar was, liep ik weer verder en toen ik de bocht door was en terugkeek zag ik dat op een paar meter afstand wat mensen aan het rusten waren!!...weet nu nog niet of ze me hebben gehoord!
Ben toch maar doorgelopen na het eten omdat ik had gehoord dat er in Granon een hele speciale herberg is. Gelukkig bleef het droog, maar er was wel veel koude wind. De herberg is in een oude kerk en we slapen met matjes op de grond. Er wordt gezamenlijk gegeten en ik werd ontzettend vriendelijk verwelkomd. Echt fijn op die manier!
Al mijn spullen zijn nat. Al m'n kleding in mijn rugzak (wat nog niet nat was!) is vochtig en mijn jas, sokken, alles is nat of vochtig. Weer 29 km gelopen. Het zijn er nu nog ongeveer 560 en dat kinkt z� anders dan 800!. Heb er nu ook een kwart opzitten....grappig idee!
Wat een verademing was die herberg zeg. Na het massatoerisme van Logrono en Najera. Ik was blij dat ik was doorgelopen al voel ik de moeheid nog steeds in mijn benen. Er werd samen gegeten in de herberg en daarna was er een gezamenlijke meditatie (gebed) en daarbij werden alle namen opgenoemd van alle pelgrims die de afgelopen weken in deze herberg hadden geslapen en nu nog onderweg waren. Ook onze namen werden opgeschreven. Het was er wel erg koud en ik heb een trui geleend van iemand, omdat al mijn kleren nog nat waren. Er werd voor ons gekookt en er werd ook gezamenlijk ontbeten vanmorgen. En dat alles was nog "donativo" ook. Er stond een blik en daar kon je in stoppen wat je kon missen of eruit halen als je nodig had. Heel bijzonder en dat was ook wel een beetje hoe ik had gehoopt dat het zou zijn. Was ook pas om 10 voor 7 wakker, dat is hier uitslapen! Nu een uur onderweg en even lekker een bakkie. Negen uur en er zitten al mensen aan de bar aan de wijn. Op naar het volgende dorp.
3 uur: Zit nu in Tosantos. Heerlijke lange pauze gehouden in Belorado. Schattig dorpje met een heel leuk pleintje. Lekker broodje gegeten. Ik kwam daar de 3 Spanjaarden weer tegen uit Santander. Toch maar verder gelopen op de gok, want deze refugio heeft maar 20 slaapplaatsen en een groepje Italianen werd net al doorgestuurd naar het volgende dorp, 8 km verderop (wel 2 uur lopen!)
Hier wordt weer gezamenlijk gegeten en ontbeten. Dat is vanuit een parochie ofzo, het is ook de dominee, die de boel beheert met behulp van vrijwilligers.
Weer wat spullen gewassen maar ik moet eerlijk zeggen, dat je daar wel makkelijker in wordt. Als het nog niet echt stinkt, dan kan het nog een dag, behalve als het echt mooi weer is en je zeker weet dat alles ook droogt. Ik kwam ook net de 3 broers uit Quebec weer tegen, zij kregen de laatste bedden. Ook de 2 Nederlandse vrouwen slapen hier. Soms zo raar, dan zie je iemand dagenlang niet meer, omdat ze veel verder zijn gelopen en dan "haal" je ze toch weer in. Het is vandaag heerlijk weer, vanaf vanmorgen vroeg in het zonnetje gelopen, maar wel een fris windje. Er is een Canadese man en die maakt allerlei foto's van slakken, van die echte escargot slakken, want die kennen ze niet in Canada. Liep vandaag langs een besneeuwde bergketen, Sierra de la demanda, was toch wel blij dat ik daar niet langs hoef.
