| In de loop van de tijd heb ik een aantal dingen verzameld die verwijzen naar Maartje. Om te beginnen heb ik alles bewaard wat met haar te maken had uit het ziekenhuis en de periode daarna, varierend van de telefoonrekening tot de brochure trisomie-18 en trisomie-13 van de Federatie van Ouderverenigingen.. Ik heb alles in een grote houten kist gedaan, die ik had gevonden tijdens mijn zwangerschap en die me uitstekend geschikt had geleken om speelgoed in op te bergen. Hoewel ik niet zo van roze houd, is de doos toch rozig geworen omdat dat op de een of andere manier toch de kleur is die bij haar hoort. Andries heeft van een condoleancekaart die hij mooi vond de roos ingescand en die heb ik op de doos geplakt en het geheel gelakt. Nu staat hij beschermd tegen stof en licht door een doek en hoog weggezet tegen de grijpgrage vingertjes van Wouter en Lineke op de linnenkast. Op deze pagina laat ik wat zien uit de doos en wat andere Maartjedingetjes. |
 |
 |
 |
|
| Deze armband draag ik altijd. Op de middelste graveerplaat staat Maartje, met op de achterzijde haar data. Op een van de andere plaatjes heb ik mijn telefoonnummer laten zetten en de oogjes zijn goed dichtgesoldeerd. Het schakelarmbandje heb ik van mijn moeder geerfd. |
 |
 |
| Maartje's naam als hangertje geschreven op een rijstkorrel. In de eerste instantie omdat ik het 'gewoon lief' vind, haar naam op zo'n 'kiempje', maar de idee erachter is afkomstig uit het Verre Oosten. Het brengt geluk en voorspoed, je naam op een rijstkorrel te zetten. Ook een oude Afrikaanse stam maakte vroeger gebruik van dit symbool. Deze stam geloofde dat rijst het symbool |
| was van je 'eeuwige zelf' en wanneer je je naam op een rijstkorrel schreef, zou je geest door de wereld kunnen reizen. Je naam hoort bij je, je luistert ernaar en je hoort hem graag, zei deze stam. |
 |
| Dit is de doos waar ik al Maartje's spullen in bewaar. Condoleancekaartjes, telefoonrekeningen, een mooie kaars met het plaatje van het geboortekaartje erop, het kleedje waarop haar mandje stond toen ze was opgebaard, de geboortelap die mijn moeder nog voor haar heeft gemaakt, de plakkers van de hartmonitor, mutsje, sokjes, lakentje waarin ze is gestorven, foto's, tapeje met de hartslag, alles, alles. .. Hij sluit dan ook niet meer. Toen we op een dag even uit huis moesten vluchten in verband met ontploffingsgevaar van een bedrijf in de buurt, nam ik deze doos ook mee. |
 |
| Dit is het lakentje waarop Maartje haar laatste dag in de couveuse heeft gelegen en waarin ze ook is gestorven. Uiteraard heb ik het nooit gewassen. Het is per ongeluk met de begrafenisonderneemster meegekomen toen ze Maartje ophaalde. |
 |
 |