Vrijdag 10 juni
Marcy had me van de week al gevraagd of ik mee ging naar een "combine demolition derby", een wedstrijd waar grote traktoren elkaar in de prak rijden. Aan de ene kant leek het me wel leuk, maar ik zag er wat tegen op om met haar en haar vriendinnen er heen te gaan. Ik houd een beetje een slag om de arm en zeg dat als ik niet op tijd thuis ben, ze niet op mij hoeft te wachten.
Omdat Joe ziek is, gaat Brian met mij mee het veld in. Er zijn wat problemen met de geo-elektrische metingen. Het blijkt dat wanneer we een meting over nieuw doen, er hele andere waarden gemeten worden en dat is niet goed. Het moet elke keer min of meer hetzelfde zijn.
Na wat geprobeer komen we er achter dat de katrollen waar de stroomdraden omheen zetten een elektro-magnetisch veld veroorzaken en dat veld beinvloedt de metingen erg.
Tijdens het veldwerk vertel ik Brian over de demolition derby. Hij is direct enthousiast en vind dat ik er heen moet om wat Amerikaanse cultuur te proeven. Hij is er nog nooit geweest, maar het schijnt een hele happening te zijn, waar iedereen uit de buurt (en dat is in Amerika een ruim begrip) heen gaat.
Na nog wat getwijfel lukt het hen om mij over te halen. Om kwart over 4 staan Brian en Duch bij mij voor de deur. De wedstrijd begint pas om half 7, maar het is zo'n 2 uur rijden (in de buurt is een ruim begrip).
De muziek gaat aan, de raampjes open en rijden maar. Na zo'n 45 min veranderen de leuke groene heuveltjes in een dorre uitgestrekte vlakte, de bad-lands van Washington. We rijden en rijden maar en het uitzicht is ontzettend eentonig, zo ver je kijkt zie je een dorre vlakte. Het schijnt dat dit nog uren doorgaat.
Hoe dichter we bij Lind komen, hoe drukker het wordt. Er komen steeds meer gammele trucks op de weg en een deel van de chauffeurs is duidelijk dronken.
Vanuit het niets doemt opeens een parkeerterrein op met daarachter een arena.
We zijn iets te laat, dus de eerste ronde is al begonnen en de tribunes zijn vol. We lopen door naar het bar-gedeelte. Omdat hier alcohol geschonken wordt, mogen alleen mensen ouder dan 21 jaar naar binnen en is er nog plaats op de tribune. Het gedeelte is afgeschermd met een groot hek en iedereen die naar binnen gaat wordt gecontroleerd. Gelukkig accepteren ze mijn ov-jaarkaart, want ik heb mijn paspoort thuis laten liggen. Ik ben nog niet helemaal gewend aan het feit dat je je altijd moet identificeren als je ergens naar binnen wil, waar alcohol geschonken wordt.
Na een stuk of wat "excuse-me's" hebben we een plekje op de tribune. Naast mij zit een cow-boy echtpaar en voor en achter mij ook. Ik had niet verwacht dat nog zoveel mensen zich zo zouden kleden. Ik ben niet de enige met een cultuurschook, Duch en Brian kijken hun ogen ook uit.
In de arena gaan 7 combines elkaar te lijf. Het lijkt op het programma waar robots elkaar kapot maken, maar dan in het groot. Het is best indrukwekkend om te zien.
verder
|
