| 'Ik heb trouwens foto�s, 2 foto�s van papa gezien op Skanders telefoon; papa ziet er goed uit, eigenlijk heel gewoon, gewoon papa, hij zag eruit als in m�n droom die ik had voor ik naar Pakistan ging; goed. Dus dat is wel fijn... :)' |
| 'Ik heb vandaag ook met papa gepraat door de telefoon even. Ik was echt zenuwachtig. Hij klonk wel goed. Hij klonk wel gewoon, als papa... Hij vroeg hoe het ging, en over dat m�n reis lang duurde, hij vroeg hoe �t ging met Dries, Selma en Jasmijn en mama. Ik zei goed, heel veel groetjes. Verder zeiden we niet veel meer, ik gaf Skander weer. Het was eigenlijk wel normaal, maarja ik wist niet wat ik moest zeggen, en papa ook niet echt denk ik. Ik deed m�n best om niet te gaan huilen.' |
| 'Skander en ik gingen om 8 uur/half 9 weg met de riksja en ik was echt heel zenuwachtig. Een paar maanden geleden was het zo ver weg, nu kwam het steeds dichterbij. Nu kwam het echt dichtbij. We kwamen bij de gevangenis aan. Daar stond buiten al een rij. Toen we daar buiten nog stonden, zag ik busjes weggaan en aankomen met allemaal gevangenen erin. Precies zoals Skander �t al had geschreven. Met tralies, en door die tralies zag je allemaal handen en vingertoppen. Na heel lang wachten, konden we dan eindelijk weg. We liepen met ��n van die politiemannen mee. Ik moest even een hokje binnen, daar werd ik even kort gefouilleerd door een vrouw. Farooq en Skander kregen een stempel op hun hand. Ik niet, waarom weet ik niet. We zijn nog een paar deuren door en ruimtes in en uit geweest geloof ik. Uiteindelijk gingen we een hoek om naar links. Een klein stukje doorlopen en daar voor je zag je tralies. Ik keek erdoorheen. Ik zocht. Toen zag ik papa. Ik schrok een beetje als eerst. Ik had nog niet goed door dat we er waren en dat ik papa toch wel achter tralies zou zien. Papa had me waarschijnlijk al eerder aan zien lopen. Ik zag papa en voelde me super. Maar ook vond ik het heel erg en heel moeilijk hem achter tralies te zien. Hij zag er goed uit. Hij zag er echt heel goed en gezond uit. Ik wilde hem omhelzen. Ik wilde dat papa me vasthield. Ik wilde papa�s hamd vasthouden. Ik legde m�n handen tegen de tralies aan. Ik deed m�n vingertopjes door de hele kleine gaatjes van de tralies. Ik raakte papa�s hand aan. En toen kon ik niet meer. Ik moest huilen. Ik was echt ongelooflijk blij papa weer te zien. Papa moest ook huilen. Papa had geteld hoe lang hij mij niet gezien had, 43 maanden en de dagen wist hij ook. Drie jaar geloof ik en hij zei nog 3 maanden voor hij wegging dat hij me gezien had. Skander troostte me. Ik wist echt helemaal niet wat ik moest zeggen. Selma�s brief had ik meegenomen. Skander rolde de brief op, heel klein, zodat het door de tralie paste. Ik heb niet heel veel met papa gepraat. Die kauwgomdingetjes die we op Schiphol gekocht hadden, had ik aan Skander gegeven. Skander gaf er eentje aan papa, opgerold door de tralie heen... Hij vertelde hoe �t moest; gewoon op je tong leggen en verder niks. Het was op z�n gehemelte gekomen. Papa moest lachen, �t was heel sterk. Het deed me goed papa te zien lachen. Verder niet veel gezegd meer. Nog wat over rechter enzo, Skander. Ik denk na een kwartier ofzo dat we weer weggingen. We zeiden doei en gingen weg. Ik zwaaide. Later keek ik nog even om. Papa keek nog. Ik ben echt blij. Ik ben echt ongelooflijk blij dat ik papa heb gezien. Ik heb het gevoel dat ik het gevonden heb. Echt. En dat had ik nooit verwacht. Ik had het gehoopt, maar niet verwacht. Ik heb papa gewoon gemist de afgelopen jaren. Als papa terugkomt naar Nederland, wil ik ook echt vaak naar papa toe. Ik ben echt blij. Toen we thuis waren, moest ik weer huilen. Poepo troostte me. Oma kwam ook. Ze kwam naast me zitten en hield me vast. Ze hield m�n hand vast. Ze moest ook huilen, en poepo moest ook huilen. Het was echt een supergevoel. Ik was zo verdrietig, maar ook zo blij. Het voelde zo fijn dat oma bij me was. En zusjes van papa. Al een tijd geleden in Nederland heb ik eens een droom gehad. Dat ik in Pakistan was en op de grond zat tussen familie. Een man zat naast me met een arm om heen. En ik had een gevoel van dit is mijn familie. Vandaag was het misschien niet precies zo. Maar dat gevoel, dat gevoel was er wel. Heerlijk. Ik ben echt gelukkig.' |
| Gevonden onderweg na jaren wachten trillend nu komt het �cht dichtbij de tralies ik ben er ik kijk erdoorheen ik zoek naar wat ik zo heb gemist daar is hij papa eindelijk ik wil hem omhelzen vasthouden een vingertopje raak ik aan woorden weg een vloed van tranen zo erg moeilijk zo gewoon zo�n geluk ik heb het ik leef |