7 กันยายน 2544
 

 

   

YESTERDAY

TOMORROW

HOME

วันจันทร์ก็จะมี AU GAME แล้วล่ะ ช่วงนี้ก็ซ้อมทุกวันเลย แต่ก็สนุกดีน่ะ ถ้าเราจะทำให้มันสนุกมันก็สนุกดีเหมือนกัน พรุ่งนี้ก็กะจะไปช่วยพี่ ๆ เขาทำของเตรียมเชียร์ แต่ตอนเช้าก็ต้องไปทำรายงานคอมก่อน แล้วก็เรียนคอมตอนบ่ายเพราะอาจารย์เขา make up class ก็ต้องไปเรียนก็คงได้ช่วยพี่เขาตอนเย็น ๆ ล่ะมั้ง

ตอนนี้รายงานเริ่มเยอะแล้วแฮะ แต่ยังไม่ได้สะสางซักกะรายงาน เอาแต่หมกไปหมกมาจนจะเดินไม่ไหวอยู่แล้วเนี่ย หางหนักเชียว แถมรายงานแลบฟิสิกส์ที่ต้องส่งทุกคาบก็ยังไม่ได้เขียนซักกะรายงาน โอะ โอ

เวลาที่หมักหมมงานมาก ๆ เนี่ยแล้วจะรู้สึกแปลก ๆ แฮะ เราจะรู้สึกแบบว่าเครียด ๆ แล้วก็เหมือนมีอะไรค้างคาใจอยู่ (จริง ๆ แล้วแทบจะทับหัวตายเลยล่ะ) ทั้งที่เมื่อก่อนก็ไม่เป็นเลยน่ะ อย่างตอนอยู่เอซีซีปีหนึ่งใช่ม้า การบ้านอาจารย์สั่งวันนี้ก็เสร็จวันนี้ ถึงแม้จะต้องส่งอาทิตย์หน้าก็ตาม พอขึ้นปีสองก็เริ่มทำมันซะคืนก่อนส่ง พอปีสามก็ทำมันซะตอนเช้าก่อนเรียนนั่นแหล่ะ ดูดิ วิวัฒนาการของคนเรา ยิ่งโตขึ้นพฤตกรรมยิ่งแย่ลง

อาจจะเป็นเพราะเราเริ่มทำตัวตามสบายขึ้น (แต่รู้สึกจะมากไปหน่อยแฮะ) ไม่ค่อยซีเรียสกับการเรียน แล้วก็เริ่มขี้เกียจมากขึ้น แล้วอีกอย่างหนึ่งที่นุ่นว่าก็มีผลเหมือนกันน่ะ ก็รู้สึกว่ามันเหนื่อยมากขึ้น ๆ ทุกปี ตอนปีหนึ่งนี่ก็จะไม่รู้สึกว่ามันเหนื่อยน่ะ อาจจะมีง่วงบ้าง แต่พอโตขึ้น ๆ กลับบ้านไปนี่แทบไม่อยากทำอะไรเลย อยากนอนอย่างเดียว แล้วยิ่งตอนกลับจากประชุมเชียร์น่ะ กลับบ้านนี่ไปนั่งเฉย ๆ แล้วเหม่อ ๆ แบบเบลอ ๆ เลยล่ะ หากจะว่าไปแล้วก็เหมือนอาม่าแก่ ๆ ที่ไม่มีแรงจะทำอะไรแล้ว ยัง!!!!

แต่คิดว่าพอจบเอยูเกมส์ก็คงจะรีบกลับบ้านขึ้น แล้วก็มาอ่านหนังสือทำการบ้าน (ถ้าได้ทำน่ะ) จะได้ได้เกรดดี ๆ หน่อย เพราะตอนนี้ท่าทางจะรุ่ง(ริ่ง)มาก.

Ver 1

Ver 2

   
1
Hosted by www.Geocities.ws

1