Vissen
Amerikaanse (plattelands-) cultuur (II)
Links:
Begin pagina
Combine Demolition Derby
Experiment van de dag:
Huis-gemaakte elk-worstjes

Wat is het:
Een elk is een soort hert. Het is iets tussen een eland en een hert in

Resultaat:
De worstjes zijn erg heet (pepers), maar het is wel lekker.
Zaterdag 11 juni,

Het is een kort nachtje. 's Ochtends om 6 uur staat Brian al weer voor de deur. We pikken de rest op en besluiten uiteindelijk om maar met 2 auto's te gaan, want anders passen alle spullen niet.
We gaan naar Elk river, dat is zo'n 1 1/2 uur rijden. Het is de andere kant op dan gisteren, dus ik zie nog wat meer van de omgeving. Het eerste deel bestaat weer uit leuke groene heuveltjes. Daarna wordt het landschap wat bochtiger. We komen door kleine dorpjes met minder dan 100 inwoners. Degenen die al wakker zijn, groeten ons.

Onderweg stoppen we om een bordje te maken met daarop de richting die we uitgaan. De telefoon werkt hier niet en dan zo kan de rest ons straks vinden. Ik twijfel of het werkt, maar het blijkt te werken. Een uurtje later vindt de rest ons.

Taw en ik zijn de enige die nog nooit gevist hebben, tenminste in vergelijking met de anderen. Ik krijg een korte uitleg over hoe ik de lijn in het water moet gooien en dan doe ik de rest versteld staan door de lijn ver het water in gooien. Het was duidelijk beginners-geluk, want de keren er na, komt de dobber of achter me op de weg of vlak voor me in het water. Gelukkig ziet niet iedereen dat.

Ondanks dat Taw niet eerder gevist heeft, is hij degene die de meeste vis vangt. Bij mij willen ze niet bijten, maar dat komt misschien ook wel omdat ik niet met wormen vis. Duch doet voor mij een worm aan de haak, maar het helpt niet.
Ik heb er eigenlijk niet zo veel zin (meer) in, maar na de enthousiaste uitleg en de hulp van de mannen, voel ik me verplicht om door te vissen.
Alison komt me even gezelschap houden, maar gaat dan naar de pier. Na een tijdje ga ik daar ook maar heen. Ik gooi mijn hengel nog een keer in het water en dan heb ik beet!! Met een beetje hulp haal ik de vis binnen. Even een foto maken. Gelukkig haalt Brian de vis van de haak, want daar heb ik niet zo'n zin in. De vis is te klein om te eten, dus hij wordt terug gezet.
Onder het mom van op het hoogtepunt stoppen, leg ik de hengel aan de kant. Ik klets nog wat met Alison en Alex, een vriend van Taw.

Een paar mensen van kantoor hebben hun kinderen mee. Die worden moe en zij besluiten om maar naar huis te gaan. Ik blijf achter met de mannen. Zij vissen nog even en ik houd ze gezelschap.
Het is lunch-tijd en we besluiten op zoek te gaan naar een barbeque-plaats. Omdat het vrij-vissen is (zonder vergunning), is het rond het meer druk. We rijden een stukje terug, maar we vinden geen barbeque-plaatsen. Eigenlijk is iedereen moe en we besluiten om maar terug naar huis te gaan en om dan thuis te barbequen.

Een van de jongens heeft zelf-gemaakte elk-worst mee. Dat moet natuurlijk wel even geproefd worden. Het is best lekker, maar erg heet. Als ik halverwege ben, heb ik geen gevoel meer in mijn tong en lippen. Met veel water lukt het me om het worstje helemaal op te eten. Ik denk dat ze niet door hebben dat het zo veel moeite kost om de worst op te eten, maar dan kijken ze me allemaal bezorgd aan. Ik heb een knal-rode kop en ze denken dat ik ziek ben. Als ik zeg dat ik het alleen warm, moeten ze lachen en zetten ze alle deuren open. Een beetje overdreven, maar aardig bedoelt.

Na het eten kijken we 2 films, maar niemand kan de ogen openhouden. Na de tukjes voelen we ons beter en we besluiten om 's avonds nog maar even uit te gaan. Dan komt de tweede cultuurschok. Het blijkt dat veel mensen spelletjes in de bar spelen, nou dat is nog niet zo vreemd. Wat mij het meest verbaasde was de muziek. Het was een soort country-muziek en iedereen was er op aan het "swing-dansen", een soort jive maar dan anders. Ik had niet verwacht dat men dat nu nog zou dansen, tenminste niet mensen van mijn leeftijd.

Met een aantal vrienden van Duch speel ik "Shuffle-board", een mix van sjoelen en curling. Het is best grappig en ik heb een aantal leuke gesprekken. Om 2 uur gaan de lichten aan en gaat iedereen naar huis. Het is tijd om te slapen.
Hosted by www.Geocities.ws

1