IndianenNoordAmerika

Terwijl de grote geest heerst over de hele schepping, zo wordt volgens de Indianen de dagelijkse gang van zaken in de wereld bestuurd door machtige Goden en natuurhelden , die de wereld van chaos bevrijdden en de mensen voorwerpen en vaardigheden gaven om te overleven.
Het ontstaan van de sterren en planeten , de seizoenen,
de dood , het vuur en de mais , worden veelvuldig
toegechreven aan goddelijke of bovenmenlijke wezens zoals
de coyote in het Noordwesten van Amerika.
Deze cultuurhelden kunnen ook boosaardig zijn.
Mythen over het ontstaan en ordening van het leven komen in heel Noordamerika voor, vaak opgenomen in andere mythen.
Sommige volkeren vertellen van de willekeur waarmee de sterren door een cultuurheld of bedreiger zijn uitgestrooid, terwijl anderen vertellen dat het zorgvuldig en systematisch werd geordend.
De Pawnee , vertellen hoe Tirawa elk hemellichaam een plaats toewees en een deel van zijn macht gaf.
Shakuru (zon) moest in het Oosten gaan wonen , waar hij elke dag opkomt om licht en warmte te geven .
Path (maan) ging naar het Westen om s'avonds licht te geven.
Zo werd ook een plaats toegewezen aan de morgenster, de avondster, een ster van de dood en de vier sterren die de hemel omhooghouden.

De spin speelt vaak een belangrijke rol bij het scheppen van de wereld en kan ook een cultuurheld zijn, zoals in de Cherokee-myhte , over de diefstal van het vuur. Oorspronkelijk was er gen vuur, maar de dondergod trof de voet van een esdoorn op een eiland met bliksem , zodat de boom vlam vatte. Waterspin spon een draad in de vorm van een schaaltje dat zij op haar rug vastmaakte. Zij stak over naar de boom en deed ��n gloeiend kooltje in haar schaaltje en nam dit mee voor alle andere schepselen.

De meeste verhalen over de oorsprong van de dood accepteren de logica dat de ruimte op aarde beperkt is , en dat de dood ruimte schept voor nieuw leven.
Er zijn weinig mythen over het hiernamaals , omdat Indianen doorgaans meer bezig zijn met de huidige wereld dan met de volgende. In het algemeen wordt het hiernamaals beschouwd als een plaats die veel lijkt op deze wereld, alleen wordt er meer gejaagd. Het beste voorbeeld hiervan zijn de eeuwige jachtvelden, van de volken van de prairies.
Indianen geloven dat de natuurkrachten worden bestuurd door natuurgoden en geesten aan wie de diverse vermogens van de grote geest zijn overgedragen , tot hen behoren de zon , de aarde, zomer, winter , regen , bliksem en de vier windstreken.
Een van de machtigste krachten is de donder.
Veel prairievolken denken in termen van geesten als aarde,vuur, water of lucht.
De volken van de bosgebieden verdelen hun goden en geesten in die welke boven de aarde en het water wonen , zoals de dondervogel , en de gene die er onder wonen , de onderwereld- geesten , met aan het hoofd draakachtige goden die gewoonlijk worden voorgesteld als panters of gehoornde slangen , ze worden doorgaans als boosaardig beschouwd.
Ook de goden van de Pueblo volken vallen uiteen in twee groepen, natuurgoden en Kachina's (vooroudergeesten) , die als bemiddelaars optreden tussen mensen en goden