|
วันจันทร์ก็จะมี
AU GAME แล้วล่ะ ช่วงนี้ก็ซ้อมทุกวันเลย แต่ก็สนุกดีน่ะ ถ้าเราจะทำให้มันสนุกมันก็สนุกดีเหมือนกัน
พรุ่งนี้ก็กะจะไปช่วยพี่ ๆ เขาทำของเตรียมเชียร์ แต่ตอนเช้าก็ต้องไปทำรายงานคอมก่อน
แล้วก็เรียนคอมตอนบ่ายเพราะอาจารย์เขา make up class ก็ต้องไปเรียนก็คงได้ช่วยพี่เขาตอนเย็น
ๆ ล่ะมั้ง
ตอนนี้รายงานเริ่มเยอะแล้วแฮะ
แต่ยังไม่ได้สะสางซักกะรายงาน เอาแต่หมกไปหมกมาจนจะเดินไม่ไหวอยู่แล้วเนี่ย
หางหนักเชียว แถมรายงานแลบฟิสิกส์ที่ต้องส่งทุกคาบก็ยังไม่ได้เขียนซักกะรายงาน
โอะ โอ
เวลาที่หมักหมมงานมาก
ๆ เนี่ยแล้วจะรู้สึกแปลก ๆ แฮะ เราจะรู้สึกแบบว่าเครียด ๆ แล้วก็เหมือนมีอะไรค้างคาใจอยู่
(จริง ๆ แล้วแทบจะทับหัวตายเลยล่ะ) ทั้งที่เมื่อก่อนก็ไม่เป็นเลยน่ะ
อย่างตอนอยู่เอซีซีปีหนึ่งใช่ม้า การบ้านอาจารย์สั่งวันนี้ก็เสร็จวันนี้
ถึงแม้จะต้องส่งอาทิตย์หน้าก็ตาม พอขึ้นปีสองก็เริ่มทำมันซะคืนก่อนส่ง
พอปีสามก็ทำมันซะตอนเช้าก่อนเรียนนั่นแหล่ะ ดูดิ วิวัฒนาการของคนเรา
ยิ่งโตขึ้นพฤตกรรมยิ่งแย่ลง
อาจจะเป็นเพราะเราเริ่มทำตัวตามสบายขึ้น
(แต่รู้สึกจะมากไปหน่อยแฮะ) ไม่ค่อยซีเรียสกับการเรียน แล้วก็เริ่มขี้เกียจมากขึ้น
แล้วอีกอย่างหนึ่งที่นุ่นว่าก็มีผลเหมือนกันน่ะ ก็รู้สึกว่ามันเหนื่อยมากขึ้น
ๆ ทุกปี ตอนปีหนึ่งนี่ก็จะไม่รู้สึกว่ามันเหนื่อยน่ะ อาจจะมีง่วงบ้าง
แต่พอโตขึ้น ๆ กลับบ้านไปนี่แทบไม่อยากทำอะไรเลย อยากนอนอย่างเดียว
แล้วยิ่งตอนกลับจากประชุมเชียร์น่ะ กลับบ้านนี่ไปนั่งเฉย ๆ แล้วเหม่อ
ๆ แบบเบลอ ๆ เลยล่ะ หากจะว่าไปแล้วก็เหมือนอาม่าแก่ ๆ ที่ไม่มีแรงจะทำอะไรแล้ว
ยัง!!!!
แต่คิดว่าพอจบเอยูเกมส์ก็คงจะรีบกลับบ้านขึ้น
แล้วก็มาอ่านหนังสือทำการบ้าน (ถ้าได้ทำน่ะ) จะได้ได้เกรดดี ๆ หน่อย
เพราะตอนนี้ท่าทางจะรุ่ง(ริ่ง)มาก.
|