| Een auto!! |
| Links: |
 |
| Moscow, 24 juni Het is gelukt! We hebben een auto!!! Voor degene die het iets zegt: het is een Oldsmobile cierra uit 1989. Voor degene die het niets zegt: het is een zilverkleurige auto. Deze week besloten Kristiaan en ik om actiever naar een auto te zoeken. Iedere week komt er op woensdag een lokaal krantje uit met advertenties. Samen met Joe hebben we dit doorgespit. Er zaten een paar interessante auto's bij. Helaas werden de meesten in Lewiston aangeboden, dat is zo'n 40 min rijden vanaf hier. Joe bood wel aan om mee te gaan, maar we besloten om eerst in Moscow te zoeken. Vrijdagochtend 9 uur hadden we een afspraak om een auto te bekijken. Joe (de jongen met wie ik het veld in ging) ging met ons mee en een andere Joe (die veel van auto's af weet) had aangeboden om de auto even te bekijken. Een goed plan dus. 's Ochtends halen we Joe op en rijden naar het appartement. Op de deur hangt een briefje dat ze er niet zijn. Het is een vaag briefje en het is niet duidelijk of ze de auto uberhaupt nog willen verkopen. Baal, baal, baal. Wat nu? Joe biedt aan om met ons mee naar Lewiston te gaan. Hij kent daar een paar garages dat oudere auto's verkoopt. We kijken op internet en er zijn inderdaad een aantal auto's binnen ons budget. |
| We voelen ons wat bezwaard om het aanbod van Joe aan te nemen, maar er zijn niet echt andere opties. Na de lunch rijden we naar Clarkston. Dat ligt tegen Lewiston aan, maar dan in de staat Washington. Gelukkig zijn er een paar auto's binnen ons budget. Het zou een beetje jammer zijn als we helemaal voor niets hierheen gereden zouden zijn. De eerste auto die we meenemen voor een proefritje is vrij oud, maar heeft niet zo veel gereden. Op het oog ziet die er goed uit. Het valt tegen. Hij rijdt niet super en hij is aan de kleine kant. Kristiaan zit bijna met zijn hoofd tegen plafond en als Jille met ons mee wil op reis, dan gaat dat niet passen. Er staan nog meer auto's, dus we proberen een tweede auto. Deze is een stuk ruimer, maar de airco werkt niet. Het is bloedheet in de auto en de zomer is nog niet eens echt begonnen. Nog maar even verder kijken dus. Drie keer is scheepsrecht zegt men en dit keer is dat ook zo. De derde auto die we meenemen, is bijna hetzelfde als de tweede auto, maar de airco doet het wel. Voor de vorm overleggen we even, maar eigenlijk hebben we de keuze al gemaakt. Deze gaat het worden! We rijden terug naar de dealer. De auto is de dag ervoor binnengekomen en hij is daarom nog niet schoongemaakt. Het gaat wel even duren, voordat de auto klaar is om mee te nemen. Eigenlijk hebben we niet zo veel tijd, want Joe moet weg. We vragen of als we de auto zo meenemen of we dan korting krijgen. De man zegt dat er wel iets mogelijk is en gaat met de baas overleggen. Als hij terug komt doet hij ons een erg goed bod en wij besluiten om de auto te kopen. Dan begint de papier-winkel. Ze komen met weet ik hoe veel formulieren te voorschijn die ondertekent moeten worden.Omdat wij in Idaho wonen en we de auto in Washington kopen, komen er nog een stuk of wat formulieren bij. Het schijnt nogal wat te schelen of dat zij de auto naar Idaho rijden of dat wij het doen. Dus na de eerste set van formulieren stappen we in de auto's, rijden we naar Idaho, onderteken ik nog wat papieren en dan krijg ik de sleutel en de eigendoms-papieren. De auto is van ons!!!!! We rijden in onze eigen auto achter Joe aan naar huis. We nodigen Joe uit voor een ijsje om het heugelijke feit te vieren. Daar heeft hij helaas geen tijd voor, dus dat komt nog een keer. Op het balkon drinken Kristiaan en ik een biertje. We kijken uit op de parkeerplaats en we genieten van het uitzicht op onze auto. |
| Dit is hem dan! |